III SA/Gl 583/25

III SA/Gl 583/25 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-01-14
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-06-25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący sprawozdawca/
Magdalena Jankiewicz
Symbol z opisem
6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Zarząd Powiatu
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 § 1 pkt 4
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Starszy referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. w G. na czynność Zarządu Powiatu [...] z dnia 5 maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie przyznania i ustalenia wysokości oraz wypłat dotacji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego na słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z 16 maja 2025 r. A. sp. z o.o. w G. (dalej jako Spółka, strona skarżąca) wniosło skargę na czynność Starosty [...]. W jej uzasadnieniu wskazało, że ta dotyczy "odmowy przyznania, ustalenia wysokości i wypłaty dotacji".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wyjaśnił, że strona skarżąca złożyła już skargę na czynność Starosty [...] w przedmiocie odmowy przyznania dotacji oświatowej na rok 2025. Sprawa ta zawisła pod sygn. III SA/Gl 98/25. Stanowisko tam zawarte dotyczy również odmowy udzielenia dotacji za kolejne miesiące 2025 r., albowiem organ nie podejmował odrębnych czynności związanych z przyznaniem, ustaleniem i wypłatą dotacji za poszczególne okresy 2025 r. Tym samym w jego ocenie przedmiot skargi jest tożsamy ze sprawą o sygn. III SA/GI 98/25. Wprawdzie strona w treści skargi jako organ, którego czynność skarży wskazała Zarząd Powiatu [...], niemniej jednak jest to błędne oznaczenie organu, albowiem czynności związane z ustaleniem, przyznaniem i wypłatą dotacji dla szkół niepublicznych podejmuje Starosta [...], a nie Zarząd Powiatu [...].
W piśmie procesowym z 2 stycznia 2026 r. organ powołał się na kolejne postanowienia o odrzuceniu skargi, w analogicznych do niniejszej sprawach; przywołała także rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego.
W piśmie z 8 stycznia 2026 r. strona skarżąca kolejny raz zwróciła się o odroczenie terminu rozprawy. Zaznaczyła, że 8 września 2025r. wypowiedziała pełnomocnictwo dotychczasowemu pełnomocnikowi, a ten po otrzymaniu zawiadomienia o rozprawie dopiero 5 stycznia poinformował Spółkę o terminie posiedzenia. Natomiast tak krótki czas nie pozwolił na wyznaczenie nowego reprezentanta i umożliwienie mu zaznajomienia się ze sprawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku, bądź powagi rzeczy osądzonej przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Do zaistnienia podstaw odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a. niezbędne jest zatem stwierdzenie, że skarga dotyczy tego samego przedmiotu (aktu, czynności lub bezczynności organu) i tych samych stron postępowania. W tej samej sprawie, między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, co oznacza, że wyłączona jest dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie, bezczynność lub przewlekłość organu administracji.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest odmowa Starosty [...] przyznania dotacji dla Branżowej Szkoły [...] "A." w G. na słuchaczy kwalifikacyjnych kursów zawodowych, którzy uzyskali kwalifikacje zawodowe w roku 2025. Skarżąca – spółka A. sp. z o.o. – kwestionuje legalność tej czynności, wskazując na naruszenie przepisów ustawy o finansowaniu zadań oświatowych. Kluczowym elementem sporu jest kwestia terminu na złożenie wniosku o przyznanie dotacji oraz charakter warunku określonego w art. 33 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 października 2017 roku o finansowaniu zadań oświatowych.
Zauważyć jednak należy, że w momencie składania przedmiotowej skargi spór między stronami dotyczący dotacji oświatowej za 2025 r. zawisł już przed tut. Sądem, albowiem skarga na czynność Starosty [...] w przedmiocie odmowy przyznania dotacji oświatowej na rok 2025 była już zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. III SA/GI 98/25. W sprawie tej 24 czerwca 2025 r. wydany został wyrok oddalający skargę.
Wobec powyższego nie można po raz drugi dokonać oceny tej samej czynności. Dlatego zawartą w piśmie z 16 maja 2025 r. skargę Sąd odrzucił na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Ta bowiem dotyczy tej samej sprawy pomiędzy tymi samymi stronami, albowiem odrębnych czynności Starosta [...] w przedmiocie odmowy przyznania i ustalenia wysokości oraz wypłaty dotacji za poszczególne miesiące 2025 r., nie podejmował.
Nie uwzględniono także wniosku Strony o odroczenie terminu rozprawy, gdyż stawiennictwo na rozprawie nie było obowiązkowe. Poza tym Spółka wypowiadając pełnomocnictwo we wrześniu 2025r. miała wystarczająco czasu aby powiadomić o tym Sąd, wyznaczyć nowego pełnomocnika celem zaznajomienia go z problematyką sprawy itd. Poza tym niedopełnienie czynności przez wcześniej wybranego przez Stronę pełnomocnika o ustaniu pełnomocnictwa i konieczności adresowania przesyłek na Spółkę (pismo dotarło do tut. Sądu już po rozprawie) pozostaje bez wpływu na terminarz działania Sądu.
Nadto zauważyć należy, że skoro pełnomocnik powiadomił Spółkę 5 stycznia 2026r. o terminie rozprawy wyznaczonym na 14 stycznia 2026 r. to Skarżąca miała 9 dni na podjęcie koniecznych działań. Ponadto wobec wcześniejszych rozstrzygnięć w tożsamych sprawach Spółki oraz zasad i trybu orzekania przez sądy administracyjne nie było konieczności gromadzenia jakiejkolwiek dodatkowej dokumentacji skoro badanie legalności działania organów jest na datę ich aktywności i nie przeprowadza się postępowania dowodowego w trakcie rozprawy. Tym samym Skarżąca nawet nie uprawdopodobniła swojego wniosku o konieczność odroczenia terminu posiedzenia.
W tym stanie sprawy orzeczono jak w sentencji postanowienia.