III SA/GL 70/23

III SA/Gl 70/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-04-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Anna Apollo /przewodniczący/
Barbara Orzepowska-Kyć /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne
Transport
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 1857
art. 10a  ust. 1,  art. 22  ust. 2a
Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi F. na W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 10 listopada 2022 r. nr 2401-IOA.48.77.2022.KL w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę.
Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (dalej: DIAS) decyzją z 10 listopada 2022 r. nr 2401-IOA.48.77.2022.KL, po rozpatrzeniu odwołania firmy węgierskiej F. (dalej: strona, skarżąca, Spółka) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego (organ pierwszoinstancyjny) z 5 sierpnia 2022 r. nr [...], nakładającą na stronę karę pieniężną w wysokości 10.000 zł z tytułu niewykonania obowiązków nałożonych na przewoźnika, polegających na zapewnieniu przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu realizującego przewóz towaru objętego zgłoszeniem SENT[...].
W podstawie prawnej decyzji powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.) oraz przepisy ustawy z 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 1857 ze zm., dalej: SENT).
Z akt administracyjnych wynika, że [...] r. o godzinie 20:05 w Oddziale Celnym C. funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. rozpoczęli kontrolę przewozu drogowego towarów wrażliwych dokonywanego zespołem pojazdów o nr rejestracyjnych [...].
Kontrolujący dokonali porównania danych zawartych w zgłoszeniu SENT z dokumentami towarzyszącymi przesyłce, oględzin towaru i środka transportu oraz skontrolowali działanie lokalizatora GPS. W trakcie kontroli stwierdzono, że przewożony towar podlega obowiązkowej rejestracji w systemie SENT. Podmiotem wysyłającym była firma szwedzka, a odbiorcą towaru była firma chorwacka. Przewoźnikiem była strona skarżąca. Sprawdzenie zgodności danych zawartych w zgłoszeniu SENT[...] ze stanem faktycznym oraz zweryfikowanie danych w systemie SENT GEO, prezentujących ostatnią zapisaną lokalizację urządzenia GPS, wykazało nieprawidłowość polegającą na występowaniu przerw w przekazywaniu danych geolokalizacyjnych w trakcie przejazdu.
Szczegółowe ustalenia z przeprowadzonej kontroli zawarto w protokole kontroli z [...] r. W protokole kontroli stwierdzono przerwę w przekazywaniu danych geolokalizacyjnych trwającą 17:39:59 godzin.
Po przeprowadzeniu postępowania organ pierwszoinstancyjny decyzją z 5 sierpnia 2022 r. wymierzył skarżącej karę pieniężną w kwocie 10.000 zł z tytułu niewykonania obowiązku przewoźnika określonego w art. 10a SENT, polegającego na zapewnieniu przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych podczas całej trasy przewozu środka transportu, realizującego przewóz towaru objętego zgłoszeniem o numerze SENT[...].
W odwołaniu od tej decyzji strona wniosła jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie, względnie o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła naruszenie:
1. art. 2a O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT - przez niezastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika, w sytuacji gdy w postępowaniu wykazane zostały uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości działania ustawowego narzędzia jakim jest aplikacja SENT GEO, w szczególności brak przekazywania danych geolokalizacyjnych i brak sygnalizowania tego ze strony aplikacji, w przypadku używania urządzenia, na którym zgodnie z przeznaczeniem odbiera się połączenia telefoniczne, jak i brak uprzedzenia o tym użytkownika w Instrukcji;
2. art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT - przez prowadzenie przez organ postępowania w sposób nie budzący zaufania do organów z uwagi na:
- brak dostatecznego rozważenia w decyzji zarzutu zawodności działania aplikacji,
- brak uwzględnienia okoliczności znanych organowi z urzędu - pisma Izby Administracji Skarbowej we W. z 23 października 2019 r. przytoczone w uzasadnieniu wyroku WSA w Olsztynie z 18.02.2021 r. (II SA/Ol 861/20, LEX nr 3151157, dalej: pismo DIAS z [...] r.),
- obciążenie Spółki nieadekwatnymi obowiązkami, wykraczającymi poza wymagane od użytkownika Instrukcji, w szczególności powoływanie dla uzasadnienia swoich tez jej zapisów;
3. art. 122, art. 187 § 1 i § 3, art. 191 O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT - przez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy,
4. art. 22 ust. 2a w zw. z art. 10a ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy SENT - przez pominięcie celu regulacji SENT oraz zadania organu, którym nie jest wyłącznie karanie za naruszenie określone w ustawie SENT, ale też informowanie przewoźników o stwierdzonych błędach czy ograniczeniach aplikacji SENT GEO,
5. art. 22 ust. 3 ustawy SENT - przez błędną jego wykładnię w zakresie przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, niezastosowanie tego przepisu i nieodstąpienie od nałożenia kary pieniężnej.
Zaskarżoną decyzją DIAS utrzymał w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.
W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść mających zastosowanie w sprawie przepisów ustawy SENT i wyjaśnił, że dane geolokalizacyjne środka transportu wyposażonego w lokalizator GPS Nr [...] wymienionego w zgłoszeniu SENT[...] nie były przekazywane do rejestru SENT GEO, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy SENT. Podstawowym dowodem wskazującym, że w trakcie przewozu, geolokalizator nie przekazywał danych o pozycji geograficznej pojazdu jest załączony do protokołu kontroli wydruk z rejestru zgłoszeń systemu SENT GEO, sporządzony w czasie kontroli, z którego dowiadujemy się o przerwach w przesyłaniu danych geolokalizacyjnych z lokalizatora znajdującego się w przedmiotowym pojeździe. Dane z wydruku wskazują, że lokalizator w okresie od 19 lutego 2021 r. od godziny 23:31:30 do [...] r. do godziny 17:11:29 nie przekazywał do rejestru SENT GEO danych o położeniu, co daje 17:39:59 godzin przerwy w przesyłaniu danych. W związku z powyższym funkcjonariusze poprosili o wyłączenie i włączenie aplikacji aby stwierdzić prawidłowość działania urządzenia (do wyłączenia doszło o godz. 20:18:42, do ponownego uruchomienia o godz. 20:18:49). Po ponownym włączeniu Aplikacji Mobilnej Kierowcy pojawił się kolejny komunikat o kolejnej dłuższej przerwie trwającej 03:02:32 godziny w okresie od [...] r. od godziny 17:11:50 do [...] r. do godziny 20:14:22. Ustosunkowując się do tych informacji kierowca pojazdu stwierdził, że podczas całej trasy przewozu ikony w aplikacji świeciły się na zielono. Z oświadczenia złożonego przez kierowcę - z 25 czerwca 2021 r., a załączonego do pisma strony z 5 sierpnia 2021 r. - wynika, że: "kiedy 19 lutego 2021 r. przekroczyłem granicę Polski, włączyłem aplikację SENT. Sprawdziłem, że wszystkie 3 ikony są zielone i po tym zacząłem jechać. W czasie podróży kilkakrotnie kontrolowałem te ikony, podczas kilku przerw w ciągu dnia i 9 godzinnej dziennej przerwy aplikacja była ciągle włączona, telefon cały czas się ładował. Przed każdym startem sprawdziłem, że widnieją 3 zielone ikony. Byłem wcześniej w Polsce, miałem podobną kontrolę bez żadnych problemów. Wiem, jak działają te aplikacje. Podczas tego transportu nie widziałem żadnych znaków, które wskazują na jakiekolwiek problemy".
Organ zwrócił uwagę, że w trakcie kontroli (20.02.2021 r. od godz. 20:05) geolokalizator był uruchomiony i poprawnie określał lokalizację kontrolowanego środka transportu, tj. szerokość geograficzna: [...] długość geograficzna: [...], Czas: 20.02.2021r., godz. 20:14:22 - Oddział Celny C.. Potwierdza to wydruk formularza SENT[...] oraz wydruk z historii wszystkich zdarzeń dla podanego lokalizatora w rejestrze SENT GEO.
Poprawność działania urządzenia geolokalizacyjnego w trakcie całego przejazdu potwierdzają nadesłane przez Centrum Informatyki Resortu Finansów zestawy koordynat oraz dodatkowe informacje wyjaśniające, o które Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w K. wystąpił pismem z 16 kwietnia 2021r. i 8 lutego 2022r.
Dyrektor Centrum Informatyki Resortu Finansów (dalej CIRF) pismami z 6 maja 2021 r. i 8 lutego 2022 r. poinformował, że lokalizator nr [...], przypisany do zgłoszenia SENT[...], rozpoczął przekazywanie danych do systemu 19 lutego 2021 r. o godz. 23:16 z lokalizacji o koordynatach [...]. Zgodnie z ustaleniami dla podanego lokalizatora w zakresie podanych dat nie stwierdzono w logach systemu SENT GEO informacji świadczących o odrzucaniu danych przez system. Ponadto, w dniach [...] r. nie odnotowano wadliwego działania systemu SENT GEO, które mogłoby wpłynąć na przyjmowanie danych od operatorów ZSL lub lokalizatorów Aplikacji Mobilnych Kierowcy. Do pisma dołączono zestawienie koordynat oraz mapę i historię zdarzeń dla ww. urządzenia lokalizacyjnego (SAMSUNG GALAXY A20E). Zestawienie to zostało przedstawione na str. 11 uzasadnienia zaskarżonej decyzji.
Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości co do popełnionego uchybienia w postaci nie dopełnienia obowiązku, o którym mowa w art. 10a ust. 1 ustawy SENT, a mianowicie nie zapewnienia w trakcie całej trasy przewozu objętego zgłoszeniem przekazywania aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego tym zgłoszeniem.
Za bezzasadny organ uznał zarzut naruszenia art. 122 O. p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT, stwierdzając, że organ pierwszej instancji wyjaśnił wszystkie okoliczności niezbędne do wydania decyzji. Zebrał pełen materiał dowodowy i ocenił stan faktyczny sprawy. W tym celu wystąpił do Administratora systemu SENT - Dyrektora CIRF, który w piśmie z 14 marca 2022 r. wyjaśnił, że: "Brak zbierania danych geolokalizacyjnych w okresach nieprzekazywania danych geolokalizacyjnych wskazuje, że w analizowanym przypadku miało miejsce uśpienie lub zamrożenie pracy aplikacji mobilnej w wyniku pracy funkcji lub aplikacji optymalizujących pracę urządzenia mobilnego lub jego systemu operacyjnego, co z kolei mogło skutkować nieprzekazaniem danych geolokalizacyjnych w okresie między zdarzeniem app_start a app_stop (tj. w tym przypadku pomiędzy 2021-02-19 23:15:31 a 2021-02-20 12:14:37, z krótkim zastopowaniem i ponownym startem 2021-02-20 20:18 - pomiędzy 42.429 a 49.851 sekundą) bez jednoczesnego wyświetlania się, na urządzeniu kierowcy, komunikatu "Śledzenie niemożliwe zatrzymaj pojazd i sprawdź połączenie z Internetem i GPS", ponieważ aplikacja uśpiona lub zamrożona nie może niczego zbierać i niczego wyświetlać".
W dalszej części pisma Dyrektor CIRF wyjaśnił:
"nieprzekazywanie danych geolokalizacyjnych z przyczyn niezależnych od kierującego/przewoźnika raczej nie występuje, ponieważ analiza długości okresów poprawnego zbierania danych: 00:15:10,000; 00:00:21,000; 02:39:02,000, 08:19:54,000; 00:00:11,000 i 00:53:21,000 wskazuje, że Mobilna Aplikacja Kierowcy SENT GEO potrafiła przez długi czas zbierać i przekazywać zebrane dane lokalizacyjne, zaś zaobserwowane długości okresów bez zbierania i wysyłania danych są zbyt długie i zbyt nieregularne czasowo, aby wykluczyć przy tym błąd człowieka polegający na niepoprawnym użytkowaniu aplikacji mobilnej i telefonu na którym zainstalowano tą aplikację. Antycypowane nieprawidłowości mogły polegać na przełączeniu ekranu użytkownika na inną aplikację - np. w celu odebrania telefonu lub włączenia aplikacji nawigacyjnej, jak również na wyłączeniu ekranu użytkownika, co prowadziło do uśpienia lub zamrożenia pracy aplikacji mobilnej w wyniku pracy funkcji lub aplikacji optymalizujących pracę urządzenia mobilnego lub jego systemu operacyjnego".
Zdaniem organu w niniejszej sprawie nie ma żadnych wątpliwości co do poprawności działania systemów, tym bardziej, że wszystkie niejasności, które były podnoszone w trakcie toczącego się postępowania zostały rozwiane przez Administratora systemu SENT (Dyrektora Centrum Informatyki Resortu Finansów) oraz wykonawcę (Instytut Łączności, [...] Instytut Badawczy w W.), z którym konsultowano zaistniałe zdarzenia. Zatem ocena dowodów została przeprowadzona zgodnie z zasadą określoną w art. 191 O.p.
Odnosząc się do przywołanego przez stronę pisma DIAS z 23 października 2019 r., z którego wynika, że niezaktualizowana wersja Aplikacji Mobilnej Kierowcy może wprowadzać kierowców w błąd wyświetlając trzy zielone ikony i jednocześnie nie przekazując danych geolokalizacyjnych do rejestru SENT GEO, organ stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca. Powołał się na pismo Dyrektora CIRF z 14 marca 2022 r., który stwierdził, że brak przekazywania danych geolokalizacyjnych w sprawie wynikał z uśpienia bądź zamrożenia Aplikacji w wyniku pracy innych aplikacji bądź funkcji optymalizujących pracę urządzenia. Trzy świecące na zielono ikony nie mogą być podstawą do przyjęcia, iż przerwa w przesyłaniu danych geolokalizacyjnych była spowodowana z przyczyn niezależnych od skarżącej i kierowcy. Jak wyjaśniono w ww. piśmie, w analizowanym przypadku doszło do zaistnienia sytuacji uśpienia bądź zamrożenia pracy aplikacji mobilnej, a w tym przypadku nie jest możliwym, aby na urządzeniu wyświetlił się jakikolwiek komunikat o braku możliwości "śledzenia pojazdu", gdyż aplikacja uśpiona bądź zamrożona nie może niczego zbierać ani wyświetlać. Do uśpienia bądź zamrożenia aplikacji mogło dojść - co zostało wyjaśnione po szczegółowej analizie przypadku przez zespół CIRF - wskutek funkcji lub aplikacji optymalizujących pracę urządzenia mobilnego lub systemu operacyjnego oraz w wyniku przełączenia ekranu użytkownika Aplikacji Mobilnej Kierowcy na inną (np. uruchomienia aplikacji nawigującej lub odebrania telefonu).
Ponadto z pisma Dyrektora CIRF z 6 maja 2021 r. jasno wynika, iż w okresie od 18 do 22 lutego 2021 r. nie odnotowano wadliwego działania systemu SENT GEO, które mogłoby wpłynąć na przyjmowanie danych od operatorów ZSL oraz Aplikacji Mobilnych Kierowcy. W podanym okresie nie stwierdzono też w logach systemu SENT GEO informacji świadczących o odrzucaniu danych przez system. W świetle tych ustaleń DIAS wykluczył niedostępność rejestru z przyczyn zależnych od operatora.
Ponadto DIAS wskazał, że na stronie internetowej www.puesc.gov.pl była zamieszczona instrukcja użytkownika Aplikacji Mobilnej Kierowcy SENT GEO, w której opisano m. in. sposób, w jaki należy prawidłowo przesyłać dane geolokalizacyjne w trakcie realizacji przewozu. Instrukcja użytkownika dostępna jest również z poziomu Aplikacji Mobilnej Kierowcy. Wspomniał też, że dotychczasowa Aplikacja Mobilna Kierowcy SENT GEO samodzielnie nie funkcjonuje już od grudnia 2021 r. Jej funkcjonalność zastąpiła aplikacja e-TOLL (2 w 1).
Organ podkreślił, że zarówno kierowca jak i przewoźnik mają możliwość weryfikacji prawidłowości działania systemu SENT w zakresie poprawności przesyłania danych geolokalizacyjnych. Przewoźnik w dowolnym momencie dysponuje możliwością sprawdzenia ważności zgłoszenia przewozu wraz z ostatnią pozycją lokalizatora GPS na stronie internetowej https://puesc.gov.pl/uslugi/sprawdz-dane-geolokalizacvine-srodka-transportu. Przedmiotowa możliwość weryfikacji aktualnej odnotowanej pozycji geolokalizacyjnej w rejestrze SENT-GEO istnieje również z poziomu Aplikacji Mobilnej Kierowcy.
W odniesieniu do zarzutu obciążania Spółki nieadekwatnymi obowiązkami, wykraczającymi poza wymagane od użytkownika Instrukcji, organ wskazał, że od kierowcy nie można wymagać, aby posiadał wiedzę na poziomie twórców Aplikacji, nie zmienia to jednak faktu, iż powinien w taki sposób użytkować urządzenie aby nie zakłócić prawidłowego przesyłu informacji. Ze względu na różnorodność dopuszczalnych rozwiązań technicznych oraz ciągłe udoskonalanie nie jest możliwe ich skatalogowanie. Instrukcja ma jedynie charakter informacyjny, nie można jej uznać za źródło prawa powszechnie obowiązującego. Dlatego też, zarzut naruszenia art. 187 § 3 O.p. również organ uznał za bezzasadny.
Organ na str. 23-31 uzasadnienia zaskarżonej decyzji przeanalizował również przesłanki z art. 22 ust. 3 oraz 26 ust. 3 ustawy SENT stwierdzając, że nie wystąpiły warunki odstąpienia od nakładania kar pieniężnych.
Zdaniem organu brak jest przesłanek do zastosowania ulgi z art. 22 ust. 3 ustawy , gdyż w wyniku oceny sytuacji finansowo-ekonomicznej Spółki na podstawie uzyskanego bilansu oraz rachunku zysków i strat za lata 2019 i 2020 stwierdzono, że Spółka utrzymuje korzystny bilans ze swojej działalności, przychody netto ze sprzedaży sukcesywnie rosną. Zysk po opodatkowaniu za rok obrotowy wynosi 19.078 HUF, w porównaniu do poprzedniego roku - 13.985 HUF. Rentowność spółki wzrosła do 30 czerwca 2020 r. i wzrasta nadal. Z wyjaśnień Spółki wynika, że sprawozdanie Spółki za rok 2020/2021 nie jest jeszcze przygotowane ale wiadomo, że przychody ze sprzedaży netto uległy zwiększeniu, natomiast ostateczny wynik będzie obniżony ze względu na poniesione przez Spółkę wyższe koszty zakupu oleju napędowego i koszty płacowe związane z zatrzymaniem pracowników. W dokumentach finansowych firmy brak jest informacji świadczących o istnieniu faktów i okoliczności, które wskazywałyby na zagrożenia dla możliwości kontynuacji działalności przez Spółkę na skutek zamierzonego lub przymusowego zaniechania bądź istotnego ograniczenia przez nią dotychczasowej działalności. Zatem sytuacja finansowa przedsiębiorstwa nie wskazuje na to by zapłata kary zagroziła zdolności do kontynuacji dalszej działalności, a więc nie jest niemożliwa do uregulowania, wobec czego względy ekonomiczne nie stanowią podstawy do odstąpienia od nałożenia kary. Zebrany w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje, by wystąpiły szczególne okoliczności wyróżniające przewoźnika od sytuacji innych podmiotów. Wpłata wymierzonej kary pieniężnej zawsze stanowi dodatkowe obciążenie finansowe dla przedsiębiorcy, jednakże niedogodność ta - spowodowana w istocie niezgodnym z prawem działaniem - nie może być traktowana w kategorii ważnego interesu przewoźnika uzasadniającego odstąpienie od jej nałożenia.
Organ stwierdził, że w sprawie nie zachodziła również przesłanka odstąpienia od nałożenia kary ze względu na ważny interes publiczny.
Nie występują przesłanki "interesu publicznego" na płaszczyźnie ekonomicznej, gdyż na skutek nałożenia kary pieniężnej nie zachodzi ryzyko sięgania przez Spółkę do środków Budżetu ze względu na brak możliwości zaspokajania potrzeb. Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w sytuacji, gdy zobowiązany jest w stanie ją uiścić, pozostawałoby w sprzeczności z interesem publicznym, który wymaga by przypadające budżetowi należności były płacone we właściwych wielkościach i we właściwym czasie. Poza tym, w takich okolicznościach, gdy sytuacja ekonomiczna nie wskazuje na brak możliwości zapłaty kary pieniężnej, odstąpienie od jej nałożenia stawiałoby przewoźnika w pozycji uprzywilejowanej w stosunku do innych podmiotów uczestniczących w obrocie towarami objętymi systemem monitorowania przewozu, które rzetelnie wypełniają swoje obowiązki, albo w razie naruszenia przepisów uiszczają nałożone kary pieniężne.
Dokonując oceny przesłanek "interesu publicznego" na gruncie pozaekonomicznym, organ zwrócił uwagę, że intencją organów kontrolujących prawidłowość stosowania przepisów ustawy SENT nie jest uderzanie w przedsiębiorców legalnie i rzetelnie prowadzących działalność gospodarczą, którzy odprowadzają należne daniny publicznoprawne lecz skuteczne monitorowanie rynku towarów wrażliwych. Z tego też względu, ustawodawca nie uzależnił możliwości odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej, nawet jeśli nieprawidłowości w przewozie towarów wrażliwych powstały wskutek nieumyślnego błędu ludzkiego, niedopatrzenia czy braku dołożenia należytej staranności.
W skardze do sądu administracyjnego strona wniosła o uchylenie decyzji DIAS z 10 listopada 2022 r. oraz poprzedzającej ją decyzji pierwszoinstancyjnej i umorzenie postępowania w sprawie, zarzucając:
1. naruszenie przepisów prawa materialnego. które miało wpływ na wynik sprawy:
a) art. 22 ust. 2a w zw. z art. 10a ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy SENT - przez błędną wykładnię, całkowicie pomijającą cel regulacji SENT oraz zadanie organu, którym nie jest wyłącznie karanie za naruszenia określone w ustawie SENT, ale też monitorowanie tego systemu, w tym usuwanie nieprawidłowości w dedykowanych do monitorowania rozwiązań technicznych oraz informowanie przewoźników o stwierdzonych błędach czy ograniczeniach aplikacji SENT GEO, w szczególności gdy mają wpływ na prawidłowość przekazywania danych geolokalizacyjnych;
b) art. 22 ust. 3 ustawy SENT - przez błędną wykładnię interesu publicznego i interesu przewoźnika, brak należytego rozpatrzenia okoliczności uzasadniających odstąpienie od wymierzenia kary, wynikających z faktu, że nałożenie kary w okolicznościach sprawy jest nieproporcjonalne i stanowi nadmierny rygoryzm prawny, w szczególności, że zakres naruszenia jest znikomy, nie tylko nie było po stronie przewoźnika zawinienia, ale został on wprowadzony w błąd przez zawodność starszej wersji Aplikacji Mobilnej Kierowcy SENT GEO oraz nie było możliwe uszczuplenie podatków czy innych środków publicznych, a w konsekwencji przyjęcie, że interes przewoźnika nie przemawiał za odstąpieniem od nałożenia kary;
c) art. 22 ust. 3 ustawy SENT w zw. z art. 12 ustawy z 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ze zm.) oraz art. 32, art. 31 ust. 3 i ust. 2 Konstytucji RP - przez błędną wykładnię naruszającą konstytucyjne zasady równości i proporcjonalności, w tym przez pozbawienie przewoźników zagranicznych faktycznej możliwości skorzystania z przepisu art. 22 ust. 3 ustawy SENT z uwagi na fakt pobrania kaucji na poczet przyszłej kary oraz przez sprowadzenie oceny ważnego interesu przewoźnika do jego wypłacalności sprowadzającej się do finansowej możliwości zapłacenia kary, co w przypadku przewoźników zagranicznych zawsze zachodzi z uwagi na obowiązek wpłacenia kaucji wynikający z art. 31 ustawy SENT jako warunku zwolnienia pojazdu wraz z towarem do dalszej jazdy;
2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy:
a) art. 2a O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT - przez niezastosowanie zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika, w sytuacji gdy w postępowaniu wykazane zostały uzasadnione wątpliwości co prawidłowości działania ustawowego narzędzia SENT GEO, w szczególności braku przekazywania danych geolokalizacyjnych w przypadku używania urządzenia, na którym zainstalowano zgodnie z jego podstawowym przeznaczeniem - odbieranie połączeń telefonicznych - i brak sygnalizowania tego ze strony aplikacji, jak i uprzedzenia o tym użytkownika w Instrukcji obsługi aplikacji;
b) art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT poprzez:
- brak dostatecznego rozważenia w decyzji zarzutu zawodności działania aplikacji, wypaczenie sensu oceny dokonanej przez Centrum Informatyki Resortu Finansów i wyprowadzenie z niej błędnych ustaleń w zakresie poczynionej oceny zależności braku zbierania danych geolokalizacyjnych od kierującego/przewoźnika,
- brak dostatecznego i wnikliwego rozważenia okoliczności podnoszonych przez skarżącą a wynikających z pisma DIAS z 23 października 2019 r. oraz ustaleń Centrum Informatyki Resortu Finansów polegające na niedostrzeżeniu, że zachodzi tam taka sama sytuacja jak w przedmiotowej sprawie, bo właśnie w czasie uśpienia lub zamrożenia aplikacji SENT GEO, czego skutkiem jest dalsze wyświetlanie się 3 zielonych ikon aplikacji, bo aplikacja zamrożona nie wyświetla aktualnych komunikatów czyli komunikatu o braku możliwości śledzenia pojazdu a "zatrzymuje się aplikacji" w stanie w jakim była, tj. z 3 świecącymi na zielono ikonami na ekranie,
- obciążania strony nieadekwatnymi obowiązkami, sprowadzając wymóg staranności przewoźnika do działania aplikacji SENT GEO w zakresie, w jakim nie było to ujawnione w Instrukcji obsługi aplikacji;
c) art. 122 O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT - przez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego sprawy i dowolną, sprzeczną z zasadami logicznego rozumowania ocenę zgromadzonego materiału dowodowego, co doprowadziło do poczynienia nieuprawnionych ustaleń oraz zinterpretowania stanu faktycznego na niekorzyść skarżącej i stanowiło naruszenie zasady pierwszeństwa słusznego interesu strony, przede wszystkim przez:
- wyprowadzenie z pism Centrum Informatyki Resortu Finansów wniosków sprzecznych z ich treścią w zakresie poczynionej oceny zależności przyczyn nieprzekazywania danych geolokalizacyjnych od kierującego/przewoźnika,
- pominięcie we wnioskowaniu istotnych dla oceny sprawy elementów materiału dowodowego, w szczególności ustaleń protokołu kontroli (stan aplikacji na urządzeniu w momencie kontroli wykazujący 3 zielone ikony mimo braku przekazywania danych, twierdzenia kierującego) oraz pism Centrum Informatyki Resortu Finansów (znaczenie zielonych ikon i zdarzeniem app start i app stop, niezależnych od użytkownika przyczyn uśpienia lub zamrożenia pracy aplikacji, nie tylko braku jakiegokolwiek sygnalizowania uśpienia czy zamrożenia pracy aplikacji, ale wysyłania pozytywnych sygnałów co do działania aplikacji mimo jej uśpienia/zamrożenia),
- brak rozpatrzenia okoliczności dotyczących zawodności aplikacji i niezależnych od kierowcy/przewoźnika przyczyn nieprzekazywania danych geolokalizacyjnych w kontekście przesłanek zastosowania art. 22 ust. 3 ustawy SENT;
d) art. 187 § 1 i art. 191 O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT - polegające na niezastosowaniu zasady rozstrzygania wątpliwości na korzyść podatnika, w sytuacji wykazania uzasadnionych wątpliwości co prawidłowości działania ustawowego narzędzia jakim jest aplikacja SENT GEO, w szczególności braku przekazywania danych geolokalizacyjnych w przypadku używania urządzenia, na którym zgodnie z przeznaczeniem odbierane są połączenia telefoniczne - i brak sygnalizowania tego ze strony aplikacji, jak i uprzedzenia o tym użytkownika w Instrukcji,
- wyprowadzenie z pism Centrum Informatyki Resortu Finansów wniosków sprzecznych z ich treścią w zakresie poczynionej oceny zależności przyczyn nieprzekazywania danych geolokalizacyjnych od kierującego/przewoźnika,
- pominięcie we wnioskowaniu istotnych dla oceny sprawy elementów materiału dowodowego, w szczególności ustaleń protokołu kontroli (stan aplikacji na urządzeniu w momencie kontroli wykazujący 3 zielone ikony mimo braku przekazywania danych, twierdzenia kierującego) oraz pism Centrum Informatyki Resortu Finansów (znaczenie zielonych ikon i zdarzeniem app_start i app_stop, niezależnych od użytkownika przyczyn uśpienia lub zamrożenia pracy aplikacji, nie tylko braku jakiegokolwiek sygnalizowania uśpienia czy zamrożenia pracy aplikacji, ale wysyłania pozytywnych sygnałów co do działania aplikacji mimo jej uśpienia/zamrożenia),
- brak rozpatrzenia okoliczności dotyczących zawodności aplikacji i niezależnych od kierowcy/przewoźnika przyczyn nieprzekazywania danych geolokalizacyjnych w kontekście przesłanek zastosowania art. 22 ust. 3 ustawy SENT,
e) art. 187 § 3 O.p. w zw. z art. 26 ust. 5 ustawy SENT - przez nieuwzględnienie zarzutu zaniechania przez organ I instancji zakomunikowania stronie faktów znanych organowi z urzędu dotyczących zawodności starszych wersji Aplikacji Mobilnej Kierowcy, w szczególności wpływających na nieprzekazywanie danych geolokalizacyjnych do systemu SENT GEO mimo wyświetlania prawidłowego statusu urządzenia w postaci trzech zielonych ikon sygnalizujących prawidłowość funkcjonowania urządzenia (pismo DIAS z [...] r.).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
W piśmie procesowym z 27 lutego 2023 r. strona skarżąca podtrzymała dotychczasowe stanowisko w sprawie, akcentując, że organ nie dostrzega, że zamrożenie lub uśpienie aplikacji SENT-GEO jest wynikiem wadliwości wcześniejszych wersji aplikacji, zatem nie można zarzucić Spółce braku staranności w obsłudze aplikacji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga okazała się niezasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz.U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2023 r., poz. 259) dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie ma obowiązku badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z 11.10.2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). W myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Z istoty bowiem kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Niezwiązanie zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd administracyjny bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności, czy bezczynności organu administracji publicznej.
Kontrolując zatem legalność zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że odpowiada ona przepisom obowiązującego prawa, wobec czego brak jest podstaw do wyeliminowania jej z obrotu prawnego.
Przedmiotem kontroli legalności jest decyzja DIAS z 10 listopada 2022 r., utrzymująca w mocy decyzję pierwszoinstancyjną wymierzającą skarżącej karę pieniężną w wysokości 10.000 zł za realizację przewozu drogowego podlegającego zgłoszeniu bez zapewnienia przekazywania danych lokalizacyjnych środka transportu dokonującego przewozu.
Stan faktyczny sprawy ustalony przez organy i przyznany przez skarżącą nie budzi wątpliwości. Nie jest sporne, że w trakcie przewozu 20 lutego 2022 r. zespół pojazdów skarżącej został poddany kontroli na drodze, która ujawniła, że towar podlegający monitorowaniu był przewożony bez bieżącego przekazywania danych geolokalizacyjnych pojazdu. Zgodnie z pozyskanymi danymi ustalono, że przerwa w przekazywaniu danych geolokalizacyjnych trwała 17:39:59 godzin.
Spór w sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia, czy rację mają organy, że brak jest przesłanek do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej za ujawnione w czasie kontroli naruszenie. Czy też rację ma strona skarżąca, że nie miała wpływu na powstałe naruszenie, z uwagi na nieprawidłowe działanie Aplikacji Mobilnej Kierowcy SENT GEO, zatem należy odstąpić od nałożenia kary pieniężnej.
Obowiązki przewoźnika wynikające z art. 10a ustawy SENT, również nie budzą wątpliwości. Zgodnie z tym przepisem, przewoźnik jest obowiązany wyposażyć środek transportu objęty zgłoszeniem w lokalizator GPS oraz zapewnić przekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu w trakcie całej trasy przewozu towaru objętego zgłoszeniem. Jak prawidłowo wskazały organy obowiązki przewoźnika i przewidziane za nie kary administracyjne są odrębnie uregulowane od obowiązku kierowcy i grzywny której on podlega za naruszenie tych obowiązków. W przedmiotowej sprawie chodzi natomiast o odpowiedzialność przewoźnika. Prawidłowo zatem organy uwzględniając obowiązuje przepisy i stan faktyczny sprawy uznały, że skarżący jako przewoźnik podlega karze administracyjnej przewidzianej w art. 22 ust.2a w zw. z art. 10a ust. 1 ustawy SENT.
Sąd podzielił stanowisko organów, że nie naruszono w toku postępowania wskazanych przepisów procesowych. Konsekwencją tego są prawidłowe ustalenia faktyczne oraz zastosowana kara pieniężna. Organ prawidłowo również rozważył brak przesłanek do zastosowania ulg z art. 22 ust. 3 oraz 26 ust. 3 ustawy SENT.
W pierwszym rzędzie wskazać przyjdzie, że skoro kontrola drogowa miała miejsce [...] r. w sprawie mają zastosowanie przepisy materialne ustawy SENT w brzmieniu obowiązującym w dniu dokonania kontroli (Dz. U. z 2020 r. poz. 859).
Stosownie do treści art. 10 a ustawy: Przewoźnik, w trakcie całej trasy przewozu towaru objętego zgłoszeniem, jest obowiązany zapewnić przekazywanie aktualnych danych geolokalizacyjnych środka transportu objętego tym zgłoszeniem. (ust. 1); Przewoźnik jest obowiązany wyposażyć środek transportu, o którym mowaa w ust. 1, w lokalizator. (ust. 2); Przepisu ust. 2 nie stosuje się, jeżeli dane geolokalizacyjne środka transportu są przekazywane do rejestru z zewnętrznego systemu lokalizacji. (ust. 3).
W myśl art. 10b: W przypadku gdy środek transportu jest wyposażony w lokalizator, kierujący jest obowiązany:
1) włączyć lokalizator:
a) przed rozpoczęciem przewozu towaru - w przypadku przewozu towaru, o którym mowa w art. 5 ust. 1, a w przypadku kilku miejsc załadunku na terytorium kraju z chwilą rozpoczęcia przewozu towaru z pierwszego miejsca załadunku na terytorium kraju,
b) z chwilą rozpoczęcia przewozu towaru na terytorium kraju - w przypadku przewozu towaru, o którym mowa w art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1;
2) wyłączyć lokalizator nie wcześniej niż z chwilą:
a) dostarczenia towaru do miejsca dostarczenia towaru na terytorium kraju, a w przypadku kilku miejsc dostarczenia towaru na terytorium kraju z chwilą dostarczenia towaru do ostatniego miejsca dostarczenia towaru na terytorium kraju,
b) zakończenia przewozu towaru na terytorium kraju.
Z kolei art. 10c stanowi: W przypadku stwierdzenia trwającej dłużej niż godzinę niesprawności lokalizatora albo zewnętrznego systemu lokalizacji, kierujący, o którym mowa w art. 2 pkt 2 lit. a, jest obowiązany do niezwłocznego zatrzymania się na najbliższym parkingu samochodowym lub w najbliższej zatoce postojowej. (ust. 1); W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kierujący środkiem transportu, o którym mowa w art. 2 pkt 11 lit. a, przewożący towary niebezpieczne określone w umowie europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1119) jest obowiązany zatrzymać środek transportu na najbliższym parkingu samochodowym lub w innym miejscu zapewniającym postój, z uwzględnieniem przepisów działu 8.4 i 8.5 tej umowy. (ust. 2).
Sankcje za niewykonanie tych obowiązków przez przewoźnika zawarte zostały w art. 22: W przypadku niewywiązywania się z obowiązku, o którym mowa w art. 10a ust. 1, na przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 10 000 zł. (ust. 2a); Odstępuje się od nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 10a ust. 1, jeżeli jego niedopełnienie wynikało z niedostępności rejestru. (ust. 2b).
Zgodnie z art. 5 ust. 4 pkt 1 lit. i) w przypadku przewozu towaru, o którym mowa w ust. 1, przewoźnik jest obowiązany przed rozpoczęciem przewozu towaru po drodze publicznej uzupełnić zgłoszenie o numer lokalizatora albo numer urządzenia.
Ustawa z 15 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o systemie monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów weszła w życie z dniem 1 października 2018 r. przy czym przepisy dotyczące kar pieniężnych nakładanych na przewoźnika za naruszenie przepisu art. 10a ust. 1; weszły w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
Słusznie zatem wskazał organ, że strona skarżąca do dnia kontroli, tj. do [...] r. miała wystarczająco długo czasu aby przygotować się do przesyłania danych geolokalizacyjnych i zaopatrzyć w urządzenia przenośne wyposażone w moduł nawigacji satelitarnej.
W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu całkowicie bezzasadne jest negowanie przez Spółkę zawinienia w naruszeniu art. 10a ust. 1 ustawy SENT w oparciu o pismo DIAS we W. z 23 października 2019 r. Po pierwsze pismo to odnosi się do stanu faktycznego z 2019 r. Po drugie organ przeprowadził postępowanie wyjaśniające w tym zakresie i otrzymał informacje od Dyrektora CIRF w pismach z 6 maja 2021 r. i 8 lutego 2022 r., że lokalizator nr [...], przypisany do zgłoszenia SENT[...], rozpoczął przekazywanie danych do systemu 19 lutego 2021 r. o godz. 23:16 z lokalizacji o koordynatach [...]. Zgodnie z ustaleniami dla podanego lokalizatora w zakresie podanych dat nie stwierdzono w logach systemu SENT GEO informacji świadczących o odrzucaniu danych przez system. Ponadto, w dniach [...] r. nie odnotowano wadliwego działania systemu SENT GEO, które mogłoby wpłynąć na przyjmowanie danych od operatorów ZSL lub lokalizatorów Aplikacji Mobilnych Kierowcy. Po trzecie słusznie wskazał DIAS, że wobec różnorodności używanego sprzętu, nowości systemowych, sytuacji i zdarzeń losowych twórcy systemu Aplikacji Mobilnej Kierowcy nie są w stanie ich wszystkich zawrzeć w jednej instrukcji użytkowania, która i tak ma tylko charakter informacyjny. Ponadto w rozpatrywanej sprawie nie mamy do czynienia z niezaktualizowaną wersją Aplikacji Mobilnej Kierowcy ale z zamrożeniem lub uśpieniem Aplikacji w wyniku pracy innych aplikacji lub funkcji optymalizujących pracę urządzenia. Konsekwencją tego był brak przekazywania danych geolokalizacyjnych, co skutkowało naruszeniem obowiązku wynikającego z art. 10a ustawy SENT.
Sąd w składzie rozpoznającym sprawę, podziela stanowisko prezentowane w uzasadnieniu wyroku NSA z 8 grudnia 2020 r. sygn. akt II GSK 1039/20 (publ.: CBOSA), którym NSA uchylił wyrok WSA z 30 czerwca 2020 r. II SA/Ol 166/20 (na który w skardze powołuje się Spółka), że "przepisy ustawy SENT mają charakter bezwzględnie obowiązujący i nie przewidują wartościowania przyczyn naruszenia przez odpowiedzialne podmioty zasad systemu monitorowania drogowego przewozu tzw. wrażliwych towarów. Zostały przy tym tak ukształtowane, że przewidują sankcje pieniężne za obiektywne stwierdzony fakt naruszenia przepisów. Kary pieniężne nakładane w trybie administracyjnym decyzją właściwego naczelnika urzędu celno-skarbowego są bowiem niezależne od winy odpowiedzialnego podmiotu. Nałożenie kary jest obligatoryjne.
Mając na uwadze powyższe spostrzeżenia, Sąd za niezasadne uznał zarzuty skargi, dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego i materialnego w zakresie niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, co do braku winy Spółki w naruszeniu art. 10a ustawy SENT.
Sąd nie dopatrzył się także możliwości odstąpienia od wymierzenia kary w oparciu o art. 22 ust. 3 ustawy SENT. Organ prawidłowo rozważył "ważny interes przewoźnika" i "interes publiczny", odwołując się do całokształtu ustalonych okoliczności w sprawie.
Na podstawie uzyskanego bilansu oraz rachunku zysków i strat za lata 2019 i 2020 organ stwierdził, że Spółka ma korzystny bilans ze swojej działalności, przychody netto ze sprzedaży sukcesywnie rosną, jej rentowność wzrosła do 30 czerwca 2020 r. i wzrasta nadal, w dokumentach finansowych firmy brak jest informacji świadczących o istnieniu faktów i okoliczności, które wskazywałyby na zagrożenia dla możliwości kontynuacji działalności przez Spółkę na skutek zamierzonego lub przymusowego zaniechania bądź istotnego ograniczenia przez nią dotychczasowej działalności. Zatem sytuacja finansowa przedsiębiorstwa nie wskazuje na to by zapłata kary zagroziła zdolności do kontynuacji dalszej działalności, a więc nie jest niemożliwa do uregulowania, wobec czego względy ekonomiczne nie stanowią podstawy do odstąpienia od nałożenia kary.
Słusznie wskazał organ, że ważnego interesu przewoźnika nie można utożsamiać z jego subiektywnym przekonaniem o potrzebie odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Niewątpliwie nadzwyczajne, losowe sytuacje jak utrata możliwości wywiązania się z zobowiązań, utrata możliwości zarobkowania, trudności finansowe, które w konkretnych okolicznościach wiązałyby się z zagrożeniem dla istotnego interesu zobowiązanego, w szczególności dla realizacji podstawowych potrzeb bytowych osób zobowiązanych i ich rodzin, skutkujące brakiem możliwości uregulowania nałożonej kary, przesądzają o wystąpieniu ważnego interesu przewoźnika. Ważny interes podatnika (przewoźnika) to również sytuacja ekonomiczna, życiowa, możliwość zarobkowania itp. Mając na uwadze zebrany materiał dowodowy ocena ważnego interesu przewoźnika została przeprowadzona prawidłowo.
Prawidłowo również organ ocenił interes publiczny, mając na uwadze, że interes publiczny to dyrektywa postępowania nakazująca respektowanie wartości wspólnych dla całego społeczeństwa lub danej społeczności lokalnej takich jak: sprawiedliwość, równość, bezpieczeństwo i zaufanie obywateli do organów władzy publicznej, a także wyeliminowanie sytuacji, gdy rezultatem zapłaty należności będzie obciążenie Skarbu Państwa kosztami pomocy (por wyrok NSA z 28 sierpnia 2019 r., sygn. akt. II GSK 360/19, publ.: CBOSA). Brak jest w aktach sprawy informacji, z których wynikałoby, że uiszczenie kary pieniężnej byłoby sprzeczne z interesem publicznym w rozumieniu wyżej wskazanym. Jeszcze raz wskazać należy, że trudno wymagać od organu, aby szczegółowo rozważał (także z urzędu i w każdym przypadku niezależnie od materiału dowodowego) występowanie w sprawie interesu publicznego w sytuacji, gdy jedynymi, wyłącznymi okolicznościami wskazywanymi przez skarżącą Spółkę jako podstawa do odstąpienia od ukarania jest brak zawinienia. Skarżąca nie wskazuje na okoliczności związane z jej sytuacją ekonomiczną a ta trudna sytuacja ekonomiczna nie wynika również z materiału dowodowego.
Słusznie stwierdził organ w odpowiedzi na skargę, że nałożona kara w wysokości 10.000 zł stanowi odczuwalną dolegliwość, a jednocześnie sprawiedliwą konsekwencję stwierdzonych naruszeń o poważnym charakterze. Brak nałożenia kary za stwierdzone uchybienie stanowiłoby zachwianie zasady proporcjonalności. W tej sytuacji skarżąca byłaby w pozycji uprzywilejowanej względem innych podmiotów, które z różnych przyczyn uchybiają przepisom ustawy SENT i ponoszą odpowiedzialność z tego tytułu. Nałożenia kary nie można traktować jako dyskryminacji przedsiębiorcy, gdyż funkcją kary nie jest utrudnienie prowadzenia działalności, tylko wymuszenie należytego prowadzenia działalności gospodarczej.
Sąd nie podziela także zarzutu naruszenia art. 31 ust. 2 i 3 oraz art. 32 Konstytucji, tj. zasady proporcjonalności i równości, do której odwołuje się też art. 12 ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców, w tym zakresie, że zagraniczni przewoźnicy zostają pozbawieni faktycznej możliwości skorzystania z przepisu warunkującego odstąpienie od nałożenia kary (art. 22 ust 3 ustawy SENT) z uwagi na fakt pobrania kaucji na poczet przyszłej kary oraz przez sprowadzenie oceny ważnego interesu przewoźnika do jego wypłacalności. Stosownie do treści art. 31 ustawy SENT kaucję w wysokości odpowiadającej przyszłej karze pieniężnej pobiera się od przewoźnika, który ma siedzibę w innym państwie niż Rzeczpospolita Polska. Dotyczy to zarówno przewoźników z państw Unii Europejskiej, jak i spoza niej. Słusznie wskazał organ, że postępowanie wyjaśniające jest prowadzone na takich samych zasadach jak w przypadku przewoźników mających siedzibę w Polsce. Tak samo bada się kwestię ekonomiczną i pozaekonomiczną zagranicznej Spółki ubiegającej się o skorzystanie z ulgi w postaci odstąpienia od kary.
Organ nie naruszył także art. 12 ustawy - Prawo przedsiębiorców, który nie ma zastosowania w zakresie nałożenia kary, której dotyczy niniejsze postępowanie. Przepis art. 22 ust. 2a ustawy SENT nie pozostawia nałożenia kary uznaniu organowi. Organ nie może modyfikować kary kierując się względami z art. 12 ustawy - Prawo przedsiębiorców.
Zatem niezasadny okazał się również zarzut nałożenia na skarżącą kary niewspółmiernej do przewinienia i zastosowania nadmiernego rygoryzmu prawnego. Rację ma organ, że zasada proporcjonalności została zachowana, gdyż ustawa SENT przewiduje kary pieniężne w zróżnicowanym przedziale za poszczególne uchybienia. W przypadku opisanym w art. 22a ust. 1 przewidziano karę pieniężną w wysokości 10.000 zł. Zatem nie zachodzi sytuacja, iż ustawa przewiduje jednakową wysokość kar. A skoro przepisy ustawy nie przewidują miarkowania wysokości kary za takie przewinienie, lecz ustanowiono ją na jednym poziomie, to zarzut naruszenia proporcjonalności nie może być uwzględniony.
Mając na uwadze powyższe w oparciu o art. 151 p.p.s.a Sąd oddalił skargę.