III SA/Gl 784/20

III SA/Gl 784/20 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2021-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-12-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Jankiewicz
Małgorzata Herman
Symbol z opisem
6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne
Inne
Sygn. powiązane
II GSK 1252/21 - Wyrok NSA z 2023-03-10
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 847
art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a oraz art. 90 ust. 1b pkt 1
Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2021 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z [...] r., nr [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. z [...]r., znak [...], wymierzającą Spółce z o.o. "A" z siedzibą w K. (dalej jako "Spółka") karę pieniężną 10.000 zł za urządzanie gier hazardowych z naruszeniem zatwierdzonego regulaminu.
Jako podstawę prawną decyzji Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej jako "Organ") wskazał przepisy: art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm., w skrócie jako "O.p.") oraz art. 89 ust. 1 pkt 2, art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a) oraz art. 90 ust. 1 pkt 1 oraz art. 90 ust. 1b pkt 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 847 ze zm., w skrócie jako "u.g.h.").
Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że przyczyną wymierzenia Spółce kary były ustalenia dotyczące dwóch kwestii.
1) Od 29 września do 17 listopada 2017 r. Spółka przyjmowała zakłady wzajemne-bukmacherskie na zdarzenia wirtualne. W tym czasie przyjęła łącznie [...] zakładów na sporty wirtualne. W trakcie kontroli Spółka nie przedstawiła zatwierdzonego przez Ministra Finansów regulaminu zakładów wzajemnych-bukmacherskich, na podstawie którego mogłaby przyjmować zakłady na sporty wirtualne. 13 maja 2016 r. Minister Finansów zatwierdził Regulamin Zakładów Wzajemnych-Bukmacherskich, które organizowane są przez spółkę z o.o. "A" na stronie internetowej [...].pl., ale Regulamin ten nie przewiduje możliwości urządzania i przyjmowania przez Spółkę na tej stronie zakładów wzajemnych, polegających na odgadywaniu sportów wirtualnych. Rodzaje zakładów, reguły i zasady gry dotyczące sportów wirtualnych, umieszczone na stronie internetowej [...].pl, nie zostały ujęte w regulaminie zatwierdzonym przez Ministra Finansów.
2) Zgodnie z art. 3 pkt 1 regulaminu zatwierdzonego przez Ministra Finansów "Udział w zakładach wzajemnych organizowanych przez sieć Internet mogą brać tylko te osoby fizyczne, które ukończyły 18 lat, posiadają rachunek bankowy oraz zostały prawidłowo zarejestrowane w firmie "A" spółka z o.o. zgodnie z poniższym paragrafem." W takcie kontroli stwierdzono, że konto w formacie IBAN, podawane podczas rejestracji na stronie [...].pl przez Partnera Spółki, jest rachunkiem przypisanym do instytucji pieniądza elektronicznego Paymenticon, a klient jest jego dysponentem. Będąc jego dysponentem może przez wpłatę na to konto zasilać swoje środki w Paymenticon. Ustalono również, że posiadając konto pieniądza elektronicznego w Paymenticon klient może utworzyć konto "A". Utworzenie konta polega na tym, że przy pierwszej próbie zalogowania się dokonywana jest rejestracja na stronie [...].pl. Dane są przekazywane z konta Paymenticon do Spółki, gdzie są weryfikowane. Podczas wpłaty środki przekazywane są natychmiastowo na zarejestrowane konto i klient może zawierać zakłady bukmacherskie przez sieć Internet oferowane przez Spółkę na stronie internetowej https://terminal.[...].pl, logując się z terminala Paymenticon. Obowiązujący w Spółce Regulamin Zakładów Wzajemnych-Bukmacherskich, które organizowane są na stronie internetowej [...].pl. nie przewidywał możliwości przekazywania danych klientów, posiadających konto u partnerów Spółki, w tym przypadku "C" (Paymenticon). Urządzanie i przyjmowanie przez Spółkę zakładów z wykorzystaniem terminali Paymenticon na stronie [...].pl, przed zatwierdzeniem zmian w tym zakresie przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych, stanowi naruszenie zasad i warunków udzielonego w dniu 13 maja 2016 r. zezwolenia nr [...] na urządzanie zakładów wzajemnych - bukmacherskich urządzanych na stronie [...].pl oraz zatwierdzonego przez Ministra Finansów regulaminu i obowiązujących przepisów ustawy o grach hazardowych.
Uzasadniając wysokość orzeczonej kary Organ stwierdził, że w myśl art. 90 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1b u.g.h. karę pieniężną nakłada w drodze decyzji naczelnik urzędu celno-skarbowego, na którego obszarze urządzana jest gra hazardowa w przypadkach, o których mowa m.in. w art. 89 ust. 1 pkt 2. Ustalając wysokość kary pieniężnej, o której mowa w art. 89 ust. 4 pkt 2, naczelnik urzędu celno-skarbowego bierze pod uwagę sytuację finansową podmiotu podlegającego karze, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia (art. 90 ust. 1b pkt 1 u.g.h.).
Organ uwzględnił zatem: sytuację finansową Spółki, fakt, że przyjmowane przez nią zakłady wzajemne bukmacherskie na zdarzenia wirtualne i z wykorzystaniem terminali Paymenticon stanowiły jedynie ułamek jej działalności, czas trwania naruszenia oraz usunięcie przez Spółkę możliwości dokonywania kwestionowanych zakładów. Orzeczona przez organ pierwszej instancji kara pieniężną w wysokości 10.000 zł jest właściwa, tym bardziej, że nic nie wskazuje na to, by naruszenie było powiązane z wystąpieniem uszczupleń w podatku od gier.
W skardze na tę decyzję Spółka zarzuciła Organowi:
1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 191 O.p., prowadzące do błędu w ustaleniach faktycznych, przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie oceny całkowicie dowolnej, wyrażające się w przyjęciu, że Spółka urządzała gry hazardowe z naruszeniem warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w stacjonarnych punktach przyjmowania zakładów oraz za pośrednictwem sieci Internet,
2) naruszenie prawa materialnego, a to art. 89 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 u.g.h. przez nałożenie na stronę obowiązku zapłaty kary pieniężnej pomimo braku udowodnienia jakiekolwiek winy po stronie spółki "A" sp. z o.o.
Wskazując na te zarzuty Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej w skrócie jako "P.p.s.a."). Jednocześnie Spółka wniosła o stwierdzenie, że decyzje nie podlegają wykonaniu oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, przy jednoczesnym zasądzeniu na jej rzecz kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi Spółka stwierdziła, że posiada zezwolenie Ministra Finansów z 13 maja 2016 r. na urządzanie zakładów wzajemnych-bukmacherskich, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2 u.g.h. na sześć lat w punktach naziemnych oraz przez sieć Internet. Zezwolenia te nie zawierają żadnych ograniczeń w zakresie możliwości urządzania zakładów wzajemnych- bukmacherskich. Od dnia 1 kwietnia 2017 r. zakłady wzajemne-bukmacherskie, zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 2 u.g.h., obejmują również zakłady na zdarzenia wirtualne, a więc Spółka prowadziła działalności w ramach posiadanego przez siebie zezwolenia. Rozszerzenie legalnej definicji zakładu wzajemnego-bukmacherskiego nie powoduje konieczności wprowadzania zmian w regulaminie. Ponadto, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. przyjął do akt weryfikacyjnych informację o rozpoczęciu oferowania przez Spółkę zakładów wzajemnych na zdarzenia wirtualne na podstawie pisemnego zgłoszenia Spółki z 21 maja 2017 r. (data wpływu do Organu 4 maja 2017 r.). Naczelnik przyjął to zgłoszenie bez żadnego zastrzeżenia, czym utwierdził Stronę w przekonaniu o legalności swojego działania. Zgodnie z art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych zakłady na zdarzenia wirtualne nie są odrębnym rodzajem zakładów. Przeciwnie, stanowią element ogólnej definicji zakładów wzajemnych-bukmacherskich. Zakłady na zdarzenia wirtualne działają na takich samych zasadach, jak zakłady na zdarzenia realne. Z tego też względu ustawodawca nie przewidział w ustawie konieczności dokonywania przez organizatorów zmian w regulaminach odnoszących się do zakładów bukmacherskich na zdarzenia wirtualne.
Odnosząc się do przyjmowania zakładów wzajemnych-bukmacherskich przy wykorzystaniu terminala Paymenticon Spółka wskazała, że również w tym przedmiocie złożyła do akt weryfikacyjnych pisemne uzupełnienie o funkcjonowaniu terminali Paymenticon i "bankomatów" Paymenticon w każdym ze stacjonarnych punktów przyjmowania zakładów, zaś Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. uzupełnienie zatwierdził do akt weryfikacyjnych. Zatwierdzone zostały akta weryfikacyjne zawierające informacje, iż "Na terenie wszystkich punktów stacjonarnych znajdować się będą terminale płatnicze dostawców usług płatniczych, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 roku o usługach płatniczych (Dz.U. 2011 r., nr 199, poz. 1175), w których klienci mogą zakupić pieniądz elektroniczny i zapłacić nim za zawierane zakłady, zarówno stacjonarne, jak i przez stronę [...].pl. Terminale te umożliwiają klientom dostęp do strony [...].pl i zawieranie na niej zakładów zarejestrowanym klientom. Informujemy ponadto, iż zakłady zawarte przez sieć Internet na stronie [...].pl, nawet te zawarte na terenie naszych punktów stacjonarnych (naziemnych), ale nie u obsługi, tylko za pomocą terminali płatniczych (czyli przez stronę [...].pl), są umieszczane wyłącznie w rejestrach zakładów internetowych, a nie stacjonarnych, i nie będą widoczne w raportach i wykazach dotyczących zakładów stacjonarnych lecz tylko i wyłącznie w raportach i wykazach zakładów internetowych." Wobec tego Spółka uznała, że dopełniła wszystkich wymaganych prawem czynności, aby w punktach "naziemnych" przyjmowania zakładów mogły funkcjonować terminale Paymenticon.
Rejestracja i możliwość korzystania z płatności Paymenticon, co dalej podniesiono w skardze, nie powoduje automatycznie rejestracji na stronie [...].pl i możliwości obstawiania na tej stronie zakładów. Są to dwie odrębne rzeczy. Klient Spółki obstawiający zakłady na stronie [...].pl i płacąc za niego przy użyciu Paymenticon musi w pierwszej kolejności utworzyć konto na stronie [...].pl zgodnie z zatwierdzonym regulaminem. Następnie chcąc zapłacić za wybrany zakład za pomocą terminala Paymenticon musi postępować zgodnie z wymaganiami związanymi z tą usługą. Zapisów tych nie ma w regulaminie Spółki, gdyż terminale te są w posiadaniu "B" sp. z o.o. z siedzibą w K. - zarejestrowanego w KNF agenta na Polskę instytucji pieniądza elektronicznego - firmy "C" Ltd. Klient Spółki płacący za zakład zawarty na stronie [...].pl musi założyć konto zgodnie z art. 3 pkt 2, 3 i 5 regulaminu. Spółka nie jest zobowiązana do wprowadzania zapisów regulujących sposób rejestracji i używania pieniądza elektronicznego używanego do zapłaty za wykupiony zakład.
Odnosząc się do ustalenia wysokości kary pieniężnej Spółka wskazała, że Organ nie wziął należycie pod uwagę trudnej sytuacji finansowej Spółki. Jak wynika z bilansów oraz rachunków zysków i strat, z roku na rok Spółka notuje coraz większe straty. Pod uwagę należy również wziąć to, że przyjmując pisemną informację Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego w K. o włączeniu do akt weryfikacyjnych zawiadomienia Spółki oraz przez akceptowanie zgłoszonych przez nią działań na wdrożenie systemu zakładów na zdarzenia wirtualne Spółka straciła ok. 1,8 milion zł.
Organ wniósł o oddalenie skargi Spółki. Podkreślił, że decyzją z dnia [...] r. Minister Finansów udzielił Spółce zezwolenia na urządzanie zakładów wzajemnych - bukmacherskich, o których mowa w art. 2 ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych przez sieć Internet na okres sześciu lat. Na dzień wydania zezwolenia, zgodnie z ww. przepisem, zakładami wzajemnymi były zakłady o wygrane pieniężne lub rzeczowe, polegające na odgadywaniu zaistnienia różnych zdarzeń, w których uczestnicy wpłacają stawki, a wysokość wygranych zależy od umówionego, między przyjmującym zakład a wpłacającym stawkę, stosunku wpłaty do wygranej - bukmacherstwo. W pkt VI decyzji znajduje się zapis, że szczegółowe zasady i warunki prowadzenia zakładów wzajemnych-bukmacherskich określa zatwierdzony przez Ministra Finansów w odrębnym trybie regulamin, stanowiący załącznik do niniejszej decyzji. W Regulaminie tym w art. 1 również przytoczono obowiązującą na dzień wydania zezwolenia ww. definicję zakładów bukmacherskich, która nie obejmowała zdarzeń wirtualnych. Zmiana z dniem 1 kwietnia 2017 r. definicji zakładów wzajemnych bukmacherskich o zdarzenia wirtualne nie spowodowała automatycznej zmiany Regulaminu. Urządzanie gier hazardowych podlega reglamentacji i wszelkie zmiany w zezwoleniu i regulaminie, jak również wszelkie wątpliwości w zakresie prowadzonej działalności podlegają zgłoszeniu i zatwierdzeniu przez organ koncesyjny, którym w przypadku zakładów wzajemnych bukmacherskich jest minister właściwy do spraw finansów publicznych (art. 32 ust. 2, art. 60 ust. 2 u.g.h.).
Konieczność uwzględnienia w regulaminie szczegółowych zasad i warunków prowadzenia zakładów wzajemnych - bukmacherskich dotyczy także przyjmowania ww. zakładów za pośrednictwem terminali Paymenticon. W obowiązującym i przedstawionym w trakcie kontroli Regulaminie zakładów wzajemnych - bukmacherskich, które organizowane są przez Skarżącą na stronie internetowej [...].pl. ww. zasady nie zostały określone.
Konieczność zmian w Regulaminie była Spółce wiadoma, co wynika stąd, że Spółka poinformowała organ pierwszej instancji o planowanym złożeniu wniosku do Ministra Finansów o zmianę Regulaminu. Podjęcie działalności objętej tym wnioskiem przed zatwierdzeniem zmian przez Ministra Finansów stanowiło naruszenie zasad i warunków prowadzenia działalności określonych w Regulaminie już zatwierdzonym.
Kwestia winy pozostaje bez znaczenia dla sprawy, ponieważ kara pieniężna określona w art. 89 u.g.h. jest karą o charakterze administracyjnym. W takim przypadku wina i świadomość naruszenia przepisów prawa pozostaje bez znaczenia.
Odpowiadając w końcu na zarzut nieuwzględnienia sytuacji finansowej Spółki Organ stwierdził, że była ona przedmiotem analizy organu pierwszej instancji i wzięto pod uwagę fakt, że w 2018 r. Spółka znacząco zwiększyła przychody ze sprzedaży i zmniejszyła stratę z prowadzonej działalności, jak również planuje zwiększenie kapitału własnego, co świadczy o rozwijaniu działalności gospodarczej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.
Skarga jest nieuzasadniona.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy oceny legalności zaskarżonej decyzji, zarzucającej Skarżącej naruszenie warunków udzielonego zezwolenia i zatwierdzonego regulaminu w dwóch aspektach.
Pierwszy dotyczy przyjmowania zakładów bukmacherskich na zdarzenia wirtualne. Sąd uznał za prawidłowe stanowisko organów administracji, że przyjmując takie zakłady w okresie od 29 września do 17 listopada 2017 r. Spółka naruszyła warunki udzielonego przez Ministra Finansów zezwolenia i zatwierdzonego przez ten organ regulaminu. Zatwierdzony decyzją Ministra Finansów z 13 maja 2016 r. Regulamin Zakładów Wzajemnych Bukmacherskich, będący załącznikiem do udzielonego Spółce zezwolenia (art. 47 u.g.h.), nie przewidywał urządzania i przyjmowania przez Spółkę zakładów wzajemnych polegających na odgadywaniu sportów wirtualnych, czego Spółka nie kwestionuje, wywodząc jednak swe uprawnienie do przyjmowania takich zakładów z faktu, iż z dniem 1 kwietnia 2017 r. zmianie uległa treść art. 2 ust. 2 pkt 2 u.g.h. przez wprowadzenie do definicji zakładów wzajemnych również tych, które polegają na odgadywaniu różnych zdarzeń, w tym wirtualnym. Zmiana ta została dokonana ustawą z dnia 15 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 88).
Zasadniczego dla sprawy znaczenia nabiera zatem odpowiedź na pytanie, czy przedstawiona tu zmiana stanu prawnego oznaczała automatycznie, że zatwierdzony przed jej wejściem w życie Regulamin dotyczył również możliwości przyjmowania zakładów wzajemnych polegających na odgadywaniu zdarzeń wirtualnych. Zdaniem Sądu nie można postawić takiej tezy, a stanowisko Spółki jest w tym zakresie błędne.
Zgodnie z art. 6 ust. 3 i 4 oraz art. 14 ust. 3 u.g.h. działalność w zakresie zakładów wzajemnych może być prowadzona stosownie do udzielonego zezwolenia na zasadach i warunkach określonych w zatwierdzonym regulaminie i udzielonej koncesji lub udzielonym zezwoleniu, a także wynikających z przepisów ustawy. W czasie, gdy Minister Finansów udzielił Spółce zezwolenia na prowadzenie zakładów wzajemnych i zatwierdził dla niej Regulamin ustawa nie przewidywała możliwości prowadzenia zakładów wzajemnych na zdarzenia wirtualne, a zatem Regulamin nie mógł dotyczyć tego rodzaju zakładów. Nawet jeśli Spółka posiadała zezwolenie na prowadzenie zakładów wzajemnych w pełnym zakresie wynikającym z ówczesnego brzmienia art. 2 ust. 2 u.g.h., to załącznik do tego zezwolenia, jakim był Regulamin nie mógł dotyczyć zakładów wzajemnych polegających na odgadywaniu zdarzeń wirtualnych, bo takie w ogóle nie były przewidziane w przepisach ustawy. Ich wprowadzenie z dniem 1 kwietnia 2017 r. wymagało zmiany zezwolenia przez zmianę i zatwierdzenie jego załącznika, jakim jest regulamin. Nie można przyjąć, że pierwotne zezwolenie i zatwierdzony nim regulamin, będą dotyczyły wszelkich nowych form prowadzenia zakładów wzajemnych, jakie pojawią się w przyszłości. Działalność w zakresie przyjmowania zakładów wzajemnych jest działalnością reglamentowaną przez Państwo i skoro przepisy ustawy wymagają, by była prowadzona zgodnie z udzielonym zezwoleniem i zatwierdzonym regulaminem, to pojawienie się nowych form tej działalności wymagało uwzględnienia tego faktu w zezwoleniu przez zmianę jego załącznika - regulaminu. Wynika to wprost z art. 51 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. b) u.g.h. Zgodnie z nim organ właściwy w sprawie udzielenia koncesji lub zezwolenia może, na wniosek podmiotu, który je uzyskał, dokonać zmiany koncesji lub zezwolenia. Zmiana, ta może dotyczyć, w przypadku koncesji na urządzanie zakładów wzajemnych, między innymi, rodzaju zakładów wzajemnych. To regulamin, zatwierdzony przez Ministra Finansów, powinien określać szczegółowe zasady i warunki prowadzenia zakładów bukmacherskich na zdarzenia wirtualne
Prowadzenie przez Spółkę zakładów wzajemnych polegających na odgadywaniu zdarzeń wirtualnych bez uregulowania tej kwestii w regulaminie stanowiło naruszenie warunków zatwierdzonego regulaminu i zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h. podlega karze pieniężnej.
Druga kwestia sporna dotyczy zainstalowania terminali Paymenticon w punktach stacjonarnych i przyjmowania za ich pośrednictwem zakładów wzajemnych przez Internet. Słusznie organy administracji uznały, że stanowiło to naruszenie postanowień zatwierdzonego dla Spółki Regulaminu. Regulamin zatwierdzony przez Ministra Finansów nie zawierał w ogóle postanowień dotyczących przyjmowania zakładów wzajemnych bukmacherskich z wykorzystaniem terminali internetowych powiązanych z bankomatem Paymenticon.
Ponadto, z ustaleń organów przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia, a wynikających również z pisma Spółki z 20 grudnia 2017 r., wynika, że klienci Spółki mogli rejestrować się na jej stronie [...].pl w ten sposób, że ich dane zgłoszone wcześniej do Paymenticon były przekazywane Skarżącej. Tymczasem obowiązujący w Spółce Regulamin nie przewidywał takiej możliwości rejestrowania klientów w drodze przekazywania ich danych przez partnerów Spółki, w tym przypadku "C" (terminale Paymenticon). Tryb rejestracji klientów oraz wymagane w takim przypadku dane zostały określone w postanowieniach Regulaminu w ten sposób, że udział w zakładach wzajemnych mogły brać osoby pełnoletnie, które ukończyły 18 lat, posiadają rachunek bankowy oraz zostały prawidłowo zarejestrowane w firmie "A" (art. 3 pkt 1 Regulaminu). Rejestrując się klient powinien wypełnić formularz na stronie internetowej Spółki bądź w punkcie stacjonarnym i załączyć skan lub fotografię dowodu osobistego lub paszportu z czytelnym zapisem informacji dotyczących danej osoby (art. 3 pkt 2, 3 i 5 Regulaminu). Ponadto, konto IBAN podawane podczas rejestracji na stronie [...].pl przez partnera Spółki jest rachunkiem przypisanym do instytucji pieniądza elektronicznego Paymenticon, podczas gdy Regulamin wymagał wskazania numeru rachunku bankowego.
Słusznie zatem przyjęły organy administracji, że urządzanie i przyjmowanie przez Skarżącą zakładów z wykorzystaniem terminali Paymenticon, przed zatwierdzeniem zmian w Regulaminie, stanowiło jego naruszenie podlegające karze pieniężnej z mocy art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h.
Odnosząc się do twierdzenia Skarżącej, w myśl którego przyjęcie przez Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. zawiadomienia o rozpoczęciu oferowania przez Spółkę zakładów wzajemnych na zdarzenia wirtualne oraz o funkcjonowaniu terminali Paymenticon utwierdziło ją w przekonaniu o legalności działań, podkreślić należy, że w niniejszym postępowaniu zakres kontroli obejmował zgodność działalności z udzielonym decyzją Ministra Finansów z [...]r. nr [...] zezwoleniem na urządzanie zakładów wzajemnych - bukmacherskich w wymienionych w tej decyzji punktach oraz zatwierdzonym regulaminem, a nie aktami weryfikacyjnymi. Obowiązkiem skarżącej było zatem poinformowanie o działaniach nieobjętych zatwierdzonym regulaminem regulatora rynku gier hazardowych, tj. Ministra Finansów i zwrócenie się o ewentualną zmianę zezwolenia i zatwierdzenie zmienionego/dostosowanego do zmian regulaminu. W tej sytuacji poinformowanie Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K., który każdorazowo, jak twierdzi spółka, zatwierdzał planowane przez nią działanie i stosowną informację załączał do akt weryfikacyjnych, nie zwalnia skarżącej od zarzutu naruszenia warunków zatwierdzonego regulaminu i udzielonego zezwolenia. Jeszcze raz należy podkreślić, że zgodnie z art. 61 ust. 1 pkt 2 u.g.h., to w regulaminie określa się szczegółowe warunki i zasady gry (porównaj stanowisko WSA w Łodzi w wyroku z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 887/19, wszystkie powołane tu wyroki sądów administracyjnych są dostępne w Bazie Orzeczeń na www.nsa.gov.pl).
Sąd nie podzielił poglądu zaprezentowanego w skardze, zgodnie z którym kwestia zawinienia ma znaczenie dla wymierzenia kary pieniężnej. Stanowisko w tej kwestii zajął już NSA w wyroku z 6 listopada 2020 r., sygn. akt II GSK 4380/17, w którym stwierdził, że Odpowiedzialność administracyjna za naruszanie warunków urządzania gier na automatach w zakresie odnoszącym się do miejsca ich urządzania oraz odpowiedzialność karna za urządzanie gier hazardowych nie wykluczają się wzajemnie. Odpowiedzialność karno-skarbowa oparta jest na z gruntu odmiennych przesłankach niż odpowiedzialność za delikt administracyjny. O ile pierwsza z nich, oparta jest na zasadzie winy - którą można przypisać osobie fizycznej - to druga oparta jest już na przesłance obiektywnego naruszenia prawa.
W wyroku z 30 grudnia 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 411/20 WSA w Łodzi stwierdził z kolei, że Kary pieniężne przewidziane w art. 89 u.g.h. są karami administracyjnymi, które cechuje m.in. to, że są one nakładane niezależnie od winy podmiotu naruszającego prawo oraz jego świadomości, co do bezprawności czynu. Uregulowana tym przepisem odpowiedzialność nie jest zależna od elementu zawinienia, ale jest odpowiedzialnością obiektywną. Dla zastosowania powyższego przepisu decydujące znaczenie ma zatem sam obiektywny fakt naruszenia prawa. Sąd w składzie rozstrzygającym niniejszą sprawę podziela te poglądy.
Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, jakoby organy administracji nie uwzględniły przy wymiarze kary sytuacji finansowej Spółki. Wysokość kary w przypadku urządzania gier na podstawie koncesji lub zezwolenia została określona w art. 89 ust. 4 pkt 2 lit. a) u.g.h. co do jej górnej granicy do 200 tys. zł. Wymierzając tę karę organ bierze pod uwagę sytuację finansową podmiotu podlegającego karze, skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszenia (art. 90 ust. 1b pkt 1 u.g.h.). Skoro ustawodawca nie związał orzekających w takim przypadku organów konkretną kwotą kary, to uznać należy, że jej wysokość pozostawiona jest uznaniu tych organów. Jak wynika z decyzji organy uwzględniły sytuację finansową Spółki w oparciu o przedstawione przez nią stany aktywów i pasywów oraz rachunek zysków i strat. Uwzględniły skalę prowadzonej działalności oraz czas trwania naruszeń, co znalazło wyraz na stronie 11 zaskarżonej decyzji. Przy uznaniowym charakterze tego orzeczenia trudno zarzucić organowi by naruszył wskazane tu przepisy prawa. Musiałaby być wykazana ewidentna sprzeczność pomiędzy motywami Organu, a wysokością kary. Sąd nie uważa, by taka sytuacja miała miejsce.
Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.