III SA/Kr 1075/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWSA w Krakowie odrzucił skargę na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej dotyczące braku związku schorzenia ze służbą wojskową, uznając niedopuszczalność takiej skargi.
Skarżący J. T. złożył skargę do WSA w Krakowie na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej, które utrzymało w mocy wcześniejsze orzeczenie o trwałej niezdolności do służby wojskowej (kategoria E) i jednocześnie stwierdziło brak związku rozpoznanego schorzenia (zespół paranoidalny) ze służbą wojskową. WSA, opierając się na przepisach ustawy o powszechnym obowiązku obrony oraz orzecznictwie Sądu Najwyższego i NSA, uznał, że ustalenie braku związku schorzenia ze służbą wojskową nie jest samodzielnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, a jedynie elementem postępowania przed organami rentowymi. W związku z tym skarga została odrzucona jako niedopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę J. T. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 20 lipca 2005r., które utrzymywało w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z maja 2005r. Orzeczenia te dotyczyły zdolności do czynnej służby wojskowej, przyznając skarżącemu kategorię E (trwale niezdolny do służby) i jednocześnie stwierdzając, że rozpoznane schorzenie (zespół paranoidalny) nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. Skarżący kwestionował w swojej skardze właśnie ustalenie braku związku przyczynowego między schorzeniem a warunkami służby. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o odrzucenie skargi, wskazując na jej niedopuszczalność w tej części. Sąd administracyjny, powołując się na art. 29 ust. 1 ustawy o powszechnym obowiązku obrony oraz przepisy wykonawcze, podkreślił, że ustalenie zdolności do czynnej służby wojskowej jest właściwością wojskowych komisji lekarskich. Jednakże, sąd zwrócił uwagę, że ustalenie istnienia lub braku związku schorzenia ze służbą wojskową nie ma samodzielnego znaczenia prawnego dla rozstrzygnięcia o kategorii zdolności do służby. Podstawę do orzekania o związku choroby ze służbą wojskową dla celów zaopatrzenia lub odszkodowawczych stanowią odrębne ustawy (o zaopatrzeniu inwalidów wojennych oraz o świadczeniach odszkodowawczych). Postępowanie przed organami rentowymi w tym zakresie jest odrębne, a orzeczenia wojskowych komisji lekarskich stanowią jedynie element tego postępowania, nie wiążąc organów rentowych. Sąd przywołał uchwałę Sądu Najwyższego (II ZP 9/99) oraz postanowienie NSA (OSA 1/00), które potwierdzają, że sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg na orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w zakresie ustalania związku choroby ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych. W związku z tym, sąd uznał, że skarga w części dotyczącej stwierdzenia braku związku schorzenia ze służbą wojskową jest niedopuszczalna i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 PPSA postanowił ją odrzucić.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga w tej części jest niedopuszczalna.
Uzasadnienie
Ustalenie braku związku schorzenia ze służbą wojskową nie jest samodzielnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, lecz stanowi element postępowania przed organami rentowymi, które samodzielnie dokonują ustaleń w tym zakresie. Od decyzji organów rentowych przysługują środki odwoławcze do sądów powszechnych.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (10)
Główne
u.p.o.o. art. 29 § 1
Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
PPSA art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi
PPSA art. 58 § 3
Ustawa Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
u.p.o.o. art. 30a § 1
Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej
rozp. MON art. 13
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
rozp. MON art. 17 § 1 pkt 3
Rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach
u.z.i.w.
Ustawa o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i ich rodzin
u.ś.o. art. 22 § 4
Ustawa o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową
k.p.c. art. 476
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 477
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Ustalenie braku związku schorzenia ze służbą wojskową nie jest samodzielnym przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego, lecz elementem postępowania przed organami rentowymi.
Godne uwagi sformułowania
Ustalenie istnienia lub nieistnienia takiego związku rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową, nie ma samo w sobie doniosłości prawnej dla będącego przedmiotem orzeczenia komisji rozstrzygnięcia o kategorii zdolności (lub niezdolności) do czynnej służby wojskowej. Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej [...] w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje.
Skład orzekający
Piotr Lechowski
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie niedopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na część orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej dotyczącą braku związku schorzenia ze służbą wojskową."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury orzekania przez wojskowe komisje lekarskie i rozgraniczenia kompetencji sądów administracyjnych i powszechnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu i dopuszczalnością skargi, co jest istotne dla prawników procesowych, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Kr 1075/05 - Postanowienie WSA w Krakowie Data orzeczenia 2005-10-26 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-09-15 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Sędziowie Piotr Lechowski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6240 Zmiana kategorii zdolności do służby wojskowej Skarżony organ Wojskowa Komisja Lekarska Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia 20 lipca 2005r. Nr [...] w części stwierdzającej brak związku rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową postanawia: odrzucić skargę Uzasadnienie Opisanym w sentencji orzeczeniem z dnia 20 lipca 2005r. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska, po rozpatrzeniu odwołania J. T., utrzymała w mocy orzeczenie Nr. [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2005r., którym orzekając w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej, J. T. uznano za trwale niezdolnego do służby wojskowej w czasie pokoju oraz w czasie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny przyznając kategorię E z jednoczesnym ustaleniem, że rozpoznane schorzenia w postaci zespołu paranoidalnego nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. Na powyższe orzeczenie skargę, nazwaną odwołaniem, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył J. T. W skardze kwestionowane jest ustalenie braku związku przyczynowego pomiędzy powstaniem rozpoznanego schorzenia a warunkami służby wojskowej. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o odrzucenie skargi na decyzję w części ustalającej brak związku przyczynowego rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową, z powodu niedopuszczalności skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (t.j. Dz. U. z 2002r. Nr 21, póz. 205 z późn. zm.), do orzekania o zdolności do czynnej służby żołnierzy m.in. pełniących czynną służbę, właściwe są wojskowe komisje lekarskie. Przepis art. 30a ust. 1 ustala kategorie zdolności do czynnej służby 'wojskowej, w tym kategorię E - trwała i całkowita niezdolność do czynnej służby woskowej, w czasie pokoju oraz w razie ogłoszenia mobilizacji i w czasie wojny. Zaskarżone orzeczenie i poprzedzające je orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej wydane zostały m.in. na podstawie przepisów Rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, póz. 1595). Stosownie do przepisów § 13 i § 17 ust. 1 pkt 3 w razie stwierdzenia u żołnierza niezawodowego choroby lub ułomności, orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać określenie związku lub braku związku rozpoznanego schorzenia z czynną służbą wojskową. Ustalenie istnienia lub nieistnienia takiego związku rozpoznanego schorzenia ze służbą wojskową, nie ma samo w sobie doniosłości prawnej dla będącego przedmiotem orzeczenia komisji rozstrzygnięcia o kategorii zdolności (lub niezdolności) do czynnej służby wojskowej. Podstawę natomiast do orzekania o związku choroby ( inwalidztwa ) żołnierza niezawodowego z czynną służbą wojskową dla celów zaopatrzenia i innych świadczeń lub dla celów odszkodowawczych przez organy rentowe (wojskowe organy emerytalne), stanowią obecnie; ustawa z dnia 29 maja 1974r. o zaopatrzeniu inwalidów wojennych i ich rodzin (t.j. Dz. U. z 1983r. Nr 13, póz. 68 z późn. zm.), oraz ustawa z dnia 11 kwietnia 2003r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową. (Dz. U. Nr 83, póz. 760). Ta ostatnia ustawa, zastąpiła ustawę z dnia 16 grudnia 1972r. o świadczeniach przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową(Dz. U. [Nr 53, póz. 342 z późn. zm.). W postępowaniu przed właściwymi organami rentowymi o ustalenie prawa żołnierza niezawodowego do zaopatrzenia w postaci świadczenia pieniężnego (np. renty inwalidzkiej),czy innego świadczenia lub o ustalenie prawa do świadczenia odszkodowawczego, orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej, w części dotyczącej istnienia związku stwierdzonego schorzenia ze służbą wojskową lub braku takiego związku ze służba wojskową, stanowi tylko element takiego postępowania, nie wiążący organów rentowych ( wojskowych organów emerytalnych ). Organy te mogą dokonywać samodzielnych ustaleń co do istnienia schorzenia oraz jego związku lub braku takiego związku ze służbą wojskową. Od decyzji organów rentowych (wojskowych organów emerytalnych) przysługują środki odwoławcze do sądów powszechnych (art. 476, 477 kod. postępowania cywilnego, art. 22 ust. 4 powołanej ustawy z 11 kwietnia 2003r. oświadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób powstających w związku ze służbą wojskową). Z tych względów Sąd Najwyższy w uchwale 7 sędziów z dnia 1999.10.22 II ZP 9/99 (OSNP 2000/5/167) wyjaśnił, ze Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy w sprawie ze skargi żołnierza na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Takie stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu 7 sędziów NSA z dnia 2000.11.06 OSA 1/00 (ONSA 2001/2/47), stwierdzając, że od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej, o której mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i ustalenia związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową do celów odszkodowawczych lub zaopatrzenia emerytalnego (rentowego), skarga do Naczelnego Sądu Administracyjnego nie przysługuje. Mimo wyżej wskazanych zmian stanu prawnego, powyższe stanowisko prawne, które Wojewódzki Sąd Administracyjny podziela, jest nadal aktualne, dla orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej w odniesieniu do tych części orzeczeń , w których przy rozpoznaniu schorzenia orzeka się o istnieniu lub braku związku rozpoznanego schorzenia z czynna służba wojskowa. Nie jest zatem dopuszczalna skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na orzeczenie Wojskowej Rejonowej Komisji Lekarskiej w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej, w części dotyczącej stwierdzenia, że rozpoznane schorzenie nie pozostaje w związku ze służbą wojskową. Z tych przyczyn skarga ulegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.)
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI