Pełny tekst orzeczenia

III SA/Gl 98/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

III SA/Gl 98/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-09-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Machcińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 14 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 25 listopada 2025 r. nr 2401-IOA.4303.19.2025.MM UNP: 2401-25-293644 w przedmiocie weryfikacji klasyfikacji taryfowej, wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 100,00 (słownie: sto) złotych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia
Uzasadnienie
G. sp. z o.o. w B. (dalej: Skarżąca, Spółka) reprezentowana przez pełnomocnika – doradcę podatkowego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: Organ), dotyczącą określenia klasyfikacji taryfowej przywiezionych towarów, wymaganej kwoty należności celnych oraz różnicy między kwotą podatku od towarów i usług w prawidłowej wysokości a kwotą podatku wykazaną w zgłoszeniu dokonanym w procedurze dopuszczenia do obrotu.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o oddalenie skargi.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 sierpnia 2026 r. został w niniejszej sprawie wyznaczony termin rozprawy na dzień 6 października 2026 r., o czym powiadomiono strony postępowania.
Następnie w piśmie z dnia 31 sierpnia 2026 r. Skarżąca złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi, wnosząc jednocześnie o zwrot uiszczonego od skargi wpisu w wysokości 100,00 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143, dalej: p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie z kolei do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
W orzecznictwie sądowym podkreśla się, że strona skarżąca może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji (por. postanowienie WSA w Olsztynie z dnia 4 sierpnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Ol 146/22, Lex nr 3389684). Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych, wskazanych w art. 60 p.p.s.a. (por. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2026 r., sygn. akt III SAB/Po 32/26, Lex nr 4018556).
W rozpatrywanej sprawie Skarżąca w piśmie procesowym
z dnia 31 sierpnia 2026 r. złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi. Sąd uznał przy tym, że cofnięcie skargi nie zmierza ani do obejścia prawa, ani też do utrzymania w mocy aktu lub czynności, które dotknięte byłyby wadą nieważności.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
w związku z art. 60 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia.
W świetle natomiast art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, wobec czego na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.