III SA/Gl 846/09
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę spółki "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, uznając, że korekta zobowiązania podatkowego w VAT za czerwiec 2002 r. była uzasadniona w związku z wcześniejszą decyzją zmieniającą rozliczenie za maj 2002 r.
Spółka "A" Sp. z o.o. zaskarżyła decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji, która określiła wyższe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za czerwiec 2002 r. niż zadeklarowała spółka. Korekta wynikała z wcześniejszej decyzji zmieniającej rozliczenie za maj 2002 r., która zmniejszyła nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia. Spółka zarzucała naruszenie szeregu przepisów Ordynacji podatkowej oraz rozporządzeń wykonawczych, kwestionując sposób ustalenia zobowiązania i brak uwzględnienia przedstawionych dowodów. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że decyzja organu odwoławczego była konsekwencją wcześniejszej decyzji korygującej rozliczenie za maj 2002 r. i nie było podstaw do rozpatrywania zarzutów dotyczących tamtej decyzji w niniejszym postępowaniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę Spółki "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, która utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2002 r. Spółka zadeklarowała w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2002 r. zobowiązanie podatkowe uwzględniające nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym z poprzedniego miesiąca (maja 2002 r.). Jednakże, odrębną decyzją z [...] 2008 r., Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił zobowiązanie spółki za maj 2002 r. w inny sposób, zmniejszając kwotę nadwyżki do przeniesienia na następny miesiąc do zera. W związku z tym, konieczna była korekta zobowiązania za czerwiec 2002 r. z uwzględnieniem nowej kwoty nadwyżki. Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów dotyczących ustalania cen w transakcjach między podmiotami powiązanymi, błędne ustalenie stanu faktycznego, nierozpatrzenie materiału dowodowego oraz brak uzasadnienia odmowy wiarygodności dowodom. Sąd administracyjny oddalił skargę, stwierdzając, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej była bezpośrednią konsekwencją wcześniejszej decyzji korygującej rozliczenie za maj 2002 r. Zgodnie z art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej, wykazana w deklaracji VAT-7 kwota nadwyżki nie mogła być już elementem rozliczenia zobowiązania za czerwiec 2002 r., a zastąpiła ją kwota przyjęta przez organ podatkowy w decyzji majowej. Sąd uznał, że zarzuty strony skarżącej odnosiły się do decyzji określającej zobowiązanie za maj 2002 r. i nie mogły być rozstrzygane w niniejszym postępowaniu. Zobowiązanie nie uległo przedawnieniu, gdyż było zabezpieczone zastawem skarbowym. Wobec braku zastrzeżeń co do rozliczenia zobowiązania z czerwca, zaskarżona decyzja została uznana za zgodną z prawem.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, organ podatkowy może dokonać takiej korekty, jeśli wcześniejsza decyzja zmieniająca rozliczenie za poprzedni okres wpływa na wysokość zobowiązania w kolejnym okresie.
Uzasadnienie
Decyzja korygująca rozliczenie za maj 2002 r. zmniejszyła nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia na czerwiec 2002 r. Zgodnie z art. 21 § 3a Ordynacji podatkowej, wykazana w deklaracji VAT-7 kwota nadwyżki nie mogła być już elementem rozliczenia zobowiązania za czerwiec 2002 r., a zastąpiła ją kwota przyjęta przez organ podatkowy w decyzji majowej. Tym samym konieczne było wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania za czerwiec 2002 r. z uwzględnieniem elementów zobowiązania przyjętych w decyzji majowej.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalono_skargę
Przepisy (17)
Główne
Ordynacja podatkowa art. 21 § 3a
Ordynacja podatkowa
Wyشكالowana w deklaracji VAT-7 kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie mogła być elementem rozliczenia zobowiązania z następnego okresu, jeśli została zmieniona decyzją organu podatkowego dotyczącą poprzedniego okresu.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Pomocnicze
Ordynacja podatkowa art. 233 § 1
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 21 § 3
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 143
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 207 § 1
Ordynacja podatkowa
u.p.t.u. art. 99 § 12
Ustawa o podatku od towarów i usług
u.p.t.u. i p.a. art. 21
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
u.p.t.u. i p.a. art. 17 § 1
Ustawa o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym
rozp. MF z 10.10.1997 art. 3 § 4
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników
rozp. MF z 10.10.1997 art. 8
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników
rozp. MF z 10.10.1997 art. 18
Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników
Ordynacja podatkowa art. 187
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 210 § 4
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 180 § 1
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 197
Ordynacja podatkowa
Ordynacja podatkowa art. 70 § 8
Ordynacja podatkowa
Zobowiązanie podatkowe nie uległo przedawnieniu, jako zabezpieczone zastawem skarbowym.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Korekta zobowiązania podatkowego za czerwiec 2002 r. była uzasadniona w związku z wcześniejszą decyzją zmieniającą rozliczenie za maj 2002 r., która zmniejszyła nadwyżkę podatku naliczonego do przeniesienia.
Odrzucone argumenty
Zarzuty dotyczące sposobu ustalenia zobowiązania podatkowego za maj 2002 r. nie mogły być rozpatrywane w postępowaniu dotyczącym czerwca 2002 r. Naruszenie art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT i podatku akcyzowym, § 3 pkt 4, § 8, § 18 rozporządzenia Ministra Finansów z 10.10.1997 r. w sprawie oszacowania cen. Naruszenie art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i nierozpatrzenie materiału dowodowego. Naruszenie art. 210 § 4 w zw. z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie dowodów i niewskazanie przyczyn odmowy wiarygodności. Naruszenie art. 197 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę powołania biegłych.
Godne uwagi sformułowania
Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określająca zobowiązanie Spółki "A" w K. za [...] 2002 r. jest bezpośrednią konsekwencją decyzji tego organu w przedmiocie podatku od towarów i usług tej spółki za [...] 2002 r. Zgodnie z art. 21 § 3a ustawy Ordynacja podatkowa wykazana w deklaracji VAT-7 z [...] 2002 r. kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie mogła już być elementem rozliczenia zobowiązania z [...] 2002 r. Zastąpiła ją kwota przyjęta przez organ podatkowy w ostatecznej decyzji dotyczącej zobowiązania z [...] 2002 r. Zarzuty, jakie zgłosiła strona skarżąca w skardze odnoszą się do decyzji określającej jej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za [...] 2002 r. i nie mogą być rozstrzygane w niniejszym postępowaniu.
Skład orzekający
Krzysztof Wujek
przewodniczący-sprawozdawca
Mirosław Kupiec
sędzia
Henryk Wach
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących wpływu decyzji korygujących rozliczenia za jeden okres na rozliczenia kolejnych okresów, a także zasady rozpatrywania zarzutów w postępowaniu sądowoadministracyjnym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy korekta jednego okresu wpływa na kolejny, oraz zasad proceduralnych w sądzie administracyjnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy złożonej kwestii rozliczeń VAT i wpływu decyzji korygujących na kolejne okresy, co jest istotne dla praktyków prawa podatkowego. Choć nie zawiera nietypowych faktów, pokazuje mechanizmy proceduralne.
“Jak jedna decyzja podatkowa może wpłynąć na rozliczenia VAT w kolejnych miesiącach?”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionyIII SA/Gl 846/09 - Wyrok WSA w Gliwicach Data orzeczenia 2010-03-10 orzeczenie nieprawomocne Data wpływu 2009-08-03 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach Sędziowie Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6110 Podatek od towarów i usług Hasła tematyczne Podatek od towarów i usług Sygn. powiązane I FSK 1252/10 - Wyrok NSA z 2011-09-29 Skarżony organ Dyrektor Izby Skarbowej Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2005 nr 8 poz 60 art. 21 par. 3a Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędzia NSA Henryk Wach, Protokolant Starszy referent Anna Tymowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 lutego 2010 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o. o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Uzasadnienie Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., powołując się na art. 233 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. w Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług Spółki z o.o. "A" w K. za [...] 2002 r. W jej uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że w deklaracji VAT-7 za [...] 2002 r. skarżąca spółka wykazała zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. Decyzją z [...] r., wskazaną tu powyżej z numeru, organ pierwszej instancji określił wysokość tego zobowiązania w kwocie [...] zł. Ustalił przy tym w trakcie kontroli podatkowej przeprowadzonej w spółce, że nie było żadnych nieprawidłowości w rozliczeniu podatku za [...] 2002 r., stwierdzono jedynie przeniesienie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w wysokości [...] zł z deklaracji z [...] 2002 r. Tymczasem, odrębną decyzją z [...] 2008 r. nr [...] , Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił zobowiązanie spółki w podatku od towarów i usług za [...] 2002 r. w inny sposób, niż deklarowała to sama spółka. W decyzji tej kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc została sprowadzona do 0 zł. W związku z tym konieczna była korekta zobowiązania w podatku od towarów i usług za [...] 2002 r. Korekty tej organ pierwszej instancji dokonał z powołaniem się na art. 21 § 3, art. 143, art. 207 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz art. 99 ust. 12 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535) i art. 21 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.). W skardze na decyzję odwoławczą Dyrektora Izby Skarbowej w K. Spółka "A" wniosła o uchylenie w całości tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej oraz o rozpatrzenie tej skargi po rozstrzygnięciu skargi w zakresie podatku dochodowego, wychodząc z założenia, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku postępowania w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2002. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa: a) art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym wskutek braku spełnienia się kumulatywnego określonych w nim przesłanek, to jest - braku związku pomiędzy powiązaniem podmiotów, a narzuceniem nierynkowych cen jednemu z nich przez drugi oraz braku podstaw do stwierdzenia, że Spółka miała możliwość uzyskania przychodu i dochodu jakiego należałoby oczekiwać, a jaki wyliczył organ podatkowy; b) § 3 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. w sprawie sposobu i trybu określania dochodów podatników w drodze oszacowania cen w transakcjach dokonywanych przez tych podatników (Dz. U. Nr 128, póz. 833 ze zm.) poprzez pominięcie metody wyliczenia ceny jaką stosował podatnik i którą opisano w dokumentacji podatkowej; c) § 8 tego samego rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 października 1997 r. poprzez jego niezastosowanie i nieuwzględnienie przyjętych przez podatnika funkcji podmiotów i ich strategii oraz uznanie, że nie wpłynęły one na ceny stosowane pomiędzy podmiotami powiązanymi; d) § 18 tego rozporządzenia poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji nieuwzględnienie kompensat korzyści (Spółka otrzymywała od swoich kooperantów zarówno powiązanych jak i niepowiązanych surowiec powierzony do usługowego przerobu i po wykonaniu przerobu rozliczała się z kooperantami); e) art. 187 Ordynacji podatkowej poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności: - oparcie zaskarżonej decyzji na założeniu, że Spółka nie okazała dokumentów, które potwierdzają, iż posiadała powierzony surowiec od "B" J. S. oraz, że sporny stop był wykonany ze składników czystych własnych i wiórów dostarczonych przez "C" w ramach produkcji, a nie usługi przetopu, - stwierdzenie przez organ odwoławczy, że sporny stop został wyprodukowany z własnego surowca podatnika, który został zaliczony do kosztów uzyskania przychodu, - nieprzeprowadzenie rzetelnej analizy faktury nr [...] z [...] 2002 r. i błędne i ustalenie, że sporny stop nie był ujęty w tej fakturze; f) art. 210 § 4 w związku z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez pominięcie dowodów przedstawionych przez podatnika i niewskazanie w uzasadnieniu decyzji przyczyn, dla których dowodom przedstawionym przez podatnika organ odwoławczy odmówił wiarygodności, a w szczególności: - nie rozpatrzył zarzutu, zgodnie z którym Spółka wykonywała transakcje wobec podmiotu powiązanego i niepowiązanego na tych samych zasadach, - nie odniósł się do zarzutu, że Spółka nie miała realnej możliwości w jednym miesiącu osiągnąć tak dużego dodatkowego dochodu (organ nie rozpatrzył dowodu w postaci zestawienia marż porównywalnych firm konkurencyjnych), - nie uwzględnił jako dowodu faktur potwierdzających przekazanie surowca do przetopu oraz protokołów przekazania surowców od "B" J. Ś. do Spółki na przerób spornego stopu, - nie uwzględnił części zeznań świadków z [...] 2008 r. w osobach S. E. i M.C., którzy potwierdzili, że sporny stop był rozliczony jako usługa, - nie uwzględnił w zaskarżonej decyzji wpływu pozostałych przychodów operacyjnych na rozliczenie; g) art. 197 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę powołania biegłych, mimo że organ doszedł do ustaleń niezgodnych z zasadami logicznego rozumowania oraz sprzecznych z przedstawionym przez Spółkę materiałem dowodowym. Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji i udzielił odpowiedzi na zarzuty skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko; Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określająca zobowiązanie Spółki "A" w K. za [...] 2002 r. jest bezpośrednią konsekwencją decyzji tego organu w przedmiocie podatku od towarów i usług tej spółki za [...] 2002 r. W deklaracji za czerwiec skarżąca spółka uwzględniła kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia z maja, a więc do uwzględnienia w rozliczeniu zobowiązania za czerwiec. Tymczasem decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił zobowiązanie spółki w podatku od towarów i usług za [...] 2002 r. oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia w inny sposób, niż deklarowała to sama spółka. Zgodnie z art. 21 § 3a ustawy Ordynacja podatkowa wykazana w deklaracji VAT-7 z [...] 2002 r. kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie mogła już być elementem rozliczenia zobowiązania z [...] 2002 r. Zastąpiła ją kwota przyjęta przez organ podatkowy w ostatecznej decyzji dotyczącej zobowiązania z [...] 2002 r. Tym samym konieczne było wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania spółki w podatku od towarów i usług za [...] 2002 r. z uwzględnieniem elementów zobowiązania przyjętych w decyzji majowej. Dodać należy, że zobowiązanie to nie uległo przedawnienie zgodnie z art. 70 § 8 ustawy Ordynacja podatkowa, jako zabezpieczone zastawem skarbowym (data ustanowienia zastawu [...] 2006 r. – strona 902 i następne akt administracyjnych). Zarzuty, jakie zgłosiła strona skarżąca w skardze odnoszą się do decyzji określającej jej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za [...] 2002 r. i nie mogą być rozstrzygane w niniejszym postępowaniu. Przy braku zastrzeżeń organów podatkowych co do rozliczenia zobowiązania z czerwca należy stwierdzić, że zaskarżona tu decyzja jest zgodna z prawem. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI