III SA/GL 720/24

III SA/Gl 720/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-02-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Pawlyta
Dorota Fleszer
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Specjalista Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lutego 2025 r. sprawy ze skargi G. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 czerwca 2024 r. nr SKO.K/41.3/927/2024/6462/AW w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji o rejestracji pojazdu oddala skargę.
Uzasadnienie
G. S. (dalej jako "Skarżący") zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z 14 czerwca 2024 r. o nr SKO.K/41.3/927/2024/ 6462/AW. Postanowieniem tym SKO utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta J. z 26 lutego 2024 r., nr [...], o odmowie sprostowania daty widniejącej w decyzji Prezydenta z 6 maja 2022 r., nr [...], dotyczącej rejestracji pojazdu zgłoszonego do tej czynności przez Skarżącego.
Jak wynika z akt sprawy oraz zaskarżonego postanowienia, jego wydanie zostało poprzedzone postępowaniem o następującym przebiegu;
Wniosek o rejestrację pojazdu Skarżący złożył w Urzędzie J. 29 stycznia 2022 r.
Pismem z 3 marca 2022 r. został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku przez złożenie oryginalnych załączników, pod rygorem "zaniechania czynności wyrejestrowania pojazdu".
Odpowiadając na to wezwanie Skarżący stwierdził w piśmie z 13 marca 2022 r., że "zaniechanie czynności wyrejestrowania pojazdu" jest niezrozumiałe, ponieważ wniosku takiego nie składał, że nie ma prawnego obowiązku składania oryginalnych dokumentów i do czasu wyjaśnienia tych kwestii wnosi o przedłużenie mu terminu do uzupełnienia wniosku o zarejestrowanie samochodu.
W krótkiej odpowiedzi z 14 marca 2022 r. organ wyjaśnił, że wezwanie o uzupełnienie braków formalnych dotyczy wniosku z 29 stycznia 2022 r. o zarejestrowanie pojazdu, a wyrażenie "czynność wyrejestrowania" jest oczywistą omyłką.
7 kwietnia 2022 r. Skarżący złożył w Urzędzie J. wymagane od niego dokumenty, a 6 maja 2022 r. została wydana decyzja o zarejestrowaniu, w której widnieje data złożenia wniosku o zarejestrowanie samochodu – 7 kwietnia 2022 r.
9 listopada 2023 r. Skarżący wystąpił do Prezydenta Miasta J. z wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w decyzji z 6 maja 2022 r. przez zmianą daty złożenia wniosku o zarejestrowanie pojazdu z 7 kwietnia 2022 r. na 29 stycznia 2022 r.
W odpowiedzi na ten wniosek zapadło pierwszoinstancyjne postanowienie w niniejszej sprawie, to z 26 lutego 2024 r., którym Prezydent odmówił sprostowania decyzji z 6 maja 2022 r. w części dotyczącej daty złożenia wniosku o zarejestrowanie pojazdu. Wskazał w nim, że 29 stycznia 2022 r. Skarżący złożył niekompletny wniosek o zarejestrowanie pojazdu i wyznaczono mu 7 dniowy termin do uzupełnienia tych braków. Terminu tego Skarżący nie dotrzymał, dlatego 13 marca 2022 r. wniosek pozostawiono bez rozpoznania, a skoro 7 kwietnia 2022 r. przedstawił wymagane dokumenty, to tę datę przyjęto jako dzień złożenia wniosku.
W wyniku zażalenia Skarżącego SKO w Katowicach wydało zaskarżone tu postanowienie. W jego uzasadnieniu stwierdziło, że zgodnie z przepisem art. 113 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (w skrócie jako "k.p.a.") Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Pozostająca jako sporna w niniejszej sprawie kwestia daty złożenia wniosku o rejestrację pojazdu nie mieści się w kategoriach możliwych do sprostowania jako oczywistej omyłki ani błędu pisarskiego czy rachunkowego. Jest to kwestia merytoryczna i sporna w sprawie, wymagająca merytorycznej oceny przebiegu postępowania. Zastosowanie przepisu art. 113 § 1 k.p.a. nie było zatem możliwe.
W skardze na to postanowienie Skarżący zarzucił SKO naruszenie przepisów:
1) art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. przez utrzymanie w mocy postanowienia z 26 lutego 2024 r. o odmowie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji o rejestracji pojazdu z dnia 6 maja 2022 r., pomimo że w decyzji tej widnieje błędna data złożenia wniosku o rejestrację pojazdu,
2) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 144 k.p.a. oraz w zw. z art. 64 § 2 k.p.a. przez utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia o odmowie sprostowania oczywistej omyłki w decyzji o rejestracji pojazdu wskutek przyjęcia, że wniosek o rejestrację pojazdu z dnia 29 stycznia 2022 r. został pozostawiony bez rozpoznania w związku z jego nieuzupełnieniem w terminie, pomimo że wezwanie do uzupełnienia braków było nieprawidłowe i nie zawierało rygoru pozostawienia bez rozpoznania oraz pomimo tego, że wnioskodawca nie został powiadomiony o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, a ponadto wniosek o rejestrację pojazdu z dnia 29 stycznia 2022 r. był dalej procedowany;
3) art. 8 oraz art. 11 k.p.a. przez nieustosunkowanie się do wszystkich zarzutów Skarżącego podniesionych w zażaleniu na postanowienie pierwszoinstancyjne;
4) art. 64 § 2 k.p.a. przez niewezwanie Skarżącego do uzupełnienia braków zażalenia w postaci braku stron od 7 do 25 zażalenia i rozpatrywanie zażalenia w niepełnej treści;
5) art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. przez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego oraz niedokonanie oceny na podstawie całokształtu materiału dowodowego, polegające w szczególności na pominięciu faktu skierowania niezrozumiałego, nieprawidłowo oznaczonego i niepodpisanego wezwania do uzupełnienia braków wniosku o zarejestrowanie pojazdu.
Na podstawie tak sformułowanych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz uchylenie postanowienia pierwszoinstancyjnego oraz o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w decyzji z 6 maja 2022 r. przez wskazanie w niej daty złożenia wniosku – 29 stycznia 2022 r.
Jednocześnie Skarżący złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów postepowania sadowego.
SKO wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.
W toku rozprawy sądowej Skarżący oświadczył, że w chwili odbioru decyzji z 6 maja 2022 r. zorientował się, że zawiera ona błąd co do daty złożenia wniosku, ale obsługujący go urzędnik zapewnił, że jest to oczywista omyłka, która zostanie sprostowana.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko.
Skarga nie może być uwzględniona, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.
Kluczowe znaczenie dla oceny zasadności skargi ma tu tryb i przedmiot postępowania, w którym zapadło zaskarżone postanowienie. Otóż Skarżący wystąpił do Prezydenta J. o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w decyzji tego organu z 6 maja 2022 r. Żądanie takie ma swą podstawę w przepisie art. 113 § 1 k.p.a. o treści: Organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Konieczne jest zatem ustalenie, czy treść, której sprostowania domaga się Skarżący, mieści się w kategorii błędu pisarskiego, rachunkowego, czy oczywistej omyłki.
Stanowisko SKO w tej kwestii jest prawidłowe. Oczywistym jest, że wpisanie w decyzji daty złożenia wniosku inicjującego postępowanie nie jest błędem rachunkowym, bo nie o rachowanie tu chodzi. Nie jest też błędem pisarskim, który rozumiany jest powszechnie w orzecznictwie sądowym jako widoczne, niezamierzone i niewłaściwe użycie słowa lub określenia, zastosowanie niewłaściwej pisowni bądź też pominięcie wyrazu lub litery (patrz wyrok NSA z 21 stycznia 2025 r. w sprawie o sygn. akt II OSK 180/24, dostępny na www.orzeczenia.nsa.dov.pl). Czy jest zatem oczywistą omyłką, bo tylko ta wersja pozostaje. Otóż nie. Oczywiste omyłki, o których mowa w tym przepisie nie mogą dotyczyć kwestii merytorycznych, spornych miedzy stronami, dla rozstrzygnięcia których konieczne jest przyjęcie ustaleń faktycznych i ich ocena pod kątem prawnym. W niniejszej sprawie data złożenia wniosku wszczynającego postępowanie stanowi treść decyzji z 6 maja 2022 r., a ta przyjęta przez organ wynika z dokonanej przez niego oceny przebiegu postępowania z interpretacją i zastosowaniem przepisów k.p.a. Nie jest to oczywista omyłka organu, do której mógłby się przyznać, a świadomie przyjęte interpretacja i zastosowanie przepisów prawa. To nie jest oczywista omyłka, o której mowa w art. 113 § 1 k.p.a. Zastosowanie trybu przewidzianego w tym przepisie nie mogło mieć miejsca. Zaskarżone postanowienie SKO jest zgodne z prawem, przy czym, co należy podkreślić, Sąd nie rozstrzyga w niniejszym wyroku o tym, kto ma słuszność w ocenie daty złożenia wniosku o rejestrację pojazdu i przebiegu postępowania wszczętego tym wnioskiem. To wykracza poza zakres tej sprawy, bo jej przedmiotem jest odmowa sprostowania oczywistej omyłki zawartej w decyzji z 6 maja 2022 r.
Zarzuty formułowane w tej chwili przez Skarżącego mogłyby być osnową odwołania od decyzji z 6 maja 2022 r. i w tym trybie ocenione, ale Skarżący nie wykorzystał tego środka odwoławczego. Twierdzenie obecnie, w sposób ogólny i mało konkretny, że urzędnik obiecał mu sprostowanie oczywistej omyłki, pozostaje bez wpływu na wynik tej sprawy, w której Sąd, co tu już było podkreślone, oceniał możliwość zastosowania przepisu art. 113 § 1 k.p.a.
Z powyższych względów Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935).