III SA/Kr 1398/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wstrzymał wykonanie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 30 000 zł, uznając, że jej egzekucja może spowodować znaczne szkody dla działalności gospodarczej skarżącego.
Skarżący, J. B., prowadzący firmę J. B. – Firma Usługowo Remontowo-Handlowa, złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną 30 000 zł za naruszenia przepisów o transporcie drogowym. W trakcie postępowania skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji, argumentując, że jej egzekucja spowoduje utratę płynności finansowej i zagrozi jego działalności gospodarczej, zwłaszcza że pozostało do zapłaty 10 000 zł. Sąd, powołując się na art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.
Sprawa dotyczy skargi J. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 września 2011 r. nr [...], która utrzymała w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2009 r. nr [...] nakładającą na J. B. karę pieniężną w wysokości 30 000 zł. Naruszenia dotyczyły przepisów ustawy o transporcie drogowym, w tym czasu odpoczynku kierowcy i prawidłowości działania urządzenia rejestrującego. Po serii postępowań i uchyleń decyzji, Główny Inspektor Transportu Drogowego po raz trzeci utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Jako uzasadnienie podał, że wykonanie decyzji spowoduje dla niego i jego działalności gospodarczej dużą stratę, utratę płynności finansowej, co przy istniejących pożyczkach będzie bardzo niekorzystne. Wskazał, że uiścił już część kary w ratach, a do zapłaty pozostało 10 000 zł. Sąd, analizując wniosek w oparciu o art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uznał, że utrata płynności finansowej i zagrożenie dla działalności gospodarczej stanowią przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji, gdyż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym, sąd postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że utrata płynności finansowej i zagrożenie dla działalności gospodarczej skarżącego, wynikające z egzekucji pozostałej części kary pieniężnej, spełniają przesłanki określone w art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (2)
Główne
p.p.s.a. art. 61 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Pomocnicze
u.t.d.
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Egzekucja pozostałej części kary pieniężnej (10 000 zł) zagrozi płynności finansowej skarżącego i jego działalności gospodarczej.
Godne uwagi sformułowania
niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków utrata płynności finansowej, możliwym zakończeniem prowadzonej działalności, a w konsekwencji utratą źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Skład orzekający
Tadeusz Wołek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej w przypadku zagrożenia znacznej szkody majątkowej lub trudnych do odwrócenia skutków dla działalności gospodarczej."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie wniosków o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu sądowoadministracyjnym na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa ilustruje praktyczne zastosowanie przepisów o wstrzymaniu wykonania decyzji administracyjnych, co jest istotne dla przedsiębiorców borykających się z sankcjami finansowymi.
“Czy kara pieniężna może zrujnować firmę? Sąd wstrzymuje wykonanie decyzji.”
Dane finansowe
WPS: 30 000 PLN
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 1398/11 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2012-02-29 Data wpływu 2011-11-22 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Tadeusz Wołek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6037 Transport drogowy i przewozy Hasła tematyczne Wstrzymanie wykonania aktu Skarżony organ Inne Treść wyniku Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 Art. 61 par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 lutego 2012 r. wniosku P. K. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. B. – Firma Usługowo Remontowo-Handlowa J. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 września 2011 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: wstrzymać wykonanie decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 9 września 2011 r. nr [...] Uzasadnienie Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] 2009 r. nr [...] wymierzył J. B., prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą Firma Usługowo Remontowo-Handlowa J. B., karę pieniężną w wysokości 30.000 złotych za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Naruszenie dotyczyło skrócenia dziennego czasu odpoczynku kierowcy przy wykonywaniu przewozu drogowego, przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy, nieprawidłowe działanie urządzenia rejestrującego kierowcy, oraz nieokazania wykresówki. J. B. odwołał się od powyższej decyzji. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] 2009 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w zakresie stwierdzonych naruszeń, oraz uchylił i przekazał do ponownego rozpatrzenia w zakresie naruszenia polegającego na okazaniu podczas kontroli wykresówki bez wszystkich danych. J. B. wniósł na decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania oraz wskazał, że wydał decyzję z dnia [...] 2009 r. nr [...] którą uchylił swoją poprzednią decyzję z dnia [...] 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 lutego 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 2036/09 umorzył postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie, uznając że organ uwzględnił skargę w całości. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] 2010 r., nr [...] po raz drugi rozpatrując odwołanie J. B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2009 r. nr [...]. J. B. wniósł na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. VI SA/Wa 1983/10 stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2010 r. nr [...], stwierdził nieważność decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] 2009 r. nr [...]; uchylił decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] 2009 r. nr [...]. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 9 września 2011 r., nr [...] po raz trzeci rozpatrując odwołanie J. B., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2009 r. nr [...]. J. B. w dniu 12 października 2011 r. wniósł na powyższą decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Pismem z dnia 9 lutego 2012 r. skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w części. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wykonanie decyzji będzie dla niego i jego działalności gospodarczej dużą stratą, a także, że straci czasowo płynność finansową, co przy posiadanych przez niego pożyczkach będzie bardzo niekorzystne. Wskazał, że już wcześniej doszedł z organem do porozumienia i spłacił w ratach część kary. Do zapłaty pozostało mu 10.000 zł. Następnie organ zawiesił egzekucję należności. Jednak w związku z wydaniem kolejnej decyzji ostatecznej, która jest obecnie przedmiotem skargi, organ cofnął zawieszenie i złożył wniosek o egzekucję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w §3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Orzeczenie dotyczące wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji ma fakultatywny charakter, a więc sąd może, lecz nie musi wstrzymać wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nawet w wypadku, gdy w sprawie występują przesłanki przewidziane w powołanym wyżej przepisie. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych wymienionych we wskazanym przepisie. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące utratą płynności finansowej, możliwym zakończeniem prowadzonej działalności, a w konsekwencji utratą źródła utrzymania stanowi spełnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W sprawie zaskarżona decyzja wywołuje skutek w postaci obciążenia skarżącego i jego działalności gospodarczej, kwotą 30.000 zł. Skarżący wskazał, że na mocy porozumienia z organem uiścił dotychczas w ratach część kary tak, że do zapłaty pozostało 10.000 zł. Kwota ta egzekwowana w całości może zagrozić działalności gospodarczej skarżącego. Te okoliczności w ocenie Sądu, wskazują na spełnienie przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej. Dlatego też podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI