III SA/GL 7/23

III SA/Gl 7/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-02-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Barbara Orzepowska-Kyć /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Jankiewicz
Symbol z opisem
6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne
Drogi publiczne
Inne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1985 nr 14 poz 60
art. 39 ust. 3 pkt 1
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant specjalista Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2023 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. w T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Częstochowie z dnia 4 listopada 2022 r. nr SKO.4204.183.2022 w przedmiocie warunkowego zezwolenia na zajęcie pasa drogowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie (dalej: SKO) decyzją z 4 listopada 2022 r. nr SKO.4204.183.2022, po rozpatrzeniu odwołania P. Sp. z o.o. (dalej, Spółka, skarżąca, strona) utrzymało w mocy decyzję Zarządu Powiatu Z. (organ pierwszoinstancyjny) z 27 lipca 2022 r. nr [...], w przedmiocie warunkowego zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym dróg powiatowych nr [...] ul. [...] oraz nr [...] ul. [...], ul. [...] w miejscowości Z. urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego tj. projektowanego odcinka sieci gazowej wraz z przyłączami gazu śr/c dla potrzeb budynków mieszkalnych jednorodzinnych według trasy przedstawionej na szkicu sytuacyjnym stanowiącym załącznik graficzny do wniosku z zastosowaniem rozwiązań technicznych i unormowań prawnych zawartych w obowiązujących przepisach oraz po uwzględnieniu warunków określonych w kolejnych punktach niniejszej decyzji.
W podstawie prawnej decyzji organ przywołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r., poz. 2000 ze zm., dalej: K.p.a.) w związku z art. 39 ust. 3, ust. 3a ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2022 r., poz. 1693 ze zm.).
Z akt administracyjnych wynika, że 22 kwietnia 2022 r. do organu I instancji wpłynął wniosek Spółki o wydanie zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym dróg powiatowych nr [...] ul. [...] oraz nr [...] ul. [...], ul. [...] w miejscowości Z. urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego tj.: projektowanego odcinka sieci gazowej wraz z przyłączami gazu śr/c dla potrzeb budynków mieszkalnych jednorodzinnych przy ul. [...], ul. [...]., ul. [...], ul. [...], ul. [...] w Z.
W trakcie postępowania administracyjnego organ I instancji skierował do Spółki pismo informujące między innymi, że część działek nie stanowi przebiegu dróg powiatowych, a w odniesieniu do działki nr [...] k.m. 6 obr. K., Wydział Dróg Powiatowych rozpatrzy wniosek wyłącznie w zakresie dotyczącym przebiegu drogi powiatowej DP [...] ul. [...]. Ponadto poinformowano Spółkę, iż aktualnie zakończono przebudowę drogi nr [...] ul. [...] i została ona objęta gwarancją wykonawcy firmy D Sp. z o.o. (dalej: Wykonawca, G) na przeprowadzone prace, która obowiązuje do 15 maja 2027 r. wobec czego ewentualna budowa projektowanej sieci gazowej może być wykonana po tej dacie. Natomiast wydanie decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego ww. drogi w celu prowadzenia prac i umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w terminie obowiązywania ww. gwarancji jest możliwe wyłącznie pod warunkiem wcześniejszego oświadczenia G o braku zastrzeżeń co do zakresu i sposobu wykonania planowanych prac, a także o zachowaniu wszelkich uprawnień inwestora wynikających z tytułu udzielonej gwarancji.
Pismem z 20 czerwca 2022 r. G poinformował Spółkę, że wszelkie działania w pasie drogowym spowodują utratę gwarancji.
W tym stanie rzeczy pismem z 8 lipca 2022 r. organ I instancji, zawiadomił Spółkę, że istnieje możliwość wydania decyzji lokalizacyjnej warunkowej z datą możliwej realizacji inwestycji po okresie gwarancji lub wcześniejszej po zmianie obecnego stanowiska G i uzyskaniu stosownego oświadczenia/porozumienia lub wydania decyzji lokalizacyjnej stosownie do brzmienia art. 39 ust. 3 pkt 1 ustawy o drogach publicznych.
Spółka pismem z 21 lipca 2022 r. wniosła o wydanie decyzji lokalizacyjnej warunkowej z datą możliwej realizacji inwestycji wcześniejszej po zmianie obecnego stanowiska G i uzyskaniu stosownego oświadczenia/porozumienia lub po okresie gwarancji.
Kolejnym pismem z lipca 2022 r. Spółka wystąpiła o wydanie decyzji lokalizacyjnej warunkowej z warunkiem zobowiązującym ją jako inwestora do zabezpieczenia gwarancji udzielonej przez Wykonawcę inwestycji drogowej.
Decyzją z 27 lipca 2022 r. organ pierwszoinstancyjny w pkt. 1 warunkowo zezwolił na lokalizację w pasie drogowym dróg powiatowych nr [...] ul. [...] oraz nr [...] ul. [...], ul. [...] w miejscowości Z. urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego tj. projektowanego odcinka sieci gazowej wraz z przyłączami gazu śr/c dla potrzeb budynków mieszkalnych jednorodzinnych według trasy przedstawionej na szkicu sytuacyjnym stanowiącym załącznik graficzny do wniosku z zastosowaniem rozwiązań technicznych i unormowań prawnych zawartych w obowiązujących przepisach oraz po uwzględnieniu warunków określonych w kolejnych punktach niniejszej decyzji.
Natomiast pkt. 2 decyzji stanowił: "W związku z tym, że ww. droga powiatowa ul. [...], w dacie wydania niniejszej decyzji, znajduje się w okresie objętym gwarancją wykonawcy (zwanym w dalszej części niniejszej decyzji generalnym wykonawcą / G) na wykonane roboty w ramach przebudowy ww. drogi i okresem trwałości projektu oraz z uwagi na obecne negatywne stanowisko G, jeżeli data planowanej realizacja inwestycji przypadnie na ww. okres należy zawrzeć umowę/porozumienie z generalnym wykonawcą robót (G) określające w sposób jednoznaczny warunki realizacji robót zapewniające zachowanie w pełni udzielonej przez generalnego wykonawcę gwarancji po wykonaniu przez Inwestora prac objętych wnioskiem. Dokument (umowa/porozumienie) o którym mowa powyżej, zaakceptowany przez zarządcę drogi, stanowi warunek konieczny umożliwiający tut. organowi, w szczególności, rozpatrzenie decyzji o zezwoleniu na zajęcie pasa drogowego ww. drogi powiatowej w celu prowadzenia robót i umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego. Wszelkie podjęte prace lue mogą również naruszać postanowień dotyczących okresu trwałości projektu. W przypadku braku ww. dokumentu podjęcie jakichkolwiek prac na wskazanym odcinku drogi będzie możliwe po upływie gwarancji, która trwa do 15.05.2027 r. i przeprowadzonej kontroli pogwarancyjnej."
W odwołaniu od tej decyzji Spółka wniosła o uchylenie pkt. 2 decyzji i zmianę pkt. 1 decyzji na bezwarunkowe zezwolenie na lokalizację w pasie drogowym dróg powiatowych nr [...] ul. [...] oraz nr [...] ul. [...], ul. [...] w miejscowości Z. urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego tj. projektowanego odcinka sieci gazowej wraz z przyłączami gazu śr/c dla potrzeb budynków mieszkalnych jednorodzinnych względnie na zmianę warunku udzielonego zezwolenia i zobowiązanie inwestora do zabezpieczenia gwarancji udzielonej przez wykonawcę inwestycji przebudowy przedmiotowej drogi.
Zaskarżoną decyzją SKO utrzymało w mocy rozstrzygnięcie pierwszoinstancyjne.
W uzasadnieniu decyzji organ przywołał treść art. 39 ust. 1 pkt 1, ust. 1a ustawy o drogach publicznych i wyjaśnił, że wynika z nich bezspornie, że możliwość zlokalizowania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, w rozpoznawanej sprawie istnieje, chyba że tego rodzaju inwestycja naruszyłaby warunki techniczne i wymogi bezpieczeństwa. Natomiast podstawę prawną umieszczenia w pasie drogowym obiektów budowlanych lub urządzeń niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego reguluje art. 39 ust. 3 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym właściwy zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym urządzeń i infrastruktury, o których mowa w ust, 1a. wyłącznie, jeżeli ich umieszczenie spowodowałoby zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, naruszenie wymagań wynikających z przepisów odrębnych lub miałoby doprowadzić do utraty uprawnień z tytułu gwarancji lub rękojmi w zakresie budowy, przebudowy lub remontu dróg.
Odnosząc treść przywołanych przepisów do stanu faktycznego sprawy SKO wskazało, że organ I instancji w toku prowadzonego postępowania poinformował Spółkę, że aktualnie zakończono przebudowę drogi nr [...] ul. [...] i została ona objęta gwarancją Wykonawcy na przeprowadzone prace, która obowiązuje do 15 maja 2027 r. wobec czego ewentualna budowa projektowanej sieci gazowej może być wykonana po wskazanej wyżej dacie. Natomiast wydanie decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego ww. drogi w celu prowadzenia prac i umieszczenia urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego w terminie obowiązywania ww. gwarancji jest możliwe wyłącznie pod warunkiem wcześniejszego oświadczenia G o braku zastrzeżeń co do zakresu i sposobu wykonania planowanych prac, a także o zachowaniu wszelkich uprawnień inwestora wynikających z tytułu udzielonej gwarancji. Jako, że w toku postępowania G poinformował, że wszelkie działania w pasie drogowym spowodują utratę gwarancji toteż organ I instancji słusznie skierował do Spółki pismo informujące, że z uwagi na treść odpowiedzi G, aby nie wstrzymywać prac na etapie projektowym, istnieje możliwość wydania decyzji lokalizacyjnej warunkowej z datą możliwej realizacji inwestycji po okresie gwarancji lub wcześniejszej po zmianie obecnego stanowiska G i uzyskaniu stosownego oświadczenia/porozumienia lub wydania decyzji lokalizacyjnej stosownie do brzmienia art. 39 ust. 3 pkt 1 ustawy o drogach publicznych. SKO zaakcentowało , że w następstwie powyższego pismem z 21 lipca 2022 r. Spółka wniosła o wydanie decyzji lokalizacyjnej warunkowej z datą możliwej realizacji inwestycji wcześniejszej po zmianie obecnego stanowiska G i uzyskaniu stosownego oświadczenia/porozumienia lub po okresie gwarancji. Ponadto kolejnym pismem z 26 lipca 2022 r. Spółka wniosła o wydanie decyzji lokalizacyjnej warunkowej z warunkiem zobowiązującym ją do zabezpieczenia gwarancji udzielonej przez wykonawcę inwestycji drogowej. SKO uznało, że wobec jednoznacznego stanowiska Wykonawcy zawartego w piśmie z 20 czerwca 2022 r., wedle którego wszelkie działania w pasie drogowym spowodują utratę gwarancji organ I instancji prawidłowo wydał decyzję z 27 lipca 2022 r., albowiem na gruncie przedmiotowej sprawy rozważył wszystkie okoliczności faktyczne i prawne oraz wykazał odwołującemu w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji powody, jakie przemawiają za takim, a nie innym rozstrzygnięciem, w tym uwzględnił także słuszny interes społeczny i słuszny interes strony.
W skardze do sądu administracyjnego Spółka wniosła o uchylenie w całości decyzji SKO oraz punktu 2 decyzji organu I instancji, zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a to:
a) art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, a także niezebranie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego polegające na ograniczeniu się do przyjęcia, że zamierzone przez skarżącą inwestycje automatycznie spowodują utratę gwarancji - w oparciu o ogólne i nielogiczne stwierdzenie Wykonawcy przebudowy drogi, że: "wszelkie działania w pasie drogowym spowodują utratę gwarancji" zawarte w piśmie z 20 czerwca 2022 r. Tymczasem organ powinien zwrócić się do Wykonawcy o dokładne wyjaśnienie jakie dokładnie czynności skarżącej w związku z budową gazociągu mogą spowodować utratę gwarancji, a nie ograniczać się jedynie do przyjmowania ogólnikowych twierdzeń w tym zakresie.
W uzasadnieniu skargi Spółka podkreśliła, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z realizacją inwestycji celu publicznego w postaci budowy gazociągu zasilającego odbiorców. Zarówno organ I jak i II instancji wydając swoje decyzje w ogóle pomięły przedmiotowy aspekt - ograniczając się jedynie do przyjęcia za podstawę swoich rozstrzygnięć bardzo ogólnikowe stwierdzenia Wykonawcy przebudowy drogi.
Powołując się na orzecznictwo sądowoadministracyjne Spółka wskazała, że organy w ogóle nie wzięły pod uwagę charakteru inwestycji, jako inwestycji celu publicznego. Rozwój sieci gazowej niesie ze sobą niewątpliwe korzyści dla Powiatu Z., gdyż wspiera zarówno przedsiębiorców, jak i odpowiada na potrzeby lokalnej społeczności. Gaz ziemny jest bezpiecznym i wygodnym w użyciu paliwem, dzięki czemu jest wykorzystywany w przemyśle i gospodarstwach domowych. Obecnie na rynku paliw energetycznych gaz ziemny nie ma alternatyw i często stanowi najłatwiej dostępne źródło ogrzewania w miejscach gdzie nie dociera sieć ciepłownicza. Z tego powodu dostęp do sieci gazowej dla mieszkańców powinien stanowić jeden z priorytetów rozwoju samorządu, gdyż sprzyja powstawaniu nowych miejsc pracy na danym terenie, a korzystanie z niego przyczynia się do ograniczenia problemu smogu i tym samym poprawia jakość powietrza. Realizacja przedmiotowej inwestycji leży, więc nie tylko w interesie publicznym, ale także w interesie obywateli zarówno podmiotów przyłączanych do sieci gazowej jak i ich sąsiadów.
Zdaniem Spółki, organy biorąc pod uwagę interes publiczny i słuszny interes obywateli powinny zobowiązać wykonawcę do przedstawienia konkretnych i rzeczowych argumentów, odnoszących się stricte do zamierzenia inwestycyjnego a nie ogólnie do wszelkich i bliżej nieokreślonych działań. Strona podkreśliła, że w interesie Wykonawcy jest niewyrażanie jakiejkolwiek zgody na ingerencję w infrastrukturę drogową, gdyż w ten sposób Wykonawca unika w przyszłości ewentualnych sporów związanych z ustalaniem, czy jakakolwiek wada, która powstanie w przyszłości wynikać będzie z nieprawidłowo przeprowadzonym remontem drogi, czy też z lokalizacją gazociągu w pasie drogowym. Jest to jednak działanie sprzeczne z interesem publicznym, a także ze słusznym interesem obywateli.
Co więcej, stwierdzenie, że: "wszelkie działania w pasie drogowym spowodują utratę gwarancji" jest nie tylko sprzeczne z zasadą uwzględniania interesu publicznego i słusznego interesu obywateli, ale wręcz całkowicie nielogiczne. "Wszelkim działaniem" w pasie drogowym jest bowiem już sam przejazd pojazdu albo przejście pieszego, a więc czynność, która jest normalnym działaniem w obrębie pasa drogowego wiążącego się bezpośrednio z jego przeznaczaniem, co powodować musi utratę gwarancji.
Skarżąca zawróciła uwagę, że rozstrzygnięcia organów nie są poparte jakimikolwiek rzeczowymi, wiarygodnymi i logicznymi dowodami, które wskazywałoby na to, że podstawa do utraty gwarancji jest realna, pomimo tego, że powinien być to punkt wyjściowy dla każdej tego typu sprawy. Co więcej, organy całkowicie pominęły możliwości rozważenia np. prowadzenia w obrębie pasa drogowego z wykorzystaniem nowoczesnych technologii wykonania takich robót związanych z budową gazociągu nie wiążącymi się z uszkodzeniem nawierzchni, w tym między innymi technologii bezwykopowych, bądź wykopów wąskoprzestrzennych, które ograniczają inwazyjność wykonywanych robót.
Te zaniechania organów wskazują na naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej jako: p.p.s.a.), sąd administracyjny kontroluje legalność zaskarżonego rozstrzygnięcia administracyjnego, czyli jego zgodność z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa, obowiązującymi w dacie jego wydania, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek uwzględnienia skargi i wyeliminowania z obrotu prawnego aktu administracyjnego, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślenia wymaga fakt, że sąd orzeka na podstawie akt sprawy (art. 133 § 1 p.p.s.a.), nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja warunkowa dotycząca zezwolenia na lokalizację w pasie drogowym dróg powiatowych nr [...] ul. [...] oraz nr [...] ul. [...], ul. [...] w miejscowości Z. urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego tj. projektowanego odcinka sieci gazowej wraz z przyłączami gazu śr/c dla potrzeb budynków mieszkalnych jednorodzinnych.
Stan faktyczny w rozpoznawanej sprawie jest bezsporny.
Zarówno w dacie złożenia wniosku jak i w dacie wydania obu decyzji droga powiatowa nr [...] ul. [...] znajduje się w okresie objętym gwarancją wykonawcy do 15 maja 2027 r.
W tym stanie rzeczy materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o zezwolenie na lokalizację w pasie drogowym urządzeń infrastruktury na tej drodze, stanowi przepis szczególny zawarty w art. 39 ust. 3 zd. 2 pkt 1 ustawy o drogach publicznych. W przepisie tym jednoznacznie stwierdzono, że właściwy zarządca drogi może odmówić wydania zezwolenia na umieszczenie w pasie drogowym urządzeń i infrastruktury, o których mowa w ust. 1a, wyłącznie, jeżeli ich umieszczenie spowodowałoby zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego, naruszenie wymagań wynikających z przepisów odrębnych lub miałoby doprowadzić do utraty uprawnień z tytułu gwarancji lub rękojmi w zakresie budowy, przebudowy lub remontu dróg.
Wobec takiego brzmienia przepisu obowiązkiem organów orzekających było uzyskanie stanowiska Wykonawcy, co do uprawnień z tytułu gwarancji. Organy obu instancji ustaleń w tym zakresie dokonały, pozyskując pismo Wykonawcy z 20 czerwca 2022 r., skierowane do zleceniobiorcy skarżącej Spółki (Biura Projektowego P) oraz przesłane do wiadomości organu I instancji. Z pisma tego wynika, że wszelkie działania w pasie drogowym spowodują utratę gwarancji.
Nie ma racji zatem strona, że organy naruszyły przepisy postępowania (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a.) co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zdaniem Sądu sformułowanie przedstawione w piśmie przez Wykonawcę, że: "wszelkie działania w pasie drogowym spowodują utratę gwarancji" jest jasne. Zatem organ, wbrew temu co twierdzi strona skarżąca, nie musiał zwrócić się do Wykonawcy o wyjaśnienie jakie dokładnie czynności skarżącej w związku z budową gazociągu mogą spowodować utratę gwarancji. Oświadczenie Wykonawcy nie jest także nielogiczne, albowiem jest odpowiedzą na zapytanie skierowane do Wykonawcy przez stronę skarżącą w piśmie z 3 czerwca 2022 r., do którego dołączone zostały dokumenty. Nie można więc czynić zarzutu, że sformułowanie: "Wszelkie działania" w pasie drogowym odnosi się, jak wskazano w skardze, do przejazdu pojazdu albo przejściu po nim przez pieszego, a więc czynności, która jest normalnym działaniem w obrębie pasa drogowego wiążącego się bezpośrednio z jego przeznaczaniem.
Ponadto zauważyć przyjdzie, że strona skarżąca prawidłowo zrozumiała oświadczenie Wykonawcy z 20 czerwca 2022 r. i pismem z 21 lipca 2022 r. zwróciła się do organu I instancji o wydanie decyzji lokalizacyjnej warunkowej z datą możliwej realizacji inwestycji wcześniejszej po zmianie obecnego stanowiska G i uzyskaniu stosownego oświadczenia/porozumienia lub po okresie gwarancji.
W tym stanie rzeczy decyzja pierwszoinstancyjna została wydana z uwzględnieniem wniosków strony.
Rację ma strona skarżąca, że realizacja przedmiotowej inwestycji leży nie tylko w interesie publicznym, ale także w interesie obywateli zarówno podmiotów przyłączanych do sieci gazowej jak i ich sąsiadów.
Jednakże nie ma racji Spółka, że organy biorąc pod uwagę interes publiczny i słuszny interes obywateli powinny zobowiązać wykonawcę do przedstawienia konkretnych i rzeczowych argumentów, odnoszących się stricte do zamierzenia inwestycyjnego a nie ogólnie do wszelkich i bliżej nieokreślonych działań. Kwestia porozumienia co do przejęcia gwarancji pomiędzy Wykonawcą a stroną skarżącą została uwzględniona w pkt. 2 decyzji pierwszoinstancyjnej. Natomiast warunki zawarcia umowy co do przejęcia gwarancji Wykonawca i Spółka powinny uzgodnić pomiędzy sobą. Organ pierwszoinstancyjny nie ma instrumentów prawnych pozwalających na zobowiązanie Wykonawcy do zgody na przejęcie gwarancji w zakresie wskazanym przez Spółkę.
Mając na uwadze powyższe uznaniowe decyzje organów obu instancji wydane zostały zgodnie z art. 39 ust. 3 pkt 1 ustawy o drogach publicznych. Zawierają prawidłowe uzasadnienie odpowiadające wymogom art. 107 § 3 K.p.a.
W tym stanie rzeczy w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę.