III SA/Gl 511/23

III SA/Gl 511/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-08-22
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-06-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Dorota Fleszer
Małgorzata Herman /przewodniczący/
Marzanna Sałuda /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6480
Hasła tematyczne
Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 902
art. 3 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Specjalista Beata Kujawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi A. N. na decyzję Zespołu P. w K. z dnia 17 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 17.05.2023r. znak sprawy [...] Dyrektor Zespołu [...] w K. – dalej organ po ponownym rozpatrzeniu wniosku A. N. – dalej strona, skarżąca- o udostępnienie informacji publicznej utrzymał w mocy decyzję Zespołu P. w K. z dnia 24 kwietnia 2023 r., znak sprawy. [...] odmawiającej udostępnienia informacji publicznej.
Stan sprawy jest następujący;
Strona wnioskiem z 23.03.2023r. zwróciła się do Zespołu P. w K. na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej o udzielenie informacji publicznej. Wniosek dotyczył udzielenia informacji w zakresie podania; wykazu wynagrodzeń pracowników z uwzględnieniem składników wynagrodzenia (płacy zasadniczej oraz pozostałych przysługujących dodatków) oraz zajmowanego stanowiska za okres marzec 2020r – marzec 2023r. zatrudnionych w zespole na stanowisku księgowy , księgowa.
W dniu 24.04.2023 r. Dyrektor Zespołu P. w K. wydał decyzję odmowną w przedmiocie udostępnienia stronie informacji publicznej uznając, iż wnioskowana informacja ma charakter informacji przetworzonej. Wcześniej organ wezwał stronę do wykazania szczególnego interesu publicznego do otrzymania informacji przetworzonej uznając, iż ma ona taki charakter.
W odpowiedzi z dnia 14 kwietnia 2023 r. na ww. wezwanie, wnioskodawczyni wskazała, że wnioskowana informacja jest informacją publiczną prostą. Z ostrożności wskazała jednak argumenty, które jej zdaniem wykazywały szczególny interes publiczny do złożenia wniosku o informację publiczną przetworzoną.
Organ uznając, iż strona nie wykazała szczególnego interesu publicznego do udzielenia jej informacji publicznej przetworzonej decyzją z dnia 24.04.2023r odmówił jej udzielenia.
We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Zespołu P. w K. z dnia 24 kwietnia 2023 r., znak sprawy [...]. strona wniosła o: uchylenie przedmiotowej decyzji w całości i udostępnienie żądanej informacji publicznej. Wnioskodawczyni zarzuciła, że z wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia 22 marca 2023 r. nie wynikało, że żądana informacja ogranicza się wyłącznie do wynagrodzenia zasadniczego oraz niektórych tylko dodatków do wynagrodzenia. We wniosku wskazała wprost, iż żądana informacja dotyczy wykazu wynagrodzeń pracowników, uwzględniającego składniki tych wynagrodzeń. Wskazana w nawiasie wzmianka dotycząca płacy zasadniczej oraz pozostałych przysługujących dodatków, stanowiła zdaniem Wnioskodawczyni wyłącznie wyjaśnienie co kryje się pod pojęciem składników wynagrodzenia. W żadnym wypadku wzmianka ta nie ograniczała się zdaniem Wnioskodawczyni, do wniosku do niektórych tylko dodatków do wynagrodzenia zasadniczego, tym bardziej że nie wskazano żadnych konkretnych dodatków, do których takie ograniczenie miałoby być zastosowane.
Zdaniem Wnioskodawczyni, w celu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej wystarczy wydrukowanie rocznych kart wynagrodzeń poszczególnych pracowników (karta wynagrodzenia pracownika obejmująca okres 12 miesięcy zajmuje objętościowo dwie strony formatu A4) oraz zanonimizowanie każdej z kart poprzez wykreślenie danych osobowych pracowników. Przy założeniu, że Zespół P. zatrudnia 4 pracowników na stanowisku księgowy/ księgowa oraz po jednym pracowniku na stanowiskach starsza księgowa i kasjer-księgowa, tj.: łącznie 6 pracowników, których dotyczy żądana informacja i dla każdego z tych pracowników należy wygenerować co najwyżej cztery roczne karty wynagrodzenia pracownika (za lata 2020 - 2023), to wówczas w celu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej Zespół musi wygenerować i wydrukować z programu komputerowego łącznie 24 karty wynagrodzeń, obejmujące objętościowo łącznie 48 stron formatu A4, a następnie dokonać anonimizacji przedmiotowych kart poprzez wykreślenie z nich danych osobowych takich jak: imiona, nazwisko, data urodzenia, PESEL, NIP i miejsce zamieszkania oraz ewentualnie innych niż dotyczących składników wynagrodzenia informacji obejmujących m.in. potrącenia z wynagrodzenia. Zdaniem Wnioskodawczyni samo zanonimizowanie kart wynagrodzeń nie wymaga od Zespołu znacznego nakładu prac oraz zaangażowania wielu pracowników.
Ponadto, żądana informacja publiczna ma charakter informacji prostej niewymagającej przetworzenia, a tym samym brak jest podstaw do odmowy udostępnienia informacji publicznej z uwagi na niewykazanie istnienia szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu przedmiotowej informacji.
Organ po ponownym rozpoznaniu wniosku uznał, iż nie zasługuje on na uwzględnienie, a wydana decyzja jest prawidłowa.
W ocenie organu wykaz wynagrodzeń pracowników, z uwzględnieniem składników wynagrodzenia (płacy zasadniczej oraz pozostałych przysługujących dodatków) oraz zajmowanego stanowiska za okres marzec 2020 - marzec 2023 zatrudnionych w Zespole P. na stanowisku księgowy/księgowa stanowi informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (j.t. Dz.U. z 2022 r., poz. 902) i ma ona charakter przetworzony. W ocenie organu przygotowanie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem Wnioskodawcy jest czasochłonne z uwagi na szeroki zakres przedmiotowego Wniosku. Z treści wniosku z dnia 22 marca 2023 r. wynikało wyraźnie, że wniosek dotyczy wykazu wynagrodzeń w zakresie konkretnych elementów wynagrodzeń wyraźnie wskazanych we wniosku, tj. wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków tj.: funkcyjnego, stażowego, szkodliwego. Z treści wniosku z dnia 22 marca 2023 r. nie wynika, że wskazanie w nawiasie: składników wynagrodzenia (płacy zasadniczej oraz pozostałych przysługujących dodatków)" jest wyliczeniem jedynie przykładowym.
Aby udzielić żądanych informacji koniecznym jest w ocenie organu wyodrębnienie spośród karty wynagrodzeń z danego wskazanego miesiąca pracownika składników wynagrodzenia w postaci wynagrodzenia zasadniczego oraz dodatków tj.: funkcyjnego, stażowego, szkodliwego z pominięciem pozostałych pozycji wskazanych w treści karty wynagrodzeń generowanej z programu komputerowego, które to informacje/dane są każdorazowo i jednocześnie drukowane łącznie jako dane pracownika z jednego miesiąca (tzw. karta wynagrodzeń pracownika ). Karta wynagrodzeń, którą dysponuje Zespół obejmuje ponad 20 pozycji i nie ma możliwości wygenerowania bezpośrednio z programu komputerowego wyłącznie danych wskazanych we wniosku tzn. płacy zasadniczej oraz trzech dodatków. Zespół zatrudnia czterech pracowników na stanowisku księgowy/a oraz jeszcze czterech pracowników na stanowisku główny księgowy, zastępca głównego księgowego oraz starsza księgowa, kasjer -księgowa. Łącznie to 8 osób, a wniosek dotyczy czterech danych, które należy wyodrębnić z karty wynagrodzenia miesięcznego danego pracownia i to w okresie 37 miesięcy, co daje łącznie przy 8 stanowiskach 1184 pozycji (kwotowe dane)."
Zatem powyższe oznacza, iż sporządzenie żądanej informacji przez jednego pracownika zajmie ok. 1,5 dnia pracy przy założeniu, że ok. 0,5 minuty przypada na przeniesienie danych z poszczególnych kart wynagrodzeń przy liczbie ok. 1184 pozycji. Biorąc pod uwagę, że Zespół zaangażowany jest w liczne projekty pracownicy Działu Finansów i Księgowości zaangażowani są w sprawy ich rozliczenia. Oznacza, to że udostępnienie informacji zgodnie z Wnioskiem spowodowałoby znaczące zwiększenie zadań do wykonania przez pracowników Działu Finansów i Księgowości i mogłoby zdezorganizować pracę całego Działu.
Ponadto, zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej konieczne jest zapewnienie prywatności osób, których udostępnianie informacje dotyczą. Z tego względu przed udostępnieniem informacji publicznej konieczne byłoby dokonanie animizacji danych umożliwiających identyfikację osób, których udostępniane informacje dotyczą. Ze względu na fakt, że program komputerowy, z którego korzysta Zespół nie umożliwia automatycznej anonimizacji danych, konieczne byłoby ręczna anominizacja tych danych przez pracowników Działu Finansów i Księgowości.
Za niezasadne organ uznał powoływanie się przez Wnioskodawczynię na wyrok NSA z dnia 16 listopada 2017 roku (sygn. akt; 1 OSK 129/16), w którym wskazano, że podmiot zobowiązany do udzielenie informacji publicznej nie może zasłaniać się brakiem odpowiedniej liczby pracowników do przygotowania odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej albowiem o uznaniu wnioskowanej informacji publicznej za przetworzoną przesądził zakres wniosku z dnia 22 marca 2023 r. Kwestia liczby pracowników w Dziale Finansów i Księgowości nie miała przy tym zasadniczego i kluczowego znaczenia.
Organ zaznaczył, iż przetworzenie może polegać np. na wydobyciu poszczególnych informacji cząstkowych z posiadanych przez organ zbiorów dokumentów (które to zbiory mogą być prowadzone w sposób uniemożliwiający proste udostępnienie gromadzonych w nich danych) i odpowiednim ich przygotowaniu na potrzeby wnioskodawcy. Tym samym również suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników - może być traktowana jako informacja przetworzona."
Odnosząc się do argumentacji strony że "uzyskanie przedmiotowej informacji jest konieczne celem zapewnienia realizacji praw pracowniczych w postaci zapewnienia równego traktowania w zatrudnienia" i pozwoli na zapewnienie ochrony interesu publicznego poprzez usprawnienie i zapewnienie zgodnego z prawem wydatkowania środków publicznych na wynagrodzenia pracowników w jednostkach sektora finansów publicznych organ zauważył, iż Wnioskodawczyni nie wykazała szczególnego interesu publicznego w złożeniu wniosku. Argumentacja strony nie jest wystarczająca do uznania, że Wnioskodawczyni wykazała szczególny interes publiczny. Wnioskodawczyni jedynie w ogólny sposób wskazała jaki ma cel we wnioskowaniu o informację publiczną przetworzoną. Nie wykazała konkretnie w jaki sposób mogłaby wykorzystać informację publiczną przetworzoną. W omawianej sprawie zdaniem organu powinno zostać wzięte również pod uwagę, że Wnioskodawczyni dokonała wypowiedzenia umowy o pracę łączącej ją z Zespołem P. w dniu 22 marca 2023 r. W następstwie tego została ona zwolniona z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia. Z tego względu zasadne jest uznanie, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej został złożony nie z uwagi na szczególny interes publiczny, ale ze względu na interes prywatny Wnioskodawczyni. A jak wskazuje NSA w wyroku z dnia 2 marca 2023 r. sygn. III OSK 2215/21): " W przypadku żądania informacji przetworzonej, kiedy udostępnienie jej musi być szczególnie Istotne dla interesu publicznego, istotne jest, czy żądanie jest motywowane względami prywatnymi, czy publicznymi, przy czym okoliczności te muszą być ustalone w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy lub okoliczności niepodważalne przez strony a nie w oparciu o domniemania lub spekulacje"
W skardze do WSA w Gliwicach strona zakwestionowała decyzję organu z dnia 17.05.2023r.
Przedmiotowej decyzji zarzuciła naruszenie:
1) art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP w zakresie w jakim z przepisów tych wynikają przesłanki ograniczania konstytucyjnego prawa do informacji, poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie, polegające na ograniczeniu konstytucyjnego prawa, które to ograniczenie nie spełnia przesłanek konieczności i proporcjonalności, a ponadto nie znajduje uzasadnienia w potrzebie ochrony wskazanych w art. 61 ust. 3 Konstytucji RP wartości prawnie chronionych,
2) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie w jakim przepis ten normuje instytucję informacji przetworzonej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona,
3) art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej w zakresie w jakim prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, poprzez błędne zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona w niniejszej sprawie.
Wobec powyższego wniosła o: uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej zasądzenie na rzecz Skarżącej od Zespołu P. zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.
W treści skargi podniosła z ostrożności procesowej, iż uzyskanie wnioskowanej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, nie tylko w związku z koniecznością zapewnienia realizacji praw pracowniczych w postaci zapewnienia prawa do równego traktowania w zatrudnieniu i zapobiegania naruszania praw pracowniczych przejawiającego się w nierównościach płacowych za jednakową pracę w jednostkach sektora finansów publicznych, ale również ze względu na fakt, iż wynagrodzenie pracowników Zespołu P. należy do zakresu gospodarki środkami publicznymi, której jawność i przejrzystość jest jedną z podstawowych zasad finansów publicznych, a pozbawienie jawności gospodarowania środkami publicznymi może nastąpić wyłącznie w przypadku informacji niejawnych na podstawie odrębnych przepisów lub jeżeli wynika to z umów międzynarodowych.
Zaakcentowała, iż w celu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej nie jest konieczne wyodrębnianie z kart wynagrodzeń pracowników wybranych składników wynagrodzenia oraz umieszczanie tak wyodrębnionych danych w zbiorczym zestawieniu. Skarżąca w oparciu o własne doświadczenia związane ze świadczeniem pracy na rzecz Zespołu P. wskazała, że w celu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej wystarczy wydrukowanie rocznych kart wynagrodzeń poszczególnych pracowników (karta wynagrodzenia pracownika obejmująca okres 12 miesięcy zajmuje objętościowo dwie strony formatu A4) oraz zanonimizowanie każdej z kart poprzez wykreślenie danych osobowych pracowników.
Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przystępując do rozpoznania skargi Sąd miał na uwadze, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2137, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego aktu. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ; w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne.
Niniejsza sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 p.p.s.a.
Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902, z późn. zm.; w skrócie "u.d.i.p.") przepisy p.p.s.a. stosuje się także do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej.
Przedmiotem zaskarżenia w sprawie niniejszej była decyzja Dyrektora Zespołu P. w K. odmawiającą udostępnienia skarżącej informacji publicznej.
Dokonując tak unormowanej kontroli zaskarżonej decyzji, Sąd doszedł do przekonania, że skarga strony nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza ani prawa materialnego ani prawa procesowego, w stopniu, który miałby wpływ na wynik sprawy.
W sprawie jest bezsporne, że Dyrektor Zespołu P. w K. do którego skarżąca wystąpiła z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej, jest co do zasady podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej na gruncie u.d.i.p.
W kontrolowanej sprawie jest także poza sporem, że żądanie skarżącej dotyczyło informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. W myśl art. 1 tej ustawy: "Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie". Taką informację stanowi w szczególności wykaz wynagrodzeń pracowników, z uwzględnieniem składników wynagrodzenia (płacy zasadniczej oraz pozostałych przysługujących dodatków) oraz zajmowanego stanowiska, za okres marzec 2020 - marzec 2023, zatrudnionych w Zespole P. na stanowisku księgowy / księgowa. Niewątpliwie bowiem wykaz wynagrodzeń z uwzględnieniem poszczególnych składników wynagrodzenia za okres od marca 2020 do marca 2023r jest związany jest związany z wydatkowaniem środków publicznych przez Zespół który jest wojewódzką samorządową instytucją kultury która prowadzi gospodarkę finansową – uzyskuje przychody m.in. z dotacji podmiotowych i celowych uzyskiwanych ze środków publicznych pochodzących ze środków budżetu Województwa Śląskiego.
Decyzją z dnia 17.05.2023 r. Dyrektor Zespołu P. w K. po ponownym rozpoznaniu wniosku strony odmówił jej udzielenia uzasadniając to faktem, że żądana informacja jest informacją przetworzoną w rozumieniu powołanej ustawy, a skarżąca nie wykazała interesu publicznego.
Kwestią sporną w okolicznościach kontrolowanej sprawy jest to, czy słusznie w sprawie przyjęto, iż wnioskowana informacja publiczna ma charakter informacji publicznej przetworzonej.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. uprawnienia do "uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego". Cytowana regulacja dotycząca informacji przetworzonej stanowi wyjątek od zasady statuowanej w art. 2 ust. 2 u.d.i.p., w myśl której od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego.
Przywołane przepisy dają podstawę do wyróżnienia dwóch kategorii informacji publicznej: wyraźnie wzmiankowanej w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. "informacji przetworzonej" oraz konstruowanej niejako w opozycji do niej, "informacji prostej". Tylko udostępnienie informacji publicznej należącej do pierwszej z wymienionych kategorii zostało uwarunkowane przez ustawodawcę dodatkowym kryterium – wykazania istotności dla interesu publicznego w jej uzyskaniu przez wnioskodawcę. Natomiast dostęp do informacji prostej pozostaje nieskrępowany w tym sensie, że podlega ogólnej regule z cytowanego wyżej art. 2 ust. 2 u.d.i.p.
Choć ustawodawca posłużył się w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. terminem "informacja przetworzona", to go nie zdefiniował ani nawet bliżej nie określił. A termin "informacja prosta" w u.d.i.p. w ogóle się nie występuje.
W ślad za rozważaniami zawartymi w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 marca 2018 r. o sygn. akt I OSK 1526/16 (CBOSA) – że "informacja prosta" może być definiowana w sposób negatywny, jako informacja, która nie wymaga przetworzenia (zob. P. Sitniewski, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Wrocław 2011, s. 55). Każda informacja prosta nie jest zatem informacją przetworzoną i odwrotnie: informacja przetworzona nie jest informacją prostą. Wadą definicji negatywnej jest fakt, że nie oddaje ona istoty tego rodzaju informacji. Dlatego też, poszukując pozytywnej definicji informacji prostej, można uznać, że taką informacją jest informacja, którą podmiot zobowiązany może udostępnić w takiej formie, w jakiej ją posiada (zob. wyrok NSA z 05.12.2013 r., I OSK 1857/13, CBOSA). Informacja prosta to taka, która jest już w posiadaniu zobowiązanego i może zostać od razu udzielona wnioskodawcy, a jej wyodrębnienie ze zbiorów informacji (rejestrów, zbiorów dokumentów, akt postępowań) nie jest związane z koniecznością poniesienia pewnych kosztów osobowych lub finansowych trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji. Informacja prosta nie zmienia się w informację przetworzoną poprzez proces przekształcenia, a zatem udostępnienie informacji prostej nie wiąże się z koniecznością wykonania pewnych dodatkowych, ponadprzeciętnych czynności, które z informacji prostych tworzyłyby nową informację. Informacja prosta może być udostępniona od razu w formie, w jakiej jest w posiadaniu zobowiązanego, albo też może być udostępniona wtedy, gdy po pewnych zwykłych, niewymagających większego wysiłku czynnościach może zostać udostępniona. Czynności takie nie powodują powstania nowej informacji, lecz tylko stanowią pewne jej "obrobienie", tak aby mogła zostać udostępniona wnioskodawcy. Natomiast na pojęcie "informacji przetworzonej" składają się dwa elementy. Ten rodzaj informacji publicznej stanowi jakościowo nowy typ informacji, przygotowany specjalnie dla wnioskodawcy, a zatem to taka informacja, której organ wprost nie posiada i dla jej wytworzenia niezbędne jest przeprowadzenie pewnych działań na posiadanych już informacjach. W wyniku tych działań powstaje nowa jakościowo informacja. Nie jest ona jedynie innym technicznie zestawieniem danych, innym sposobem ich uszeregowania, ale stanowi jakościowo nową informację, prowadzącą zazwyczaj do określonej oceny, czy interpretacji danego zjawiska (zob. wyrok WSA z 23.09.2009 r., II SA/Wa 978/09, CBOSA; podobnie wyroki NSA: z 30.10.2008 r., I OSK 951/08; z 27.06.2013 r., I OSK 529/13 – CBOSA). Przetworzenie informacji wymaga więc dokonania stosownych działań analitycznych, zebrania lub zsumowania pojedynczych informacji na podstawie różnych kryteriów wynikających z treści wniosku (zob. wyrok NSA z 05.03.2013 r., I OSK 3097/12, CBOSA). Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (zob. wyrok NSA z 05.09.2013 r., I OSK 865/13, CBOSA). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością. Nie będą więc informacją przetworzoną dokumenty, analizy albo opinie sporządzane przez zobowiązanego lub dla jego potrzeb, które zostały wytworzone w związku z jego bieżącą działalnością albo analizy dla potrzeb statystycznych. Takie dokumenty już istnieją i ich ujawnienie nie wymaga stworzenia nowej informacji (zob. wyrok NSA z 27.03.2018 r., I OSK 1526/16, CBOSA).
W judykaturze wskazuje się na praktyczną trudność z wytyczeniem granicy pomiędzy informacją przetworzoną, a informacją prostą, udostępnioną po wykonaniu na niej pewnych czynności umożliwiających jej udostępnienie. Problem pojawia się bowiem, gdy wnioskodawca wnosi o przedstawienie mu wielu informacji prostych. W tym zakresie spotyka się w orzecznictwie dwa odmienne poglądy.
Zgodnie z pierwszym – nie stanowi informacji przetworzonej proste zebranie danych z wielu dokumentów, jakimi organ dysponuje. O tym, czy daną informację należy traktować jako przetworzoną, a nie prostą, nie może decydować pracochłonność konieczna do jej wytworzenia, czy udostępnienia (wyrok NSA z 19.03.2013 r., I OSK 2875/12, CBOSA), a więc charakteru takiej informacji nie mogą zmienić ewentualne trudności podmiotu wykonującego zadania publiczne w udostępnieniu informacji (wyrok NSA z 14.09.2012 r., I OSK 1292/12, CBOSA). Zbiór szeregu informacji prostych, nawet gdy ich zebranie powoduje konieczność wykonania pewnych działań angażujących pracowników i środki zobowiązanego, nie powoduje, że informacje proste przekształcają się w informację przetworzoną.
Z kolei drugi pogląd reprezentowany w orzecznictwie i wskazuje, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania (zob. wyrok NSA z 06.10.2011 r., I OSK 1199/11, CBOSA; podobnie wyrok NSA z 17.05.2012 r., I OSK 416/12, CBOSA). W referowanym nurcie orzeczniczym przyjmuje się więc – ogólnie rzecz ujmując – że także suma informacji prostych, w zależności od wiążącej się z ich pozyskaniem wysokości nakładów, jakie musi ponieść organ, czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, szerokiego zakresu wniosku powodującego konieczność przekształcenia (zanonimizowania) wielu dokumentów, co może zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań, może być uznane za przetworzenie informacji prostych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (por. wyroki NSA: z 09.08.2011 r., I OSK 792/11; z 25.04.2012 r., I OSK 202/12; z 05.03.2015 r., I OSK 863/14; z 04.08.2015 r., I OSK 1645/14; z 25.11.2016 r., I OSK 1513/15; z 14.04.2017 r., I OSK 2791/16; z 26.03.2018 r., I OSK 2349/17; z 27.03.2018 r., I OSK 1526/16 – CBOSA).
Należy przytoczyć również stanowisko judykatury, zgodnie z którym przy ocenie zaistnienia przesłanek do odmowy udzielenia informacji publicznej z uwagi na przedmiot i zakres żądanych informacji należy brać pod uwagę także m.in. ilość i częstotliwość wniosków składanych przez tego samego wnioskodawcę oraz jego postawę, mogącą wskazywać na nadużycie prawa do informacji publicznej, a także wpływ składanych przez tego wnioskodawcę licznych wniosków na normalną pracę sądu, powołanego do rozstrzygania spraw o różnym charakterze (por. wyrok WSA z 28.10.2020 r., II SA/Łd 493/20, CBOSA).
Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 30 września 2015r. sygn. akt I OSK 1764/14 (publ. CBOSA) uznał, że w pewnych przypadkach bardzo szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, zanonimizowania i sporządzenia kserokopii wielu dokumentów, może wymagać aż takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, że zakłóci to normalny tok działania podmiotu zobowiązanego. W takim przypadku należy uznać, że wniosek faktycznie dotyczy informacji publicznej przetworzonej.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt kontrolowanej sprawy, należy stwierdzić, że organy obu instancji prawidłowo zakwalifikowały wnioskowaną przez skarżącą informację do kategorii informacji przetworzonych.
Realizacja wniosku skarżącej wiązałaby się z koniecznością przeprowadzenia przez pracownika Zespołu P. rozpatrującego wniosek szeregu konkretnych czynności merytorycznych i fizycznych celem udzielenia informacji publicznej, objętej przedmiotowym wnioskiem. Przypomnienia wymaga, iż strona domagała się wykazu wynagrodzeń pracowników wykonujących obowiązki zawodowe na stanowisku księgowy/ księgowa za okres od marca 2020 do marca 2023 dot. z uwzględnieniem składników tych wynagrodzeń w postaci płacy zasadniczej i pozostałych dodatków, a to funkcyjnego, stażowego szkodliwego. Skoro strona żądała podania ściśle określonych danych wydanie wnioskodawcy tych informacji wyodrębnionych według wskazanego przez nią kryterium przesądza, że mamy do czynienia z informacją przetworzoną, której udostępnienie zależy od występowania szczególnego interesu publicznego.
Bez wątpienia udostępnienie żądnej informacji publicznej musi zostać uprzednio poprzedzone jej odpowiednim przygotowaniem, na które składają się w pierwszej kolejności czynności faktyczne, polegające na sięgnięciu do dokumentów źródłowych, czyli odszukaniu kart wynagrodzeń za żądany okres 3 lat – marzec 2020 do marzec 2022 pracowników na stanowisku księgowy/ księgowa. Wyodrębnienie spośród karty wynagrodzeń z danego wskazanego miesiąca, danego pracownika wykazu wynagrodzenia i następnie wyodrębnienie składników tegoż a dot. wynagrodzenia zasadniczego i przysługujących dodatków tj.: funkcyjnego, stażowego, szkodliwego wymagało pominięcia pozycji nieobjętych wnioskiem z informacji wynikających z programu komputerowego. Skoro w karcie wynagrodzeń ujawniane są dane osobowe bezpośrednio związane z danym pracownikiem jak : nazwisko, imiona, datę urodzenia, PESEL, NIP, stanowisko, miejscowość, województwo, ulicę, kod pocztowy, gminę. Nr domu, poczta, premie dyrektora, kierownika, podstawowe, wynagrodzenie za czas urlopu, czy inne elementy jak np. składki na PKZP Śląsk, spłaty pożyczek czy tez inne dane związane z wypełnianiem przez płatnika w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych czy obowiązków wynikających z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych jak np. związanych ze składka zdrowotną, emerytalną, rentową, chorobową, gdzie istniejący program księgowy nie daje z automatu możliwości wygenerowania wyłącznie danych żądanych we wniosku trudno uznać by wniosek strony dotyczył informacji publicznej prostej. Udzielenie żądanej informacji publicznej jest zajęciem czasochłonnym i wymaga zaangażowania w ich pozyskanie określonych środków osobowych, które w obecnej sytuacji stanowią obciążenie dla organu. Przygotowanie żądanej informacji publicznej wymaga przeprowadzenia analizy, wynagrodzeń 6 pracowników zatrudnionych na stanowisku księgowy/a zestawienia, wyciągów z tych wynagrodzeń w celu wyselekcjonowania treści odnoszących się do wniosku strony z usunięciem pozostałych treści oraz usunięcia danych chronionych prawem. Przy czym usunięcie danych chronionych jest czynnością analityczną, połączoną z wysiłkiem intelektualnym polegającą na uniemożliwieniu identyfikacji osób których dane dotyczą. Wszystkie te zabiegi, wymagane do przygotowania informacji zgodnie z żądaniem wnioskodawcy prowadzą w istocie do wytworzenia nowej informacji publicznej o charakterze przetworzonym. Oprócz bowiem wyłonienia konkretnych danych dot. 6 osób i dot. 36 miesięcy wykaz pracowników należałoby również poddać anonimizacji oraz usunąć dane chronione prawem, co wymaga jak przedstawiono powyżej dodatkowego nakładu pracy.
