III SA/Kr 1052/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2006-12-12
NSAAdministracyjneŚredniawsa
samorząd terytorialnyuchwałasesja radyquorumprzewodniczący radyrozstrzygnięcie nadzorczecofnięcie skargiumorzenie postępowaniakontrola administracji

Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie w sprawie skargi Rady Miejskiej na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody, po tym jak Rada skutecznie cofnęła skargę.

Rada Miejska w [...] zaskarżyła rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody stwierdzające nieważność uchwały w sprawie nabycia działki. Wojewoda argumentował, że uchwała została podjęta na sesji zwołanej wadliwie i przez nieuprawnione osoby. Następnie Rada Miejska podjęła uchwałę o cofnięciu skargi. Sąd, uznając cofnięcie skargi za skuteczne i niezmierzające do obejścia prawa, umorzył postępowanie.

Sprawa dotyczyła skargi Rady Miejskiej w [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...], które stwierdziło nieważność uchwały Rady Miejskiej w sprawie nieodpłatnego nabycia działki. Wojewoda uznał, że uchwała została podjęta na sesji zwołanej wadliwie, bez udziału uprawnionych osób do jej prowadzenia, naruszając przepisy ustawy o samorządzie gminnym. Rada Miejska wniosła skargę, kwestionując rozstrzygnięcie nadzorcze i podnosząc argumenty dotyczące prawidłowości zwołania sesji oraz braku regulacji w statucie dotyczących odwoływania sesji. W trakcie postępowania sądowego, Rada Miejska podjęła uchwałę o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zgodnie z art. 60 P.p.s.a., zbadał, czy cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie zawierało wad wskazanych w art. 156 § 1 k.p.a. i nie zmierzało do obejścia prawa. W związku z tym, cofnięcie skargi było wiążące dla sądu, co skutkowało umorzeniem postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd nie badał merytorycznie zarzutów skargi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, cofnięcie skargi przez skarżącą jest wiążące dla sądu, jeśli nie zachodzą przesłanki negatywne określone w art. 60 P.p.s.a.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie zawierało wad powodujących jego nieważność z mocy prawa ani nie zmierzało do obejścia prawa, co czyniło cofnięcie skargi skutecznym i wiążącym.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

umorzono

Przepisy (10)

Główne

P.p.s.a. art. 60

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 161 § 1 pkt 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

P.u.s.a. art. 1 § 1 i 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

P.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 5 i 6

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 13 § 2

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

P.p.s.a. art. 134 § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

k.p.a. art. 156 § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

u.s.g. art. 20 § 1

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 19 § 2

Ustawa o samorządzie gminnym

u.s.g. art. 20 § 2c

Ustawa o samorządzie gminnym

Argumenty

Skuteczne argumenty

Skuteczne cofnięcie skargi przez skarżącą, które nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności.

Godne uwagi sformułowania

Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności.

Skład orzekający

Dorota Dąbek

przewodniczący

Kazimierz Bandarzewski

sprawozdawca

Wiesław Kisiel

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty cofnięcia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym oraz przesłanki umorzenia postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji cofnięcia skargi w kontekście rozstrzygnięcia nadzorczego organu administracji.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa ma charakter proceduralny, skupiając się na cofnięciu skargi i jego konsekwencjach, co jest istotne dla praktyków, ale mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Cofnięcie skargi: Kiedy sąd musi uznać wolę strony?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Kr 1052/06 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2006-12-12
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-09-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek /przewodniczący/
Kazimierz Bandarzewski /sprawozdawca/
Wiesław Kisiel
Symbol z opisem
6262 Radni
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie sądowe
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dąbek Sędziowie NSA Wiesław Kisiel AWSA Kazimierz Bandarzewski spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2006 r na rozprawie sprawy skargi Rady Miejskiej w [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia 28 czerwca 2006 r [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe
Uzasadnienie
Prawidłowo zawiadomieni radni Rady Miejskiej w [...] przybyli w dniu [...].2006 r. na miejsce obrad i stwierdzili, że nie stawił się ani Przewodniczący, ani żaden z Wiceprzewodniczących Rady. Mimo to uznano za dopuszczalne odbycie sesji Rady Miejskiej [...]. W pierwszym głosowaniu na prowadzącego obrady wybrano najstarszego wiekiem radnego J. T, który następnie prowadził sesję Rady. Zebrani w dniu [...].2006 r. radni Rady Miejskiej w [...] podjęli uchwałę Nr [...] w sprawie nabycia nieodpłatnie na rzecz Gminy [...] działki nr ewid. [...] położonej w [...].
Po przekazaniu uchwały organowi nadzoru, Wojewoda [...] pismem z dnia [...].2006 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania nadzorczego, po czym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28.06.2006 r. znak [...] stwierdził nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...]r. w sprawie nabycia nieodpłatnie na rzecz Gminy [...] działki nr ewid. [...] położonej w [...].
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że sesja Rady Miejskiej została prawidłowo zwołana na dzień [...].2006 r. przez Wiceprzewodniczącego Rady. Przed terminem sesji Wiceprzewodniczący zawiadomił radnych o przeniesieniu zaplanowanej na dzień [...].2006 r. sesji na inny termin. Mimo to w dniu [...].2006 r. przybyło na odwołaną sesję 11 radnych, a obradom przewodniczył radny senior J. T. Tak zwołanej sesji Rady Miejskiej nie przewodniczyła uprawniona osoba i tym samym brak jest podstaw do uznania, iż w dniu [...].2006 r. posiedzenie 11 radnych stanowiło sesję Rady Miejskiej. Nie można uznać podjętej uchwały Nr [...] za akt wiążący i wyrażający wolę organu stanowiącego. Naruszono art. 20 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym rada gminy obraduje na sesjach zwołanych przez przewodniczącego oraz art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nakazujący prowadzenie obrad rady gminy jej przewodniczącemu lub wyznaczonemu w tym celu wiceprzewodniczącemu bądź też wiceprzewodniczącemu najstarszemu wiekiem.
Na to rozstrzygniecie nadzorcze skargę wniosła Rada Miejska w [...] prezentowana przez Przewodniczącego Rady.
Podstawę wniesienia skargi stanowi uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] w sprawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] Nr [...] z dnia 28 czerwca 2006 r. dotyczące stwierdzenia nieważności uchwały Rady Miejskiej w [...] podjętej na sesji w dniu [...] 2006 r.
W skardze skarżąca Rada Miejska w [...] domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] oraz o uchylenia w całości tego rozstrzygnięcia nadzorczego w związku z naruszeniem art. 2 ust. 3, art. 19 ust. 4 oraz art. 20 ustawy o samorządzie gminnym, a także § 27 Statutu Gminy [...]
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że na sesji w dniu [...].2006 r. przybyło 11 radnych, czym zapewniono niezbędne quorum do przeprowadzenia obrad. Sesja na dzień [...].2006 r. została prawidłowo zwołana. Wskazano, że ani ustawa o samorządzie gminnym, ani Statut Gminy [...] nie regulują sytuacji odwołania już zwołanej sesji rady gminy i ewentualnego jej przesunięcia na inny termin, stąd przesunięcie terminu sesji jest dopuszczalne w trybie właściwym do jej zwołania. W skardze podniesiono, że na przewodniczącym rady gminy lub wiceprzewodniczących ciążył obowiązek obligatoryjnego zwołania raz na kwartał sesji organu stanowiącego, a tymczasem w przypadku Rady Miejskiej w [...] mimo składanych w tym zakresie wniosków ani Przewodniczący Rady ani Wiceprzewodniczący nie chcieli zwoływać sesji. Wyjaśniono, że w związku z brakiem stawienia się na sesji osoby uprawnionej do jej przewodniczenia wypełnienie w tym zakresie luki ustawowej powinno nastąpić poprzez odpowiednie zastosowanie art. 20 ust. 2c ustawy o samorządzie gminnym. Tym samym osobą uprawnioną do prowadzenia sesji był najstarszy wiekiem radny J. T.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub o jej oddalenie w całości.
W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi podniesiono, że Rada Miejska w [...] w dniu [...] 2006 r. podjęła uchwałę w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] Nr [...] stwierdzającego nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] r. i organ nadzoru stwierdził nieważność tej uchwały.
Ponieważ organ nadzoru stwierdził nieważność uchwał w sprawie wyboru Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej w [...] i uchwały te dostały dostarczone do Rady Miejskiej w dniu 28.06.2006 r.. Od tej daty wywoływały one skutek prawny. Tym samym w dniu [...].2006 r. wybrany Przewodniczący tej Rady jak i Wiceprzewodniczący nie były osobami uprawnionymi zarówno do zwołania sesji organu uchwałodawczego Gminy jak i przewodniczenia obradom tego organu na sesji w dniu [...] .2006 r. Ponadto w dniu [...].2006 r. w obradach sesji Rady Miejskie w [...] brało udział 10 spośród 21 radnych, a więc mniej niż połowa ustawowego składu rady.
Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] .2006 r. Nr [...] stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody [...] z dnia 28.06.2006 r. Nr [...] stwierdzającego nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] r. Tym samym skarga w tej sprawie została wniesiona przez podmiot nieuprawniony.
Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, Wojewoda [...] podniósł, że wobec odwołania wcześniej zaplanowanej na dzień 16.06.2006 r. sesji Rady Miejskiej w [...] przybyłych na ten dzień radnych nie można uznać za organ uchwałodawczy gminy. Obradom u dniu [...].2006 r. przewodniczył najstarszy wiekiem radny nie będący ani Przewodniczącym Rady ani jej Wiceprzewodniczącym.
W dniu [...] 2006 r. skarżąca Rada Miejska w [...] cofnęła skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości w zakresie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, póz. 1269).
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).
Stosownie do art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wojewoda [...] ma siedzibę na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Rozstrzygając Sąd uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały.
W niniejszej sprawie w dniu [...] 2006 r. Rada Miejska w [...] występująca w tej sprawie jako skarżąca złożyła pismo o cofnięciu skargi. Do wniosku dołączono uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] 2006 r. o cofnięciu skargi.
Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.
W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia 28.06.2006 r. znak [...] stwierdzające nieważność w całości uchwały Rady o nabycia nieodpłatnie na rzecz Gminy [...] działki nr ewid. [...] położonej w [...] nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § 1 k.p.a. Przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało podjęte przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ nadzoru, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej innym aktem o charakterze administracyjnym, zostało prawidłowo skierowane do strony postępowania, było wykonalne w dniu jego wydania, nie wywołało i nie wywołuje czynu zagrożonego karą w razie jego wykonania oraz nie zawiera wady powodującej jego nieważności z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1-7 k.p.a.).
Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia 28 czerwca 2006 r. znak [...] nie zmierza również do obejścia prawa.
Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.
Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.
W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...]. W tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i skutkiem tego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.
Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI