III SA/Gl 908/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę spółki z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej, ponieważ skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia.
Spółka z o.o. złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej odmawiające uzupełnienia decyzji w sprawie odsetek od należności celnych. Sąd uznał, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia, ponieważ na postanowienie organu pierwszej instancji przysługuje zażalenie, a następnie dopiero skarga do sądu administracyjnego. W związku z tym, skarga została odrzucona na podstawie art. 52 i art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez "A" Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r., które odmawiało uzupełnienia wcześniejszej decyzji w przedmiocie zapłaty odsetek od należności celnych i odsetek wyrównawczych. Skarżąca spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, jednak sąd, po rozpoznaniu sprawy, postanowił odrzucić skargę. Uzasadnienie odrzucenia opierało się na przepisach Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie, dług celny powstał przed wejściem Polski do UE, co oznaczało stosowanie przepisów Kodeksu celnego z 1997 r. oraz, w zakresie postępowania, przepisów Ordynacji podatkowej. Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Celnej zostało wydane na podstawie art. 213 § 5 Ordynacji podatkowej, a na takie postanowienie przysługuje zażalenie. Co więcej, zgodnie z art. 2621 § 1 i 3 Kodeksu celnego, zażalenie od postanowienia dyrektora izby celnej rozpatruje ten sam organ. Dopiero orzeczenie wydane po rozpatrzeniu zażalenia podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu zażalenia, tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, co czyniło wniesioną skargę niedopuszczalną. Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a. Niemniej jednak, sąd zauważył, że skarżący został błędnie pouczony o możliwości zaskarżenia, i zasugerował, że organ powinien uwzględnić wniosek o przywrócenie terminu, jeśli taki zostanie złożony.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga do sądu administracyjnego nie jest dopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała przysługujących jej środków zaskarżenia.
Uzasadnienie
Sąd wskazał, że na postanowienie Dyrektora Izby Celnej wydane w pierwszej instancji przysługuje zażalenie do tego samego organu, a dopiero orzeczenie po rozpatrzeniu zażalenia podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Niewniesienie zażalenia oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia, co skutkuje niedopuszczalnością skargi.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (8)
Główne
p.p.s.a. art. 52 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.
p.p.s.a. art. 58 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 58 § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo Celne art. 26
Do spraw dotyczących długu celnego powstałego przed dniem uzyskania przez Rzeczypospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej stosuje się dotychczasowe przepisy.
Kodeks celny art. 262
Do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy – Ordynacja podatkowa.
o.p. art. 213 § 5
Ustawa Ordynacja podatkowa
Postanowienie wydane w pierwszej instancji przez organ, na które służy zażalenie.
Kodeks celny art. 2621 § 1
W wypadku wydania postanowienia w pierwszej instancji przez dyrektora izby celnej, zażalenie od tego postanowienia rozpatruje ten sam organ celny.
Kodeks celny art. 2621 § 3
Orzeczenie wydane po rozpatrzeniu zażalenia podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewyczerpanie przez stronę skarżącą środków zaskarżenia (brak wniesienia zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji).
Godne uwagi sformułowania
skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne na postanowienie Dyrektora Izby Celnej [...] przysługuje zażalenie zażalenie od tego postanowienia rozpatruje ten sam organ celny organ winien w przypadku wniesienia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu wniosek ten uwzględnić i nadać sprawie bieg
Skład orzekający
Krzysztof Wujek
przewodniczący sprawozdawca
Mirosław Kupiec
członek
Barbara Brandys-Kmiecik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego, w szczególności wymóg wyczerpania środków zaskarżenia w sprawach celnych i podatkowych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy organ pierwszej instancji wydał postanowienie, na które przysługuje zażalenie rozpatrywane przez ten sam organ, a skarżący nie skorzystał z tej możliwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy podstawowych zasad postępowania sądowoadministracyjnego, co czyni ją mniej interesującą dla szerokiego grona odbiorców, ale ważną dla prawników procesowych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Gl 908/05 - Postanowienie WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2006-12-18 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2005-08-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Barbara Brandys-Kmiecik Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/ Mirosław Kupiec Symbol z opisem 6309 Inne o symbolu podstawowym 630 Skarżony organ Dyrektor Izby Celnej Treść wyniku Odrzucono skargę Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Asesor WSA Mirosław Kupiec, Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Protokolant sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006r. przy udziale - sprawy ze skargi ,,A" Sp. z o.o. w C. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia decyzji w sprawie zapłaty odsetek od należności celnych i od odsetek wyrównawczych postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie [...]r. pełnomocnik skarżącej A sp. z o.o. C. wniósł za pośrednictwem organu odwoławczego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w K. z [...]r. nr [...] odmawiające uzupełnienia decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z [...]r. w przedmiocie zapłaty odsetek od należności celnych i odsetek wyrównawczych. W wydanej decyzji organ pouczył skarżącego o możliwości zaskarżenia decyzji do wojewódzkiego sądu administracyjnego za pośrednictwem organu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Zgodnie z art. 52 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z dnia 20 września 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Przepis art. 58 § 1 pkt 6 stanowi, że sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie strona skarżąca [...] grudnia 1998 r. zgłosiła do objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzony towar, a decyzją nr [...] z [...]r. Dyrektor Urzędu Celnego w K. określił kwotę długu celnego. Tak więc, dług celny w omawianej sprawie powstał przed wejściem Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej ( czyli przed 1 maja 2004 r.). W myśl więc art. 26 ustawy z 19 marca 2004 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo Celne ( Dz. U. z 2004 r. Nr 68, poz. 622) do spraw dotyczących długu celnego powstałego przed dniem uzyskania przez Rzeczypospolitą Polską członkostwa w Unii Europejskiej stosuje się dotychczasowe przepisy. W omawianej sprawie zastosowanie mają więc przepisy Kodeksu celnego z 9 stycznia 1997 r. ( Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802). Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 i Nr 160, poz. 1083). Zaskarżone orzeczenie, mocą którego Dyrektor Izby Celnej odmówił uzupełnienia decyzji zostało wydane zgodnie z art. 213 § 5 ordynacji podatkowej w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Zgodnie natomiast z art. 2621 § 1 i 3 ustawy Kodeks celny – mającym zastosowanie w niniejszej sprawie – w wypadku wydania postanowienia w pierwszej instancji przez dyrektora izby celnej, zażalenie od tego postanowienia rozpatruje ten sam organ celny. Następnie dopiero wydane orzeczenie ( ecyzja lub postanowienie ) podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, właściwego miejscowo. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wykorzystał służących mu środków zaskarżenia i uchybił wymogom określonym art. 52 ppsa, dlatego skargę należało odrzucić. Niemniej jednak wobec błędnego pouczenia wystosowanego w niniejszej sprawie, organ winien w przypadku wniesienia przez skarżącego wniosku o przywrócenie terminu wniosek ten uwzględnić i nadać sprawie bieg. Mając powyższe na względzie oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i art. 58 § 3 ppsa sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. su.