III SA/Kr 1301/11
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę na pismo Prezydenta Miasta dotyczące odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, uznając je za niedopuszczalne w świetle przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Skarżąca B. W. wniosła skargę na pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 sierpnia 2011 r., które podtrzymywało negatywne stanowisko w sprawie nabycia tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego. Sąd uznał, że odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sprawa dotyczyła skargi B. W. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 sierpnia 2011 r., które było odpowiedzią na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżąca domagała się potwierdzenia jej uprawnień do zawarcia umowy najmu lokalu mieszkalnego oraz cofnięcia powództwa o eksmisję. Prezydent Miasta podtrzymał swoje negatywne stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając sprawę na posiedzeniu niejawnym, postanowił odrzucić skargę. Sąd wskazał, że zakres kontroli sądów administracyjnych, określony w art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie obejmuje odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Taka odpowiedź nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem, ani innym aktem podlegającym kontroli sądu. Złożenie wezwania jest jedynie czynnością warunkującą wniesienie skargi, mającą na celu umożliwienie organowi zmiany stanowiska. Odpowiedź organu na wezwanie nie jest rozstrzygnięciem odwoławczym ani nie zastępuje aktu objętego wezwaniem. Dlatego też, zaskarżone pismo nie mieściło się w kognicji sądu administracyjnego, co skutkowało odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kontroli sądu administracyjnego.
Uzasadnienie
Odpowiedź na wezwanie nie jest decyzją administracyjną ani postanowieniem, ani innym aktem podlegającym kognicji sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jest to jedynie czynność organu mająca na celu umożliwienie zmiany stanowiska, a nie rozstrzygnięcie sprawy.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (6)
Główne
p.p.s.a. art. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
pkt 1
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 52 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 52 § 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 53 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Argumenty
Skuteczne argumenty
Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest aktem podlegającym kontroli sądu administracyjnego.
Godne uwagi sformułowania
Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest rozstrzygnięciem wydanym w postępowaniu odwoławczym, bo wezwanie nie uruchamia trybu odwoławczego, nie zastępuje i nie ma mocy dokonania zmiany w treści aktu objętego wezwaniem. Należy zatem stwierdzić, iż odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego.
Skład orzekający
Dorota Dąbek
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ugruntowana interpretacja zakresu kognicji sądów administracyjnych w kontekście skarg na pisma organów administracji, w szczególności odpowiedzi na wezwania do usunięcia naruszenia prawa."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a nie innych form korespondencji organu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy odpowiedź organu na wezwanie nie jest skargą? WSA w Krakowie wyjaśnia granice kognicji sądu.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 1301/11 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2011-10-28 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2011-10-28 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Dorota Dąbek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6219 Inne o symbolu podstawowym 621 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 Art. 3, art. 52 par. 3, par. 4, art. 53 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 28 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. W. na pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 sierpnia 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie Pismem z dnia [...] 2010r. Nr [...] Prezydent Miasta poinformował B. W., iż jej wniosek z dnia 26 maja 2010r. o nabycie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy ul. B w A został rozpatrzony negatywnie. Pismem z dnia 7 lipca 2011r. B. W. wezwała Prezydenta Miasta do usunięcia naruszenia prawa i wniosła o: potwierdzenie, iż nabyła uprawnienia do zawarcia z Gminą umowy najmu w/w lokalu przy ul. B, wydanie jej skierowania do zawarcia tej umowy najmu i cofnięcie powództwa o jej eksmisję z przedmiotowego lokalu. W odpowiedzi Prezydent Miasta przesłał pismo z dnia 5 sierpnia 2011r. Nr [...], w którym podtrzymał swoje stanowisko, iż B. W. nie posiada uprawnienia do ubiegania się o najem zajmowanego lokalu przy ul. B w A. Pismem z dnia 22 sierpnia 2011r. B. W. wniosła skargę na powyższe pismo Prezydent Miasta z dnia 5 sierpnia 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W swojej skardze z dnia 22 sierpnia 2011r. skarżąca zaskarżyła akt Prezydenta Miasta z dnia [...] 2010r. o odmowie nabycie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego nr [...] położonego w budynku przy ul. B w A oraz pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 sierpnia 2011r. o odmowie uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem rozważań Sądu w niniejszej sprawie jest skarga na pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 sierpnia 2011r. Natomiast wniesiona przez skarżącą skarga na akt z dnia 9 czerwca 2010r. została zarejestrowana pod sygnaturą III SA/Kr 1175/11. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone niniejszą skargą pismo Prezydenta Miasta z dnia 5 sierpnia 2011r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Odpowiedź na wezwanie nie jest bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Nie jest ona również aktem prawa miejscowego ani też innym aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Jak wynika z treści art. 52 § 3 i § 4 p.p.s.a. złożenie wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest jedynie czynnością warunkującą skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Ma ono na celu stworzenie organowi możliwości zmiany swojego stanowiska. Organ wezwany do usunięcia naruszenia prawa może uwzględnić wezwanie, podtrzymać swoje dotychczasowe stanowisko, albo pozostawić je bez odpowiedzi. Brak odpowiedzi organu nie stanowi przeszkody do wniesienia skargi, na co wskazuje regulacja zawarta w art. 53 § 2 p.p.s.a. Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie jest rozstrzygnięciem wydanym w postępowaniu odwoławczym, bo wezwanie nie uruchamia trybu odwoławczego, nie zastępuje i nie ma mocy dokonania zmiany w treści aktu objętego wezwaniem. Należy zatem stwierdzić, iż odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że zaskarżone w niniejszej sprawie pismo organu nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 p.p.s.a., a w związku z tym skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. podlega odrzuceniu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI