III SA/GL 814/24

III SA/Gl 814/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-04-08
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Machcińska
Małgorzata Herman
Marzanna Sałuda /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne
Zatrudnienie
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 475
art. 33  ust. 4  pkt 3
Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Beata Machcińska, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 19 sierpnia 2024 r. nr PSIII.8640.319.2024 w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia 9 lipca 2024 r. nr [...].
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr PSIII.8640.319.2024 z dnia 19 sierpnia 2024r. Wojewoda Śląski, na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy z dnia 20:04.2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 475 z późn. zm.) – dalej ustawa i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 572) – dalej kpa- po rozpatrzeniu odwołania J. P.- dalej strona, skarżący - od decyzji nr [...] z dnia 9 lipca 2024 r., Prezydenta Miasta G., orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej i utracie prawa do zasiłku - utrzymał w mocy sporną decyzję.
W dniu 9 lipca 2024 r. Prezydent Miasta G. orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej i utarcie prawa do zasiłku o dnia 8 czerwca 2024r. uznając, iż skarżący odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy. W uzasadnieniu wskazał, iż 5 czerwca 2024 roku skarżący otrzymał z Urzędu skierowanie do [...] Sp. z o.o. na stanowisko mechanika pojazdów ciężarowych. Jak ustalono pracodawca w dniu 08 czerwca 2024 roku dokonał wpisu w punkcie 17 skierowania "Kandydat nie zostanie zatrudniony z powodu: Brak możliwości dojazdu do pracy".
W dniu 11 czerwca 2024 roku skarżący odmówił złożenia oświadczenia na odwrocie skierowania, a pracodawca w rozmowie telefonicznej stwierdził, "Pan J. P. nie był zainteresowany pracą. Sam weryfikował, że ma zły dojazd". Ponadto w dniu 12 czerwca 2024 roku pracodawca przesłał e-mail, uściślił swoje wyjaśnienia złożone w rozmowie telefonicznej "(...) rekrutowany stwierdził że jest ten dojazd za daleko, tym bardziej, że z autobusu musi pokonać ze 3 km piechotą, a ze względu na wiek jest to dla niego nie do przyjęcia. W dniu 17 czerwca 2024 roku do protokołu wniesionego ustnie skarżący stwierdził "(...) Rezygnuje z tej oferty, przez ostatnie 3 lata pracowałem w firmie do której skierował mnie Urząd Pracy i nic miałem wypłaconej ani jednej nadgodziny, za soboty nie miałem wypłaconych 100%(...)".
W konsekwencji ustalono, że skarżący odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy.
W dniu 11 lipca 2024 r. skarżący wniósł odwołanie, w którym wskazał, iż błędna jest argumentacja dot. braku uzasadnionej przyczyny odmowy podjęcia pracy. W piśmie, w piśmie, które posiada Powiatowy Urząd Pracy starał się zawrzeć przyczyny skutkujące brakiem zainteresowania podjęciem pracy u tego potencjalnego pracodawcy, przedstawił rzeczywisty stan istniejący w tej firmie, jednak kontrola miejsca, warunków pracy, czy płacy nie jest jego obowiązkiem, niedopuszczalne jest więc stwierdzenie organu iż "bez uzasadnionej przyczyny" odmówił podjęcia zatrudnienia.
Zaznaczył, iż do chwili obecnej nie otrzymał pisemnej deklaracji, czy gwarancji PUP, który zapewni mu właściwe warunki pracy i płacy, bądź rekompensatę od pracodawcy. Do rejestracji w PUP zgłosił się zgodnie z wykształceniem, umiejętnościami i doświadczeniem zdobytym w poprzednim miejscu zatrudnienia, tj. jako mechanik naczep, pracodawca, do którego został skierowany złożył dwie oferty (nr [...] i [...]), w których sprecyzował zakres wykonywanych przez pracownika prac i obowiązków, zatem należy zwrócić uwagę, która oferta dotyczy pracy jako mechanika naczep.
W dniu 25 lipca 2024 r. do Wojewody Śląskiego wpłynęło kolejne pismo strony, w którym wskazano, iż bezpośrednio po złożeniu odwołania została przeprowadzona osobista rozmowa z Panią Kierownik, która zapoznała go z uzupełnionym materiałem dowodowym otrzymanym od pracodawcy, zawierającym stanowisko "zza biurka", a nie rzeczywisty stan faktyczny i warunki. PUP nie skierował nawet zapytania o warunki pracy, pomimo że był to główny powód braku zainteresowania zatrudnieniem w tej firmie, pomimo prośby, aby zatelefonowano i zapytano o warunki, nie wykonano telefonu. Odwołujący wskazał iż urąga jego godności stanowisko Pani Kierownik, aby to on zgłaszał ten fakt do PIP, czy do Sądu. Nie posiada także uprawnień spawacza, choć byłby bardzo zainteresowany, ale nie otrzymał takiej propozycji z PUP .
Wojewoda rozpoznając odwołanie wskazał, że:
- w dniu 8 kwietnia 2024 r. J. P. zarejestrował się w PUP w G. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia rejestracji,
- ww. został poinformowany o prawach i obowiązkach osoby bezrobotnej, w tym o treści art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy, na tę okoliczność otrzymał "Informację dla osoby bezrobotnej o przysługujących jej prawach i obowiązkach wynikających z ustawy", której odbiór potwierdził własnoręcznym podpisem,
- zgodnie z wydrukiem karty rejestracyjnej bezrobotnego ww. posiada wykształcenie średnie zawodowe, ostatnio był zatrudniony jako mechanik pojazdów samochodowych (od 01.02.2021 r. do 01.02.2024 r.),
- w dniu 5 czerwca 2024 r. ww. otrzymał skierowanie do pracodawcy w związku z propozycją pracy w firmie [...] sp. z o.o. w P. przy u. [...] na stanowisku mechanika samochodów ciężarowych, jednak w dniu 11 czerwca 2024 r. zwrócił otrzymane skierowanie z adnotacją pracodawcy z dnia 8 czerwca 2024 r., iż kandydat nie zostanie zatrudniony z powodu braku możliwości dojazdu do pracy; zgodnie z adnotacjami pracownika PUP umieszczonymi na odwrocie skierowania do pracodawcy, w dniu 11 czerwca 2024 r. skarżący odmówił złożenia oświadczenia w sprawie, natomiast w wyniku rozmowy z pracodawcą ustalono, że ww. nie był zainteresowany pracą i sam zweryfikował, że ma zły dojazd,
- w dniu 12 czerwca 2024 r., za pośrednictwem wiadomości elektronicznej, pracodawca potwierdził, że w dniu 8 czerwca 2024 r. skarżący stawił się na rozmowę i samodzielnie zweryfikował połączenia autobusowe pomiędzy swoim miejscem zamieszkania a firmą oraz stwierdził, że dojazd jest uciążliwy, będzie zabierał mu dużo czasu, tak samo jak powrót z pracy do domu, z autobusu musi pokonać 3 kilometry pieszo, a ze względu na wiek jest to dla niego nie do przyjęcia, ponadto stwierdził, że nie jest w stanie przyjeżdżać do pracy na godz. 6.00 lub 7.00,
- pismem z dnia 12 czerwca 2024 r. PUP poinformował stronę o wyznaczeniu 7-dniowego terminu celem zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, w tym z wiadomością e-mail przesłaną przez pracodawcę w dniu 12 czerwca 2024 r.,
- w dniu 17 czerwca 2024 r. skarżący zgłosił się w PUP potwierdził zapoznanie się z treścią akt oraz oświadczył, że to co napisał pracodawca "nie całkiem polega na prawdzie", ww. wskazał, że pracodawca nie ma warunków do pracy (brak hali), ponadto ukrywa fakt, że są problemy z otrzymywaniem wynagrodzeń (na rozmowie nie rozmawiał o wynagrodzeniu), rezygnuje z oferty, gdyż przez ostatnie 3 lata pracował w firmie, do której skierował go Urząd Pracy i nie miał wypłaconej ani jednej nadgodziny, za soboty nie miał wypłacone 100%, jedyne co miał to halę, ale nieogrzewaną, było tak zimo jak na dworze, jeśli Urząd Pracy zagwarantuje mu właściwe warunki w tej firmie oraz systematyczne otrzymywanie pensji odpowiedniej do wykonywanej pracy i stanowiska to podejmie pracę,
- pismem z dnia 25 czerwca 2024 r. PUP zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania administracyjnego w sprawie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy w dniu 8 czerwca 2024 r., jednocześnie poinformowano o możliwości czynnego udziału w postępowaniu w myśl art. 10 § 1 K.p.a., zawiadomienie zostało doręczone w dniu 1 lipca 2024 r.
Wojewoda przywołał treść art. 33 ust. 4 pkt 3, art. 2 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy podnosząc, iż art. 33 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy stanowi o obowiązku wskazania uzasadnionej przyczyny odmowy przyjęcia propozycji pracy, a zatem nie każdy podany przez bezrobotnego powód odmowy może być uznany za uzasadnioną przyczynę. Zwrot "uzasadniona przyczyna" jest pojęciem niedookreślonym, którego ostateczną treść ustala organ stosujący prawo w oparciu o konkretny stan faktyczny danej sprawy. Przyjmuje się przy tym, że za uzasadnioną przyczynę odmowy przyjęcia propozycji pracy można uznać wyłącznie przesłankę szczególną, wyjątkową i obiektywną, czyli stanowiącą rzeczywistą przeszkodę uniemożliwiającą bezrobotnemu wykonywanie konkretnej pracy w proponowanych warunkach.
Wojewoda zaznaczył, iż ostatnio odwołujący był zatrudniony na stanowisku mechanika samochodowego w dniu 5 czerwca 2024 r. otrzymał skierowanie do pracodawcy w związku z propozycją pracy na stanowisku mechanika samochodów ciężarowych (nr [...]). Podniósł, że oferty pracy na stanowiska powoływane w treści odwołania, tj. [...] i [...] zostały przez pracodawcę złożone w terminie późniejszym (dot. stanowiska mechanika-montera oraz mechanika) i nie mają wpływu na rozpoznanie niniejszej sprawy. Zgodnie z danymi zamieszczonymi w "Zgłoszeniu krajowej oferty pracy", od kandydatów do pracy na stanowisku mechanika samochodów ciężarowych, zaproponowanym odwołującemu, pracodawca wymagał wykształcenia średniego zawodowego, nie były natomiast wymagane uprawnienia spawacza, gdyż umiejętność spawania TIG MAG pracodawca określił jako mile widzianą. Ogólny zakres obowiązków obejmował pracę przy samochodach ciężarowych oraz montaż podzespołów. Zaproponowana odwołującemu praca miała być wykonywana na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony, w pełnym wymiarze czasu pracy, na jedną zmianę (od godz. 7.00), z wynagrodzeniem w wysokości 6000,00 zł brutto miesięcznie. Nawiązując do treści art. 2 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy Wojewoda wskazał, że z akt sprawy nie wynika, aby odwołujący posiadał przeciwwskazania zdrowotne do wykonywania pracy na zaproponowanym stanowisku. W aktach sprawy znajduje się ponadto analiza dojazdu do miejsca wykonywania pracy i z powrotem, która dowodzi, że łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego spełnia wymóg określony w ww. przepisie. W toku postępowania odwoławczego jednocześnie ustalono, że dojazd do pracy z miejsca zamieszkania odwołującego jest możliwy bez przesiadki, bezpośrednio autobusem linii [...], który odjeżdża z przystanku G. [...], oddalonego od miejsca zamieszkania odwołującego o ok. 1,1 km i zatrzymuje się na przystanku P. [...], oddalonego od miejsca wykonywania pracy o ok. 900 m. Krótsza jest natomiast odległość do pokonania pieszo w przypadku dojazdu z przesiadką, przykładowo autobusem linii [...] z przystanku G. [...], oddalonego od miejsca zamieszkania odwołującego o ok. 500 m, a następnie autobusem linii [...]. Ustalony w ten sposób czas dojazdu do pracy w jedną stronę zajmuje ok. 70 minut wraz z czasem koniecznym do pokonania pieszo.
Odnosząc się do zarzutów odwołania Wojewoda wskazał, że do kompetencji PUP nie należy kontrola warunków pracy u pracodawcy przed wydaniem bezrobotnemu skierowania do pracy na otwartym rynku pracy. Zgłaszając ofertę pracy w PUP pracodawca złożył natomiast oświadczenie, iż w okresie do 365 dni przed dniem zgłoszenia oferty pracy nie został ukarany lub skazany prawomocnym wyrokiem za naruszenie przepisów prawa pracy i nie jest objęty postępowaniem dotyczącym naruszenia przepisów prawa pracy.
Organ wskazał, iż w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy określono przesłanki konieczne dla nabycia i posiadania statusu bezrobotnego a jedną z nich jest zdolność i gotowość do podjęcia zatrudnienia (...). Warunkiem posiadania statusu bezrobotnego jest więc pozostawanie przez tę osobę w dyspozycji urzędu pracy i wykazywanie przez nią gotowości do podjęcia pracy. Potwierdzenie, że dana osoba te warunki spełnia, nie może ograniczać się tylko do zgłaszania się w Urzędzie Pracy w wyznaczonych terminach w celu podpisania stosownego oświadczenia, ale powinna polegać przede wszystkim na reagowaniu na wszelkie przedkładane przez Urząd propozycje pracy.
Przedstawiona odwołującemu propozycja pracy zdaniem Wojewody była dla niego odpowiednia w myśl art. 2 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy, jednakże w dniu 08 czerwca 2024 r. odwołujący odmówił przyjęcia propozycji pracy, a wskazane przez niego okoliczności nie wyczerpują znamion uzasadnionej przyczyny odmowy przyjęcia propozycji pracy w rozumieniu art. 33 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy. Powyższy przepis nie pozostawia organowi luzu decyzyjnego, co oznacza, że w przypadku wystąpienia przesłanek określonych w tym przepisie organ ma obowiązek pozbawić daną osobę statusu bezrobotnego. Utrata statusu bezrobotnego powoduje zaś utratę prawa do zasiłku, gdyż zgodnie z art. 71 ust. 1 ww. ustawy prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu (...). W skardze do WSA w Gliwicach skarżący zakwestionował legalność wydanej decyzji. Podniósł, iż wydana decyzja nie jest prawidłowa i słuszna albowiem główną przyczyną odmowy przyjęcia propozycji pracy były nieodpowiednie warunki pracy .
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Na rozprawie przed WSA w Gliwicach skarżący podniósł, iż główną przyczyną odmowy przyjęcia propozycji pracy w charakterze mechanika ciągników siodłowych był fakt, iż pracodawca nie posiada hali w której to miałyby być wykonywane naprawy, praca zatem miała by być wykonywana na otwartym powietrzu w niekorzystnych warunkach atmosferycznych, co biorąc pod uwagę jego wiek źle by wpływało na zdrowie. Podniósł także, iż jest to pierwsza oferta pracy od czasu ustania poprzedniego zatrudnienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.).
Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie zgodności z prawem należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu, a przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie jej zgodności z prawem wykazało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem można organom zarzucić naruszenie przepisów prawa materialnego art. art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy poprzez jego błędne w sprawie jego zastosowanie.
Na wstępie wskazać trzeba, że za podstawę wyroku Sąd przyjął ustalenia stanu faktycznego dokonane w zaskarżonym rozstrzygnięciu, albowiem nie stwierdził naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z jego treścią starosta, z zastrzeżeniem art. 75 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego, który odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie lub poddania się badaniom lekarskim lub psychologicznym, mającym na celu ustalenie zdolności do pracy lub udziału w innej formie pomocy określonej w ustawie; pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia odmowy na okres: (a) 120 dni w przypadku pierwszej odmowy, (b) 180 dni w przypadku drugiej odmowy, (c) 270 dni w przypadku trzeciej i każdej kolejnej odmowy. Po myśli art. 2 pkt 16 ustawy odpowiednia praca - oznacza to zatrudnienie lub inną pracę zarobkową, które podlegają ubezpieczeniom społecznym i do wykonywania których bezrobotny ma wystarczające kwalifikacje lub doświadczenie zawodowe lub może je wykonywać po uprzednim szkoleniu albo przygotowaniu zawodowym dorosłych, a stan zdrowia pozwala mu na ich wykonywanie oraz łączny czas dojazdu do miejsca pracy i z powrotem środkami transportu zbiorowego nie przekracza 3 godzin, za wykonywanie których osiąga miesięczne wynagrodzenie brutto, w wysokości co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy;
Organy orzekające w niniejszej sprawie uznały, że w zaistniałych okolicznościach wystąpiły podstawy do wydania decyzji o utracie przez skarżącego statusu osoby bezrobotnej w oparciu o art. 33 ust. 4 pkt 3 ww. ustawy, tj. z powodu odmowy bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy .
W ocenie Sądu, powyższe stanowisko nie jest prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżący otrzymał propozycję pracy (nr zgłoszenia [...]) z [...] Sp. z o.o. na stanowisku mechanika pojazdów ciężarowych w miejscu wykonywania pracy ul. [...] P. z wymiarem etatu 100% z wysokością wynagrodzenia 6000 zł brutto, godzinami rozpoczęcia pracy 7.00 z wymaganiami wykształcenia zawodowego, przy zakresie obowiązków; praca przy samochodach ciężarowych, montaż podzespołów przy mile widzianej umiejętności spawania TIG. Organ I instancji przedstawiając skarżącemu propozycję pracy u wskazanego powyżej pracodawcy uwzględnił zatem poziom jego wykształcenia i dotychczasowe kwalifikacje zawodowe. Natomiast Skarżący 8 czerwca 2024 r. odmówił przyjęcia pracy wskazując, że m.in. pracodawca nie posiada warunków do wykonywania przedmiotowej pracy. Nie posiada hali (vide protokół wyjaśnień strony k 38 akt sprawy). Podczas składania wyjaśnień przed PUP skarżący wskazał, iż u poprzedniego pracodawcy pracował na hali, która jednak nie była ogrzewana. W tamtym warunkach pracy miał już tak zimno jak "na dworze".
W ocenie Sądu, nie można podzielić stanowisko organów, że wyjaśnienia skarżącego w tej sprawie nie zasługują na uwzględnienie i nie mogą uzasadniać zaistnienia uzasadnionej przyczyny odmowy podjęcia zatrudnienia. Oczywistym dla Sadu pozostaje iż wykonywanie pracy mechanika samochodów ciężarowych pod "gołym niebem", przy zmiennych warunkach pogodowych w całym okresie roku kalendarzowego stanowi o utrudnionych warunkach wykonywania pracy, nie wpłynie to korzystnie na zdrowie skarżącego a opierając się na doświadczeniu życiowym przyjąć należy, iż wręcz przeciwnie. Okoliczność wykonywania obowiązków zawodowych, wymagających precyzyjnych ruchów rąk w zakresie montażu podzespołów niewątpliwie w takich warunkach pracy związanych ze zmiennymi warunkami pogodowymi może stanowić okoliczność uzasadniającą odmowę przyjęcia propozycji pracy ze strony [...] sp. z o.o.. Zaznaczyć w tym miejscu należy, iż PUP w zakresie tej okoliczności twierdzi, iż nie należy do jego obowiązków kontrola warunków pracy u pracodawcy przed wydaniem bezrobotnemu skierowania do pracy na otwartym rynku oraz, iż pracodawca nie został ukarany lub skazany prawomocnym wyrokiem za naruszenie przepisów prawa pracy. Zgodzić należy się z organem orzekającym, że do jego obowiązków nie należy kontrola warunków pracy u pracodawcy dającego ofertę pracy jednak w sytuacji, gdy fakt odmowy przyjęcia propozycji pracy jest spowodowany zastrzeżeniami po stronie bezrobotnego co do warunków pracy – brak hali gdzie oferowana praca ma być wykonywana nie do przyjęcia, zdaniem Sądu jest pogląd organów, iż taka sytuacja nie stanowi o uzasadnionej przyczynie odmowy przyjęcia odpowiedniej propozycji pracy w rozumieniu art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy. Ustawodawca odwołał się w ww. przepisie do zwrotu nieostrego, wymagającego stosowania ocen, których efekty będą zależały od konkretnej sytuacji. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalił się pogląd, że "uzasadnione przyczyny", o których mowa w powołanym przepisie to przede wszystkim okoliczności natury obiektywnej, niezależne od woli bezrobotnego, a więc przeszkody, na które bezrobotny nie miał wpływu. I w ocenie Sądu taka sytuacja w sprawie zaistniała które uniemożliwia bezrobotnemu przyjęcie propozycji odpowiedniej pracy.
Reasumując stwierdzić należy, że organy dokonały błędnej wykładni przepisów art. 33 ust. 4 pkt 3 ustawy, co po myśli art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. uzasadnia uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji organów obu instancji.
-----------------------
2