III SA/Kr 1328/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję Wojewody Małopolskiego, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa o odmowie przyznania skarżącemu prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Spór dotyczył interpretacji przepisów ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w szczególności art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. d w powiązaniu z art. 104b ust. 2. Organ uznał, że skarżący nie spełnił warunku 365 dni opłacania składek na ubezpieczenia społeczne z podstawą wymiaru co najmniej minimalnego wynagrodzenia, ponieważ część składek była niższa. Sąd, odwołując się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego, stwierdził, że po ukończeniu przez skarżącego 60 lat, z mocy prawa ustał obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy. W takiej sytuacji, zgodnie z wykładnią systemową i funkcjonalną przepisów, wymóg minimalnego wynagrodzenia nie ma zastosowania. Sąd podkreślił, że literalna wykładnia prowadziłaby do niekonstytucyjnych skutków i stanowiłaby 'pułapkę' dla obywatela. W związku z tym, organ błędnie odmówił przyznania zasiłku, a zaskarżona decyzja została uchylona.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w kontekście osób zwolnionych z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy po ukończeniu 60 lat.
Dotyczy specyficznej sytuacji osoby prowadzącej działalność gospodarczą, która ukończyła 60 lat i ubiega się o zasiłek dla bezrobotnych.
Zagadnienia prawne (1)
Czy warunek opłacania składek na ubezpieczenia społeczne z podstawą wymiaru co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, wymagany do przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, ma zastosowanie w sytuacji, gdy osoba ukończyła 60 lat i z mocy prawa jest zwolniona z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, warunek ten nie ma zastosowania, gdy obowiązek opłacania składek na Fundusz Pracy ustał z mocy prawa.
Uzasadnienie
Sąd, opierając się na orzecznictwie NSA, uznał, że zwolnienie z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy po ukończeniu 60 lat wyłącza stosowanie wymogu minimalnego wynagrodzenia przy ustalaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, gdyż wysokość wynagrodzenia ma znaczenie tylko w kontekście składek na FP, których opłacania nie ma obowiązku.
Przepisy (8)
Główne
u.p.z.i.i.r.p. art. 71 § ust. 1 pkt 2 lit. d
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
p.p.s.a. art. 145 § par. 1 pkt 1 lit. a
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.z.i.i.r.p. art. 104b § ust. 1
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
u.p.z.i.i.r.p. art. 104b § ust. 2
Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy
p.u.s.a. art. 1
Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 3 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Po ukończeniu 60 lat skarżący był zwolniony z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy, co wyłącza wymóg minimalnego wynagrodzenia przy ustalaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych.
Odrzucone argumenty
Skarżący nie wykazał 365 dni okresu opłacania składek na ubezpieczenia społeczne z podstawą wymiaru co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę.
Godne uwagi sformułowania
warunek przyznania prawa do zasiłku w postaci osiągania wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę ma znaczenie wtedy, gdy od wypłacanego wynagrodzenia istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy. • Jeśli takiego obowiązku nie ma, to przeszkodą do przyznania bezrobotnemu prawa do zasiłku, na gruncie art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy, nie może być wysokość wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę. • Rozwiązanie wynikające z art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. d w połączeniu z regulacją zawartą w art. 104b ust. 2 ustawy stają się dla ich adresatów 'pułapką', której, kierując się przepisami ustawy, obywatel nie może uniknąć.
Skład orzekający
Ewa Michna
przewodniczący
Maria Zawadzka
sprawozdawca
Renata Czeluśniak
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. d ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy w kontekście osób zwolnionych z obowiązku opłacania składek na Fundusz Pracy po ukończeniu 60 lat."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji osoby prowadzącej działalność gospodarczą, która ukończyła 60 lat i ubiega się o zasiłek dla bezrobotnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego świadczenia, jakim jest zasiłek dla bezrobotnych, a jej rozstrzygnięcie opiera się na nieoczywistej interpretacji przepisów, która może być zaskakująca dla wielu osób.
“Czy po 60-tce można stracić prawo do zasiłku przez niższe składki? Sąd wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.