III SA/Gl 918/04

III SA/Gl 918/04 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-10-25
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Walentek
Mirosław Kupiec
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo ( spr. ) Sędziowie: WSA Małgorzata Walentek Asesor WSA Mirosław Kupiec Protokolant: sekretarz sądowy Beata Jacek po rozpoznaniu w dniu 25 października 2005r., na rozprawie sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej i wartości celnej towaru oddala skargę.
Uzasadnienie
Sygn. akt III SA / Gl 918 / 04
UZASADNIENIE
Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...] r. nr [...] uznał zgłoszenie celne dokonane przez Agencje Celna "[...]" działającą w imieniu i na rzecz J. K. prowadzącej "A" w R. w dniu [...] maja 2001r. na jednolitym dokumencie administracyjny SAD nr [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej towaru ujętego w pozycjach 6 i 8. Jednocześnie zmienił klasyfikację taryfową towarów – [...]– wyrobów ze ścięgien na kod PCN 2309 10 90 0, a korzenia drewnianego na PCN 0604 99 90 0 i określił kwotę długu celnego.
W podstawie prawnej decyzji powołano art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa ( Dz. U. nr 137, poz. 926 ze zm. ) , art. 13 § 3 pkt 1 i 2 oraz § 5, art. 23 § 1, art. 30 § 1 pkt 5, art. 69, art. 85 § 1, art. 209 § 2, art. 224 § 4 i § 5 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. nr 75, poz. 802 ze zm. ), ust. 1b, ust. 3b części pierwszej – Postanowienia wstępne A Stawki celne i części drugiej – Tabela stawek celnych Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej ( Dz. U. nr 119, poz. 1253 ze zm. ), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 6 ust. 7, art. 11 ust. 4 i ust. 5, art. 11c, art. 11e, art. 15ust.4 i ust4c, art. 54 ust. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym ( Dz. U. nr 11 poz. 50 ze zm. ), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 grudnia 1999r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego ( Dz. U. nr 11 poz. 1290 ze zm. ).
W uzasadnieniu decyzji ustalono, iż w dniu [...] maja 2001r. dokonano zgłoszenia celnego towarów ujętych w dokumencie SAD nr [...], w tym ujętych w pozycji 6 wyrobów ze ścięgien- [...] zaklasyfikowanych do pozycji PCN 4206 90 00 0 i w pozycji 8 - korzeni drewnianych zaklasyfikowanych do pozycji PCN 442190 98 0.
Dalej powołując się na art. 85 § 1 Kodeksu celnego oraz nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury określania towarów wprowadzonej w życie konwencją opracowaną przez Komisje Wspólnoty Europejskiej i kierując się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej Naczelnik Urzędu Celnego stwierdził, iż decydujący dla oceny towaru i przypisania go do konkretnej pozycji taryfy celnej jest stan towaru i jego wartość z dnia przyjęcia zgłoszenia celnego.
Następnie wyjaśnił, iż Reguła 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zamieszczonych w Postanowieniach wstępnych do Taryfy celnej stanowi, iż dla celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów. Kierując się tą regułą uznał, iż zgodnie z uwagą 1 do działu 23 Taryfy celnej pozycja 2309 obejmuje produkty stosowane do żywienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone, otrzymane w wyniku przetwarzania materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, ze utraciły one podstawowe cechy oryginalnego materiału, przy czym są to produkty inne niż roślinne pozostałości, odpady i produkty uboczne takiego przetwarzania. Zatem do pozycji 2309 10 90 0 należało przypisać importowane [...], gdyż psy je zjadają. Natomiast zgodnie z treścią uwagi do działu 6 dział ten obejmuje kwiaty cięte i pąki kwiatowe, liści, gałęzie i inne części roślin, świeże, suszone, barwione, bielone, impregnowane lub w inny sposób przygotowane do celów zdobniczych, bukiety, wieńce, kosze kwiatowe i podobne wyroby kwiaciarskie. Dlatego korzeń należało zaklasyfikować do kodu PCN 0604 99 90 0 obejmującego m. in. części roślin.
Dalej stosownie do zmienionych kodów PCN ustalono stawki cła i obliczono podatek od towarów i usług.
W odwołaniu od decyzji J. K. domagała się uchylenia decyzji. Za błędną uznał zaklasyfikowanie "[...]" do pozycji 2309, która to pozycji, w jej ocenie obejmuje karmę dla zwierząt podstawową i uzupełniającą. Cecha charakterystyczną karmy jest dostarczanie zwierzęciu składników niezbędnych do codziennego funkcjonowania. "[...]" nie są do tego celu przeznaczone. Psy gryząc je czyszczą sobie zęby. Nawet gdyby je przy tym zjadały, to nie otrzymają w ten sposób żadnych wartości odżywczych. Dlatego nie można ich zrównać z żywnością dla psów i kotów.
Także za całkowicie pozbawioną podstaw uznała decyzję w części dotyczącej drewnianego korzenia., gdyż uzasadnienie decyzji nie zawierało żadnych argumentów na poparcie stanowiska organu, a jedynie arbitralne jego stwierdzenie, iż tak uważa. Za nieprawidłowe uznała także użycie przez organy celne, dla oceny towaru z 2000r. katalogów z 2003r.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art. 13 § 1 pkt 2, at. 21 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa , art. 23 § 1, art. 30 § 1 pkt 5, art. 69, art. 85 § 1 oraz art. 262 Kodeksu celnego w związku z art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne ( Dz. U. nr 68, poz. 623 ) art. 11c ust. 1, art. 13 ust. 5, art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym utrzymał w mocy decyzje organu I instancji.
W uzasadnieniu ustalił, iż kontrola funkcjonariuszy Wydziału Kontroli Podmiotów Gospodarczych Izby celnej w K. w "A" wykazała, iż przedmiotowy towar został nieprawidłowo określony i błędnie zaklasyfikowany do kodów PCN . Dlatego Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie i wydał decyzję uznająca zgłoszenie celne dokonane [...] maja 2001r. za nieprawidłowe w części dotyczącej towaru ujętego w pozycji 6 i 8.
Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśnił, iż zgodnie z art. 85 Kodeksu celnego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Po drugie organ celny po przyjęciu zgłoszenia ma prawo dokonać kontroli zgłoszenia celnego w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym.
Dalej wyjaśnił, iż dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do poszczególnych działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej zamieszczonymi w taryfie celnej. Reguła 1 nakazuje, aby dla celów prawnych klasyfikację towarów ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Zaś Reguła 6 stanowi, iż klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, ze tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów maja zastosowanie również tylko do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej.
Kontrola wykazała, iż towar ujęty w pozycji 6 zgłoszenia celnego z [...] maja 2001r. jako" wyroby ze ścięgien dla zwierząt" w fakturze z dnia [...] r. i dowodzie magazynowym nr [...], dołączonymi do zgłoszenia, został określony został jako "[...],[...],[...]". Z przedstawionych przez stronę wyjaśnień [...] eksportera – "B" wynikało, iż przedmiotem importu były "artykuły do żucia dla psów" chińskiego i tajlandzkiego pochodzenia, wykonane ze ścięgien krów i bawołów, suszonych głownie na słońcu lub w kuchenkach mikrofalowych, prasowane pod ciśnieniem w celu uzyskania pożądanego kształtu. Dokonana przez importera klasyfikacja tego towaru do kodu taryfy celnej 4206 90 00 0 obejmującego "pozostałe wyroby z wnętrzności, błon, pęcherzy albo ze ścięgien ( nie dotyczy jedwabników" w świetle przytoczonych reguł była wadliwa. Z komentarza do Wyjaśnień do Taryfy celnej wynikało, które artykuły należy klasyfikować do pozycji 4206. Charakter spornego towaru nie odpowiadał towarom opisanym w wyjaśnieniach.
Dalej wskazano, iż Dział 23, zgodnie z uwagą 1 do tego działu, obejmuje produkty stosowane do żywienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie łączone, otrzymane w wyniku przetwarzania materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że utraciły one podstawowe cechy oryginalnego materiału, przy czym są to produkty inne niż roślinne pozostałości, odpady i produkty uboczne. Zatem prawidłowo organ I instancji przyporządkował sporny towar do pozycji 2309 10 90 00.
Organ odwoławczy nie zgodził się ze stwierdzeniem strony, iż sporny towar, nawet jeśli jest zjadany przez psy, nie ma wartości odżywczych. Wprawdzie zgłoszony towar nie jest typową karma dla psów, to jednak zawiera białko przyswajane przez organizm – kolagen. Jest on łownym składnikiem włóknistym skóry, ścięgien, kości, chrząstek zębów, rogów, łusek. Zatem uzupełnia podstawowy pokarm psa. Wreszcie nawet brak wartości odżywczych nie jest przeszkodą do przyporządkowania spornego towaru do kodu 2309 10 90 0. W 1 do działu 23 nie zawarto takiego rozgraniczenia ani wykluczenia.
Odnosząc się do pozycji 8 zgłoszenia celnego z dnia [...] maja 2001r. i objętego nim korzenia drewnianego zaklasyfikowanego przez stronę do pozycji 4421 90 98 0 stwierdził, ze ta klasyfikacją jest także wadliwa. Pozycja 4421 obejmuje wszystkie artykuły z drewna wyprodukowane przez toczenie lub jakąkolwiek inna metodą, także intarsji lub mozaiki drewnianej takie jak bębenki, szpule, szpulki do nici, klatki do chowu królików, kojce dla kur, ule, budy, koryta, jarzma, elementy scenografii teatralnej, warsztaty stolarskie, drabiny, kozły, litery, znaki drogowe, wykałaczki, kraty, płyty, rolety weneckie i inne żaluzje, trzpienie, wałki, wieszaki, wiosła, trumny, drewniane kostki chodnikowe, drewienka do zapałek, drewniane taśmy ząbkowane i rowkowane, drewniane kołki lub kołeczki do obuwia, miary pojemnościowe inne niż przybory kuchenne, drewniane rękojeści do noży, łyżek, widelców. Zdaniem organu odwoławczego Naczelnik Urzędu Celnego w K. prawidłowo zastosował kod PCN 0604 99 90 0 obejmujący pozostałe liście gałęzie i inne części roślin, bez kwiatów lub pączków kwiatowych oraz trawy, mchy i porosty będące odpowiednim materiałem na bukiety lub do celów zdobniczych, świeże, suszone, barwione, bielone, impregnowane lub przygotowane w inny sposób. Do spornego drewnianego korzenia zdecydowanie bardziej odpowiada szczegółowy opis pozycji 0 604.
Rozważając zarzut strony wykorzystania w sprawie katalogu z 2003r. organ odwoławczy stwierdził, iż to sama strona dostarczyła ten dowód. Wreszcie sama strona przyznała, iż do chwili rozpoznania sprawy ma w sprzedaży korzenie drewniane duże i małe do [...].
Dalej organ odwoławczy stwierdził, iż nie dopatrzył się naruszenia przez organ I instancji przepisów prawa zarówno materialnego, jak i procesowego. W sprawie zgromadzono wystarczający materiał dowodowy, wszechstronnie go oceniono, nie przekroczono granic swobodnej oceny dowodów.
W wyniku zmiany klasyfikacji taryfowej towaru dokonano zmiany stawki celnej, a co za tym idzie określono kwotę długu celnego oraz podatek od towarów i usług w kwocie innej, niż wynikała ze zgłoszenia dokonanego przez stronę.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego J. K. domagała się uchylenia w całości decyzji organu odwoławczego, zarzucając iż wydano ją z naruszeniem prawa. Podniosła, iż w całej Europie towar – [...]– traktowany jest jako wyrób ze skóry. Kod jaki podała z głoszeniu jest nadawany towarom już przy ich imporcie z Chin i Tajlandii.. Nawet gdyby uznać, iż jest to karma dla psów, to nie nadaje się ona do sprzedaży detalicznej. Dopiero w Polsce towar jest przepakowywany z opakowań zbiorczych liczący od [...] do [...] sztuk i opisywany.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. W całości podtrzymał argumenty przytoczone już w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy).
Jedną z podstawowych zasad wynikających z przepisów ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802) jest zasada powszechności cła. Art. 2 § 2 tej ustawy stanowi, że "Wprowadzenie towaru na polski obszar celny (...) powoduje z mocy prawa powstanie obowiązków i uprawnień przewidzianych w przepisach prawa celnego (...). Zgodnie z art. 3 § 1 pkt. 2 i 8 dług celny stanowi powstałe z mocy prawa zobowiązanie do uiszczenia należności celnych przywozowych, którymi są cła i inne opłaty związane z przywozem towarów. Według art. 209 § 1 pkt. 1 i § 2 dług celny w przywozie powstaje w wypadku dopuszczenia towaru podlegającego należnościom celnym przywozowym, w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Zgodnie z przepisem art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Według art. 65 § 4 tej ustawy, po przyjęciu zgłoszenia celnego organ celny, na wniosek strony, wydaje decyzję lub może z urzędu wydać decyzję, w której: 1. uznaje zgłoszenie celne za prawidłowe, 2. uznając zgłoszenie celne za nieprawidłowe w całości lub w części: a) rozstrzyga o nadaniu towarowi właściwego przeznaczenia celnego, b) określa kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego lub c) zmienia elementy zawarte w zgłoszeniu celnym inne niż określone w lit. a) i b).
W rozpoznawanej sprawie organ celny I instancji zakwestionował prawidłowość taryfikacji importowanego towaru zgłoszonego do odprawy celnej przez przedstawiciela importera jako wyroby ze ścięgien – [...] oraz korzeń drewniany. Weryfikując to zgłoszenie celne organy celne obu instancji dysponowały informacjami importera i informacją eksportera towaru o przeznaczeniu [...] oraz katalogiem strony zawierającym informację o oferowanym przez nią do sprzedaży produkcie. Z tych informacji wynikało, że przedmiotem importu były [...],[...][...]– zbiorczo określone w zgłoszeniu celnym z [...] maja 2001r. jako wyroby ze ścięgien – [...], importer zaklasyfikował do pozycji 4206 90 00 0, a które organ I instancji na tym etapie postępowania sklasyfikował, według Uwagi Wyjaśniającej do Reguły 1 do pozycji 2309 10 90 0.
W tym miejscu należy podkreślić, że stosowana obecnie w Polsce taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli w dniu 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 07.02. 1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996 r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14.06. 1993 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 63). Dalej wskazać przyjdzie, iż nomenklatura towarowa polega na przyporządkowaniu towaru do odpowiedniego kodu Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego PCN, która zawarta jest w taryfie celnej. Uwagi dodatkowe zawarte w taryfie celnej uściślające i wyjaśniające treść stawek celnych mają charakter normatywny. Nie są to wskazówki interpretacyjne, lecz stosowane na gruncie prawa celnego legalne definicje pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzące od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany ( vide wyrok SN z 25 lipca 1996 r., III ARN 22/96).
Taryfa celna obejmuje stawki celne, sposób, warunki i zakres ich stosowania z uwzględnieniem jej postanowień wstępnych, Reguła 1 ORINS stanowi: "Tytuły sekcji działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag." Ta regulacja oznacza, że opis pozycji i uwagi do sekcji lub działów mają pierwszeństwo przy klasyfikacji towaru, inaczej mówiąc dopiero w sytuacji, kiedy nie jest możliwe sklasyfikowanie towaru według wskazanych kryteriów, mogą mieć zastosowanie pozostałe reguły interpretacyjne.
Natomiast Reguła 6 stanowi: "Klasyfikacja towarów do podpozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z powyższych reguł, stosując zasadę, ze tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów maja zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść uwag nie stanowi inaczej ...".
Organy celne zwróciły się. do skarżącej pismem z dnia [...] 2003r. m. in. o przedłożenie certyfikatów jakościowych określających skład surowcowy oraz procesy, w wyniku których zostały uzyskane importowane artykuły, o przedstawienie opakowań, bądź innych fotografii lub kserokopii importowanych artykułów. Strona takich dokumentów nie przedłożyła. Zatem zasadnie dla oceny stanu towaru organy celne przyjęły informację eksportera towaru firmy "B" o składzie i przeznaczeniu towaru. Wynikało z niej, że przeznaczony był dla psów, do żucia. Wykonano go ze ścięgien krów i bawołów, suszonych głownie na słońcu lub w kuchenkach mikrofalowych, prasowanych pod ciśnieniem w celu uzyskania odpowiedniego kształtu – [...],[...].
Dalej wskazać należy, iż kod PCN 4206 90 00 0 zadeklarowany w zgłoszeniu celnym obejmuje wyroby z wnętrzności, błon, pęcherzy albo ze ścięgien. Z wyjaśnień do Taryfy celnej wynika zaś, że do pozycji 4206 klasyfikuje się: katgut z wyjątkiem chirurgicznego – sterylnego, błonę do rozdzielania listków złota z jelita ślepego owiec lub innych przeżuwaczy, woreczki na tytoń wykonane z pęcherzy, jelita "sztuczne" wykonane przez sklejanie ze sobą rozdwojonych jelit naturalnych, ścięgna przerobione na pasy do maszyn, wiązania do taśmociągów.
Te okoliczności uzasadniały możliwość zakwestionowania przez organy celne klasyfikacji taryfowej importowanego towaru.
Organ odwoławczy przyjął, że [...] i [...] w procesie żucia ich przez psy są przez nie zjadane. Dlatego przyjął, że sporny towar należy zaklasyfikować do Działu 23 Taryfy celnej. Bowiem z uwagi 1 wyjaśnień do tegoż działu wynikało, iż pozycja 2309 obejmuje produkty stosowane do żywienia zwierząt, gdzie indziej nie wymienione ani nie łączone, otrzymane w wyniku przetwarzania materiałów roślinnych lub zwierzęcych w takim stopniu, że utraciły one podstawowe cechy oryginalnego materiału, przy czym są to produkty inne niż roślinne pozostałości, odpady i produkty uboczne takiego przetwarzania. Ponadto, skoro towar ten zawiera element odżywczy jakim jest białko – kolagen, to odpowiada on pojęciu produktu stosowanego do żywienia zwierząt, nawet jeśli funkcja żywieniowa nie jest funkcją dominującą. Zatem towar należało przypisać do kodu 2309 10 90 0 – pozostała karma dla psów.
Ustalenie to – w ocenie Sądu – jest prawidłowe, a zatem Dyrektor Izby Celnej
zasadnie uznał, że Naczelnik Urzędu Celnego w K. w wydanej decyzji dokonał właściwej klasyfikacji przedmiotowego towaru do kodu PCN 2309 10 90 0. Podkreślić przy tym należy, iż prowadząc postępowanie organy celne nie naruszyły reguł prowadzenia postępowania dowodowego i ustaliły istotne dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności faktyczne, kierując się zasadą swobodnej oceny dowodów, określoną w art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.). Należy przypomnieć, że art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa formułuje jedną z podstawowych zasad postępowania dowodowego - zasadę swobodnej oceny dowodów. Zgodnie z tym przepisem "Organ podatkowy ocenia na podstawie zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona". Oznacza to, że organ administracji państwowej w ocenie materiału dowodowego nie jest skrępowany żadnymi regułami dowodowymi, a ustaleń faktycznych dokonuje według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnie rozważonego materiału dowodowego. W teorii prawa podkreśla się, że swobodna ocena dowodów, aby nie przerodziła się w samowolę, musi być dokonana z uwzględnieniem norm prawa procesowego i z zachowaniem reguł tej oceny. Reguły te polegają na tym, że:
- należy opierać się na materiale dowodowym zgromadzonym w toku postępowania,
- materiał ten musi być poddany wszechstronnej ocenie,
- ocena ta powinna odnosić się do poszczególnych dowodów z uwzględnieniem ich znaczenia dla sprawy.
Rozumowanie, w wyniku, którego organ ustala istnienie okoliczności faktycznych powinno być zgodne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego (tak B. Adamiak w "Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz" Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1996 r., str. 376 - 378). Dopóki granice swobodnej oceny dowodów nie zostaną przez organ orzekający przekroczone Sąd nie ma podstaw do podważania dokonanych w ten sposób ustaleń. Tak też było w niniejszej sprawie. Organ odwoławczy rozważył całość zebranego w sprawie materiału dowodowego, nie pomijając żadnego z jego elementów. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji szczegółowo uzasadnił, dlaczego dowody i okoliczności podnoszone przez skarżącą nie dają podstaw do przyjęcia deklarowanych przez nią w zgłoszeniu celnym dla pozycji 6 i 8 kodów PCN .
Podzielić należy pogląd organu odwoławczego, iż to, czy sporne [...] i [...] były w opakowaniach po [...] do [...] sztuk, czy też dopiero w Polsce były przepakowywane, chociaż skarżąca nie wskazała do jakich opakowań, a na żądanie organu zawarte w piśmie z dnia [...] 2003r. żadnych opakowań nie przedstawiła, nie miało wpływu na zaklasyfikowanie towaru do pozycji 2309 10 90 0., gdyż nie było uzależnione od przeznaczenia towaru wyłącznie do sprzedaży detalicznej. Zapisu takiego nie zawiera wspomniana podpozycja taryfy, ani uwagi do działu 23. Wreszcie obowiązek wprowadzenia polskich opisów na towarze nie jest warunkiem jego importu do Polski, lecz warunkiem jego sprzedaży w obrocie handlowym na terenie Polski.
Skarżąca nie przedstawiła w skardze żadnych zarzutów do części decyzji dotyczącej uznania za wadliwą klasyfikacji taryfowej drewnianego korzenia, to jednak domagała się uchylenia całej decyzji. Zatem Sąd ocenił i tę część decyzji Za zasadne uznał również stanowisko organu odwoławczego w odniesieniu do zmiany klasyfikacji taryfowej drewnianego korzenia . W całości podziela argumentację organów celnych co do wadliwości zadeklarowanego przez importera w zgłoszeniu celnym kodu PCN 4421 90 98 0 i zasadności przypisania temu towarowi kodu 0604 99 90 0. I w tym przypadku organy celne nie naruszyły zasady swobodnej oceny dowodów, a to, iż wysnuły z nich inne niż skarżąca wnioski nie oznacza jeszcze, iż są one wadliwe.
W rozpatrywanej sprawie zmiana kodu PCN skutkowała zwiększeniem kwoty długu celnego i wymiaru podatku od towarów i usług. Również w tej części organ odwoławczy nie naruszył prawa.
Odnosząc się do przedłożonej na rozprawie przez pełnomocnika skarżącej wiążącej informacji taryfowej sporządzonej przez Urząd Celny w R.– Oddział L. z dnia [...] 2005r. dotyczący klasyfikacji taryfowej wyrobów ze skóry – [...] czyszczącej zęby to należy wyjaśnić, iż nie wiąże ona polskich władz celnych w niniejszej sprawie, bowiem dokument ten nie istniał w dniu dokonania zgłoszenia celnego, nie można wykazać iż towar przedstawiony [...] władzom celnym był taki sam, jak towar objęty zgłoszeniem z dnia [...] maja 2001r.. wreszcie, co najistotniejsze, zgłoszenia celnego dokonano przed dniem 1 maja 2004r., tj. przed dniem wstąpienia Polski do Unii Europejskiej. Zatem do oceny stanu towaru w rozumieniu art. 85 § 1 Kodeksu celnego miały zastosowanie zgodnie z art. 69 Kodeksu celnego oraz art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo celne ( Dz. U. nr 68, poz. 623 ) przepisy dotychczasowe, tj. przepisy Kodeksu celnego.
Wobec powyższego skargę, jako niezasadną, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalono.