III SA/Gl 753/21

III SA/Gl 753/21 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2021-12-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Anna Apollo /przewodniczący/
Dorota Fleszer /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne
Ubezpieczenie społeczne
Sygn. powiązane
I GSK 922/22 - Wyrok NSA z 2023-02-10
Skarżony organ
Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2019 poz 2325
art. 145 par. 1 pkt. 1 lit. a i c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art. 7, art. 8 par. 1, art. 10, art. 77, art. 107 par. 3, art. 79a par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2021 poz 371
par. 10 ust. 1 pkt. 2
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek  pandemii COVID-19
Dz.U. 2020 poz 2296
art. 2 ust. 1, art. 3
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędzia WSA Adam Gołuch, Protokolant Katarzyna Czabaj, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej uchyla zaskarżoną decyzję.
Uzasadnienie
W dniu 25 maja 2021 r. J. K., (dalej: skarżący) złożył skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział B. (dalej: organ) z dnia [...] r., znak [...] utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] r. znak [...] o odmowie prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne należnych za okres od 1 lutego 2021 r. do 28 lutego 2021 r.
Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 8 marca 2021 r. skarżący złożył do organu na druku RDZ-B7 wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania składek w związku z przeciwdziałaniem skutkom wywołanym COVID-19 dla płatników składek prowadzących 30 listopada 2020 r. działalność gospodarczą w branżach określonych w rozporządzeniu. Złożył w nim oświadczenie, że na dzień 30 listopada 2020 r. jego przeważającą działalnością wg PKD jest 55.20.Z; przychód z działalności uzyskany w miesiącu grudniu 2020 r. był niższy niż conajmniej 40% w porównaniu do przychodu uzyskanego w miesiącu lutym 2020 r.; w zakresie prowadzonej działalności nie naruszył ograniczeń, nakazów i zakazów ustanowionych w związku z wystąpieniem stanu epidemii, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 46a i 46b pkt. 1-6 i 8-12 ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu oraz zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
W dniu [...] r. organ odmówił zwolnienia z opłacania należności ze składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne za okres od 1 lutego 2021 r. do 28 lutego 2021 r. W uzasadnieniu podał, że podstawowym warunkiem zwolnienia z opłacania składek za luty 2021 r. jest prowadzenie przez płatnika na dzień 30 listopada 2020 r. przeważającej działalności oznaczonej według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), kodami wymienionymi w § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19, płatnika składek prowadzącego na dzień 30 listopada 2020 r. działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami w przepisie wymienionymi. Katalog kodów jest zamknięty, co oznacza, że wyliczenie to zawiera wszystkie i zarazem jedyne dopuszczalne rodzaje działalności uprawniające do zwolnienia z opłacania składek. Natomiast kod PKD wskazany przez skarżącego nie został potwierdzony w otrzymanym z GUS wykazie płatników, którzy na dzień 30 listopada 2020 r. mieli zarejestrowaną działalność gospodarczą z kodem PKD uprawniającym do zwolnienia z opłacania składek.
W dniu 16 marca 2021 r. skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wyjaśnił w nim, że prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie w formie spółki cywilnej A S.C, nie prowadził ani nie ma zgłoszonej do ZUS innej działalności. Natomiast dane w CEIDG wskazują jednoznacznie, że kod 55.20.Z podany we wniosku jest przeważającym kodem PKD. Figuruje on w CEIDG niezmiennie od 25 listopada 2011 r. do dnia dzisiejszego.
Decyzją z dnia [...] r. organ utrzymał w mocy decyzję z [...] r. odmawiając skarżącemu prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne należnych za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do 28 lutego 2021 r. W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. z 2021 r. poz. 371), dalej: rozporządzenie, określającą warunki zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek. W oparciu o tę regulację prawną organ uznał, że podstawowym warunkiem zwolnienia z opłacania składek jest prowadzenie na dzień 30 listopada 2020 r. przeważającej działalności oznaczonej kodami PKD wymienionymi w powołanym przepisie. Katalog kodów jest zamknięty, co oznacza, że wyliczenie to zawiera wszystkie i zarazem jedyne dopuszczalne rodzaje działalności uprawniające do zwolnienia z opłacania składek. Natomiast wskazany przez skarżącego kod PKD 55.20.Z nie został potwierdzony w otrzymanym z GUS wykazie płatników, którzy na dzień 30 listopada 2020 r. mieli zarejestrowaną działalność z kodem PKD uprawniającym do zwolnienia z opłacania składek.
Od tej decyzji skarżący złożył w dniu 25 maja 2021 r. skargę. Wniósł w niej o uchylenie zaskarżonej decyzji i utrzymaną w mocy decyzję organu z dnia [...] r. oraz przyznanie prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne należnych za okres 1 lutego 2021 r. do 28 lutego 2021 r.
Skarżący zarzucił decyzji naruszenie:
1) art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego, nie ustalenie stanu faktycznego, ustalanie okoliczności faktycznych na podstawie wybiórczej oceny materiału dowodowego stanu prawnego, niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu obywateli;
2) § 10 ust. 1 rozporządzenia przez odmowę zwolnienia z opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne pomimo spełnienia warunków zwolnienia określonych w tym przepisie, w szczególności pomimo prowadzenia działalności oznaczonej jako działalność z przeważającym kodem PKD 55.20.Z.
W uzasadnieniu skargi skarżący podał, że od samego początku miała ona formę spółki cywilnej i jej przeważającą działalnością był kod PKD 55.20.Z. Dopiero z decyzji ZUS skarżący uzyskał informację, że w rejestrze REGON znajduje się błędny wpis kodu PKD jego działalności. Z niewiadomych przyczyn nie zostały zaktualizowane dane w rejestrze REGON, pomimo dokonywania zmian w CEIDG. Za radą pracownika GUS po dokonaniu aktualizacji danych adresowych i innego kodu PKD w CEIDG nastąpiła aktualizacja danych w rejestrze REGON. Skarżący po złożeniu wniosku do ZUS nie dokonywał żadnej zmiany, która dotyczyłaby przeważającej działalności gospodarczej. Taka zmiana nie miała także miejsca w całym okresie prowadzenia działalności gospodarczej. Wobec tego skarżący według stanu na 30 listopada 2020 r. prowadził działalność gospodarczą. Skarżący także podniósł, że nie było intencją ustawodawcy pozbawianie prawa do zwolnienia podmiotów, których dane w rejestrze REGON zostały błędnie (z przyczyn leżących po stronie organu administracji) wpisane i są niezgodne zarówno z faktycznie prowadzoną działalnością gospodarczą jak i z wpisem do CEIDG. Do skargi dołączone zostały wydruki z CEIDG dotyczące wpisu oraz historii wpisu.
W odpowiedzi na skargę organ wnosząc o oddalenie skargi podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm. dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia administracyjne (por. art. 3 § 2 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).
Z kolei na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Warunki zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek wyznaczone zostały w § 10 ust. 1 pkt. 2 rozporządzenia. Stosownie zatem zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia 1 lutego 2021 r. do dnia 28 lutego 2021 r. wykazanych w deklaracji rozliczeniowej złożonej za ten okres, na zasadach określonych w art. 31zo-31zx ustawy o COVID-19, z uwzględnieniem przepisów niniejszego rozdziału, płatnika składek prowadzącego, na dzień 31 marca 2021 r., działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 49.32.Z, 49.39.Z, 51.10.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r., jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r.
Zasady funkcjonowania Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej określone zostały w ustawie z dnia 6 marca 2018 r. o Centralnej Ewidencji i Informacji Działalności Gospodarczej i Punkcie Informacji dla Przedsiębiorcy (tekst jedn. Dz.U. 2020 poz.2296 ze zm., dalej: ustawa CEIDG). Jak wynika wyraźnie z jej art. 2 ust. 1 CEIDG prowadzi w systemie teleinformatycznym minister właściwy do spraw gospodarki. Natomiast stosownie do regulacji art. 3 ust. 1 ustawy CEIDG przekazywanie danych i informacji do CEIDG oraz przekazywanie danych i informacji z CEIDG odbywa się za pośrednictwem systemu teleinformatycznego CEIDG lub za pośrednictwem innego, zintegrowanego z nim systemu teleinformatycznego, w szczególności za pośrednictwem systemu Punktu Informacji dla Przedsiębiorcy, o którym mowa w art. 51 ust. 1. Przepis wskazuje zatem na elektroniczne ścieżki przekazywania danych i informacji do CEIDG oraz ich udostępniania (A. Żywicka [w:] E. Komierzyńska-Orlińska, A. Żywicka, Komentarz do ustawy o Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej i Punktach Informacji dla Przedsiębiorcy [w:] Konstytucja biznesu. Komentarz, Warszawa 2019, art. 3). Na uwagę zasługuje regulacja art. 12 ustawy CEIDG wyznaczająca obowiązki rejestracyjne wykonywane za pośrednictwem CEIDG. Według jego ust. 1 CEIDG przesyła odpowiednie dane zawarte we wniosku o wpis do CEIDG, za pośrednictwem systemu teleinformatycznego CEIDG lub innego zintegrowanego z nim systemu teleinformatycznego, niezwłocznie, nie później niż w dniu roboczym następującym po dniu dokonania wpisu, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego wskazanego przez przedsiębiorcę, a po uzyskaniu informacji o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP) do: 1) Głównego Urzędu Statystycznego, 2) Zakładu Ubezpieczeń Społecznych albo Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego - wraz z informacją o dokonaniu wpisu do CEIDG i nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP).
Według skarżącego, przez cały okres prowadzenia przez niego działalności gospodarczej jej przeważającym zakresem była działalność oznaczona kodem PKD 55.20.Z. Kod ten był wpisany został do CEIDG w dniu 25 listopada 2011 r. Na potwierdzenie tego, że w tym zakresie nie była dokonywana przez skarżącego modyfikacja danych wpisanych do CEIDG skarżący przedłożył wydruk ze strony www.ceidg.gov.pl a dotyczący historii wpisu skarżącego. Jak podnosi skarżący, stosowna informacja nie została przeniesiona z CEIDG do rejestru REGON .Zgodnie z art. 31zq ust. 7 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz. 2095 ze zm.) odmowa zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, następuje w drodze decyzji. W konsekwencji postępowanie organu przy rozpoznawaniu sprawy administracyjnej – a taką jest postępowanie w sprawie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek – regulują przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (dalej: K.p.a).
Przede wszystkim wymaga podkreślenia, że wiążąco elementy decyzji administracyjnej określone zostały w art. 107 § 1 K.p.a. Stosownie zatem decyzja zawiera: oznaczenie organu administracji publicznej; datę wydania; oznaczenie strony lub stron; powołanie podstawy prawnej; rozstrzygnięcie; uzasadnienie faktyczne i prawne; pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji; w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy.
Szczególne znaczenie ustawodawca przypisuje uzasadnieniu faktycznemu i prawnemu decyzji, o czym świadczy fakt, że w art. 107 § 3 K.p.a. formułuje wymagania co do sposobu jego sporządzania. I tak, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Można odstąpić od uzasadnienia decyzji, gdy uwzględnia ona w całości żądanie strony; nie dotyczy to jednak decyzji rozstrzygających sporne interesy stron oraz decyzji wydanych na skutek odwołania (art. 107 § 4 K.p.a.).
Jak stwierdza WSA w Krakowie, z istoty samego uzasadnienia wynika, że powinno ono wskazywać przesłanki, którymi kierował się organ wydając dane orzeczenie, a więc powinno w sposób wyczerpujący wyjaśniać podstawę rozstrzygnięcia i okoliczności, które za takim, a nie innym rozstrzygnięciem przemawiają. Celem uzasadnienia jest przedstawienie procesów myślowych, które doprowadziły organ do wydania danego aktu, wskazanie motywów będących podstawą podjętego przez niego rozstrzygnięcia i wreszcie wskazanie argumentów tłumaczących, dlaczego takie, a nie inne stanowisko było prawidłowe w określonym stanie faktycznym. Argumentacja zawarta w uzasadnieniu powinna pozwolić - zarówno podmiotowi, którego rozstrzygnięcie bezpośrednio dotyczy, jak i ewentualnie sądowi kontrolującemu następnie tę decyzję - odczytać kierunek rozważań oraz tok rozumowania organu. Uzasadnienie aktu administracyjnego, stanowiąc jego integralną część, wpływa na jego treść. Sporządzenie uzasadnienia jest nie tylko wymogiem formalnym - wynikającym wprost z brzmienia art. 107 § 1 i 3 K.p.a. - ale także ma istotne znaczenie merytoryczne. Przedstawienie toku rozumowania organu administracyjnego wpływa na kontrolę rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowo-administracyjnym (wyrok WSA w Krakowie z 11 sierpnia 2021 r., I SA/Kr 773/21, LEX nr 3210194). W szczególności decyzje niekorzystne dla wnioskodawcy powinny być przekonująco i jasno uzasadnione, zarówno co do faktów, jak i co do prawa, tak, aby nie było wątpliwości, że wszystkie okoliczności istotne dla sprawy zostały głęboko rozważone i ocenione, a ostateczne rozstrzygnięcie jest ich logiczną konsekwencją. Z decyzji musi zatem wynikać między innymi, że organ nie pozostawił poza swoimi rozważaniami argumentów podnoszonych przez stronę, nie pominął istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy materiałów dowodowych lub nie dokonał oceny tych materiałów wbrew zasadom logiki lub doświadczenia życiowego (wyrok WSA w Poznaniu z 26 sierpnia 2021 r., II SA/Po 916/20, LEX nr 3216205). Zauważyć tutaj należy, że także spełnienie normy wynikającej z przepisu art. 8 § 1 K.p.a. wymaga prowadzenia postępowania administracyjnego w taki sposób, aby w szczególności w uzasadnieniu decyzji przekonać stronę, że jej stanowisko zostało poważnie wzięte pod uwagę, a jeżeli zapadło inne rozstrzygnięcie, to przyczyną tego są istotne powody. Tak sporządzone uzasadnienie daje również rękojmię, iż organ dołożył należytej staranności przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Nieuzasadnienie zaś orzeczenia w sposób właściwy narusza uprawnienia strony i podstawowe zasady postępowania administracyjnego (art. 7 - 10 K.p.a.), a tym samym stanowi podstawę do uchylenia takiej decyzji. Nie jest rolą sądu dopasowywanie fragmentów uzasadnienia do okoliczności sprawy.
Zaskarżona decyzja pozbawiona jest prawidłowo sporządzonego uzasadnienia. Organ ograniczył się do przedstawienia treści przepisów, które zastosował w sprawie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek bez przeprowadzenia ich wyjaśnienia i znaczenia dla oceny sytuacji prawnej skarżącego. Zabrakło w decyzji uzasadnienia faktycznego, w którym organ przedstawiłby dowody, o które się oparł wydając rozstrzygniecie i wskazałby motywy, którymi się kierował odmawiając przyjęcia zgłaszanych przez skarżącego dowodów. Zresztą organ w ogóle się do nich nie odniósł, przemilczał ich wniesienie przez skarżącego. W konsekwencji nie wskazał dlaczego nie zostały one uwzględnione przez organ w wydanym rozstrzygnięciu.
Ze wskazanego uchybienia należy wywieźć o naruszeniu art. 77 § 1 K.p.a. Przepis ten zobowiązuje organ administracji publicznej do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowy. Jak stwierdza NSA, obowiązek ten jest niezależny od tego, czy niezbędny materiał dowodowy potwierdza stanowisko strony, czy też je podważa. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega zaś na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych (wyrok NSA z 19 maja 2021 r., III OSK 420/21, LEX nr 3180675).
Skarżący w trakcie prowadzonego postępowania podniósł, że dane zawarte we wpisie jego działalności gospodarczej w CEIDG są prawidłowe, odpowiadają faktycznie prowadzonej działalności. Tym niemniej nie zostały one przeniesione do rejestru publicznego Regon. Dopiero działania podjęte przez skarżącego spowodowały przekazanie danych w formie informatycznej między rejestrami. Organ do tych zarzutów skarżącego w ogóle się nie odniósł i nie wyjaśnił, dlaczego kluczowe i podstawowe znaczenie mają dla niego dane w rejestrze REGON, skoro dane w nim zawarte mają charakter wtórny do danych zawartych w CEIDG.
Podkreślić przy tym należy, że rejestr podmiotów prowadzony jest dla potrzeb statystyki publicznej, której celem jest zapewnienie rzetelnego, obiektywnego i systematycznego informowania społeczeństwa, organów państwa i administracji publicznej oraz podmiotów gospodarki narodowej o sytuacji ekonomicznej, demograficznej, społecznej oraz środowiska naturalnego - por. art. 3 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (tekst jedn. Dz.U. z 2021 poz. 955) Podanie do rejestru danych niezgodnych z rzeczywistością albo ich niezaktualizowanie nie pociąga za sobą zakazu prowadzenia działalności innej niż objętej kodami PKD wpisanymi w rejestrze. Rejestr ma charakter formalny i bazuje na oświadczeniach wiedzy podmiotów obowiązanych do przekazywania danych, które nie podlegają merytorycznej weryfikacji.
W takim zaś ujęciu usprawiedliwione podstawy mają zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organ przepisów postępowania, to jest: art. 7 i 77 K.p.a., poprzez niewłaściwe ustalenie stanu faktycznego sprawy i bezpodstawne przyjęcie, że dla skarżącego przeważającym kodem PKD działalności nie był na dzień 30 listopada 2020 r. kod PKD 55.20.Z., podczas gdy zgodnie z wpisem do CEIDG skarżący jako przeważający rodzaj działalności posiada zgłoszony kod PKD 55.20.Z.
Prowadząc postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie organ zaniechał wykonanie obowiązku wynikającego z art. 79a § 1 K.p.a., związanego ze wskazaniem przez organ niespełnionych przesłanek do wydania decyzji zgodnej z żądaniem strony. Z wymienionego przepisu wynika, że w postępowaniu wszczętym na żądanie strony, informując o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, organ administracji publicznej jest obowiązany do wskazania przesłanek zależnych od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem strony. Przepisy art. 10 § 2 i 3 stosuje się.
W tej sytuacji zdaniem Sądu rozpoznając sprawę organ dopuścił się naruszenia przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie wydanych decyzji.
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien uwzględnić ocenę prawną zawartą w niniejszym orzeczeniu i dokonać ustaleń procesowych w celu zweryfikowania twierdzenia skarżącego o prowadzeniu na dzień 30 listopada 2020 r. działalności z przeważającym kodem PKD 55.20.Z, który uprawnia do zwolnienia z obowiązku opłacania składek za luty 2021 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.