III SA/Gl 647/24

III SA/Gl 647/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-03-10
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-08-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Pawlyta
Dorota Fleszer
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6195 Funkcjonariusze Straży Pożarnej
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Straż pożarna
Sygn. powiązane
III OZ 629/25 - Postanowienie NSA z 2025-11-25
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 105 par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2025 r. sprawy ze skargi J. R. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia 10 czerwca 2024 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzję z 10 czerwca 2024 r. nr 40/2024 Śląski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Katowicach (dalej jako "Organ") utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. (dalej również jako "organ pierwszej instancji") z 25 kwietnia 2024 r. nr [...] w sprawie umorzenia postępowania zainicjowanego wnioskiem J. R. (dalej jako "Skarżący") z 24 marca 2024 r.
Rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Pismem z 24 marca 2024 r., skierowanym do Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G., Skarżący wniósł o uchylenie bądź zmianę ostatecznej decyzji personalnej Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. z 30 sierpnia 1996 r. nr [...] w sprawie zwolnienia Skarżącego ze służby, w związku z art. 43 ust. 2 pkt 1 i art. 47 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 127). Zdaniem Skarżącego wskazana decyzja rażąco narusza prawo, a ponadto na jej mocy żadna ze stron nie nabyła prawa. Skarżący wskazał również na "ustalenia i okoliczności rozstrzygnięte ostatecznym i prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w K. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 6 października 2011 r., sygn. akt [...]. Dodał, że ujawniono wówczas nowe, istotne okoliczności faktyczne, a mianowicie to, że okres pracy od 1 stycznia 1978 r. do 31 maja 1981 r. na stanowisku samodzielnego referenta ds. ochrony przeciwpożarowej w Instytucie Metali Nieżelaznych w G. jest okresem pracy w szczególnym charakterze i okres ten winien być traktowany jako okres służby.
W wyniku rozpoznania wniosku organ pierwszej instancji, decyzją z 25 kwietnia 2024 r., umorzył postępowanie ze względu na jego bezprzedmiotowość. Sprawa Skarżącego została już bowiem ostatecznie załatwiona decyzją Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z 23 marca 2016 r. nr [...] o odmowie zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej z 30 sierpnia 1996 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia Skarżącego ze służby. Postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem Skarżącego z 2 marca 2016 r. Skarżący wniósł od tej decyzji odwołanie, które nie zostało uwzględnione bowiem Śląski Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej w Katowicach decyzją z 10 maja 2016 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Ponadto decyzja z 23 marca 2016 r. była także przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, który to postanowieniem z 19 lipca 2016 r. sygn. akt IV SA/Gl 471/16 skargę odrzucił, z uwagi na niewyczerpanie przez Skarżącego trybu zaskarżenia.
Organ pierwszej instancji stwierdził, że obydwa wnioski skarżącego z 2 marca 2016 r. i 24 marca 2024 r. są tożsame zarówno przedmiotowo jak i podmiotowo, a stan prawny i faktyczny nie uległ zmianie. Powołana przez Skarżącego argumentacja opiera się na tych samych przesłankach i treść jego żądania nie odbiega od wnioskowanego uprzednio. Nie stwierdzono również, aby w sprawie tak w 2016 r., jak i obecnie w 2024 r. istniał interes społeczny lub słuszny interes strony warunkujący możliwość wzruszenia decyzji ostatecznej.
Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej w G. zwrócił ponadto uwagę, że Skarżący podejmował już wcześniej działania mające na celu wykazanie wadliwości decyzji z 30 sierpnia 1996 r. w trybie stwierdzenia nieważności oraz wznowienia postępowania, jednakże próby te okazały się nieskuteczne.
Odnosząc się natomiast do powołanego przez Skarżącego wyroku Sądu Apelacyjnego w K. III Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z 6 października 2011 r. sygn. akt [...] wyjaśnił, że zaliczenie spornego okresu pracy na stanowisku samodzielnego referenta ds. ochrony przeciwpożarowej w Instytucie Metali Nieżelaznych w G. umożliwiło Skarżącemu przyznanie emerytury z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych po ukończeniu 60 roku życia. Natomiast takie ustalenie sądu nie miało i nie może mieć jednak wpływu na ustalenie ewentualnych uprawnień w związku ze służbą w PSP. Praca w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze nie jest równoznaczna ze służbą funkcjonariuszy pożarnictwa, funkcjonariuszy Policji, czy żołnierzy zawodowych.
Podsumowując organ pierwszej instancji stwierdził, że skoro sprawa została już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną, to postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, stosownie do art. 105 § 1 k.p.a.
Zaskarżoną decyzją z 10 czerwca 2024 r. Organ utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej w G. z 25 kwietnia 2024 r. Wobec spójności zebranego materiału, a także ustaleń poczynionych w postępowaniu wyjaśniającym oraz braku zastrzeżeń Skarżącego w tym zakresie, Organ przyjął za własne ustalenia poczynione przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu podkreślił, że zarówno stan faktyczny ustalony przez organ pierwszej instancji jak i przyjęta podstawa prawna wydania decyzji nie są kwestionowane przez Skarżącego.
Skarżący nie zgodził się z rozstrzygnięciem i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zarzucając Organowi rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 6 -11, art. 127 § 3, art. 154 i art. 155 k.p.a przez oczywiste niezastosowanie tych przepisów bądź dowolną ich interpretację. W oparciu
o wskazane zarzut domagał się:
- stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji
z 25 kwietnia 2024 r.,
- przeprowadzenia merytorycznej i prawnej kontroli oceny legalności i zasadności całego toku postępowania administracyjnego,
- zmiany zaskarżonej decyzji poprzez zmianę ostatecznej decyzji z 30 sierpnia 1996 r. nr [...] o zwolnieniu Skarżącego ze służby, jako naruszającej przepisy prawa procesowego,
- ewentualnie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji i uchylenia ostatecznej decyzji z 30 sierpnia 1996 r. nr [...] o zwolnieniu Skarżącego ze służby, jako rażąco naruszającej prawo i przekazanie sprawy organowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania,
- zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu Skarżący akcentował, że za uwzględnieniem skargi przemawia jego słuszny interes, który upatruje w konieczności przyznania mu emerytury policyjnej z Zakładu Emerytalno-Rentowego MSWiA, sprostowania rażąco wadliwego świadectwa służby z 30 sierpnia 1996 r. nr [...] oraz sprostowania rażąco wadliwej opinii służbowej.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Decyzją tą zostało umorzone postępowanie w sprawie wszczętej wnioskiem Skarżącego z 24 marca 2024 r., złożonym z powołaniem się na przepis art. 154 § 1 k.p.a. Tak więc przedmiotem postępowania umorzonego przez orzekające w sprawie organy była możliwość uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji z 30 sierpnia 1996 r., nr [...] o zwolnieniu Skarżącego ze służby w Państwowej Straży Pożarnej. Jako podstawa prawna umorzenia postępowania wskazany został przepis art. 105 § 1 k.p.a., z wyjaśnieniem, że w sprawie zaszła bezprzedmiotowość postępowania. Owa bezprzedmiotowość postępowania ma wynikać z faktu, że taki sam wniosek Skarżący złożył już 2 marca 2016 r. i został on rozstrzygnięty decyzją ostateczną z 23 marca 2016 r.
Sytuacja taka może być potraktowana jako podstawa do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. wówczas, gdy ujawniona zostanie w trakcie wszczętego już postępowania. Tak było w niniejszej sprawie. Wskutek wniosku złożonego przez Skarżącego organ pierwszej instancji przeprowadził postępowanie wyjaśniające, w toku którego ustalił na podstawie dowodów w postaci dokumentów, że tożsamy wniosek Skarżącego został już rozstrzygnięty decyzją z 23 marca 2016 r. Nie było zatem możliwości kontynuowania tego postępowania i zakończenia go decyzją merytoryczną. Konieczne było jego umorzenie.
Pozostaje do rozważenia zasadnicza dla sprawy kwestia, czy decyzją z 23 marca 2016 r. rozstrzygnięto tożsamy wniosek Skarżącego. Sąd podzielił stanowisko Organu, że tak było. Wniosek z 2 marca 2016 r. Skarżący złożył z powołaniem się na przepis art. 154 § 1 k.p.a. Wniosek dotyczył zmiany ostatecznej decyzji Komendanta Rejonowego Państwowej Straży Pożarnej w G. z 30 sierpnia 1996 r. nr [...] o zwolnieniu Skarżącego ze służby w Komendzie Rejonowej Państwowej Straży Pożarnej w G. Jako okoliczność uzasadniającą wniosek wskazane zostało wydanie przez Sąd Apelacyjny w K. wyroku w sprawie o sygn. akt [...]. W wyniku rozstrzygnięcia tego wniosku Organ pierwszej instancji wydał decyzję z 23 marca 2016 r., nr [...], którą odmówił uchylenia lub zmiany ostatecznej decyzji z 30 sierpnia 1996 r., nr [...].
Wyjaśnić przy tym należy Skarżącemu, że w niniejszej sprawie Sąd nie mógł zajmować się oceną zgodności z prawem decyzji z 1996 r. o zwolnieniu go ze służby, gdyż jest to decyzja ostateczna. Jak dotychczas, decyzja ta nie została wzruszona ani w trybie wznowienia postępowania, ani stwierdzenia jej nieważności. Postępowania w tych trybach zakończyły się niepomyślnie dla Skarżącego, a jego wniosek o zmianę lub uchylenie tej decyzji w trybie art. 154 § 1 k.p.a., w oparciu o te same argumenty, został już raz rozstrzygnięty. To, czym Sąd zajmował się w niniejszej sprawie, to kwestia umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem z 24 marca 2024 r. Umorzenie to było zasadne i zgodne z prawem, dlatego skarga została oddalona na podstawie przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. w Dz.U. z 2024 r., poz. 935).