III SA/Kr 131/08

III SA/Kr 131/08 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2008-05-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-01-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek /sprawozdawca/
Halina Jakubiec
Tadeusz Wołek /przewodniczący/
Symbol z opisem
602  ceny
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
Art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Halina Jakubiec WSA Dorota Dąbek spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2008 r. na rozprawie sprawy ze skargi S. D. na Gminę w przedmiocie zwrotu opłat za wodę postanawia : skargę odrzucić .
Uzasadnienie
postanowienia WSA w Krakowie z dnia 30.05.2008r.
W dniu 12.10.2007r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie za pośrednictwem Burmistrza Gminy. W uzasadnieniu wskazał, iż kierował wielokrotne prośby do Burmistrza o wyjaśnienie mu podstawy prawnej naliczania opłat za dostarczenie wody. Podniósł także, iż nie zgadza się na naliczanie mu wyższej opłaty jako przedsiębiorcy przemysłowemu. Podniósł również, iż jest to przejaw jednostronnej dyskryminacji jego osoby przez ZGKiM. Wskazał, że jest gotowy w każdej chwili podpisać umowę na dostarczanie wody jeżeli tylko jest ona zgodna z prawem. W skardze zawarty został wniosek o zwrot pobranych opłat.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz wniósł o jej oddalenie albowiem w opinii organu nie czyni ona zadość wymaganiom pisma procesowego. Brak precyzyjności skargi czyni niemożliwym ustosunkowanie się do podniesionych przez skarżącego zarzutów. Organ wskazał, iż skarga dotyczy w sposób ogólnikowy niezadowolenia skarżącego ze sposobu naliczania opłat za wodę dostarczaną do jego gospodarstwa, a która jest wykorzystywana na cele związane z uprawą borówki amerykańskiej. Organ wskazał również, iż opłata za wodę pobierana była od skarżącego na podstawie uchwały Rady Miejskiej nr [...] z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorów zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, która przewidywała dwa typy opłat: od odbiorców indywidualnych i przemysłowych. Organ podkreślił, iż dostarczenie wody odbywa się na podstawie zawartych z odbiorcami umów cywilno-prawnych, dlatego w jego opinii nie było podstaw do wydania decyzji administracyjnej, sprawa to bowiem nie ma charakteru administracyjnego.
Skarżący nadesłał kolejne pismo z dnia 14.02.2008r., w którym odniósł się do zarzutów odpowiedzi na skargę. Stwierdził między innymi, iż jest on odbiorcą indywidualnym a jego gospodarstwo nie było nigdy zakładem przemysłowym. Podniósł także, iż nie miał nigdy podpisanej żadnej umowy z ZGKiM na dostarczanie wody. Problem pojawił się dopiero gdy zwrócił się o zwrot nadpłaconej kwoty. Skarżący podniósł również, iż zgodnie z obowiązującym ówcześnie taryfikatorem w gminie występowały dwie grupy odbiorców:
I. Odbiorcy indywidualni ze stawką 1,95 zł.
II. Zakłady przemysłowe ze stawką 3,15 zł.
Od roku 2004 ZGKiM wystawiał faktury za pobraną wodę na nazwisko skarżącego klasyfikując go w grupie odbiorców przemysłowych. W odpowiedzi na swoje zapytanie otrzymał od Burmistrza pismo, w którym bardzo nieprecyzyjnie odnosił się on do poruszonych kwestii, jak również udzielił mu, powołując się na opinię radcy prawnego, wyjaśnień niezgodnych z prawem. Skarżący stwierdził także, iż na jego kolejne pismo z prośbą o wydanie decyzji administracyjnej Burmistrz uchylił się od zajęcia jednoznacznego stanowiska, przyznając jednak, że ZGKiM nie ma żadnych podstaw prawnych do pobierania podwyższonych opłat za wodę. Skarżący podał także, iż biorąc pod uwagę opinię Burmistrza zwrócił się do ZGKiM o zwrot nadpłaconych kwot za wodę w latach 2004-2007. Otrzymał jednak odpowiedź odmowną, kopię tego pisma otrzymał również Burmistrz. W opinii skarżącego mimo całkowicie bezzasadnych i nie mających żadnych podstaw prawnych działań podległej sobie jednostki Burmistrz do chwili obecnej nie zrobił w sprawie skarżącego nic co pozwoliłoby rozwiązać problem. Więcej, otrzymał w dn. 26.07.2007r. pismo od ZGKiM z informacją że przynajmniej 30 odbiorców w Gminie nie posiada ważnych umów ZGKiM. Oświadczył także, że podpisze każdą umowę, której treść i opłaty będą zgodne z prawem, a nie jednostkową dyskryminacją.
Skarżący zwrócił się zatem do sądu o zajęcie stanowiska w przedmiotowej sprawie, zasądzenie na jego rzecz zwrotu nienależnie pobranych opłat oraz weryfikację obowiązków i kwestii należących do Gminy, od których ta jak dotąd skutecznie się uchyla.
W kolejnym piśmie Burmistrz, uzupełniając odpowiedź na skargę, stwierdził, iż skarga S. D. stanowi w istocie skargę na bezczynność organu. Wskazał, iż podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w odpowiedzi na skargę z dnia 24.01.2008r., a także w jego opinii skarga dotyczy kwestii poboru opłaty za wodę która wynika z taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków zatwierdzonych uchwałą Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...]. W powyższej sprawie Burmistrz Gminy nie wykonuje działań określonych w art. 3 paragraf 2 pkt 1-4a Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zmianami). W związku z powyższym w opinii organu nie zachodzi tu okoliczność bezczynności organu. Burmistrz wskaż także, iż uchwała Rady Miejskiej nr [...] z 2002 roku w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków utraciła swą moc z dniem 31 maja 2007r. Od 1 czerwca 2007r. obowiązuje Uchwała Nr [...] z dnia [...] w sprawie zatwierdzenia taryf za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków (Dz. Urzędowy Województwa z 2007r., nr [...], poz. [...]). W dniu 3 sierpnia 2007r. Skarżący zawarł umowę z Zakładem Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej na dostawę wody do swoich nieruchomości, w tym gospodarstwa rolnego.
Burmistrz stwierdził także, iż wcześniej, od 18 maja 1998r. obowiązywała strony umowa zawarta pomiędzy ZGKiM a M. D. ojcem Skarżącego. Skarżący po objęciu gospodarstwa rolnego nie podpisał od razu umowy, dokonując przy tym zmian w instalacji w taki sposób, żeby woda mogła być wykorzystywana do "deszczowni".
Zarządzeniem z dnia 28.02.2008r. skarżący został wezwany przez sąd do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia poprzez wskazanie czy przedmiotem skargi jest: taryfa za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków, a jeśli tak, to o precyzyjne wskazanie zaskarżonego aktu wprowadzającego tę taryfę (z podaniem jego daty i organu który go wydał), zakwalifikowanie skarżącego do grupy przemysłowych odbiorców wody, a jeśli tak to o precyzyjne wskazanie aktu lub czynności, w którym tego zaszeregowania dokonano oraz organu, który ten akt wydał lub dokonał tej czynności, bezczynność organów administracji, a jeśli tak, to o wskazanie organu, który dopuścił się bezczynności i sprecyzowanie na czym zdaniem skarżącego ta bezczynność polegała, zwrot zapłaconej kwoty, a jeśli tak, to o wskazanie aktu lub czynności wprowadzającej obowiązek uiszczenia opłaty pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe wezwanie skarżący nie udzielił odpowiedzi.
Na rozprawie w dniu 30 maja 2008r. skarżący sprecyzował, że domaga się zwrotu pieniędzy nadpłaconych za pobraną wodę w związku z tym, że Zakład Gospodarki Komunalnej nieprawidłowo zaklasyfikował wodę pobieraną przez skarżącego w jego gospodarstwie, w którym uprawia borówkę amerykańską jako wodę pobieraną przez zakład przemysłowy. Skarżący zakładu przemysłowego nie prowadził i nie miał zawartej z Zakładem Gospodarki Komunalnej umowy o dostawę wody, a należności uiszczał według faktur wystawianych na jego nazwisko. Myślał, iż wszystkim zostały podniesione opłaty za wodę. Gdy zorientował się, że tak nie jest zażądał zwrotu różnicy w opłatach. Skarżący skarży gminę bo Zakład Gospodarki Komunalnej podlega burmistrzowi i odmówił zwrotu pieniędzy skarżącemu.
Sąd zważył co następuje:
Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Na rozprawie w dniu 30 maja 2008r. skarżący stwierdził, iż domaga się zwrotu pieniędzy nadpłaconych za pobraną wodę w związku z tym, że Zakład Gospodarki Komunalnej nieprawidłowo zaklasyfikował wodę pobieraną przez skarżącego w jego gospodarstwie, w którym uprawia borówkę amerykańską jako wodę pobieraną przez zakład przemysłowy. Żądanie tej treści wynika również z samej skargi ("Zwracam się do Sądu o (...) zasądzenie na moją rzecz zwrotu nienależnie pobranych opłat (...)"), jak i z pisma uzupełniającego z dnia 14 lutego 2008r. ("Wnoszę o zasądzenie na moją rzecz zwrotu nadpłaconych opłat za wodę wraz z odsetkami"). Potwierdza to również skarżący w skardze z dnia 23 stycznia 2008r. w sprawie III SO/Kr 3/08: "(...) proszę Sąd o zasądzenie na moją rzecz zwrotu nienależnie pobranych opłat za wodę (...)".
Dostarczanie wody przez Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej do odbiorców odbywa się na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W związku z tym należy stwierdzić, że żądanie zwrotu nienależnie pobranych opłat jest roszczeniem cywilnym i z tego względu do jego rozpatrzenia właściwe są sądy powszechne, a nie sądy administracyjne.
W tym stanie rzeczy, ponieważ żądanie zwrotu nienależnie pobranych opłat nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) stanowiącego, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.