III SA/Gl 239/25

III SA/Gl 239/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-07-16
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Pawlyta /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prokurator
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 1 p.p.sa. w zw. z art. 58 par. 3 p.p.s.a.
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
1 P O S T A N O W I E N I E Dnia 16 lipca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Adam Pawlyta po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na działanie Prokuratora Regionalnego w K. w przedmiocie skargi na nienależyte działania organu administracji postanawia: odrzucić skargę. 5
Uzasadnienie
A. G. pismem z 27 lutego 2025r. oraz o tożsamej treści z 11 marca 2025 r. zatytułowanym "Decyzja – Skarga do WSA w Gliwicach – [...]" wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na działanie Prokuratora Regionalnego w K. W jej uzasadnieniu wskazał, że składa skargę ze względu na "zuchwałość i notoryczne łamanie prawa przez organ". Następnie skarżący zarzucił organowi: (1) brak odpowiednich pouczeń; (2) brak uwzględnienia przepisu; (3) uniemożliwienie skarżącemu przeglądu dokumentów, w tym fałszywych, na podstawie których wydawano błędne decyzje; (4) brak jakiegokolwiek odniesienia się do składanych przez skarżącego wniosków; (5) brak chęci ustalenia właściwego stanu faktycznego w celu tuszowania nieprawidłowości; (6) poprzez doprowadzenie do całkowitej utraty zaufania przez organ.
W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Rozpoznając sprawę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 23 maja 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej.
Kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, gdyż objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie.
Zgodnie z art. 3 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze tak określony zakres właściwości sądów administracyjnych, stwierdzić należy, że objęta skargą sprawa pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Nie mieści się ona bowiem w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych wymienionym w ww. przepisie. Podkreślenia wymaga, że sądy administracyjne nie są powołane do sprawowania nadzoru nad prokuraturą i kontroli podejmowanych przez prokuratorów czynności, czy rozstrzygnięć. Dodatkowo, należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 2 ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze (tekst jedn. z 20 lutego 2024 r., Dz.U. z 2024 r. poz. 390 ze zm.), prokuratura wykonuje zadania w zakresie ścigania przestępstw oraz stoi na straży praworządności. Prokurator nie jest więc usytułowany w strukturze organów administracji publicznej, gdyż nie wydaje decyzji lub postanowień w trybie Kodeksu postępowania administracyjnego, a jego działania nie mogą podlegać kontroli sądów administracyjnych (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 18 listopada 2019 r., III SA/Gd 720/19, Legalis nr 2249760).
W treści skargi z 11 marca 2025 r. skarżący wyartykułował szereg zarzutów co do prawidłowości prowadzenia postępowań przez prokuratora, w związku z czym Sąd dodatkowo wyjaśnia, że rozstrzygnięcia prokuratora podlegają weryfikacji w oddzielnym trybie opisanym w ustawie z 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego (tekst jedn. z 27 listopada 2024 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 46 ze zm.). Natomiast skargi i wnioski dotyczące działalności prokuratury podlegają rozpoznaniu według przepisów prawa zawartych w dziale XIV rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 7 kwietnia 2016 r. Regulamin wewnętrznego urzędowania powszechnych jednostek organizacyjnych prokuratury (tekst jedn. z 16 maja 2025 r., Dz.U. z 2025 r. poz. 753). Sposób postępowania ze skargami i wnioskami dotyczącymi działalności prokuratury normują z kolei przepisy działu VI ustawy z 28 stycznia 2016 r. Prawo o prokuraturze.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
-----------------------
3