III SA/Gl 7/25

Sprawa dotyczyła rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Śląskiego, który stwierdził nieważność uchwały Rady Miasta R. z dnia 26 września 2024 r. w sprawie skargi na działanie Dyrektora Szkoły Podstawowej nr [...] w R. Wojewoda uznał, że uchwała ta, w której Rada Miasta „nie zajęła stanowiska”, została podjęta z istotnym naruszeniem prawa, w szczególności art. 229 pkt 3 i art. 238 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Zdaniem Wojewody, Rada Miasta, uznając się za właściwą do rozpatrzenia skargi, powinna była ją merytorycznie załatwić, a „niezajęcie stanowiska” nie jest przewidzianym sposobem załatwienia skargi. Gmina R. zaskarżyła to rozstrzygnięcie, podnosząc, że Wojewoda naruszył przepisy Konstytucji RP i ustawy o samorządzie gminnym, błędnie interpretując przepisy k.p.a. Gmina argumentowała, że przepisy k.p.a. nie definiują zamkniętego katalogu sposobów załatwienia skargi, a Rada Miasta, nie znajdując podstaw do merytorycznego rozpatrzenia skargi i nie uznając jej za bezzasadną, miała prawo nie zajmować stanowiska. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, rozpoznając skargę, uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze. Sąd uznał, że Wojewoda nie wykazał w sposób niebudzący wątpliwości istotnego naruszenia prawa przez Radę Miasta. Sąd podkreślił, że przepisy k.p.a. nie definiują wprost wszystkich dopuszczalnych sposobów załatwienia skargi, a „niezajęcie stanowiska” nie jest równoznaczne z uznaniem skargi za bezzasadną. Ponadto, sąd administracyjny nie jest właściwy do oceny merytorycznej zasadności rozpatrzenia skargi przez organ samorządu terytorialnego, a jedynie do kontroli formalnej zgodności z prawem.

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający