III SA/Gl 831/22

III SA/Gl 831/22 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-01-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aleksandra Żmudzińska
Dorota Fleszer /sprawozdawca/
Krzysztof Wujek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne
Inspekcja sanitarna
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 2111
art. 4 ust. 1 pkt. 2
Ustawa z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Asesor WSA Aleksandra Żmudzińska, Protokolant Specjalista Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi N. sp. z o.o. w Z. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 12 września 2022 r. nr NS-HKiŚ.906.7.2022 w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 12 września 2022 r. NS-HKiŚ.906.7.2022 Śląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej: ŚPWIS) po rozpatrzeniu odwołania N Sp. z o. o. z siedzibą w Z. (dalej: Skarżąca) od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. (dalej: PPIS) nr [...] z dnia 21 czerwca 2022 r. uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wysokości kary pieniężnej i wymierzył Skarżącej administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (pięć tysięcy złotych) za reklamę usług w zakresie udostępniania solarium na plakatach wielkoformatowych wbrew zakazowi przewidzianemu w art. 4 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 15 września 2017 r. o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium (Dz. U. z 2017 r., poz. 2111; dalej: ustawa).
Rozstrzygnięcie nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu 6 maja 2022 r. do PPIS wpłynęła interwencja z 30 kwietnia 2022 r. dotycząca m.in. reklamowania solarium I. w Z. przy ul[...] oraz wyposażenia solarium w bardzo mocne lampy opalające powyżej poziomu normy 0,3W/m2.
Sprawa stosowania urządzeń do opalania emitującego promieniowanie powyżej poziomu 0,3W/m2 została przekazana pismem z 12 maja 2022 r. do Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w K..
W dniu 10 maja 2022 r. przeprowadzona została interwencyjna kontrola sanitarna w zakresie przestrzegania przepisów ustawy o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium oraz spełnienia wymogów dotyczących wyposażenia solarium. W jej trakcie stwierdzono postawienie reklamy w formie plakatów wielkoformatowych po obu stronach przyczepy samochodowej na chodniku przed S., ul.[...] w Z. o następującej treści: "[...], tel. [...], ul. [...], Z. wjazd od ul. [...]".
Obecny podczas kontroli przedstawiciel Skarżącej zobowiązał się do usunięcia przedmiotowego plakatu w dniu kontroli tj. 10 maja 2022 r. Następnego dnia tj. 11 maja 2022 r. po przeprowadzonej lustracji terenu ustalono, że nie został usunięty. Stwierdzono faktyczne usunięcie przedmiotowego plakatu dopiero 13 maja 2022 r.
Wobec tego PPIS pismem z 19 maja 2022 r. zawiadomił Skarżącą o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej.
Następnie PPIS wydał decyzję, w której wymierzył Skarżącej karę pieniężną w kwocie 10 000 zł. W jej uzasadnieniu podał, że dopuściła się ona naruszenia prawa poprzez reklamę usług w zakresie udostępniania solarium. Wymierzając karę pieniężną w wysokości 10 000 zł kierował się wagą i okolicznościami naruszenia prawa, mając na uwadze w szczególności potrzebę ochrony życia lub zdrowia.
Od tej decyzji Skarżąca wniosła odwołanie, domagając się jej umorzenia w całości lub w części kary pieniężnej. Uzasadniała to tym, że nie jest w stanie zapłacić tak ogromnej kary jaką nałożył PPIS, gdyż jest nowopowstałą, dopiero rozwijającą się firmą. Według posiadanej wiedzy nie popełniła wykroczenia związanego ze stosowaniem reklamy solarium. Zresztą w jej ocenie nie jest to reklama, tylko informacja handlowa.
Po jego rozpatrzeniu ŚPWIS uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej wysokości kary pieniężnej i wymierzył Skarżącej administracyjną karę pieniężną w wysokości 5 000 zł (pięć tysięcy złotych) za reklamę usług w zakresie udostępniania solarium na plakatach wielkoformatowych wbrew zakazowi przewidzianemu w art. 4 pkt 1 i 2 ustawy.
Organ II instancji nie zgodził się, że na banerze została wyłączona reklama i były na niej jedynie treści informacyjne: nazwa solarium, dane adresowe, kontakt oraz informacje jak dojechać. Zamieszczone na banerze słowa "nowe łóżka" świadczyły o tym, że są one w najwyższym standardzie czyli bezpieczne, natomiast słowa "luksusowe opalanie", "lampy kolagenowe" są tylko informacją dla klienta. Natomiast użyte określenia "LUKSUSOWE OPALANIE" oraz "PIĘKNA OPALENIZNA + WIT. D KTÓREJ CI POTRZEBA!" zawierają w sobie przede wszystkim elementy wartościujące, mające uatrakcyjnić przekaz informacyjny o świadczonych usługach. Stanowią jedną z form publicznego zachęcania do korzystania z solarium i służą popularyzowaniu korzystania z solarium. Wypełniają kryteria definicji reklamy i promocji zawarte w ustawie. Użycie słów "KOLAGENOWE LAMPY!" w połączeniu z określeniami "LUKSUSOWE OPALANIE" oraz "PIĘKNA OPALENIZNA + WIT. D KTÓREJ Cl POTRZEBA!" może sugerować odbiorcy reklamy, że kolagenowe lampy pozwolą na uzyskanie szybszej i piękniejszej opalenizny, co może zachęcać do skorzystania z usług solarium. Przeciętny odbiorca reklamy nie musi posiadać wiedzy na temat działania lamp kolagenowych.
Dodatkowo, w trakcie kontroli sanitarnej w 10 maja 2022 r. ustalono, że w obiekcie nie ma łóżka, które byłoby w 100% wyposażone tylko i wyłącznie w lampy kolagenowe. Na wyposażeniu obiektu znajdują się jedynie łóżka solaryjne wyposażone w lampy kolagenowe w proporcjach: 90% lamp kolagenowych do 10% lamp opalających oraz 70% lamp kolagenowych do 30% lamp opalających. W związku z powyższym, nie ma możliwości skorzystania z usługi mającej na celu tylko i wyłącznie naświetlanie lampami kolagenowymi bez naświetlania lampami UV.
Niezależnie, PPIS pismem z dnia 8 sierpnia 2022 r. przekazał informację, że Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w K. potwierdził zarzut świadczenia usług w solarium I. z wykorzystaniem łóżka do opalania, emitującego promieniowanie o wartości powyżej 0,3 W/m2. Dopiero wdrożenie niezwłocznie działań naprawczych spowodowało obniżenie emitowanego promieniowania UV do dopuszczalnej wartości 0,3 W/m2. Oznacza to, że argument Skarżącej iż przeprowadzona kontrola wykazała, iż "opalamy zgodnie z norami europejskimi" jest nieprawdziwy.
ŚWPIS stwierdził również, że w istotę rzetelnego prowadzenia działalności gospodarczej wkomponowane jest posiadanie niezbędnej wiedzy specjalistycznej, w tym przypadku dotyczącej działalności solarium, w tym znajomość przepisów prawa. Tak więc powoływanie się przez Skarżącą na nieznajomość przepisów prawa nie może stanowić przesłanki do niewymierzenia kary finansowej. W protokole kontroli z dnia 10 maja 2022 r. jest zawarta informacja, iż w każdej kabinie były umieszczone informacje o treści "Zakaz udostępniania solarium osobom, które nie ukończyły 18 roku życia" oraz o ryzyku związanym z korzystaniem z solarium. Tak więc Skarżąca miała dostęp oraz wiedzę na temat ustawy, ponieważ na jej podstawie zamieściła niniejsze informacje w każdej kabinie.
Za bezzasadne ŚWPIS uznał zarzuty Skarżącej co do braku możliwości skorzystania z uprawnień określonych przepisem art. 10 Kpa, gdyż nie otrzymała pisma z dnia 19 maja 2022 r. W aktach sprawy jest potwierdzenie odbioru z 23 maja 2022 r. Tak więc przed wydaniem decyzji strona miała możliwość wypowiedzenia się co do zebranych dowodów
Organ II instancji ponownie rozstrzygając o wysokości administracyjnej kary pieniężnej uznał, że nałożona przez PPIS kara jest zbyt wysoka. Skarżąca umieściła reklamę w formie plakatu wielkoformatowego na przyczepie samochodowej pomiędzy obiektem sportowym, a parkingiem wzdłuż ul. [...] w Z. zachęcając przeciętnego konsumenta do skorzystania z usług solarium poprzez zaakcentowanie w treści reklamy promowania zdrowia i poprawy wyglądu poprzez opaleniznę. Okres naruszenia przepisów prawa trwał od dnia 29 kwietnia 2022 r. do czasu usunięcia reklamy 13 maja 2022 r., czyli był stosunkowo krótki. Uwzględnił także trudną sytuację finansową Skarżącej, co wynika z przedłożonego Rachunku zysków i strat za okres od 1 czerwca 2022 r. do 30 czerwca 2022 r. przedstawiający sytuację finansową spółki. Podane przez Skarżącą okoliczności w ocenie ŚWPIS uzasadniają obniżenie wysokości kary do 5 000 zł, jest ona adekwatna do popełnionego czynu.
W skardze Skarżąca podniosła, że kara została wymierzona na podstawie dokonanej przez ŚPWIS interpretacji słów z treści reklamy, podczas gdy była to informacja handlowa mająca służyć informowaniu o zakresie wykonywanych usług. Wobec tego wniosła o odstąpienie od stosowania kary.
Według Skarżącej organy orzekające w sprawie nieprawidłowo uznały użyte na plakacie słowa jako zachętę do korzystania z solarium. Tymczasem plakat był informacją o wykonywanej usłudze dla ludności, a każdy obywatel ma swobodę podejmowania decyzji co do swoich działań. Skarżąca podniosła także, że przecież dużą dawkę promieni UV emituje Słońce. Reklama wczasów w ciepłych krajach to ten sam ciężar informacyjny. Zdjęcia na plakatach o wakacjach gdzie jest duże nasłonecznienie, to ta sama kategoria cyt.... "Skutków promieniowania ultrafioletowego dla zdrowia."
Mając na względzie rodzaj naruszenia, który nie wnosi szkody dla budżetu Państwa, braku ingerencji w swobodę obywatele w podjęciu decyzji co do skorzystania z solarium, krótki czas reklamy (tj. 14 dni) oraz to, że Skarżąca jest nowopowstałą spółką, której inwestycja jeszcze nie zaczęła zwracać nie posiada ona środków na zapłatę kary.
W odpowiedzi na skargę ŚPWIS podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.
Umieszczając reklamę w formie plakatu wielkoformatowego po obu stronach przyczepy samochodowej i ustawiając ją na chodniku przed S., ul. [...]w Z., Skarżąca dopuściła się naruszenia prawa poprzez reklamę i promocję usług w zakresie udostępniania solarium wbrew wprowadzonemu zapisowi art. 4 pkt 1 i 2 ustawy. Treść umieszczona na plakacie była reklamą, a nie informacją handlową. Do treści informacyjnych można bowiem zaliczyć: nazwę solarium, dane adresowe, godziny otwarcia salarium, zakres świadczonych usług. Natomiast zastosowane określenia "LUKSUSOWE OPALANIE" oraz "PIĘKNA OPALENIZNA + WIT. D KTÓREJ CI POTRZEBA!" zawierały w sobie elementy wartościujące, mające uatrakcyjnić przekaz informacyjny o świadczonych usługach. Wypełniały więc kryteria definicji reklamy i promocji zawarte w ustawie. Nie można się więc zgodzić ze Skarżącą, iż kara została wymierzona na podstawie interpretacji słów z treści reklamy.
Organ II instancji wymierzając stronie karę pieniężną w wysokości 5 000 zł wziął pod uwagę wszystkie dyrektywy wymiaru kary, w tym wagę i okoliczności naruszenia, w szczególności w stosunku do potrzeby ochrony zdrowia i życia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Wady skutkujące koniecznością uchylenia aktu, stwierdzenia jego nieważności bądź wydania z naruszeniem prawa, przewidziane są w art. 145 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, uchyla ten akt w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd ją oddala (art. 151 p.p.s.a.)
Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.
Istota sporu w przedmiotowych sprawach sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy użyte na plakacie wielkoformatowym frazy stanowią niedozwoloną reklamę i promocję w rozumieniu art. 4 ustawy.
Jak wynika z art. 4 pkt. 2 ustawy zabrania się reklamy i promocji usług w zakresie udostępniania solarium, w szczególności na plakatach, w tym plakatach wielkoformatowych.
Jednocześnie w art. 2 pkt. 4 ustawy zawarta została definicja legalna reklamy. Stosownie zatem, jest to rozpowszechnianie informacji o usługach w zakresie udostępniania solarium lub symboli graficznych z nimi związanych, służące popularyzowaniu korzystania z solarium, z wyłączeniem informacji używanych do celów handlowych pomiędzy podmiotami świadczącym usługi w zakresie udostępniania solarium oraz zajmującymi się produkcją, obrotem hurtowym i handlem solariami. W celu zrozumienia, jakie działania będzie obejmowała reklama, konieczne jest wyjaśnienie terminu "rozpowszechniać".
Zgodnie ze słownikiem języka polskiego oznacza to: 1) "stać się ogólnie znanym, używanym"; 2) "wystąpić często lub w wielkiej liczbie". Na potrzeby interpretacji znaczenia reklama przydatne jest jego drugie rozumienie, zatem rozpowszechnianie informacji o usłudze solaryjnej powinno być kierowane do wielu osób. W przypadku reklamy nie występuje przymiotnik "publiczny" co oznacza, że aby mówić o reklamie solarium, wystarczy przekazywać informacje większej liczbie osób, lecz nie musi mieć to charakteru otwartego. W związku z tym można mówić o reklamie solarium na spotkaniu grupy zamkniętej, w której mogą uczestniczyć tylko wybrane osoby (A. Kilińska-Pękacz, Ochrona małoletnich przed udostępnianiem solarium, a także ich reklamą i promocją, Przegląd Prawa Publicznego z 2019 nr 2, s. 26).
Przenosząc powyższe ustalenia do badanej sprawy Skarżąca umieściła na plakacie wieloformatowym po obu stronach przyczepy samochodowej na chodniku przed S., ul. [...] w Z. o następującej treści: "[...], tel. [...], ul. [...], Z. wjazd od ul. [...]".
W ocenie Sądu, zakwestionowane przez organ frazy " LUKSUSOWE OPALANIE" oraz "PIĘKNA OPALENIZNA + WIT. D KTÓREJ CI POTRZEBA!" z tego względu, że miały na celu zachęcanie potencjalnych klientów do skorzystania z oferty solarium należy traktować jako reklamę. Sposób ich sformułowania niewątpliwie miał wywołać efekt zainteresowania u klientów usługami solarium i w konsekwencji skorzystania z nich.
Sąd podziela przy tym stanowisko wyrażone w orzecznictwie, że jedynie dane służące klientowi oraz pozwalające skarżącym na jawne i transparentne świadczenie usług są danymi informacyjnymi. Pozostałe mają na celu popularyzowanie korzystania z solarium, zatem należy je traktować jako promocje lub reklamę. Za dane informacyjne należy uznać informacje o nazwie podmiotu świadczącego usługi, o godzinach otwarcia solarium, zakresie świadczonych usług, cenach za poszczególne usługi. Pozostałe dane to reklama i promocja. Nie ma przy tym znaczenia, że na jednym banerze (szyldzie firmowym) umieszczone zostały informacje o świadczonych usługach, które są przez ustawę dozwolone oraz informacje zawierające zakazany przekaz reklamowy i promocyjny. Ustawa o ochronie zdrowia przed następstwami korzystania z solarium nie zawiera bowiem żadnego warunku wyłączającego zakaz reklamy i promocji, a uzależnionego od umieszczenia zakazanych treści razem z prostymi informacjami o działalności konkretnego przedsiębiorcy (wyrok WSA w Krakowie z 22 stycznia 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1206/18, wyrok NSA z 14.07.2022 r., II OSK 2223/19, LEX nr 3421515).
Zgodzić się zatem należy z organem, że treści zawarte na przedmiotowych plakatach wielkoformatowych stanowiły reklamę i promocję usług w zakresie udostępniania solarium, o której mowa w art. 4 pkt. 2 ustawy.
Na uwagę zasługuje także i to, że napisy "PIĘKNA I ZDROWA OPALENIZNA" oraz "VIT.3" wprowadzają odbiorców w błąd co do tego, że rozpatrywany wpływ może być pozytywny. Trzeba bowiem podkreślić, że zakazy reklamy i promocji stanowią jeden z zazwyczaj całego wachlarza instrumentów ochrony społeczeństwa przed negatywnymi skutkami konsumpcji określonych produktów lub usług np. przed uzależnieniem od tzw. produktów sensytywnych (jak wyroby tytoniowe, napoje alkoholowe lub produkty farmaceutyczne) ograniczając ich propagowanie, zwłaszcza poprzez nieprawdziwą sugestię co do korzyści, jakie z nich mają wynikać (por. G. Skowronek, Analiza pojęć "reklama" i "promocja" gier hazardowych, "Ruch Prawniczy Ekonomiczny i Socjologiczny" z 2015, nr 4, s. 147).
Nie bez znaczenia w rozpatrywanej sprawie ma też miejsce postawienia przedmiotowego plakatu wielkoformatowego, zapewniający osiągnięcie celu jakim było jak najszersze rozpropagowanie zamieszczonych na nim treści. Umieszczenie go na chodniku przed S., ul. [...] w Z. spowodowało zapoznanie się z nią znacznej ilości osób korzystających ze S., co faktycznie miało w związku z odbywającymi się tam imprezami sportowymi (k. 16 akt administracyjnych).
Organ w uzasadnieniu decyzji wyczerpująco wskazał motywy, którymi kierował się uznając użyte przez Skarżącą informacje jako reklamę. Zgodzić się też należy, że wykorzystane zestawienie słów "KOLAGENOWE LAMPY!" w połączeniu z określeniami "LUKSUSOWE OPALANIE" oraz "PIĘKNA OPALENIZNA + WIT. D KTÓREJ Cl POTRZEBA!" może sugerować odbiorcy reklamy np. że kolagenowe lampy pozwolą na uzyskanie szybszej i piękniejszej opalenizny, co może zachęcać do skorzystania z usług solarium. Przeciętny odbiorca reklamy nie musi posiadać wiedzy na temat działania lamp kolagenowych. (s. 5 decyzji)
Zwrócił uwagę także na to, że reklama może wprowadzać w błąd, ponieważ w solarium prowadzonym przez Skarżącą nie ma możliwości skorzystania z usługi mającej na celu tylko i wyłącznie naświetlanie lampami kolagenowymi bez naświetlania lampami UV. (s.5 decyzji)
Z całą pewnością zatem takie określenia "LUKSUSOWE OPALANIE" oraz "PIĘKNA OPALENIZNA + WIT. D KTÓREJ CI POTRZEBA!" propagują ten rodzaj usług nie tylko zachęcają potencjalnych klientów do skorzystania z nich, ale także te usługi lansują.
W tym względzie Sąd orzekający podziela stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu wyroków WSA w Krakowie z 15 stycznia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 1118/18 oraz 22 stycznia 2019 r., III SA/Kr 1206/18).
Według art. 8 ust. 1 pkt. 3 ustawy organy, o których mowa w art. 7 ust. 1, mogą, w drodze decyzji, nałożyć na podmiot świadczący usługi w zakresie udostępniania solarium karę pieniężną w wysokości od 1000 zł do 50 000 zł za reklamę lub promocję usług w zakresie udostępniania solarium. Przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1, uwzględnia się w szczególności rodzaj i okoliczności naruszenia oraz jego potencjalny wpływ na zagrożenie dla zdrowia publicznego (art. 8 ust. 2 ustawy). W rozpatrywanej sprawie organy obu instancji podkreśliły, że wymierzając karę pieniężną miały na uwadze ochronę zdrowia i życia, czas trwania naruszeń oraz niepodjęcie przez stronę dobrowolnych działań mających na celu uniknięcia skutków naruszenia prawa. Tym niemniej ŚPWIS ponownie rozstrzygając o wysokości administracyjnej kary pieniężnej nałożonej na Skarżącą uznał, że jest ona zbyt wysoka. Obniżając jej wymiar do 5 000 zł w sposób wyczerpujący i wiarygodny wyjaśnił powody swojego działania. Dla oceny jego legalności nie bez znaczenia jest to, że jej wysokość mieści się w granicach wyznaczonych w art. 8 ust. 1 ustawy i zbliżona jest do jej dolnej podstawy.
Sąd stwierdził, że organy administracyjne obu instancji procedowały w niniejszej sprawie prawidłowo, wyczerpująco ustaliły jej stan faktyczny oraz zgromadziły i oceniły materiał dowodowy, czym zadośćuczyniły ciążącym na nich wymogom wynikającym z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. Zatem rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd nie dopatrzył się również innych naruszeń prawa, które mogłyby uzasadniać uchylenie zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
-----------------------
Zabrze 11-10-2022