III SA/GL 705/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w GliwicachGliwice2005-12-01
NSAinneWysokawsa
choroba zawodowasłuchhałasochrona pracyPaństwowa Inspekcja Sanitarnaodpowiedzialność pracodawcypostępowanie administracyjnezwiązek przyczynowyorzecznictwo lekarskie

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę spółki na decyzję stwierdzającą u pracownika chorobę zawodową słuchu, potwierdzając związek schorzenia z warunkami pracy.

Sprawa dotyczyła skargi spółki na decyzję stwierdzającą u pracownika chorobę zawodową słuchu spowodowaną hałasem. Po wcześniejszym uchyleniu przez WSA decyzji odmawiającej stwierdzenia choroby, organ administracji ponownie rozpatrzył sprawę i wydał decyzję pozytywną dla pracownika. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych i brak związku przyczynowego. Sąd uznał, że pracownik był narażony na hałas, a badania lekarskie potwierdziły ubytek słuchu, nie wskazując innych przyczyn schorzenia, co uzasadniało stwierdzenie choroby zawodowej.

Sprawa rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach dotyczyła skargi spółki "A" Sp. z o.o. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K., która stwierdziła u J. B. chorobę zawodową słuchu. Wcześniej Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. odmówił stwierdzenia choroby, opierając się na orzeczeniach lekarskich nie rozpoznających choroby ze względu na stopień ubytku słuchu. J. B. odwołał się, podnosząc, że pracował w warunkach narażenia na hałas. Po utrzymaniu w mocy decyzji odmownej przez organ odwoławczy, sprawa trafiła do WSA, który wyrokiem z 14 grudnia 2004 r. uchylił tę decyzję, wskazując, że dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarczające jest ujawnienie obniżenia poziomu słuchu poza granice fizjologiczne, narażenie na czynnik szkodliwy (hałas) i domniemanie związku przyczynowego. Organ administracji, ponownie rozpatrując sprawę, wydał decyzję stwierdzającą chorobę zawodową, uwzględniając wyrok WSA. Spółka "A" Sp. z o.o. wniosła skargę, zarzucając naruszenie przepisów k.p.a. (brak informowania o postępowaniu, niewyjaśnienie stanu faktycznego) oraz wadliwe zastosowanie przepisów o chorobach zawodowych. Sąd administracyjny oddalił skargę, uznając, że ustalenia organów o narażeniu pracownika na hałas (81-87 dB) w latach 1992-1999 były niesporne. Badania lekarskie potwierdziły ubytek słuchu, a materiał dowodowy nie wskazał innych przyczyn schorzenia, co obalało domniemanie związku przyczynowego. Sąd podkreślił, że ocena prawna i wskazania zawarte w poprzednim wyroku WSA wiążą sąd oraz organ administracji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, dla stwierdzenia choroby zawodowej narządu słuchu wystarczające jest ujawnienie obniżenia poziomu słuchu poza granice fizjologiczne, narażenie pracownika na działanie czynnika szkodliwego (hałas) oraz domniemanie związku przyczynowego pomiędzy schorzeniem a warunkami pracy. Stopień ubytku słuchu nie był elementem prawnej definicji choroby zawodowej narządu słuchu na gruncie obowiązującego rozporządzenia.

Uzasadnienie

Sąd oparł się na wcześniejszym wyroku WSA, który wskazał, że kluczowe są: ujawnienie obniżenia poziomu słuchu, narażenie na hałas i domniemanie związku przyczynowego. Materiał dowodowy potwierdził narażenie na hałas i ubytek słuchu, nie wskazując innych przyczyn, co wzmocniło domniemanie związku przyczynowego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalono_skargę

Przepisy (14)

Główne

r.r.m. ch.z. art. 1 § § 1

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych

r.r.m. ch.z. art. 1 § § 7

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych

r.r.m. ch.z. art. 1 § § 10

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych

r.r.m. ch.z. art. 15

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych

r.r.m. ch.z. art. 1 § ust. 1 i 2

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie chorób zawodowych

Pomocnicze

u.p.i.s. art. 1 § pkt 2

Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

u.p.i.s. art. 4 § pkt 5

Ustawa o Państwowej Inspekcji Sanitarnej

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 138 § § 1 pkt 2

Kodeks postępowania administracyjnego

p.p.s.a. art. 3 § § 1

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.u.s.a. art. 1 § § 2

Ustawa Prawo o ustroju sądów administracyjnych

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a,b,c

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 153

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 151

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Argumenty

Skuteczne argumenty

Narażenie pracownika na hałas przemysłowy o natężeniu od 81 do 87 dB w okresie zatrudnienia. Stwierdzenie u pracownika ubytku słuchu, który można zakwalifikować jako chorobę zawodową. Brak wskazania przez materiał dowodowy innych przyczyn schorzenia, co skutkuje domniemaniem związku przyczynowego z warunkami pracy. Interpretacja przepisów rozporządzenia o chorobach zawodowych, zgodnie z którą stopień ubytku słuchu nie był elementem definicji choroby zawodowej narządu słuchu.

Odrzucone argumenty

Zarzut naruszenia art. 9 i 10 k.p.a. przez zaniechanie informowania strony o prowadzonym postępowaniu i uniemożliwienie aktywnego w nim udziału. Zarzut naruszenia art. 7 k.p.a. przez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Wadliwe zastosowanie § 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych przez przyjęcie, że ubytek słuchu stanowi chorobę zawodową. Naruszenie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przez niedostateczne wyjaśnienie wątpliwości i zaniechanie postępowania dowodowego. Nie wykazanie natężenia czynników szkodliwych i ich wpływu na zdrowie. Zbyt krótki okres zatrudnienia w warunkach szkodliwych. Wpływ innych czynników na stan zdrowia. Zatrudnienie w okresie 1999-2002 i brak związku przyczynowego przy opiniach z lat 2002-2003.

Godne uwagi sformułowania

dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarczającym było ujawnienie obniżenia poziomu słuchu poza granice ubytku fizjologicznego, narażenie pracownika na działanie czynnika szkodliwego jakim był hałas i domniemanie związku przyczynowego pomiędzy schorzeniem a warunkami pracy stopień ubytku słuchu nie był elementem prawnej definicji choroby zawodowej narządu słuchu ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia

Skład orzekający

Henryk Wach

przewodniczący

Małgorzata Jużków

sprawozdawca

Małgorzata Walentek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących stwierdzania chorób zawodowych, w szczególności chorób słuchu spowodowanych hałasem, oraz zasady postępowania administracyjnego w takich sprawach."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania decyzji administracyjnych i opiera się na konkretnym stanie faktycznym. Może być mniej bezpośrednio stosowalne po zmianach przepisów.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa pokazuje, jak sąd administracyjny może interweniować w przypadku błędów organów administracji w ocenie chorób zawodowych, podkreślając znaczenie domniemania związku przyczynowego i interpretacji przepisów.

Czy ubytek słuchu od hałasu w pracy to zawsze choroba zawodowa? Sąd wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
III SA/Gl 705/05 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-12-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-05-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Henryk Wach /przewodniczący/
Małgorzata Jużków /sprawozdawca/
Małgorzata Walentek
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Protokolant Joanna Spadek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2005 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę
Uzasadnienie
Decyzją z [...] r. wydaną w oparciu o art. 1 pkt 2, art. 4 pkt 5 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej ( tekst jednolity w Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm.) oraz § 1, §7 i 10 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze zm.) Powiatowy Inspektor Sanitarny w S. orzekł o braku podstaw do stwierdzenia u J. B. choroby zawodowej słuchu spowodowanej hałasem, wymienionej w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do powyższego rozporządzenia. Swoje rozstrzygnięcie oparł na orzeczeniach lekarskich uprawnionych placówek orzeczniczych, które nie rozpoznały u badanego choroby słuchu ze względu na wielkość stopnia ubytku słuchu.
W odwołaniu od powyższej decyzji J. B. nie zgadzał się z wnioskami przedstawionymi w jej uzasadnieniu. Podniósł, że pracował w warunkach narażenia na działanie czynnika szkodliwego i hałas był jedyną przyczyną pogorszenia się stanu jego słuchu i ubytku stwierdzonego przez lekarzy na poziomie ponad [...] dB.
Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. nie uznał słuszności zarzutów podniesionych w odwołaniu i decyzją z dnia [...] r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w całości.
J. B. zaskarżył wskazaną wyżej decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Wyrokiem z 14 grudnia 2004 r. sygn. akt 3/II SA/Ka 577/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który okazał się właściwym do rozpatrzenia skargi J. B. po wprowadzeniu w życie reformy sądownictwa administracyjnego uchylił powyższą decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, że dla stwierdzenia choroby zawodowej wystarczającym było ujawnienie obniżenia poziomu słuchu poza granice ubytku fizjologicznego, narażenie pracownika na działanie czynnika szkodliwego jakim był hałas i domniemanie związku przyczynowego pomiędzy schorzeniem a warunkami pracy. W przedmiotowej sprawie organ inspekcji sanitarnej ustalił bezspornie, że J. B. pracował w warunkach szkodliwych dla zdrowia, gdyż natężenie hałasu w "B" Sp. z o.o. w B. Zakład Produkcyjny w S., gdzie pracował jako [...] wynosiło 81-87 dB. Zaś z orzeczeń lekarskich z [...] r. i [...] r. wynikało, że stwierdzono u niego takiego ubytku słuchu, który można by zakwalifikować jako chorobę zawodową. Organ Inspekcji Sanitarnej nie wyjaśnił też dlaczego wykluczył związek przyczynowy pomiędzy stwierdzonym schorzeniem, a warunkami pracy. W konkluzji Sąd, przywołując orzeczenia Sądu Najwyższego wyraził pogląd, że na gruncie prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji – rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych ( Dz. U. Nr 65, poz. 2940), że stopień ubytku słuchu nie był elementem prawnej definicji choroby zawodowej narządu słuchu.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z [...] r. nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. nr [...] odmawiającą stwierdzenia choroby zawodowej słuchu u J. B. i stwierdził u niego chorobę zawodową słuchu z pozycji 15 wykazu chorób zawodowych stanowiącego załącznik do wskazanego wyżej rozporządzenia.
W uzasadnieniu wskazano na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wydanego w niniejszej sprawie, a w szczególności wyrażony w nim pogląd prawny oraz zalecenia, które uwzględniono przy ponownej ocenie materiału dowodowego. Podkreślono fakt wieloletniej pracy J. B. w narażeniu na hałas ponadnormatywny oraz fakt, rozpoznania odbiorczego uszkodzenia słuchu związanego z warunkami pracy.
Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach [...] r. następca prawny pracodawcy Spółka "A" z siedzibą w S., zarzucając wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem art. 9 i art. 10 k.p.a. przez zaniechanie informowania strony o prowadzonym postępowaniu i uniemożliwienie aktywnego w nim udziału, art. 7 przez zaniechanie wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wadliwe zastosowanie § 1 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych przez przyjęcie, że ubytek słuchu stanowi chorobę zawodową, naruszenie art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270) przez niedostateczne wyjaśnienie występujących w sprawie wątpliwości i zaniechania przeprowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do wyjaśnienia istotnych okoliczności sprawy. Zdaniem skarżącej Spółki nie zostały wyjaśnione kwestie natężenia czynników szkodliwych w środowisku pracy i ich wpływu na możliwości powstania uszczerbku na zdrowiu, zbyt krótkiego okresu zatrudnienia w warunkach szkodliwych, wpływu innych czynników na stan zdrowia, zatrudnienia w okresie 1999 – 2002. Podkreślono, że nie można uznać związku przyczynowego w sytuacji ustania zatrudnienia w 1999 r., a opiniami wydanymi w roku 2002 i 2003.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy nie znalazł podstaw do uznania zasadności podniesionych zarzutów i zmiany wydanej decyzji. Wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty przytoczone w jej uzasadnieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem wbrew jej zarzutom zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa.
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270), "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie." Natomiast według art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji ( art. 145 § 1 pkt 1 lit. a,b,c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a stosownie do zapisu art. 153 powyższej ustawy ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia.
W świetle materiału dowodowego zebranego w przedmiotowej sprawie nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, co do wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa. Z materiału tego wynika bowiem w jednoznaczny i nie budzący zdaniem Sądu wątpliwości sposób, że J. B. w latach 1992 – 1999 w okresie swojego zatrudnienia w Spółce z o.o. "B" w S. pracował jako [...] w warunkach narażenia na działanie czynnika szkodliwego, jakim jest hałas przemysłowy o natężeniu od 81 do 87 dB. Ustalenia te były dla organów inspekcji sanitarnej obu instancji niesporne, a wynikały z ustaleń poczynionych w dochodzeniu epidemiologicznym z [...] 2002 r, w Spółce "B". Tym samym zarzut braku jej udziału w postępowaniu należało uznać za chybiony.
Należy podkreślić, że lekarze orzecznicy z dwóch uprawnionych placówek służby zdrowia I i II szczebla, jak Poradnia Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. w orzeczeniu z [...] r, oraz Przychodni Chorób Zawodowych Instytutu Medycyny Pracy w S. w orzeczeniu z [...] r., którzy przeprowadzili specjalistyczne badania i nie rozpoznali u badanego choroby zawodowej słuchu wymienionej w pozycji 15 wykazu chorób zawodowych wskazując w sposób jednoznaczny przyczyny wydanego orzeczenia. Jednostka I szczebla stwierdziła ubytek słuchu wynoszący [...] dB dla ucha prawego i [...] dB dla ucha lewego. Jednostka diagnostyczna II szczebla stwierdziła ubytek słuchu w wysokości UP – [...] dB i UL – [...] dB. Wyniki, te uzasadniały stwierdzenie u J. B. choroby narządu słuchu o etiologii zawodowej. Materiał dowodowy nie wskazał innych przyczyn schorzenia, a tym samym nie obalono domniemania związku przyczynowego rozpoznanego schorzenia z warunkami pracy.
Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości ustaleń dowodowych i dokonanej oceny zgromadzonego materiału dowodowego przez organ odwoławczy sprzecznej z zaleceniami i oceną prawną zawartą w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 14 grudnia 2004 r. wydanego w przedmiotowej sprawie.
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) Sąd oddalił skargę jako niezasadną.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI