III SA/Kr 132/24

III SA/Kr 132/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-12-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-02-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Ewa Michna /przewodniczący sprawozdawca/
Ewelina Dziuban
Jakub Makuch
Symbol z opisem
6202 Zakłady opieki zdrowotnej
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Ochrona zdrowia
Skarżony organ
Burmistrz Miasta~Inne
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2011 nr 112 poz 654
Art. 49 ust. 8
Ustawa z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Michna (spr.) Sędziowie WSA Jakub Makuch Asesor WSA Ewelina Dziuban Protokolant starszy referent Dominika Duda-Malik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi P. M. na uchwałę Rady Miejskiej w K. z dnia 14 grudnia 2023 r. nr LII/564/23 w przedmiocie odrzucenia wniosku o unieważnienie konkursu na stanowisko Kierownika SPZOZ w K. oddala skargę.
Uzasadnienie
Uzasadnienia
Wnioskiem z dnia 15 grudnia 2023 r. P. M. (dalej jako "skarżący") zwrócił się do Rady Miejskiej w K. o unieważnienie konkursu na stanowisko Kierownika SPZOZ w K.
Uchwałą nr LII/564/23 Rady Miejskiej w K. z dnia 14 grudnia 2023 r.:
- odrzucono wniosek (§ 1 uchwały) o unieważnienie konkursu na stanowisko Kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w K., przeprowadzonego w okresie od 23 sierpnia 2023 r. do 18 września 2023 r. na podstawie Zarządzenia nr 805/2023 Burmistrza Miasta K. z dnia 24 sierpnia 2023 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na stanowisko Kierownika Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w K. z przyczyn określonych w uzasadnieniu do niniejszej uchwały;
– wykonanie uchwały powierzono Burmistrzowi Miasta K. (§ 2 uchwały);
– podano, że uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia (§ 3 uchwały).
W uzasadnieniu uchwały wskazano, że w odpowiedzi na ogłoszony przez Burmistrza Miasta K. konkurs na stanowisko Kierownika SPZOZ wpłynęły 3 oferty. W okresie od 23 sierpnia 2023 r. do 18 września 2023 r. zostało przeprowadzone postępowanie konkursowe na wskazane stanowisko. Komisja konkursowa analizując dokumentację złożoną przez kandydatów stwierdziła kompletność tylko dwóch ofert, które zostały zakwalifikowane do udziału w postępowaniu konkursowym. W wyniku rozmów kwalifikacyjnych i po przeprowadzonym tajnym głosowaniu Komisja konkursowa wyłoniła kandydata na stanowisko Kierownika SPZOZ i przedstawiła wyniki konkursu Burmistrzowi.
Dnia 19 września 2023 r. do Burmistrza wpłynął wniosek jednego z kandydatów na wskazane powyżej stanowisko w sprawie unieważnienia konkursu na kierownika SPZOZ. Wniosek został przekazany do Rady Miejskiej w K. jako organu właściwego do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku.
Odnosząc się do zarzutów podniesionych we wniosku o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego Rada Miejska podała:
1. w zakresie zarzutów powołania przez Radę Miejską Komisji konkursowej w sposób nieprawidłowy (zarzuty: projekt uchwały o powołaniu Komisji konkursowej zawierał wpisane przez projektodawcę trzy nazwiska; Komisja Konkursowa została powołana w nieodpowiednim terminie; w skład Komisji konkursowej została powołana osoba, która pozostaje w zależności służbowej z obecnym kierownikiem SPZOZ) wyjaśniono, że:
a. skierowany do Rady Miejskiej w K. projekt uchwały w sprawie powołania komisji konkursowej zawierał propozycje osób do składu komisji, co wynikało m.in. z zapisów § 10 ust. 1 lit. a, § 10 ust. 1 lit b rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 6 lutego 2012 r. w sprawie sposobu przeprowadzania konkursu na niektóre stanowiska kierownicze w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 430 – dalej "rozporządzenie"). Projektodawcą uchwały był Burmistrz, a rozporządzenie nie określało, że członkowie Komisji mają być wskazani przez Radę Miejską. Nawet gdyby przyjąć i taką wersję, to zauważyć należało, że Rada Miejska w K. nie wniosła żadnych zastrzeżeń co do składu Komisji, a podejmując jednomyślną uchwałę zgodziła się w całości na taki a nie inny jej skład, przyjmując ją jako w pełni swój. Tym samym, Rada Miejska nie zakwestionowała kandydatur zaproponowanych przez Burmistrza, a kandydaci zostali wybrani przez głosowanie, które odbyło się w sposób prawidłowy;
b. zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia, komisję konkursową powołuje się w terminie 2 miesięcy od dnia zwolnienia stanowiska objętego konkursem. Określony tym przepisem termin jest terminem maksymalnym na powołanie komisji. Nie zachodzą formalne przeszkody aby komisję powołać wcześniej – przed zwolnieniem stanowiska kierownika. Tym bardziej, że termin w jakim stanowisko się zwolni jest wiadomy. Brak przepisu w sprawie określenia daty początkowej powołania komisji konkursowej w treści rozporządzenia wykonawczego powoduje, że powołanie Komisji konkursowej wcześniej, zanim stanowisko objęte konkursem się zwolni jest dopuszczalne. Należy przyjąć, że celem ustawodawcy było stworzenie warunków umożliwiających płynne przejęcie zarządzania danym podmiotem przez nowo wybranego kierownika, bezpośrednio po zakończeniu kadencji poprzedniego;
c. z postanowień § 5 ust.1 rozporządzenia wynikało, że w skład Komisji konkursowej nie może być powołana osoba, która jest małżonkiem lub krewnym albo powinowatym do drugiego stopnia włącznie osoby , której dotyczy postępowanie konkursowe, albo pozostaje wobec niej w takim stosunku prawnym lub faktycznym , że może to budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności. Rozporządzenie nie wskazuje w jaki sposób (tj. spośród jakiego grona osób) ma nastąpić dokonanie wyboru członków Komisji konkursowej, w tym lekarza, a także nie zawiera zapisów odnoszących się do ewentualnego braku związków z podmiotem objętym postepowaniem konkursowym. Przepisy rozporządzenia nie nakazują aby był to lekarz spoza podmiotu objętego konkursem i nie zabraniają by był to lekarz zatrudniony w tym podmiocie. Użycie w przepisie § 5 ust.1 rozporządzenia określenia "uzasadniona wątpliwość" oznacza, że chodzi tutaj o wątpliwość co do bezstronności członka komisji uzasadnioną obiektywnymi powodami. Należy rozumieć przez to takie przyczyny, które pozostają w związku przyczynowo-skutkowym między ich wystąpieniem, a powstaniem oceny, że prawdopodobnym jest, że w zaistniałych okolicznościach członek komisji może okazać się nieobiektywny. Nie wystarczy zatem subiektywne przekonanie, że członek komisji nie będzie bezstronny, lecz należy jednoznacznie wskazać, że między członkiem komisji, a kandydatem zachodzą konkretne relacje prawne. Przy czym zależność istnieje w trakcie pełnienia przez kierownika funkcji kierowniczej. W przypadku konkursu na stanowisko kierownika w sytuacji upływu kadencji zależność ta ustaje z daną osobą. W momencie ustalania składu komisji konkursowej nie było wiadomo kto złoży wniosek do konkursu, a ponadto w posiedzeniach komisji konkursowej rozpatrującej oferty kandydatów przystępujących do konkursu członek Komisji konkursowej lekarz nie brał udziału;
2. co do zarzutu prawidłowego ogłoszenia o konkursie, organ podał, że zgodnie z § 9 pkt 3 ww. rozporządzenia, ogłoszenie o konkursie należy udostępnić na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu tworzącego; podać do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w siedzibie podmiotu leczniczego. Zgodnie z tym przepisem ogłoszenie o konkursie wraz z regulaminem konkursu zostało zamieszczone na BIP Gminy K. oraz na stronie internetowej SPZOZ w dniu 24 sierpnia 2023 r. i do dnia podjęcia niniejszej uchwały ogłoszenie nadal widnieje na ww. stronie internetowej;
3. co do zarzutu braku poinformowania skarżącego jako kandydata w konkursie o terminie posiedzenia komisji konkursowej Rada Miejska podała, że postępowanie konkursowe na kierownika SPZOZ odbyło się podczas trzech posiedzeń komisji tj. w dniu 23 sierpnia 2023 r. podczas którego Komisja konkursowa opracowała Regulamin konkursu oraz projekt ogłoszenia o konkursie – bez udziału kandydatów; w dniu 7 września 2023 r. podczas którego Komisja konkursowa rozpatrywała pod względem formalnym zgłoszone oferty - bez udziału kandydatów; w dniu 18 września 2023 r. kiedy to odbyły się rozmowy kwalifikacyjne na które zaproszono kandydatów spełniającymi wymagania formalne. Ponadto zgodnie z § 2 ust.1 Komisja konkursowa na posiedzeniu w dniu 7 września 2023 r. po zapoznaniu się z dokumentami złożonymi przez kandydatów stwierdziła kompletność dokumentów złożonych tylko przez dwóch kandydatów uznając tym samym, że w postępowaniu konkursowym uczestniczy wymagana liczba kandydatów czyli co najmniej dwóch. Wszyscy kandydaci, którzy złożyli oferty do konkursu, zgodnie z § 15 ust.3 zostali pisemnie poinformowani o ostatecznych wynikach konkursu, w tym skarżący.
W tym stanie rzeczy wniosek o stwierdzenie nieważności postępowania konkursowego na stanowisko Kierownika SPZOZ nie zasługiwał na uwzględnienie.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższą uchwałę skarżący podniósł następujące zarzuty:
1. naruszenia Statutu Gminy (art. 28 ust. 3) oraz ww. rozporządzenia Ministra, gdyż projekt uchwały procedowany na sesji Rady Miejskiej w dniu 10 sierpnia 2023 r. nie był opiniowany wcześniej przez komisje rady miejskiej - co stanowiło istotne naruszenie Statutu Gminy;
2. zawarcia w § 1 projektu zaskarżonej uchwały nazwisk trzech osób wskazanych do Komisji konkursowej przez organ wykonawczy gminy - projektodawcę uchwały, a nie przez Radę Miejską, która w tym przypadku jest podmiotem tworzącym i tylko ona ma prawo, i obowiązek wskazania członków Komisji konkursowej (§ 3 i 10 ww. rozporządzenia). Protokół wyników głosowań na sesji w dniu 10 sierpnia 2023 r., potwierdzał, że na sesji nikt nie zgłosił tych 3 osób do Komisji - ich kandydatury nie zostały poddane pod głosowanie. Tymczasem tylko radni mieli prawo zgłaszać kandydatów na członków Komisji, bo jest to Komisja doraźna rady miejskiej zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym;
3. braku posiadania przez Radę Miejską informacji o wykształceniu osób zgłoszonych osób na członków Komisji konkursowej, którzy zgodnie z ww. rozporządzeniem winni posiadać wykształcenie wyższe. Przekazane skarżącemu w tym zakresie informacje - w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, niczego nie wyjaśniły;
4. naruszenia terminu określonego w § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia, gdyż obecny kierownik SPZOZ posiadał angaż do 30 września 2023 r., a uchwała o powołaniu Komisji konkursowej została podjęta 10 sierpnia 2023 r., a zatem przed zwolnieniem stanowiska, którego dotyczył konkurs;
5. naruszenia § 5 ust.1 ww. rozporządzenia przez powołanie do składu Komisji konkursowej lekarza M. K., będącego w rzeczywistości pracownikiem SPZOZ w K., gdyż jest on Kierownikiem Wiejskiego Ośrodka Zdrowia w L., który stanowi część składową SPZOZ w K. Ponadto M. K. nie tylko pobiera wynagrodzenie za pracę, ale również od kilku lat pobiera emeryturę, a zgodnie z odpowiednimi przepisami, na pracę po przejściu na emeryturę, musiał uzyskać zgodę swojego przełożonego, tj. Kierownika SPZOZ w K. Tym samym pozostaje z obecnym Kierownikiem SPZOZ w stosunku prawnym i faktycznym, który może budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
6. naruszenia Statutu Gminy oraz § 3 i § 5 rozporządzenia przez powołanie do składu Komisji konkursowej W. Ł. - mimo braku podjęcia w tym zakresie uchwały przez Radę Społeczną SPZOZ w K. Na sesji Rady Miejskiej nie przedstawiono żadnego pisma od Rady Społecznej SPZOZ, stąd nie jest wiadomym kto zgłosił ww. kandydata oraz kogo on reprezentował w Komisji konkursowej;
7. błędów formalnych oraz nadinterpretacji w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały:
– uznanie, że termin ogłoszenia konkursu na stanowisko kierownika SPZOZ zawarty w ww. rozporządzeniu jest "terminem maksymalnym powołania Komisji", podczas gdy rozporządzenie nie zawiera takiego zapisu,
– błędną interpretację § 5 ww. rozporządzenia, tymczasem bezsprzecznie dalsza praca członka Komisji konkursowej M. K., jako Kierownika Ośrodka Zdrowia w L. zależy tylko od dobrej woli kierownika, któremu podlega, a którego miał sam wybierać. Po złożeniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. K. przestał przychodzić na zebrania Komisji konkursowej, jednakże brał on udział w kilku wcześniejszych posiedzeniach Komisji konkursowej, co mogło mieć wpływ na pracę całej Komisji,
– brak spełnienia wymogu uczestnictwa lekarza w pracach Komisji konkursowej (§ 10 rozporządzenia), mimo, że Regulamin pozwalał dokonywać zmian w składzie Komisji konkursowej, Rada Miejska nie przyjęła takiego rozwiązania,
– ponadto ww. rozporządzenie nie daje Kierownikowi SPZOZ uprawnień do wskazywania członka składu Komisji konkursowej,
– nieprawidłową interpretację przepisu § 8 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia, który ma chronić kandydata oraz umożliwić mu złożenie w terminie np. wniosku o unieważnienie konkursu, co ma również związek z § 8 ust. 2 i § 15 ust.3 rozporządzenia (zachodzi tu zbieżność terminów). Rada Miejska dokonała nieuprawnionej nadinterpretacji § 8 ust. 1 pkt 7 przyjmując, że o posiedzeniu Komisji konkursowej należało zawiadomić tylko kandydatów spełniających wymagania formalne, tymczasem należało zawiadomić wszystkich kandydatów – czego nie uczyniono,
– ogłoszenie o konkursie ukazało się na stronie internetowej SPZOZ w K. dopiero w trakcie konkursu, po tym jak skarżący wniósł skargę na uchwałę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwalę; w dniu 18 września 2023 r. ogłoszenia nie było.
– Skarżący podał też, że prawdopodobnie nie otrzymał pełnego uzasadnienia uchwały, gdyż brakuje w nim punktu 1.
W odpowiedzi organ wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Organ podał, że w przesłanym skarżącemu piśmie z 30 stycznia 2024 r. Burmistrz K. ustosunkował się w zakresie zarzutów podniesionych w skardze.
Na rozprawie 19 grudnia 2024 r. odczytano dwa pisma skarżącego złożone na dzienniku podawczym w dniu rozprawy, ale przed jej rozpoczęciem. W piśmie datowanym na 16 grudnia 2024 r. skarżący wniósł m.in.:
- o ustalenie czy strona przeciwna wniosła opłatę skarbową od pełnomocnictwa;
- o ustalenie zakresu pełnomocnictwa udzielonego prawnikowi reprezentującego stronę przeciwną;
- o wykluczenie prawnika reprezentującego stronę przeciwną, ponieważ z uwagi na finansowanie gminy z podatków skarżącego zachodził konflikt interesów;
- o ustalenie czy skarga z 9 lutego 2024 r. została złożona do Sądu, ponieważ w doręczonej skarżącemu odpowiedzi na skargę brak było takiego załącznika;
- o odrzucenie odpowiedzi na skargę ponieważ rada miejska nie udzieliła pełnomocnictwa przewodniczącemu rady do reprezentowania rady w tej sprawie.
Powtórzone zostały również dotychczasowe zarzuty i argumenty skargi.
Z kolei w piśmie datowanym na 18 grudnia 2024 r. skarżący m.in. niósł o ukaranie rady miejskiej grzywną za nieprzekazanie skargi do Sądu.
W dalszej części rozprawy, po okazaniu skarżącemu egzemplarza skargi, który wpłynął do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę – skarżący potwierdził, że to jego skarga i w związku z tym cofnął swój wniosek o ukaranie grzywną. Podkreślił brak prawidłowego powiadomienia Rady Miejskiej o wykształceniu członków komisji konkursowej, a także nieprzekazanie stosownej uchwały o wskazaniu jako członka komisji – pana W. Ł.
Na pytanie Sądu, skarżący wyjaśnił, że nie wyklucza, że taka uchwała została faktycznie podjęta, ale z zapisów sesji wynika, że nie została odczytana radnym. Skarżący podkreślił, że ogłoszenie o konkursie ukazało się na stronie BIP Urzędu, ale nie ukazało się na stronie SPZOZ. Skarżący podtrzymał swoje zarzuty co do braku obiektywności M. K.
Sąd oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie z rozprawy radcę prawnego reprezentującego stronę przeciwną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie Sąd zaznacza, że przyjął do rozpoznania skargę ponieważ skarżący, jako uczestnik postępowania konkursowego wykazał swój interes prawny. Zaskarżona uchwała odmawiała unieważnienia postępowania konkursowego, w wyniku którego inny kandydat został wybrany do zawarcia z nim umowy o pracę. Tym samym skarżący utracił możliwość posiadania roszczenia o nawiązanie stosunku pracy. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się bowiem, że osobie wybranej w drodze konkursu przysługuje roszczenie o nawiązanie stosunku pracy na podstawie umowy o pracę (por. wyrok NSA z 17 listopada 2015 r., II OSK 575/14).
W konsekwencji niezasadne były uwagi Burmistrza co do braku interesu prawnego skarżącego, a odwołujące się do wydanego w sprawie skarżącego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie III SA/Kr 1532/23. W powołanym postanowieniu Sąd odrzucił skargę uznając, że skarżący powołując się jedynie na zamiar wzięcia udziału w konkursie na kandydata na stanowisko kierownika SPZOZ, nie wykazał, aby zaskarżona uchwała (w przedmiocie powołania komisji konkursowej) dotyczyła jego własnego, indywidualnego, konkretnego interesu prawnego oraz naruszała ten interes prawny - to znaczy nie wykazał istnienia związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a jego indywidualną sytuacją prawną, wyznaczoną regulacjami o charakterze materialnoprawnym. Niemniej jednak, w aktualnie rozpatrywanej sprawie, odmowa stwierdzenia nieważności przeprowadzonego konkursu skutkowała utratą możliwości ponownego zgłoszenia swojej kandydatury w ponownie ogłoszonym konkursie (gdyby to miało nastąpić po unieważnieniu konkursu).
Istotne znaczenie ma również fakt, że zaskarżona uchwała zapadła w ramach szeroko rozumianego postępowania zmierzającego do obsadzenia stanowiska kierownika SPZOZ w K. regulowanego m.in. przepisami rozporządzenia. Rozporządzenie to zostało wydane na podstawie upoważnienia ustawowego tj. art. 49 ust. 8 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 799 z późn. zm.). Zgodnie z art. 49 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą przeprowadza się konkurs na stanowisko m.in. kierownika. Następnie, zgodnie z art. 49 ust. 6 powołanej ustawy, z kandydatem na stanowisko określone w ust. 1, wybranym w drodze konkursu lub wskazanym w trybie ust. 4, nawiązuje się stosunek pracy albo zawiera umowę cywilnoprawną na 6 lat.
W orzecznictwie podkreśla się przy tym, że postępowanie konkursowe zmierzające do wyłonienia kandydata na określone stanowisko powierzane przez organ administracji państwowej lub samorządowej jest postępowaniem w sprawie z zakresu administracji publicznej (zob. wyrok WSA w Poznaniu z 19 grudnia 2013 r., IV SA/Po 878/13 i powołane tam szeroko przykładowe orzeczenia sądów administracyjnych). Przywołane tamże poglądy opierają się na stwierdzeniu, że czynności podejmowane w toku konkursu, na podstawie i w granicach prawa, przez organ administracji publicznej (a zdaniem części judykatury - także przez powołaną przez ów organ komisję konkursową) mają charakter władczych czynności publicznoprawnych, których adresatem są uczestnicy konkursu realizujący swoje własne uprawnienia do udziału w konkursie. Ogłoszenie konkursu i zgłoszenie w nim udziału przez określoną osobę nie jest źródłem powstania zobowiązaniowego stosunku prawnego pomiędzy uczestnikiem konkursu a organem administracji publicznej lub komisją konkursową. Powstałe w związku z prowadzeniem konkursu stosunki prawne między uczestnikami konkursu a organem administracji publicznej (i komisją konkursową) nie są oparte na równości (równorzędności) podmiotów. Sytuacja prawna uczestników konkursu jest kształtowana w drodze jednostronnych władczych rozstrzygnięć podejmowanych przez organ administracji publicznej oraz, jak przyjmuje część judykatury, przez komisję konkursową (por.: postanowienie NSA z 24 kwietnia 2012 r., I OSK 857/12; postanowienie SN z 13 stycznia 2000 r., III RN 123/99, OSNP 2000, Nr 21, poz. 779; a także orzeczenia: wyrok WSA w Olsztynie z 28 października 2008 r., II SAB/Ol 32/08; wyrok WSA w Kielcach z 19 grudnia 2007 r., II SA/Ke 596/07; wyrok WSA w Lublinie z 6 grudnia 2007 r., III SA/Lu 516/07; postanowienie WSA w Gorzowie Wlk. 8 stycznia 2009 r., II SA/Go 689/08).
Z tych to powodów, ponieważ zaskarżona uchwała, jak już Sąd uzasadniał powyżej, dotyczy szeroko rozumianego postępowania konkursowego, w którym organ (tu: Rada Miejska) zajmuje władczą pozycję w stosunku do uczestników konkursu, a jej rozstrzygnięcie z mocy prawa pozbawia skarżącego możliwości powtórnego zgłoszenia swojej kandydatury w powtórnie ogłoszonym konkursie – Sąd uznał, że skarżący wykazał swój interes prawny.
Na marginesie sprawy należałoby zauważyć, że zaskarżona uchwała powinna dotyczyć "oddalenia" wniosku skarżącego, a nie "odrzucenia" – odrzucenie z reguły ma miejsce ze względów formalnych (np. brak legitymacji; złożenie wniosku po terminie itp.), natomiast "oddalenie" następuje z uwagi na brak słuszności merytorycznych zarzutów. Z uwagi jednak na odniesienie się organu w uzasadnieniu uchwały do meritum sprawy, Sąd uznał, że okoliczność ta nie miała znaczenia dla sprawy.
Jak już Sąd zaznaczył na wstępie - zarzuty skarżącego były nieusprawiedliwione.
Wbrew zarzutom skarżącego nie został naruszony § 28 ust. 3 Statutu. Trzeba bowiem zauważyć, tak jak to podkreślił Burmistrz, projekt uchwały w przedmiocie powołania komisji konkursowej został przedłożony Przewodniczącemu Rady Miejskiej w trybie §13 ust. 2 Statutu tzn. razem z wnioskiem o zwołanie sesji nadzwyczajnej. Zdaniem Sądu, systemowa wykładnia zasad obradowania przez radę miejską na sesjach wskazuje, że przedstawiane przez Burmistrza projekty uchwał razem z wnioskiem o zwołanie sesji nadzwyczajnej nie musiały zawierać opinii prawnych. Wskazuje na to porównanie § 13 ust. 2 Statutu z § 28 ust. 4 Statutu. Skoro bowiem sesja nadzwyczajna powinna zostać zwołana w terminie 7 dni od daty przedłożenia wniosku Burmistrza wraz z projektami porządku obrad i projektami uchwał, to nie byłoby możliwe jednoczesne przedstawienie opinii do projektu uchwały wnioskowanej do przyjęcia na sesji nadzwyczajnej na minimum 10 dni przed sesją, jak tego wymaga § 28 ust. 4 Statutu. Prawidłowość wykładni Sądu potwierdza również brzmienie § 18 ust. 2 Statutu wskazującego, że porządek obrad sesji nadzwyczajnej powinien zawierać co najmniej: przedstawienie porządku obrad, projekty uchwał Rady oraz wolne wnioski i interpelacje Radnych. Nie ma w tym przepisie wymogu przedłożenia opinii prawnych do projektowanych uchwał.
Jak wynika z protokołu XLIX sesji z 10 sierpnia 2023 r. inicjatorem jej zwołania był Burmistrz, który wnioskował do zwołanie sesji nadzwyczajnej, a to z uwagi na konieczność podjęcia natychmiastowych działań zmierzających do wyłonienia w drodze konkursu nowego kierownika SPZOZ w K. Zgodnie bowiem z art. 49 ust. 6a ustawy o działalności leczniczej w przypadku ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii, okres, zatrudnienia dotychczasowego kierownika, został przedłużony o czas trwania danego stanu oraz o kolejne 90 dni od dnia jego odwołania. Skoro na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 14 czerwca 2023 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. poz. 1118) stan zagrożenia epidemicznego został odwołany z dniem 1 lipca 2023 r. to, zdaniem Burmistrza, należało niezwłocznie podjąć działania – termin na wybranie nowego kierownika upływał z końcem września 2023 r.
Sąd uznał więc, że zasadnie Burmistrz wnioskował o zwołanie sesji nadzwyczajnej (pismem z 3 sierpnia 2023 r.); sesja została zwołana w terminie (10 sierpnia 2023 r.), a wymagane do wniosku Burmistrza dokumenty (projekt porządku obrad i projekty uchwał) zostały przedstawione (§13 ust. 3 Statutu).
Nie został naruszony również § 3 ust. 2 rozporządzenia. Powołany przepis stanowi, że komisję konkursową powołuje się w terminie 2 miesięcy od dnia zwolnienia stanowiska objętego konkursem. W ocenie Sądu jest to termin końcowy, a nie początkowy, co oznacza, że komisja konkursowa może zostać, a nawet powinna, zostać powołana przed zakończeniem zatrudnienia dotychczasowego kierownika. Logicznym jest bowiem, aby nie pozostawiać podmiotu leczniczego bez kierownictwa. Zgodnie z § 4 rozporządzenia samo postępowanie konkursowe wymaga czasu niezbędnego na powołanie komisji, opracowanie i przyjęcie przez komisję konkursową regulaminu konkursu; opracowanie i przyjęcie przez komisję konkursową projektu ogłoszenia o konkursie; dokonanie ogłoszeń o konkursie, w terminie 2 miesięcy od dnia wszczęcia postępowania konkursowego; rozpatrzenie zgłoszonych kandydatur; a wreszcie - wybranie kandydata na stanowisko objęte konkursem. W tej sytuacji działanie Burmistrza było uzasadnione przepisami prawa i celowe z uwagi na konieczność zapewnienia ciągłości kierownictwa podmiotowi leczniczemu.
Niezasadne były również zarzuty skarżącego, że projekt uchwały zawierał trzy nazwiska osób reprezentujących podmiot tworzący. Skoro bowiem zgodnie z ww. §13 ust. 3 Statutu to wniosku o zwołanie sesji nadzwyczajnej Burmistrz miał obowiązek przedstawić projekt uchwały, to nie zostały naruszone § 3 i § 10 ww. rozporządzenia. Wskazane przepisy stanowią m.in., że konkurs na stanowiska, o których mowa w § 1 pkt 1, przeprowadza komisja konkursowa powołana przez właściwy podmiot (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). W orzecznictwie podkreśla się więc, że organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego jest władny do podjęcia uchwały w sprawie powołania komisji konkursowej do przeprowadzenia konkursu na stanowisko kierownika w podmiocie leczniczym niebędącym przedsiębiorcą (por. wyrok WSA w Krakowie z 11 marca 2016 r., III SA/Kr 1514/15).
Z kolei zgodnie z § 10 pkt 1 rozporządzenia w skład komisji konkursowej wchodzą w przypadku gdy postępowanie konkursowe dotyczy stanowiska kierownika podmiotu leczniczego:
a) od trzech do sześciu przedstawicieli podmiotu tworzącego, posiadających wykształcenie wyższe, w tym przynajmniej jeden lekarz; podmiot tworzący wskazuje spośród przedstawicieli przewodniczącego komisji,
b) przedstawiciel rady społecznej podmiotu leczniczego,
c) przedstawiciel rektora państwowej uczelni medycznej albo państwowej uczelni prowadzącej działalność dydaktyczną i badawczą w dziedzinie nauk medycznych, jeżeli podmiot leczniczy zawarł z nią umowę o udostępnienie go na potrzeby wykonywania zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu z udzielaniem świadczeń zdrowotnych i promocją zdrowia.
W projekcie uchwały znalazły się tylko 3 nazwiska, a potem już w samej uchwale wskazano łącznie siedmiu członków komisji konkursowej (weszli w jej skład również radni – zgłoszeni odrębnie na sesji w dniu 10 sierpnia 2023 r.) – co zdaniem Sądu potwierdza prawidłowość podjętej uchwały przez radnych, a nie jak sugerował skarżący – bezrefleksyjne akceptowanie przez radnych projektu przedłożonego przez Burmistrza.
W aktach sprawy znajduje się również protokół z posiedzenia Rady Społecznej SPZOZ w K. z 22 czerwca 2023 r., na którym to posiedzeniu jednogłośnie wybrano W. Ł. do składu komisji konkursowej.
Wszystkie powołane osoby posiadały wykształcenie wyższe.
Niezasadny był również zarzut naruszenia § 5 ust. 1 rozporządzenia poprzez udział w komisji konkursowej lekarza M. K. W ocenie skarżącego, sam fakt, że lekarz ten był jednocześnie Kierownikiem Wiejskiego Ośrodka Zdrowia w L. – jednostki znajdującej się w strukturze SPZOZ w K., wskazywał na zależności pomiędzy członkiem komisji konkursowej, a jednym z kandydatów (dotychczasowym kierownikiem SPZOZ), które mogły budzić uzasadnione wątpliwości co do jego bezstronności.
W ocenie Sądu tego typu zarzut nie wskazuje na obiektywnie istniejące wątpliwości co do braku bezstronności członka komisji konkursowej reprezentującego jednocześnie podmiot leczniczy, którego konkurs dotyczy. Z zapisów protokołu sesji wynikało, że zgłoszona kandydatura lekarza M. K. traktowana była również jako kandydatura przedstawiciela placówki. Wiele postępowań konkursowych, w tym nawet i postępowania konkursowe przeprowadzane w trybie przepisów rozporządzenia, przewidują możliwość udziału przedstawicieli pracowników (np. wskazanych w trybie § 6 rozporządzenia przez związki zawodowe). Fakt, że M. K. kontynuował w ramach struktury SPZOZ w K. zatrudnienie jako emeryt, w ocenie Sądu, nie budzi wątpliwości co do jego bezstronności w wyborze kandydatów na stanowisko kierownika SPZOZ. Powszechnie bowiem wiadomo, że z uwagi na braki zainteresowanych lekarzy w prowadzeniu praktyki w mniejszych miejscowościach - średnia wieku lekarzy rodzinnych stale wzrasta (por. https://www.rynekzdrowia.pl/Polityka-zdrowotna/Zabraknie-lekarzy-rodzinnych-W-56-gminach-nie-dziala-zaden-POZ-Ministerstwo-Zdrowia-uspokaja,237970,14.html). Dalsze zatrudnianie lekarza emeryta w tych warunkach nie było więc czymś szczególnym, odbiegającym od typowych zachowań kierownika podmiotu leczniczego. Z tych to powodów Sąd nie dopatrzył się obiektywnych przesłanek uzasadniających brak bezstronności wskazanego członka komisji konkursowej i naruszenie § 5 rozporządzenia.
Co więcej, skarżący nie uwzględnił systemowej ochrony zatrudnienia M. K., jako radnego powiatu. Zwolnienia radnego wymaga bowiem zgodnie z art. 22 ust. 2 zdanie pierwsze ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 107 z późn. zm.) – uprzedniej zgody rady powiatu. Nie były więc i w tym zakresie uzasadnione sugestie skarżącego, że "dalsza praca członka komisji konkursowej M. K. jako kierownika ośrodka zdrowia w L. zależy tylko od dobrej woli kierownika, któremu podlega".
Co do braku powiadomienia skarżącego o terminie posiedzenia komisji, to biorąc pod uwagę, że kandydatura skarżącego, ze względów formalnych, została niedopuszczona do dalszego postępowania konkursowego uchwałą nr 2/2023 – Sąd badał, czy w tej części zasadnie stwierdzono niespełnienie wymogów formalnych.
Z ogłoszenia o konkursie na stanowisko kierownika SPZOZ wynikało w sposób jasny, że oferty powinny zawierać m.in. dokumenty stwierdzające kwalifikacje zawodowe wymagane do zajmowania stanowiska objętego konkursem; opisany przez kandydata przebieg pracy zawodowej; inne dokumenty, w szczególności potwierdzające dorobek i kwalifikacje zawodowe kandydata; przy czym kopie dokumentów powinny być poświadczone za zgodność z oryginałem, oraz informację o kandydacie z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed dniem zgłoszenia do konkursu. Wymagania te zbieżne są z wymaganiami określonymi w § 12 rozporządzenia.
Z protokołu z dnia 7 września 2023 r. wynika, że w przedłożonej ofercie brak było dokumentów stwierdzających kwalifikacje zawodowe wymagane do zajmowanego stanowiska; brak innych dokumentów w szczególności potwierdzających dorobek i kwalifikacje zawodowe kandydata oraz brak informacji o kandydacie z Krajowego Rejestru Karnego.
Zdaniem Sądu wnioski członków komisji konkursowej były zgodne z treścią złożonej oferty, w której znajdowały się wyłącznie oświadczenia skarżącego; brak było jakiegokolwiek dokumentu (lub jego odpisu) potwierdzającego wykształcenie; kwalifikacje zawodowe czy też niekaralność. Skoro więc skarżący nie został zasadnie dopuszczony do dalszego etapu postępowania konkursowego, to nie było obowiązku powiadamiania go o dalszych etapach konkursu. Dodać też należy, że zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia, należałoby unieważnić konkurs, gdyby doszło do rozpatrzenia kandydatury osoby, która nie złożyła wymaganych § 12 dokumentów.
Sąd doszedł również do przekonania, że niezasadne były zarzuty o braku umieszczenia ogłoszenia o konkursie na stronie internetowej SPZOZ w K. Zgodnie bowiem z § 9 ust. 3 rozporządzenia ogłoszenie o konkursie należało udostępnić przede wszystkim na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej podmiotu tworzącego (co miało miejsce) oraz podać do wiadomości w sposób zwyczajowo przyjęty w siedzibie podmiotu leczniczego. Nie jest więc tak, że ogłoszenie takie musi zostać umieszczone na stronie internetowej przychodni – jeżeli w placówce znajduje się tablica ogłoszeń, na której zwyczajowo umieszcza się ogłoszenia to zdaniem Sądu, zostały spełnione warunki z § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. Niezależnie od powyższego, zgodnie z oświadczenie strony przeciwnej ogłoszenie o konkursie zostało zamieszczone 24 sierpnia 2023 r., na stronie internetowej SPZOZ, a przedłożony do skargi wydruk wyników wyszukiwania dla frazy "ogłoszenie konkurs" nie stanowi dostatecznego dowodu o niedopełnieniu § 9 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.
Na koniec Sąd zaznacza, że oddalił wniosek skarżącego o wyłączenie z rozprawy radcy prawnego reprezentującego stronę przeciwną. Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) pełnomocnikiem strony może być ustanowiony w sprawie radca prawny. Radca prawny przedstawił nie budzące wątpliwości co do zakresu umocowania pełnomocnictwo podpisane przez Burmistrza K. – nie było więc podstaw prawnych do uwzględnienia wniosku skarżącego.
Z tych to powodów Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.