III SA/Gl 903/19

III SA/Gl 903/19 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2020-09-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-10-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Orzepowska-Kyć
Beata Kozicka
Iwona Wiesner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Sygn. powiązane
II GSK 398/21 - Wyrok NSA z 2023-04-20
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 1373
art. 154 ust. 6
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Beata Kozicka, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Starszy referent Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 września 2020 r. sprawy ze skargi B.K. na decyzję Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia zaskarżonej decyzji i umorzenia postępowania w sprawie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach (organ) decyzją z [...]r. znak : [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 104 §1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 2096 ze zm., dalej: k.p.a.) oraz art. 154 ust. 6 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1373, dalej: ustawa), po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z [...]r. wniesionego przez NZOZ [...] B. K. w K. (dalej Wnioskodawca, Skarżący), dotyczącego decyzji Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, (dalej: Dyrektor Śląskiego OW NFZ), z [...]r. nr [...] w sprawie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2017 r., kod postępowania: [...], w rodzaju świadczeń leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne w związku wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sygn. akt III SA/Gl 412/19 uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowania w całości.
Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym.
Dyrektor Śląskiego OW NFZ decyzją z [...]r. działając jako organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie zainicjowanej odwołaniem Wnioskodawcy, dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2017, kod postępowania: [...], w rodzaju świadczeń leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne. Uzasadniając rozstrzygnięcie Dyrektor Śląskiego OW NFZ przytoczył obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawił stan faktyczny sprawy wskazując, że prowadzone postępowanie było bezprzedmiotowe, gdyż 30 czerwca 2017 r. zakończył się okres obowiązywania umowy, która miałaby być zawarta z Wnioskodawcą w trybie rokowań.
Od powyższej decyzji, zachowując termin ustawowy, Wnioskodawca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
Wnioskodawca podniósł zarzut niezasadnego umorzenia sprawy, co naruszyło art. 138 § 1 pkt 3 w zw. z art. 105 § 1 kpa w zw. z art. 154 ust. 3 i 7 w zw. z art. 152 ustawy o świadczeniach i wniósł o uwzględnienie odwołania.
Dyrektor Śląskiego OW NFZ w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy podejmując decyzję wskazał, że podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy Kodeku Postępowania Administracyjnego oraz ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego NFZ 6 marca 2014r. na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie poprzedzające zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej od 1 lipca 2014 r. do 30 czerwca 2017 r., w rodzaju świadczeń leczenie stomatologiczne, w zakresie świadczenia ogólnostomatologiczne na obszarze gminy K. W ogłoszeniu podano wartość zamówienia na kwotę nie większą niż [...]PLN, a oferty należało złożyć do 24 marca 2014r. W postępowaniu ogółem złożono 9 ofert na 10 miejsc udzielania świadczeń, a Odwołujący ofertę złożył w terminie.
W części jawnej Komisja Konkursowa dokonała oceny formalno-prawnej złożonych ofert oraz potwierdziła spełnienie przez oferentów wymagań określonych w przepisach prawa stwierdzając, że oferty braków formalnych nie zawierają. W części niejawnej postępowania, działając na podstawie art. 148 ustawy oraz Zarządzenia Nr 3/2014/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, Komisja Konkursowa dokonała oceny ofert, w wyniku której oferta Odwołującego nie została wybrana. Komisja Konkursowa 25 maja 2014r. ogłosiła rozstrzygnięcie postępowania, dokonując wyboru 7 ofert.
Odwołujący złożył odwołanie w terminie, tj. 2 czerwca 2014 r. Rozpatrując odwołanie Dyrektor Oddziału badał, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez Komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania i czy wskutek tego doszło do naruszenia interesu prawnego Odwołującego. Stwierdzono, że Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Odwołującego.
Wobec powyższego, przy braku podstaw do uwzględnienia odwołania, na podstawie art. 154 ust. 3 ustawy odwołanie zostało oddalone, a decyzji administracyjnej z [...] r. nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 K.p.a. ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego w związku z koniecznością zapewnienia świadczeń w obszarze zabezpieczenia i zawarcia umowy w tym względzie.
Wobec wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Dyrektor Śląskiego OW NFZ w Katowicach decyzją z [...] r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 29 stycznia 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 1406/14 oddalił skargę na decyzję Dyrektora Śląskiego OW NFZ.
Wobec złożenia przez Odwołującego skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny, uznał za usprawiedliwione zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, wskazane w punkcie c) petitum skargi kasacyjnej, poprzez błędną wykładnię art. 139 ust. 4 i 5 ustawy o świadczeniach polegającą na przyjęciu przez Sąd I instancji, że była podstawa do powoływania z grona członków Komisji Konkursowej, dwuosobowych zespołów do prowadzenia negocjacji w części niejawnej postępowania konkursowego, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach. NSA nie podzielił stanowiska Sądu I instancji, że negocjacje prowadzone przez dwuosobowe zespoły zostały przeprowadzone przez organ wyłącznie do tego uprawniony, tj. przez Komisję Konkursowa. Z art. 142 ust. 6 ustawy o świadczeniach jasno wynika, że negocjacje powinna prowadzić Komisja Konkursowa, a zatem te czynności postępowania konkursowego są przypisane do kompetencji Komisji. Brak w ustawie o świadczeniach przepisu określającego możliwość prowadzenia negocjacji z oferentami przez zespół powołany przez Przewodniczącego oznacza, że wyłącznie komisja konkursowa jest ustawowo umocowana do reprezentowania NFZ w negocjacjach z oferentami. W przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszam a do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań, nie udzielono organom NFZ upoważnienia do modyfikacji składu i zasad działania Komisji. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowa wykładnia przepisów art. 139 ust. 4 i ust. 5 ustawy o świadczeniach prowadziła do wniosku, że nie stanowią one podstawy do przeprowadzania negocjacji przez dwuosobowe zespoły, które realizują zadania Komisji Konkursowej, bowiem art. 139 ust.5 omawianej ustawy zawiera delegację do wydania rozporządzenia z 2004 r.
Z uwagi na powyższe, Sąd stwierdził, że ani w powołanych przepisach ustawy o świadczeniach, ani w przepisach rozporządzenia z 2004 r. ustawodawca nie dał upoważnienia organom NFZ do modyfikacji składu i zasad działania komisji. A zatem takich modyfikacji nie mógł również wprowadzać Regulamin pracy komisji z powołaniem się na § 8, w którym postanowiono, że przewodniczący komisji może powoływać spośród jej członków zespoły do realizacji określonych zadali.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 25 maja 2017 r. sygn. akt II GSK 2328/15 uchylił zaskarżony wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach oraz zaskarżoną decyzję Dyrektora Śląskiego OW NFZ z [...] r. oraz poprzedzającą ją decyzję tego organu z [...] r.
Dyrektor Śląskiego OW NFZ w decyzji z [...] r. ponownie oddalił odwołanie. Na skutek złożenia przez Odwołującego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z [...] r. Dyrektor Śląskiego OW NFZ utrzymał powyższą decyzję w mocy.
Odwołujący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem z 15 maja 2018 r. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] r. Powyższy wyrok stał się prawomocny 3 sierpnia 2018r.
Sąd w uzasadnieniu przytaczanego orzeczenia wskazał, że doszło do naruszenia przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślił dokonaną przez NSA w poprzednim wyroku w niniejszej sprawie wykładnię przepisów, dotyczącą działania Komisji Konkursowej oraz fakt, iż negocjacje przeprowadzone przez dwuosobowy zespół wyłoniony z grona Komisji Konkursowej na podstawie wewnętrznej regulacji NFZ, nie znajdywało podstawy prawnej w przepisach prawa. NSA stwierdził, że naruszenie przepisu prawa materialnego nastąpiło w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Sąd zważył, że organ nie zastosował się do wiążącej oceny prawnej i niewłaściwie wykonał zapadły uprzednio wyrok NSA, a zatem wydane decyzje należy uznać za wadliwe. Obowiązkiem organu było bowiem wydanie rozstrzygnięcia uwzględniającego dokonaną przez sąd ocenę.
W wyniku wydania decyzji w I instancji o umorzeniu postępowania oraz utrzymaniu tej decyzji w mocy, Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzję organu II instancji w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 412/19.
Organ po ponownym przeanalizowaniu sprawy uznał, że w decyzji I instancji znalazł się nieprawidłowy wniosek, który sam w sobie skutkowałby naruszeniem zasady równości i uczciwej konkurencji. W szczególności stwierdzono, że zgodnie z dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny oceną prawną, działania Komisji Konkursowej polegające na przeprowadzeniu negocjacji w dwuosobowym zespole naruszyły zasady postępowania konkursowego w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania, co nie oznacza, iż nieprawidłowe działania Komisji Konkursowej nie dotknęły innych uczestników postępowania w takim samym stopniu. Należy mieć na uwadze, że każdy z oferentów negocjował z niepełnym składem komisji, zatem wytypowanym w sposób wadliwy i ta okoliczność dotknęła każdego z oferentów w takim samym stopniu. Żaden z tak wytypowanych składów komisji nie sugerował jakiemukolwiek podmiotowi zmiany ceny, gdyby tak zrobił mogłoby to być odebrane jako manipulacja wynikami postępowania konkursowego, gdyż nie sposób byłoby uniknąć zarzutu, iż jeden z oferentów był nakłaniany do obniżenia cen aby w ogóle uzyskać możliwość wykonywania świadczeń. Takie działanie naruszałoby zasady uczciwej konkurencji. Nie jest zatem prawdą teza uchylonej decyzji, że z faktu stwierdzenia oczywistej nieprawidłowości przez NSA miałby wynikać wniosek postawiony w tej decyzji, jakoby z przytoczonych względów i na mocy powołanych wyżej przepisów prawa, zachodziłaby konieczność wydania decyzji uwzględniającej odwołanie, a z treści art. 154 ust. 7 wynikałaby konieczność jednoczesnego przeprowadzenia postępowania w trybie rokowań dla Odwołującego. Wręcz przeciwnie, okoliczności takie nie wystąpiły, a nie sposób było przeprowadzić powtórzenia nieprawidłowo dokonanej czynności przez Komisję Konkursową wobec wszystkich oferentów, jednocześnie jak wyżej wykazano, z samego faktu obsadzenia składów w sposób nieprawidłowy nie wynika jeszcze nierówne potraktowanie wnioskodawcy na tle pozostałych, identycznie potraktowanych oferentów.
Jednocześnie zaznaczono, że dokonanie w niniejszej sprawie jakiegokolwiek rozstrzygnięcia innego niż umorzenie postępowania przypadającego po okresie kontraktowania stanowiłoby o materializacji przesłanki stwierdzenia nieważności tak wydanej decyzji określone w art. 152 § 1 ust 5 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. Przedmiotowa decyzja byłaby niewykonalna w dniu wydania decyzji i jej niewykonalność miałaby charakter trwały.
Biorąc pod uwagę powyższe Dyrektor Śląskiego OW NFZ w Katowicach działając na podstawie art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych w zw. z art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 104 § 1 k.p.a. uchylono decyzje i umorzono postępowanie.
Skarżący pismem z 3 września 2019r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na powyższą decyzję domagając się jej uchylenia w całości, uchylenia w całości decyzji Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach z [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania oraz zasądzenia na rzecz skarżącego kosztów postępowania.
Zaskarżonej decyzji zarzucił rażące naruszenie postępowania a to:
a. art. 153 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowania i pominięcie przez Organ oceny prawnej i wskazań, co do dalszego postępowania wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 maja 2019 r. sygn. akt III SA/Gl 412/19 m.in. co do zasad sporządzania uzasadnienia, wyjaśniania podstawy prawnej rozstrzygnięcia, powoływania podstawy rozstrzygnięcia niezgodnej z faktycznym rozstrzygnięciem, jak również niezastosowania się do oceny prawnej dokonanej przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 25 maja 2017 r. sygn. akt II GSK 2328/15, które były dla Organu wiążące - a to:
· art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i powołanie wskazanego przepisu jako podstawy rozstrzygnięcia Organu odwoławczego - a to uchylenia decyzji z [...] r. i orzeczenia o umorzeniu postępowania, co biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, że uchylone rozstrzygnięcie również stanowiło umorzenie postępowania, stanowi faktyczne utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji (a więc jednocześnie rozstrzygnięcie zbieżne z tym uchylonym przez WSA), stanowiąc jednocześnie obejście przepisów prawa. Co więcej, Organ ponownie - tym razem uchylając jednak decyzję - przyjął, że decyzją z [...] r. oddalono odwołanie strony skarżącej dotyczące rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie ofert na zawieranie umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej, tymczasem decyzją z [...] r. Dyrektor umorzył postępowanie w sprawie.
· art. 107 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nie wyjaśnienie przez Organ podstawy, prawnej decyzji, jak również poprzez brak odniesienia się przez Organ do zarzutów strony skarżącej zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z 3 października 2018 r. i zupełne ich pominięcie w trakcie rozpoznawania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uzasadnienie sporządzono ponadto w sposób niezwykle lakoniczny, nie sposób dojść na jego bazie do podstaw wydanej przez Organ decyzji.
b. art. 154 § 1 pkt 5 w zw. z art. 107 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie przez Organ, że w sprawie nie może zapaść inne rozstrzygniecie niż umorzenie postępowania przypadającego po okresie kontraktowania, gdyż odmienne rozstrzygniecie stanowiłoby o materializacji przesłanki stwierdzenia nieważności tak wydanej decyzji, która byłaby niewykonalna w dniu jej wydania - Organ nie wyjaśnia jednak w żaden sposób dlaczego podjął taką decyzji, z jakiego powodu jego zdaniem decyzja uwzględniająca odwołanie miałyby być niewykonalna. Tymczasem skarżący we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosił zarzuty i przytaczał szereg argumentów przemawiających za tym, iż możliwie (i słuszne) jest w niniejszej sprawie wydanie merytorycznej decyzji uwzględniającej odwołanie skarżącego .
c. art. 154 ust 7 uśoz w zw. z art. 153 p.p.s.a poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i uznanie przez Organ, że nie sposób jest przeprowadzić powtórzenia nieprawidłowo dokonanej czynności przez komisję konkursową wobec wszystkich oferentów, a jednocześnie uznając, iż z samego faktu obsadzenia składów w sposób nieprawidłowy, nie wynika jeszcze nierówne potraktowanie wnioskodawcy na tle pozostałych, identycznie potraktowanych oferentów (tym samym czynienie ustaleń sprzecznych z wykładnią prawa dokonaną przez NSA w wyroku z 25 maja 2017 r. sygn. akt II GSK 2328/15, w którym wyraźnie stwierdzono, że w trakcie postępowania nastąpiła nieprawidłowość). Nie sposób uznać, że fakt przeprowadzenia postępowania naruszeniem przepisów prawa dotyczących składu Komisji Konkursowej wobec wszystkim oferentów, powoduje iż postępowanie to przeprowadzono prawidłowo i brak jest podstaw do uwzględnienia odwołania skarżącego na rozstrzygnięcie postępowania konkursowego i że pozwala to uznać, że wszystkie strony zostały równo potraktowane. Skoro postępowanie zostało przeprowadzone z naruszeniem przepisów, które równość tą mają zagwarantować, bezprawne działanie wobec wszystkich nie może powodować, że staje się ono zgodne z prawem.
d. art. 139 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i wydanie decyzji na niekorzyść strony odwołującej, w stosunku do treści decyzji z [...] r. Organ w decyzji z [...] r. uznał, iż w postępowaniu konkursowym doszło do naruszenia praw odwołującego, jednakże z bezpodstawnych względów orzekł o umorzeniu postępowaniu. W zaskarżanej niniejszą skargą decyzji z [...] r. Organ stwierdził natomiast, iż z samego faktu obsadzenia składów w sposób nieprawidłowy, nie wynika jeszcze nierówne potraktowanie wnioskodawcy na tle pozostałych, identycznie potraktowanych oferentów, co stanowi rozstrzygnięcie niekorzystne w stosunku do rozstrzygnięcia Organu w decyzji z [...] r. i niezgodne z wykładnią dokonaną przez NSA w wyroku z 25 maja 2017r. sygn. akt II GSK 2328/15.
W uzasadnieniu skargi skarżący w całości podtrzymał prezentowane w sprawie stanowisko i towarzyszącą mu argumentację. Szczególnie podkreślono okoliczność długotrwałego postępowania oraz wydanie w sprawie kolejnych, uznanych za wadliwe przez Sąd, decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w Katowicach wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu swego stanowiska wskazał na treść art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. oraz na art. 152 pkt 2 uśoz. Oraz podkreślił, że nie sposób zawrzeć w 2019 roku umowy oświadczenie usług od 1 lipca 2014r. do 30 czerwca 2017r., a ewentualne negocjacje musiałyby obejmować umowę o świadczenie w zerowej kwocie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie do art. 145 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności lub niezgodności z prawem, gdy dotknięte są naruszeniem prawa materialnego które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.). Zakres rozpoznania wyznacza art. 134 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji według powyższego kryterium uznać należało, że skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, a badana decyzja odpowiada prawu.
Przedmiotem kontroli w sprawie niniejszej jest decyzja Dyrektora Śląskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, którą ten działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 104 §1 k.p.a. oraz art. 154 ust. 6 uśzop po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej decyzji Dyrektora z [...] r. w sprawie oddalenia odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania prowadzonego w trybie konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej od 1 lipca 2014r do 30 czerwca 2017r. w rodzaju świadczeń leczenie stomatologiczne, uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie. Uzasadniając to stanowisko wskazał na bezprzedmiotowość postępowania po okresie kontraktowania, a w konsekwencji konieczność umorzenia postępowania, gdyż merytoryczne procedowanie w sprawie prowadziłoby do nieważności decyzji (art. 152 § 1 pkt 5 k.p.a.). Pogląd ten co do zasady należało podzielić.
Kwestie merytorycznego postępowania w sprawie zostały ostatecznie rozstrzygnięte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 412/19. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał na braki i niekonsekwencje w postępowaniu organu znajdujące odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, a to w kontekście wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego zawartych w wyroku z 25 maja 2017r., sygn. akt II GSK 2328/15. Jednocześnie należy podkreślić, że okres realizacji świadczeń z postępowania konkursowego oznaczono od 1 lipca 2014r do 30 czerwca 2017r. Zaskarżona decyzja datowana była na [...]r. Podnieść należy, że upływ okresu, którego dotyczyło postępowanie w rozpoznawanej sprawie, do czego doszło przed ponownym merytorycznym rozpatrzeniem odwołania, spowodował dezaktualizację wytycznych zawartych w wyroku z dnia 25 maja 2017 r., a tym samym odpadły podstawy do kontynuacji tego postępowania, co prawidłowo dostrzegł i uwzględnił Dyrektor Śląskiego OW NFZ. W zaskarżonej decyzji wskazano na bezprzedmiotowość postępowania, a w konsekwencji zastosowano normę art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. zgodnie z którą organ odwoławczy wydaje decyzję, w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję umarza postępowanie. Umorzenie postępowania przez organ odwoławczy w wypadku uchylenia decyzji organu I instancji (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.) jest dopuszczalne w związku z art. 105 k.p.a. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu wskazanych przepisów wtedy, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu administracyjnego. Wówczas jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (wyrok WSA w Szczecinie z 29.11.2019r. sygn. akt II SA/Sz 889/19). Organ w zaskarżonym rozstrzygnięciu nie wskazał jako podstawy prawnej art. 105 k.p.a., jednakże naruszenie to pozostaje bez istotnego wpływu na treść rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy nie może ograniczyć się do uchylenia decyzji wydanej w I instancji, gdyż jest on zobowiązany do wydania rozstrzygnięcia co do dalszego toku sprawy administracyjnej (wyroki NSA z 18.10.2019r. sygn. akt II OSK 2968/17, WSA w Poznaniu z 7.11.2019r. sygn. akt IV SA/Po 608/19).
Podkreślić trzeba, że celem postępowania konkursowego było zawarcie umowy o oświadczenie usług stomatologicznych o określonych w tym postępowaniu parametrach, we wskazanym tam czasie. W rozpoznawanej sprawie wykonanie tego zobowiązania było niemożliwe ze względu nas upływ czasu przeznaczonego na realizacje konkursu, a w konsekwencji zawarta w wyniku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia konkursu umowa byłaby niewykonalna. Okoliczności te zostały wyjaśnione w zaskarżonej decyzji przez organ odwoławczy w sposób dostateczny, co czyni zarzuty skargi w tym zakresie bezzasadnymi.
Jako niezasadne należało również ocenić zarzuty skargi odnoszące się do merytorycznych zagadnień w sprawie. Nie były one przedmiotem zaskarżonej decyzji (art. 134 p.p.s.a.), a zatem uzasadnienie decyzji nie zawierało odniesień do nich (art. 153 p.p.s.a.). Podobnie zarzuty te nie mogły odnieść oczekiwanego skutku w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.