III SA/Gl 585/24

III SA/Gl 585/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-02-04
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-07-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący/
Beata Machcińska
Marzanna Sałuda /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1047
art. 73aa  ust. 1  pkt 1
Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 lutego 2025 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 14 czerwca 2024 r. nr SKO.K/41.3/1102/2024/7691/AW w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu obowiązku zgłoszenia nabycia pojazdu oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest decyzja z dnia 14 czerwca 2024 r. nr SKO.K/41.3/1102/2024/7691/AW Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowice (dalej powoływane jako: "organ odwoławczy", Sko, "Kolegium"), którą to organ ten po rozpoznaniu odwołania P.S. – dalej strona, skarżący - działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej zwanej "k.p.a."), od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 5 kwietnia 2024r. nr [...] w sprawie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 500 zł z tytułu naruszenia obowiązku złożenia wniosku o rejestrację pojazdu marki Honda o nr VIN: [...] i nr rej. [...] w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Stan sprawy jest następujący;
W dniu 5 lutego 2024r. skarżący złożył wniosek o rejestrację pojazdu marki Honda o nr rej. [...]. Do wniosku dołączono fakturę VAT nr [...] z dnia 2 stycznia 2024r.
Organ wskazał, iż po myśli art. 73aa. ust. 1 pkt 1 ustawy w dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (zwana dalej p.r.d.) właściciel pojazdu jest obowiązany złożyć wniosek o rejestrację pojazdu w terminie nieprzekraczalnym 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Po weryfikacji dokumentów stwierdzono, że skarżący nabył przedmiotowy pojazd w dniu 2 stycznia 2024r. natomiast w dniu 5 lutego 2024r. złożył wniosek o rejestrację pojazdu w organie i tym samym uchybił 30-dniowemu terminowi do złożenia wniosku o jego rejestrację, co stanowi naruszenie art. 73aa. ust. 1 pkt 1 p.r.d.
W konsekwencji Prezydent Miasta K. w dniu 12 marca 2024r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w tej sprawie.
W toku prowadzonego postępowania skarżący poinformował, iż oświadczenie sprzedawcy pojazdu (P S.A.) zostało nadane w dniu 4 stycznia 2024r. i dostarczone Stronie 9 stycznia 2024r. Zdaniem strony umowa sprzedaży została
zawarta 9 stycznia 2024r., a zatem rejestracja pojazdu w dniu 5 lutego 2024r. mieściła się w ustawowym terminie.
Odnosząc się do powyższej okoliczności organ zaznaczył, iż dokument sprzedaży przedmiotowego pojazdu wystawiony został przez P S.A. w dniu 2 stycznia 2024r. Z dokumentów przedstawionych przez Stronę tj. faktury nr [...] oraz Oświadczenia Finansującego do umowy leasingu nr [...] nie wynika by strony ustaliły inny moment przeniesienia prawa własności przedmiotowego pojazdu niż 2 stycznia 2024r. Zatem w ocenie Prezydenta Miasta K. przyjąć należy, iż do nabycia tego pojazdu doszło w dacie wystawienia faktury sprzedaży.
Prezydent stwierdził, że skarżący miał obowiązek złożenia wniosku o rejestrację pojazdu od dnia 3 stycznia 2024r. do upływu ustawowego terminu 30 dni tj. do dnia 1 lutego 2024r. Zatem obowiązek wskazany w art. 73aa. ust. 1 pkt 1 p.r.d. nie został wypełniony w terminie ustawowym, a tym samym w sprawie wystąpiła przesłanka nałożenia na Stronę kary pieniężnej w trybie art. 140 mb. ust. 1 p.r.d.
Końcowo organ wskazał, iż zgodnie z art. 140n. ust. 6 p.r.d. do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb., przepisów art. 189d-189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Skarżący nie godząc się z decyzją wniósł od niej odwołanie.
Decyzją z 14 czerwca 2024 r. SKO utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. podzielając w całości ocenę prawną zdarzenia.
Zdaniem Kolegium dołączone do akt dokumenty nie stanowią dowodu przejścia własności pojazdu w innym dniu, aniżeli 2 stycznia 2024r., w szczególności na ich podstawie Kolegium nie potwierdziło podnoszonych w odwołaniu okoliczności, że umowa została zawarta 9 stycznia 2024 r., ponieważ tego dnia do Strony dotarło oświadczenie P S.A. o przyjęciu oferty. Podkreślono, że na fakturze wskazano, że datą jej wystawienia, dostawy i terminu zapłaty jest data 2 stycznia 2024r. Potwierdza to również wskazanie przez stronę we wniosku o rejestrację pojazdu daty nabycia jako 2 stycznia 2024r.
Skoro strona nie wykonała w terminie 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wniosku o rejestrację pojazdu, tym samym uzasadnionym było nałożenie na właściciela pojazdu kary pieniężnej w wysokości 500 zł.
Kolegium wskazało, iż nie mogło odstąpić od nałożenia kary z uwagi na treść obowiązujących przepisów prawa .
W skardze do WSA w Gliwicach pełnomocnik strony skarżącej zarzucił Kolegium naruszenie:
1. art. 81a § 1 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie na niekorzyść Skarżącego
okoliczności związanej z datą zawarcia umowy w sytuacji, gdy w ocenie SKO: "Dołączone do akt dokumenty nie stanowią dowodu przejścia własności pojazdu w innym dniu, aniżeli 2 stycznia 2024r., w szczególności na ich podstawie Kolegium nie jest w stanie potwierdzić podnoszonych w odwołaniu okoliczności, tj. że umowa została zawarta 9 stycznia 2024 r., ponieważ tego dnia do Strony dotarło oświadczenie P S.A. o przyjęciu oferty.",
2. art. 6 k.p.a. poprzez rozstrzyganie spraw w oparciu o intuicję w miejsce przepisów prawa, co polega na przyjmowaniu znaczenia słowa "sprzedaży" w jego potocznym rozumieniu, podczas gdy zarówno w ustawie o VAT jak i w Kodeksie cywilnym to pojęcie jest zdefiniowane i różni się od siebie,
3. art. 80 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że sprzedaż samochodu nastąpiła 2 stycznia 2024 r. podczas, gdy umowa została zawarta 9 stycznia 2024 r., ponieważ tego dnia do Strony dotarło oświadczenie P S.A. o przyjęciu oferty,
4. art. 189f § 1 pkt 1-7 k.p.a. poprzez nie odstąpienie od wymierzenia kary chociaż przyjmując stan faktyczny ustalony w decyzji waga naruszenia prawa była znikoma, ponieważ potencjalne opóźnienie wyniosło 3 dni, a ponadto strona zaprzestała naruszania prawa sama dopełniając czynności,
5. art. 189a § 1 k.p.a. w zw. z art. 189d pkt 1 k.p.a. poprzez niezmiarkowanie kary z uwagi na to, że przyjmując stan faktyczny ustalony w decyzji waga i okoliczności naruszenia prawa, częstotliwość niedopełniania w przeszłości obowiązku, stopień przyczynienia się strony, działania podjęte przez stronę dobrowolnie w celu uniknięcia skutków naruszenia prawa i wysokość korzyści, którą strona osiągnęła, lub straty, której uniknęła, uzasadniają zmiarkowanie kary pieniężnej,
6. art. 107 § 6 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, czy też w ogóle nierozważenie:
6.1. dlaczego za datę sprzedaży przyjęto pojęcie sprzedaży zdefiniowane wyłącznie na potrzeby podatku VAT, a nie posłużono się pojęciem sprzedaży wynikającą z Kodeksu cywilnego,
6.2. jakie znaczenie prawne miało składanie przez P S.A. oświadczenia o przyjęciu oferty i doręczanie go Skarżącemu, skoro w ocenie SKO decydująca jest rzekomo data sprzedaży na fakturze,
6.3. powodów, dla których uznano, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające miarkowanie kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1-7 k.p.a. i art. 189a § 1 k.p.a. w zw. z art. 189d pkt 1 k.p.a.
W konsekwencji wniesiono o: uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, uchylenie w całości poprzedzającej jej decyzji organu I instancji oraz umorzenie postępowania administracyjnego w całości, zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych,
Kolegium w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie .
Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) w zakresie swej właściwości sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. stanowiły przepisy art. 73aa ust. 1 pkt 1 oraz art. 140mb p.r.d. – w brzmieniu tej ustawy obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. Zgodnie z art. 73 aa ust. 1 właściciel nabytego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej pojazdu zobowiązany jest złożyć wniosek o jego rejestrację w terminie 30 dni od dnia jego nabycia. Z kolei w myśl art. 140 mb ust. 1, kto będąc właścicielem pojazdu obowiązanym do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie, o którym mowa w art. 73aa ust. 1, nie złoży tego wniosku w terminie, podlega karze pieniężnej w wysokości 500 zł. Dodatkowo w myśl art. 140n ust. 6 p.r.d. – w wersji obowiązującej od 1 stycznia 2024 r. – do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140ma i art. 140mb, przepisów art. 189d – 189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Omawiana regulacja została wprowadzona na mocy art. 2 pkt 2, pkt 9 oraz pkt 10 ppkt b) ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o zmianie niektórych ustaw w celu ograniczania niektórych skutków kradzieży tożsamości (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1394).
W myśl art. 14 przywołanej ustawy nowelizującej, w przypadku gdy pojazd został: 1) sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej, 2) sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej, 3) nabyty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – przed dniem 1 stycznia 2024 r., do spraw związanych z rejestracją oraz zawiadamianiem o zbyciu albo nabyciu pojazdu stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 2 (tzn. p.r.d.), w brzmieniu dotychczasowym.
Z treści art. 14 pkt 3 wynika zatem, iż w przypadku gdy pojazd został nabyty na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przed dniem 1 stycznia 2024 r., konsekwencje prawne niedochowania przez nabywcę związanych z tym obowiązków określa ustawa p.r.d. w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2023 r. W przypadku przeciwnym, a zatem gdy pojazd został nabyty po 1 stycznia 2024r zastosowanie w sprawie mają przepisy prawa o ruchu drogowym w brzmieniu obowiązującym od tej daty. Powyższe oznacza, iż zasadnie w sprawie organy przyjęły, iż w sprawie po myśli art. 140n. ust. 6 p.r.d. do kar pieniężnych, o których mowa w art. 140mb., przepisów art. 189d-189f ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego nie stosuje się.
Organy orzekające w sprawie słusznie także przyjęły, iż nabycie przez skarżącego pojazdu marki Honda nastąpiło w dniu 2 stycznia 2024 r., w wyniku przyjęcia przez P S.A W W. oferty złożonej przez stronę co udokumentowane zostało wystawioną fakturą sprzedaży nr [...] z dnia 2 stycznia 2024r. Stąd też konsekwencją tego ustalenia było prawidłowe zastosowanie przez organy przepisów art. 140mb ust. 1 p.r.d. nakładających na stronę karę pieniężną w wysokości 500 zł z tytułu uchybienia terminu określonego w art. 73aa. ust. 1 p.r.d do złożenia wniosku o rejestrację pojazdu w terminie nieprzekraczalnym 30 dni od dnia nabycia pojazdu na terytorium RP.
Za prawidłowe należy ocenić stanowisko organów w sprawie które przyjęły, iż nabycie pojazdu nastąpiło w dniu 2 stycznia 2024r. Jak stanowi art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły. Umowa sprzedaży, której przedmiotem są rzeczy oznaczone co do tożsamości (taką rzeczą jest bez wątpienia samochód), ma zatem charakter umowy konsensualnej, a objęte jej treścią zobowiązania stron dochodzą do skutku solo consensu. Ważność umowy zależy więc wyłącznie od zgodnych oświadczeń woli stron, w ramach, których sprzedawca zobowiązuje się do przeniesienia własności rzeczy (prawa) na nabywcę i wydania rzeczy, a kupujący do odebrania rzeczy i zapłaty ceny, natomiast wydanie rzeczy i zapłata ceny są zdarzeniami będącymi wyłącznie przejawami wykonania umowy. Jak wynika z akt sprawy moment przeniesienia własności prawa własności samochodu marki Honda miał miejsce 2 stycznia 2024r., zatem przyjąć należy, iż do zbycia tego pojazdu doszło właśnie w dacie wystawienia faktury sprzedaży poprzedzonej przyjęciem oferty przez sprzedawcę P S.A.
W tym stanie rzeczy, gdy zarzuty skargi okazały się niezasadne Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.