III SA/GL 511/04

III SA/Gl 511/04 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-06-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-05-31
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6051 Dokumenty stwierdzające tożsamość
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, , , po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na pismo Zastępcy Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji [...] Urzędu Wojewódzkiego w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie wydania dokumentu stwierdzającego tożsamość postanawia: odrzucić skargę
Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] 2003 r. J. R. wystąpił do Prezydenta Miasta G. o wydanie dowodu osobistego. Upoważniony przez organ inspektor d.s. dowodów osobistych w obecności wnioskodawcy wypełnił części A i B właściwego formularza, a wnioskodawca podpisał formularz.
Pismem dnia [...] 200 r. poinformowano wnioskodawcę, iż w terminie do dnia [...] 2003 r. nie zostanie przygotowany do odbioru jego dowód osobisty, a o nowym terminie jego odbioru zostanie poinformowany kolejnym pismem.
[...] 2004 r. wnioskodawca odebrał zawiadomienie o przygotowaniu do odbioru jego dowodu osobistego. We wskazanym terminie nie odebrał jednak dokumentu natomiast [...] 2004 r. złożył wniosek o wydanie mu, na koszt Urzędu Miejskiego w G., nowego dowodu osobistego, bowiem przy wydawaniu poprzedniego naruszono prawo. Do pierwszego wniosku dołączył kolorowe zdjęcie, ponadto w ramce umieszczonej na specjalnym formularzu złożył swój odręczny podpis. Tymczasem w przygotowanym dowodzie, z winy urzędników zmniejszono jego podpis i go zniekształcono. Nadto w dowodzie zamieszczono mało wyraźną zmniejszoną kopię jego kolorowego zdjęcia.
Pismem z dnia [...] 2004 r. nr [...] Zastępca Prezydenta Miasta G. J. K. wskazał wnioskodawcy na lakoniczność zarzutów dotyczących wadliwego postępowania urzędników Urzędu Miejskiego oraz poinformował go o treści przepisów regulujących tryb wydawana dowodów osobistych, zasady pobierania opłat za wydanie dowodu oraz określających warunki jakie winien spełnić wytworzony dokument w postaci dowodu osobistego.
Nie zgadzając się z treścią tego wyjaśnienia J. R.j wystąpił do Wojewody [...] z "zażaleniem na postanowienie odmowne z dnia [...] 2004 r. wydane przez Prezydenta Miasta "G.", w którym domagał się wszechstronnego i wnikliwego rozpatrzenia jego wniosku z dnia [...] 2004 r. o wydanie nowego dowodu osobistego oraz zobowiązania organu I instancji do wydania nowego, prawidłowego dowodu osobistego. Zarzucił, iż zaskarżone postanowienie było dla niego krzywdzące i naruszało praworządność Rzeczypospolitej Polskiej, w szczególności ogólne zasady procedury administracyjnej oraz art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. nr 110, poz. 1189 ze zm.) oraz § 2 pkt 1 i pkt 3, § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 listopada 200 r. w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz trybu postępowania w spawach wydawania dowodów osobistych, ich wymiany, zwrotu lub utraty (Dz. U. nr 112, poz. 1182 ze zm.).
Zaskarżonym pismem z dnia [...] 2004 r. Zastępca Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji [...] Urzędu Wojewódzkiego poinformował J. R., iż przygotowany na jego wniosek dowód osobisty został sporządzony zgodnie z uregulowaniami zawartymi zarówno w ustawie o ewidencji ludności i dowodach osobistych, jak i przepisami rozporządzenia w sprawie wzoru dowodu osobistego oraz (...) i nie naruszono w toku postępowania żadnych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zakres kognicji sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia
30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Zgodnie z jego treścią kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowania, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w sprawach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4.
Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r. nr 110, poz. 1189) osoba, która ukończyła osiemnaście lat, będąca obywatelem polskim i zamieszkała na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ma obowiązek posiadać dowód osobisty. Ten przepis nie wskazuje wprost, w jakiej formie postępowanie w sprawie o wydanie dowodu osobistego powinno być zakończone. Właściwy organ, uwzględniając wniosek strony wydaje jej dowód osobisty, co oczywiście wymaga uprzedniego wystawienia tego dokumentu. Rozstrzygnięcie takie ma więc w istocie charakter czynności materialno-technicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Postępowanie w sprawie wydania dowodu osobistego kończy się z chwilą sporządzenia i wydania dowodu osobistego.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że skarżący sporządzonego na jego wniosek dowodu nie odebrał. Złożył natomiast nowy wniosek o wydanie mu nowego w stosunku do już sporządzonego dowodu osobistego. W tym nowym postępowaniu nie dokonano czynności materialno-technicznej wydania dowodu osobistego, nie wydano również decyzji o odmowie wydania dowodu osobistego, jeśli w ocenie organu orzekającego w sprawie zaistniały ku temu przesłanki. Zatem w sprawie nie zapadło żadne rozstrzygnięcie, żaden akt o którym mowa w art. 3
§ 2 powołanej ustawy, które mogłoby być zaskarżone skargą do sądu administracyjnego. Pismo zastępcy Dyrektora Wydziału Spraw Obywatelskich i Migracji Urzędu Wojewódzkiego w K. nie było decyzją lub postanowieniem wydanym w imieniu Wojewody [...] w postępowaniu drugoinstancyjnym. Wniosek skarżącego powinien być merytorycznie załatwiony przez organ I instancji, a w razie bezczynności organu stronie będą służyły wszystkie środki związane z bezczynnością organu.
Wobec powyższego skargę, jako niedopuszczalną na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucono.