III SA/KR 1207/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę dotyczącą kary za przejazd pojazdem nienormatywnym do rozpoznania WSA w Warszawie.
Sprawa dotyczyła skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia. Sąd pierwszej instancji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, stwierdził swoją niewłaściwość miejscową, ponieważ organ, którego decyzja była zaskarżona (GITD), ma siedzibę w Warszawie. Sąd powołał się na przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wskazując, że właściwy jest sąd, na którego obszarze działania organ ma siedzibę, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. W tym przypadku, mimo że sprawa dotyczyła kar pieniężnych, nie zastosowano rozporządzenia przekazującego sprawy GITD do sądów właściwych ze względu na miejsce zamieszkania strony, gdyż podstawą nałożenia kary były przepisy Prawa o ruchu drogowym, a nie ustawy o transporcie drogowym. W konsekwencji, sprawę przekazano do rozpoznania WSA w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał sprawę ze skargi spółki jawnej [...] M. K. w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) z dnia 15 lipca 2025 r., która utrzymała w mocy decyzję Kujawsko-Pomorskiego WITD o nałożeniu kary pieniężnej. Kara została nałożona za przejazd pojazdem nienormatywnym bez wymaganego zezwolenia, na podstawie przepisów Prawa o ruchu drogowym. Główny Inspektor Transportu Drogowego, wnosząc o oddalenie skargi, jednocześnie wniósł o przekazanie sprawy do rozpoznania WSA w Warszawie. Sąd krakowski, analizując właściwość miejscową, powołał się na art. 13 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.), zgodnie z którym właściwy jest sąd, na którego obszarze działania ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Siedziba GITD znajduje się w Warszawie, co wskazywałoby na właściwość WSA w Warszawie. Sąd rozważył również możliwość przekazania sprawy na podstawie rozporządzenia Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Jednakże, stwierdził, że rozporządzenie to dotyczy spraw z zakresu ustawy o transporcie drogowym, a w niniejszej sprawie podstawą nałożenia kary były przepisy Prawa o ruchu drogowym. W związku z tym, zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., Sąd stwierdził swoją niewłaściwość miejscową i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Właściwy miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, ponieważ organ, którego działalność została zaskarżona, ma siedzibę na jego obszarze właściwości, a przepisy szczególne nie przekazują sprawy do innego sądu.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że zgodnie z art. 13 § 1 i 2 p.p.s.a., właściwość miejscową sądu administracyjnego określa siedziba organu, którego decyzja jest zaskarżona. W tym przypadku był to Główny Inspektor Transportu Drogowego z siedzibą w Warszawie. Sąd uznał, że rozporządzenie przekazujące sprawy GITD do sądów właściwych ze względu na miejsce zamieszkania strony nie ma zastosowania, ponieważ podstawą nałożenia kary były przepisy Prawa o ruchu drogowym, a nie ustawy o transporcie drogowym.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
inne
Przepisy (9)
Główne
p.p.s.a. art. 13 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 13 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 59 § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
prd art. 140aa § 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
prd art. 140ab § 1-2
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym
Pomocnicze
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości art. par. 1 § pkt 5
Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości art. par. 1 § pkt 13
Rozporządzenie Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego art. par. 1
u.t.d. art. 92a
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwość miejscowa WSA w Krakowie ze względu na siedzibę organu (GITD w Warszawie) i brak zastosowania przepisów szczególnych przekazujących sprawę do innego sądu.
Godne uwagi sformułowania
stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Skład orzekający
Jakub Makuch
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej sądu administracyjnego w sprawach dotyczących kar pieniężnych nakładanych przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego, gdy podstawą prawną są przepisy Prawa o ruchu drogowym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy podstawą prawną kary są przepisy Prawa o ruchu drogowym, a nie ustawy o transporcie drogowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnej (właściwość sądu), co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 1207/25 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2025-09-12 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2025-09-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Jakub Makuch /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym Hasła tematyczne Właściwość sądu Skarżony organ Inne Treść wyniku stwierdzono swą niewłaściwość i przekazano sprawę do rozpoznania WSA w Warszawie Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 59 par 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Makuch po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 września 2025 r. sprawy ze skargi [...] sp. j. M. K. w T. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 15 lipca 2025 r., znak BP.502.297.2025.0155.BD2 w przedmiocie kary pieniężnej postanawia stwierdzić swą niewłaściwość i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Uzasadnienie 1. [...] sp. j. M. K. w T. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 15 lipca 2025 r. (znak BP.502.297.2025.0155.BD2). Decyzją tą utrzymana została w mocy decyzja Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z 18 marca 2025 r. (znak WITD.DI.0152.W/II0094/1/25) o nałożeniu na stronę skarżącą kary pieniężnej za przejazd, bez wymaganego zezwolenia, po drodze publicznej pojazdem nienormatywnym o wymiarach, rzeczywistej masie całkowitej i naciskach jednej lub wielu osi odpowiadających zezwoleniu kategorii V. Podstawą prawną tego rozstrzygnięcia były przepisy art. 140aa ust. 1 oraz art. 140ab ust. 1-2 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2024 r., poz. 1251). 2. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie i jednocześnie o przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie (k. 5). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: 3. Zgodnie z art. 13 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej jako: p.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Właściwość wojewódzkich sądów administracyjnych określa rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. 2024 r., poz. 785). Stosownie do par. 1 pkt 5 tego aktu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jest właściwy dla obszaru województwa małopolskiego. W ocenianym przypadku, strona skarżąca wniosła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a organ ten ma siedzibę w Warszawie, tj. na obszarze właściwości miejscowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (por. par. 1 pkt 13 w.w. rozporządzenia). Przepis art. 13 § 3 p.p.s.a. przewiduje jednak, że Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Stosownie do par. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2024 r. poz. 788) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 728 i 731) zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Przywołany przepis w ocenianym przypadku nie ma jednak ma zastosowania, albowiem zaskarżona w decyzja została wydana na podstawie przepisów ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (art. 140aa ust. 1, art. 140ab ust. 1-2). 4. W związku z przywołanymi regulacjami należało stwierdzić, że właściwym miejscowo do rozpoznania sprawy ze skargi [...] sp. j. M. K. w T. - jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Powyższe ustalenie nakazywało niniejszą sprawę przekazać wskazanemu sądowi. Stosownie bowiem do art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI