III SA/Kr 123/24

III SA/Kr 123/24 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2024-06-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-02-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Renata Czeluśniak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par 1 pkt 3, art. 200 par 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi K. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 listopada 2023 r. SKO.Dr/4122/215/2023 w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia postanawia skargę odrzucić.
Uzasadnienie
Skarżący w dniu 27 grudnia 2023 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 30 listopada 2023 r. nr SKO.Dr/4122/215/2023 w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia. Skarga zawierała braki. Ponadto podano w niej dwa adresy: ul. [...] w K. oraz ul. [...] w K.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 5 lutego 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały przesłane przesyłką poleconą na adres ul. [...] w K. Przesyłka pocztowa została dwukrotnie awizowana na adres (1 marca 2024 r. i 11 marca 2024 r.) i następnie zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu z adnotacją o niepodjęciu jej w terminie. Z uwagi na brak podjęcia przesyłki oraz podanie w skardze drugiego adresu, wezwania powtórnie ekspediowano, tym razem na adres ul. [...] w K. Przesyłka pocztowa ponownie została dwukrotnie awizowana (25 kwietnia 2024 r. i 6 maja 2024 r.) i następnie zwrócona przez urząd pocztowy do tut. Sądu z adnotacją o niepodjęciu jej w terminie.
Jak wynika z akt sprawy skarżący nie uzupełnił żądanych braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakwie zważył, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu, gdy w wyznaczonym terminie strona nie uzupełniła jej braków formalnych.
Za braki formalne skargi uznaje się - zgodnie z przepisem art. 46 § 2 pkt 1 lit. b w zw. z art. 57 § 1 powołanej ustawy - brak numeru PESEL. Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lipca 2023 r., II GPS 3/22 niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a., wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
Ponadto zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi oraz do uzupełnienia jej braku formalnego przesłano listem poleconym, na obydwa adresy wskazane w skardze. Przesyłka ta została uznana za skutecznie doręczoną w trybie wynikającym z art. 73 § 4 w zw. z § 1 p.p.s.a. Zgodnie z przywołanym przepisem, w razie niemożliwości doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-68, art. 69 §1 oraz art. 70-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). W przypadku nie odebrania przesyłki pocztowej, doręczenie uważa się za dokonane skutecznie w ostatnim dniu terminu, o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a. Skutek doręczenia w takiej sytuacji powstaje z mocy prawa. Sąd w tym zakresie nie musi podjąć żadnych dodatkowych czynności, w celu potwierdzenia doręczenia. W niniejszej sprawie doręczenie nastąpiło dnia 9 maja 2024 r., ponieważ pierwsze zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej (tzw. awizo), jak wynika z adnotacji na kopercie zwróconej przesyłki, miało miejsce dnia 25 kwietnia 2024 r., a adresat przesyłki nie odebrał w terminie. Sąd wyjaśnia, że przyjął na korzyść strony datę doręczania z przysyłki ekspediowanej jako drugiej, tj. w dniu 22 kwietnia 2024 r., a nie datę z przesyłki wysłanej jako pierwszej w dniu 27 lutego 2024 r. W konsekwencji, termin do uzupełnienia braków skargi upłynął dnia 16 maja 2024 r. Jak wynika z ustaleń Sądu termin ten upłynął bezskutecznie.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, o odrzuceniu skargi.