III SA/Kr 1358/24

III SA/Kr 1358/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-12-17
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Janusz Kasprzycki
Katarzyna Marasek-Zybura /przewodniczący sprawozdawca/
Marta Kisielowska
Symbol z opisem
6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II GSK 1473/25 - Wyrok NSA z 2026-02-17
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2167
Art. 1  par. 1  i 2
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
Dz.U. 2024 poz 935
Art. 3  par. 1, art. 134 par. 1, art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2023 poz 775
Art. 138 par. 1 pkt 1  , art. 144, art. 148, art. 149
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.)
Sentencja
Sygn. akt III SA/Kr 1358/24 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 grudnia 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Marasek-Zybura (spr.) Sędziowie: WSA Janusz Kasprzycki Asesor WSA Marta Kisielowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi T. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu z dnia 15 maja 2024 r. nr SKO-UP-4121-13/24 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania oddala skargę
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 maja 2024 r. znak: SKO-UP-4121-13/24, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144, art. 148 i art. 149 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu zażalenia T. C. (dalej: skarżący) utrzymało w mocy postanowienie Starosty Limanowskiego z dnia 15 stycznia 2024r., znak KT.5430.5669.2023 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 13 sierpnia 2012r. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. AB w związku z niepoddaniem się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje.
Powyższe postanowienia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Pismem z dnia 20 grudnia 2023 r. skarżący zwrócił się do Starosty Limanowskiego z wnioskiem o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 13 sierpnia 2012 r. w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do kierowania pojazdami kat. AB w związku z niepoddaniem się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje. Skarżący wskazał, że bez własnej winy nie brał udziału w postępowaniu, bowiem nie otrzymał wezwania do poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający oraz decyzji z dnia 13 sierpnia 2012 r. Ponadto wskazał, iż przez zaniedbanie w zakresie doręczeń utracił prawo jazdy nie będąc świadomy tego faktu do dnia 23 listopada 2023 r.
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2024 r. Starosta Limanowski odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty Limanowskiego z dnia 13 sierpnia 2012 r. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. AB w związku z niepoddaniem się egzaminowi sprawdzającemu kwalifikacje.
W motywach rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że skarżący pismem z dnia 17 maja 2012 r. został zawiadomiony o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje i w tym samym dniu odebrał skierowanie na egzamin, jak również został pouczony, że niepoddanie się egzaminowi w terminie do dnia 2 lipca 2012 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. Z kolei decyzja z dnia 13 sierpnia 2012 r. o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami została skutecznie doręczona. Wobec tego – zdaniem organu I instancji - zarzuty o pozbawieniu prawa do czynnego udziału w postępowaniu nie zasługują na uwzględnienie.
Organ l instancji wskazał, że w dniu 4 listopada 2022 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie uprawnienia w zakresie kat. B prawa jazdy i pobrał profil kandydata na kierowcę w celu przystąpienia do egzaminu kontrolnego. Po uzyskaniu pozytywnego wyniku z egzaminu w dniu 1 czerwca 2023 r. prawo jazdy kat. B zostało mu przywrócone. W ocenie organu l instancji powyższa okoliczność uniemożliwia wszczęcie i prowadzenie postępowania wznowieniowego z uwagi na ustanie przyczyny cofnięcia uprawnienia.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, zarzucając naruszenie art. 149 § 1 k.p.a. poprzez odmowę wznowienia postępowania w sytuacji uznania, że podanie o wznowienie zostało złożone w terminie. Nadto wyjaśnił, że wraz z rodziną wynajmował mieszkanie w M., ale nie mieszkał pod adresem M., ul. Ż. [...] dokąd była wysyłana do niego korespondencja. Kierowane więc do niego na ten adres listy nie mogły być odbierane przez żadną z osób, gdyż nie były one domownikami skarżącego i nie mogły być także uznane za doręczone.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, uznało wniesione zażalenie za nieuzasadnione i opisanym na wstępie postanowieniem z dnia 15 maja 2024 r. orzekło o utrzymaniu w mocy postanowienia organu i instancji.
Na wstępie organ odwoławczy streścił przebieg dotychczasowego postępowania oraz powołał przepisy mające zastosowanie w niniejszej sprawie.
SKO w Nowym Sączu wskazało, że z materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, iż w dniu 17 maja 2012 r. skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem odebranie pisma o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy i w tym samym dniu odebrał skierowanie na egzamin, jak też został pouczony, że niepoddanie się egzaminowi w terminie do dnia 2 lipca 2012 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. Decyzja z dnia 13 sierpnia 2012 r. o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami została doręczona na adres, na który kierowana była cała korespondencja tj. [...] M., ul. Ż. [...]. Decyzję powyższą w dniu 16 sierpnia 2012 r. odebrał dorosły domownik, a zatem jej doręczenie było prawidłowe. W dniu 4 listopada 2022 r. w urzędzie organu l instancji skarżący osobiście złożył wniosek o przywrócenie cofniętego uprawnienia do kierowania pojazdami według kat. B prawa jazdy. We wniosku wskazał na miejsce zamieszkania [...] M., Ł. [...] i złożył na tą okoliczność oświadczenie, pomimo iż w wydanym dnia 4 listopada 2022 r. orzeczeniu lekarskim, które przedłożył organowi l instancji wskazany był adres: [...] M., ul. Ż. [...]. Nadto skarżący, również w dniu 4 listopada 2022 r. odebrał numer Profilu Kandydata Na Kierowcę. Z kolei w dniu 1 czerwca 2023 r. organ l instancji wydał decyzję o przywróceniu skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. B prawa jazdy, cofniętego decyzją z dnia 13 sierpnia 2012 r. Decyzję wysłaną na wskazany w oświadczeniu adres odebrała żona adresata w dniu 5 czerwca 2023r. Z kolei w dniu 12 czerwca 2023 r., skarżący upoważnił swoją żonę do odebrania w Wydziale Komunikacji w Starostwie Powiatowym w Limanowej przywróconego mu prawa jazdy, co potwierdza przedłożone do akt sprawy upoważnienie do dokonania tej czynności prawnej podpisane własnoręcznie przez skarżącego.
W ocenie Kolegium okoliczności powyższe w sposób niebudzący żadnych wątpliwości pozwalają na stwierdzenie, że skarżący posiadał wiedzę o wydanej wobec niego w dniu 13 sierpnia 2012 r. decyzji o cofnięciu prawa jazdy co najmniej od dnia 4 listopada 2022 r., kiedy złożył wniosek o przywrócenie mu cofniętego tą decyzją uprawnienia do kierowania pojazdami kat. AB.
W związku z powyższym, jako niewiarygodne należy ocenić twierdzenie skarżącego zawarte we wniosku o wznowienie postępowania, że o wydaniu wobec niego decyzji w przedmiocie cofnięcia uprawnienia dowiedział się w dniu 23 listopada 2023 r. tj. w dacie badania akt sprawy karnej w Sądzie Rejonowym dla Krakowa -Podgórza w Krakowie. Jako niewiarygodne należy ocenić również wyjaśnienia skarżącego, który twierdzi, że nie otrzymał "wezwania do poddania się egzaminowi", podczas gdy w dniu 17 maja 2012 r. odebrał skierowanie na egzamin sprawdzający kwalifikacje. Nadto w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy skarżący został pouczony o konieczności powiadomienia o zmianie adresu, a w razie zaniedbania obowiązku o skutku doręczenia pod dotychczasowym adresem. Skarżący nie informował organu I instancji o zmianie adresu, dlatego decyzja z dnia 13 sierpnia 2012 r. doręczona na dotychczasowy adres wywołała skutek prawny doręczenia.
W tych okolicznościach, Kolegium uznało, że organ I instancji błędnie uznał, że skarżący zachował miesięczny termin do złożenia podania o wznowienie liczony od dnia, w którym dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Niemniej jednak powyższe uchybienie organu I instancji nie wpłynęło na zmianę zaskarżonego postanowienia. Wobec zweryfikowania podanej przez skarżącego daty, wskazanej przez niego jako dzień, w którym dowiedział się o przyczynie wznowienia postępowania, i ustaleniu, iż skarżący co najmniej od dnia 4 listopada 2022 r. wiedział o decyzji wydanej wobec niego w dniu 13 sierpnia 2012 r. o cofnięciu posiadanego przez niego uprawnienia do kierowania pojazdami, stwierdzono, że skarżący składając wniosek w dniu 20 grudnia 2023 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) uchybił terminowi o którym mowa w art. 148 k.p.a.
W związku z powyższym – zdaniem Kolegium - zaistniała przesłanka do odmowy wznowienia postępowania z wniosku skarżącego złożonego w dniu 20 grudnia 2023 r.
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 43 w zw. z art. 110 k.p.a. poprzez nierozważenie, czy decyzja Starosty Limanowskiego z dnia 13 sierpnia 2012 r. w ogóle występuje w obrocie, skoro do chwili obecnej nie doręczono jej skutecznie.
W związku z powyższym, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu, wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego w sposób, który miał wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a także stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a.
Zdaniem Sądu skarga nie jest uzasadniona.
Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli:
1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe;
2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa;
3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27;
4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu;
5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję;
6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu;
7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2);
8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione.
Stosownie do art. 148 k.p.a. podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2).
W niniejszej sprawie w dniu 17 maja 2012 r. skarżący osobiście odebrał pismo w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie skierowania na egzamin sprawdzający kwalifikacje kierowcy oraz skierowanie na egzamin, jak też został pouczony, że niepoddanie się egzaminowi w terminie do dnia 2 lipca 2012 r. spowoduje wydanie decyzji o cofnięciu uprawnień. W zawiadomieniu o wszczęciu postępowania w sprawie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, skarżący został pouczony o konieczności powiadomienia o zmianie adresu, a w razie zaniedbania obowiązku o skutku doręczenia pod dotychczasowym adresem. Skarżący nie informował organu I instancji o zmianie adresu, dlatego decyzja z dnia 13 sierpnia 2012 r. doręczona na dotychczasowy adres wywołała skutek prawny doręczenia.
W dniu 4 listopada 2022 r. w urzędzie organu l instancji skarżący osobiście złożył wniosek o przywrócenie cofniętego uprawnienia do kierowania pojazdami według kat. B prawa jazdy. Nadto skarżący również w dniu 4 listopada 2022 r. odebrał numer Profilu Kandydata Na Kierowcę.
Słusznie zatem organ odwoławczy uznał, że skarżący posiadał wiedzę o decyzji o cofnięciu prawa jazdy wydanej wobec niego w dniu 13 sierpnia 2012 r. co najmniej od dnia 4 listopada 2022 r., kiedy złożył wniosek o przywrócenie mu cofniętego tą decyzją uprawnienia do kierowania pojazdami kat. AB.
Skarżący składając wniosek w dniu 20 grudnia 2023 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) uchybił zatem terminowi o którym mowa w art. 148 k.p.a., tym samym zaskarżone postanowienie należało uznać za prawidłowe.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.