W ocenie Sądu taki nakład pracy powoduje, że objęte wnioskiem informacje mają bez wątpienia charakter informacji przetworzonej. W takiej zaś sytuacji wnioskodawca powinien wykazać istnienie przesłanki "szczególnej istotności dla interesu publicznego", o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej.
Trafnie więc organ wezwał wnioskodawcę o wykazanie, że uzyskanie przedmiotowej informacji publicznej jest uzasadnione szczególnie istotnym interesem publicznym. Skuteczne działanie w granicach interesu publicznego wiąże się z możliwością realnego wpływania na funkcjonowanie określonych instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu. W zaistniałej sytuacji brak jakichkolwiek przesłanek aby strona działała w celu realizacji szczególnie istotnego interesu publicznego. Wręcz przeciwnie okoliczności faktyczne sprawy podniesione przez organ, a wynikające z faktu wypowiedzenia przez Skarżąca umowy o pracę łączącej ją z pracodawca 22.03.2023 r. może wskazywać, iż w istocie sprawy strona domaga się żądanych informacji w celach prywatnych .
Tak więc udzielanie informacji publicznej przetworzonej wnioskodawcy, która nie wykazała, iż zostanie ona wykorzystana w celu usprawnienia funkcjonowania jednostki kultury przemawia za przyjęciem, iż po jej stronie nie występuje szczególnie istotny interes publiczny, uzasadniający udzielenie żądanej przetworzonej informacji publicznej. Z akt sądowych w tym wypowiedzenia umowy o prace z 22.03.2023r wynika, iż strona jako uzasadnienie przyczyny wypowiedzenia wskazała art. 93 ³ kodeksu pracy i niewłaściwe w jej ocenie zachowanie M. P. zatrudnionej w Zespole P. co pozwala przypuszczać o czym wyżej wspomniano- że wniosek o udzielenie informacji publicznej motywowany był właśnie osobistą sytuacją. Zaznaczenia wymaga też, iż prawo do informacji publicznej przetworzonej nie ma charakteru nieograniczonego, a działania skarżącej nie mogą służyć innym celom aniżeli troska o dobro publiczne .
Reasumując, Sąd podzielił stanowisko organu, że żądana przez skarżącą informacja publiczna, z uwagi na jej zakres, miała w istocie charakter informacji przetworzonej, a skarżąca nie wykazała – pomimo wezwania przez organ – istnienia wymaganego interesu publicznego, który uzasadniałby udzielenie żądanej informacji.
Nie uznał także Sad słuszności zarzutu iż żądana informacja dotyczyła jedynie ogólnie wykazu wynagrodzeń pracowników z uwzględnieniem składników wynagrodzenia (płacy i pozostałych dodatków). Mając bowiem na uwadze zredagowanie wniosku gdzie wprost wskazano, iż pytanie dotyczy wykazu wynagrodzeń pracowników z uwzględnieniem składników wynagrodzenia (płacy zasadniczej oraz pozostałych przysługujących dodatków) oraz zajmowanego stanowiska za okres marzec 2020r – marzec 2023r. zatrudnionych w zespole na stanowisku księgowy, księgowa słusznie w sprawie przyjęto iż strona domaga się szczegółowej informacji o wynagrodzeniu z uwzględnieniem poszczególnych składników dodatków do wynagrodzenia zasadniczego.
Mając wszystko to na uwadze Sąd uznając zarzuty skargi za niezasadne na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę w całości oddalił.