III SA/Gl 455/04

III SA/Gl 455/04 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2005-10-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2004-05-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Targoński
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Walentek
Symbol z opisem
6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celnych
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Walentek, Asesor WSA Krzysztof Targoński, Protokolant ref. Magdalena Kurpis, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2005 r. sprawy ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości towaru oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] r., Naczelnik Urzędu Celnego w B., działając na podstawie art. 29 §1 w związku z art. 23 §7 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny (Dz. U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) uznał za nieprawidłowe zgłoszenie celne R. P., dotyczące samochodu osobowego marki [...] (rok produkcji [...], nr nadwozia [...], nr silnika [...], pojemność skokowa [...]cm³) i określił wartość celną tego pojazdu na kwotę [...] EUR.
W odwołaniu wniesionym do Dyrektora Izby Celnej w K., skarżący wniósł o przyjęcie wartości celnej samochodu w kwocie [...] EUR, zgodnej z kwotą wynikającą z umowy sprzedaży zawartej w dniu [...] 2002 r. Strona zarzuciła organowi celnemu błędne ustalenie wartości pojazdu i bezpodstawną odmowę przyjęcia przedstawionego przezeń materiału dowodowego oraz bezpodstawne preferowanie katalogów "Schwacke Liste" i "Eurotax" jako materiału porównawczego.
Dyrektor Izby Celnej w K., decyzją nr [...], z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.), art. 23 § 7, art. 29 § 1, art. 85 § 1, art. 262 Kodeksu celnego i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 20 marca 2002 r. o przekształceniach w administracji celnej oraz o zmianach niektórych ustaw (Dz. U. Nr 41, poz. 365), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy powołał się na art. 23 § 7 Kodeksu celnego wskazując, iż wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, w przypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego. Mając na uwadze powyższe organ odwoławczy wywiódł, iż rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w B. podjęte zostało zgodnie z obowiązującym prawem, albowiem wyniki rewizji celnej i badania technicznego oraz przede wszystkim porównanie ceny przedmiotowego samochodu określonej na fakturze zakupu jako [...] EUR z ceną pojazdu o zbliżonych parametrach technicznych na rynku eksportera (wynoszącej [...] EUR – kwota ustalona na podstawie notowań katalogu "Schwacke Liste", oraz po uwzględnieniu parametrów technicznych i roku produkcji pojazdu) dawały podstawy do zakwestionowania wiarygodności podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej.
W tym stanie rzeczy Dyrektor Izby Celnej w K. podniósł, że okoliczności sprawy upoważniały organ celny do ustalenia wartości celnej spornego pojazdu według metody "ostatniej szansy" (art. 29 Kodeksu celnego) a zatem na podstawie danych dostępnych na polskim obszarze celnym z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. oraz Przepisów działu III ustawy Kodeks celny.
Mając na względzie powyższe organ II instancji podkreślił, że postanowienia przywołanego Porozumienia przewidują możliwość skorzystania w przedmiotowym zakresie z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających ceny rynkowe tych towarów na polskim obszarze celnym, to jest z katalogu "Eurotax", a w dalszej kolejności z innych katalogów zawierających notowania rynkowe cen samochodów, na przykład z katalogu "Info Ekspert". W tym miejscu Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił, że ustalenie wartości celnej pojazdu, wynoszącej [...] EUR nastąpiło w niniejszej sprawie w oparciu o dane wynikające z przywołanego katalogu "Info Ekspert". Z kolei katalog "Schwacke Liste" posłużył wyłącznie jako instrument do wstępnego badania wiarygodności przedstawionych przez stronę dokumentów.
Odnosząc się do argumentacji zawartej w odwołaniu organ II instancji zwrócił uwagę, że przy zakwestionowaniu wartości transakcyjnej towaru, prawo celne nie przewiduje dla organów celnych obowiązku w postaci konieczności przeprowadzenia weryfikacji dowodu zakupu u zagranicznego wystawcy. Organy celne mogą więc odstąpić od sprawdzenia przedłożonego dokumentu za pośrednictwem unijnych służb celnych (weryfikacja dowodu zakupu możliwa jest jedynie za pośrednictwem władz celnych kraju eksportu) i samodzielnie podważyć ich wiarygodność w zakresie podanej ceny importowanego pojazdu.
Przedstawione wyżej rozstrzygnięcie stanowiło przedmiot skargi wniesionej przez R. P. do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W treści skargi strona zażądała uchylenia tej decyzji, podnosząc zarzut naruszenia uregulowań Kodeksu celnego poprzez brak zastosowania art. 23 §1 tej ustawy i zakwestionowanie deklarowanej wartości celnej na podstawie art. 23 §7, a nadto bezzasadne dziesięciokrotne zawyżenie wartości celnej importowanego pojazdu.
W wyniku sądowej kontroli rozstrzygnięcia podjętego przez Dyrektora Izby Celnej, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Katowicach, wyrokiem wydanym w dniu 14 listopada 2003 r., uchylił decyzję organu odwoławczego z dnia [...] r.
W uzasadnieniu wyroku podano, iż pogląd organu odwoławczego odnośnie kwalifikacji prawnej i interpretacji zastosowanych przepisów prawnych, a zwłaszcza art. 29 §1 i art. 23 §1 Kodeksu celnego, jest przedwczesny. W zasadniczej bowiem dla wyniku sprawy kwestii, jaką jest wartość importowanego pojazdu, nie zostało przeprowadzone pełne postępowanie dowodowe i ocenione wszystkie zebrane w sprawie dowody. W szczególności przy ustalaniu wartości importowanego pojazdu nie została uwzględniona i wyjaśniona kwestia jego przebiegu, która ma duże znaczenie przy zakupie używanego samochodu. Dane zaś dotyczące przebiegu samochodu, znajdujące się w aktach sprawy, są sprzeczne ze sobą a w sprawie nie jest bez znaczenia, czy przebieg ten wynosi [...] km, [...] km, czy też [...] km.
Sąd zakwestionował również stanowisko, że "Info-Ekspert" jest jedynym możliwym materiałem porównawczym do ustalenia ceny samochodu używanego na rynku polskim. Niezależnie bowiem od skali jego wykorzystania, nie można nadawać temu wydawnictwu rangi niemalże aktu prawnego, którego zastosowanie jest w każdej sprawie konieczne i jedynie możliwe.
Nadto zdaniem Sądu, działania administracji celnej, które zostały podjęte w przedmiotowej sprawie nie oznaczają zanegowania faktu, że skarżący R. P. zapłacił za samochód tak niską cenę określoną w umowie ([...] Euro), która przy uwzględnieniu rocznika i przebiegu samochodu podanego przez skarżącego (około [...] km) odpowiada cenie złomu. Określenie innej, wyższej wartości samochodu jako jego wartości celnej służy bowiem wyłącznie określeniu wysokości należności publicznoprawnych, związanych z faktem sprowadzenia towaru na polski obszar celny, a więc cła i podatków w prawidłowej wysokości (w przedmiotowej sprawie wyłącznie podatku VAT i akcyzy z uwagi na zastosowanie stawki celnej obniżonej 0%).
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że organy celne przekroczyły granice swobody interpretacyjnej ograniczając stosowanie powołanych przepisów do podanego wyżej znaczenia a nadto naruszyły reguły prowadzenia postępowania dowodowego i nie ustaliły istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy okoliczności. Wniosek organów celnych wyprowadzony z zebranego w sprawie materiału dowodowego wykracza bowiem poza ramy swobodnej oceny dowodów przewidzianej w art. 191 Ordynacji podatkowej, która zobowiązuje organ celny do wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.
Sąd ocenił także zupełność uzasadnienia zaskarżonej decyzji i stwierdził jej niezgodność z art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.
W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Dyrektor Izby Celnej w K., działając na podstawie między innymi art. 233 §1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz art. 23 §7, art. 29 §1, art. 85 §1 i art. 262 Kodeksu celnego wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], na mocy której uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. nr [...] z dnia [...] r., w części dotyczącej wartości celnej samochodu stanowiącego przedmiot sprawy i równocześnie określił tę wartość na kwotę [...] EUR.
W uzasadnieniu organ celny ponownie podkreślił, że ustalona w toku postępowania administracyjnego wątpliwość co do wiarygodności ceny transakcyjnej spornego samochodu, w kwocie [...] EUR - wynikającej z przedłożonej przez skarżącego faktury zakupu, w pełni uzasadniała zastosowanie art. 23 §7 Kodeksu celnego, polegające na odmowie przyjęcia rzeczonej kwoty za wartość celną pojazdu.
W tym stanie rzeczy Dyrektor Izby Celnej w K. powołał się na art. 24 przywołanej ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. wywodząc, że w sprawie zachodziła przesłanka upoważniająca do ustalenia wartości celnej towaru przy użyciu metod, o których mowa w art. 25 – 29 tej ustawy. Dodał jednak, iż w odniesieniu do używanych samochodów brak jest możliwości posłużenia się metodami wymienionymi w art. 25-28 Kodeksu celnego, a w rezultacie wartość celną towaru należało w niniejszej sprawie ustalić w oparciu o metodę "ostatniej szansy" (art. 29 cytowanej ustawy), posługując się danymi wynikającymi z wyspecjalizowanych katalogów zawierających ceny rynkowe towarów na polskim obszarze celnym.
W tym miejscu organ odwoławczy zaakcentował, iż stosując się do wskazań Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikających z wyroku z dnia 14 listopada 2003 r. zwrócił się do wydawnictwa "Eurotax" z prośbą o ustalenie wartości rynkowej samochodu marki [...] o parametrach technicznych odpowiadających danym samochodu zgłoszonego przez R. P. według stanu na [...] 2002 r. W odpowiedzi "Eurotax" poinformował, że szacunkowa wartość takiego samochodu przy standardowym wyposażeniu i przebiegu kształtowała się na poziomie [...] zł brutto.
Dyrektor Izby Celnej w K. dodał, że w związku z rozbieżnościami dotyczącymi przebiegu spornego samochodu, przy jednoczesnym braku możliwości odczytu jego licznika, przyjęto wielkość najkorzystniejszą dla strony, to jest wynoszącą [...] km (liczba zgodna z twierdzeniami skarżącego podnoszonymi przezeń "w dniu posiedzenia Sądu"). W konsekwencji organ II instancji wskazał na bezzasadność wywodów strony nawiązujących do spadku wartości pojazdu z tytułu przebiegu wyższego niż normatywny. Zgodnie bowiem z tabelami korekcyjnymi zamieszczonymi w katalogu rynkowym "Eutrotax" średni roczny przebieg dla samochodu o pojemności [...] ccm wynosi [...] km, co dla pojazdu wyprodukowanego w [...] r. daje [...] km.
Mając na uwadze powyższe organ II instancji wskazał, że prawidłowa wartość celna samochodu zgłoszonego przez stronę skarżącą powinna wynosić [...] zł, czyli [...] EUR (po przeliczeniu wg kursu obowiązującego w dniu powstania długu celnego), co stanowi wynik pomniejszenia podanej przez "Eurotax" wartości rynkowej pojazdu w Polsce ([...] zł) o 10% prowizji (zwyczajowo przyjęta wysokość marży), a następnie o 22% podatku VAT oraz o 65% podatku akcyzowego (stosownie do art. 29 §2 pkt 2 i 7 Kodeksu celnego przyjęto najwyższą ze stawek obowiązujących w poszczególnych latach podatkowych). Tu organ celny zaznaczył, że odstąpił od dokonania dodatniej korekty przedmiotowej wartości z tytułu niższego niż normatywny przebiegu pojazdu, gdyż działałoby to na niekorzyść strony.
Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w K. ustalona w przedstawiony sposób wartość celna samochodu jest "bardziej obiektywna" niż wartość wynikająca z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] r., w której notowanie rynkowe pojazdu nieprawidłowo pomniejszono wyłącznie o podatek VAT (22%) oraz podatek akcyzowy (w wysokości zaledwie 3,1 %). W tym stanie rzeczy organ odwoławczy zaznaczył, że okoliczności sprawy przemawiają za uchyleniem rozstrzygnięcia podjętego przez organ I instancji.
Ponadto w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia zakwestionowano twierdzenia skarżącego o licznych uszkodzeniach samochodu. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika bowiem, że sprowadzają się one do drobnych otarć, wgnieceń oraz korodującego lakieru błotnika, a tym samym pozostają bez wpływu na ustalenie wartości celnej albowiem wynikają z wieloletniej eksploatacji pojazdu. Fakt ten został potwierdzony przez stronę, która złożyła swój podpis pod protokołem stosownych oględzin, nie wnosząc doń żadnych uwag.
Organ odwoławczy powtórzył także argumentację zawartą w swej wcześniejszej decyzji z dnia [...] r., odnoszącą się do okoliczności związanych z zakwestionowaniem autentyczności podanej przez skarżącego ceny transakcyjnej dokonanym w wyniku wstępnej analizy porównawczej przeprowadzonej z użyciem katalogu "Schwacke Liste".
Nadto Dyrektor Izby Celnej w K. nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, zgodnie z którym wartość celną pojazdu należało ustalić uwzględniając dane wynikające z katalogów "Sperr Műl" lub "Flohmarkt". Katalogi te są bowiem reprezentatywne dla rynku niemieckiego, tymczasem przy zastosowaniu metody "ostatniej szansy" organy celne zobowiązane są do cen rynkowych obowiązujących nie na rynku kraju eksportu lecz na polskim obszarze celnym.
Zważywszy przedstawioną wyżej argumentację organ II instancji podkreślił, że dążąc do realizacji prawdy obiektywnej podjął wszelkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia oraz załatwienia sprawy.
Dodatkowo podniósł, iż okoliczności sprawy uzasadniały zajęcie spornego samochodu w oparciu o art. 241 §1 kodeksu celnego na poczet ciążących na nim należności celno-podatkowych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach R. P. zażądał uchylenia decyzji organu odwoławczego, wskazując na krzywdzący charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia oraz podnosząc, iż zostało ono podjęte z naruszeniem obowiązującego prawa.
Skarżący zwrócił bowiem uwagę, że organ celny nie zakwestionował prawdziwości zawartej umowy sprzedaży a w rezultacie nie był uprawniony do kwestionowania ujętej w niej ceny transakcyjnej. Tym samym powinien był zastosować zasadę wynikającą z art. 23 §1 Kodeksu celnego ustalając wartość celną pojazdu w wysokości równej tej cenie.
Nadto strona poddała krytyce kwalifikacje urzędników, którzy w toku postępowania kilkakrotnie zmieniali ustalenia co do wartości rzeczonego pojazdu. Wyrazem braku stosownej wiedzy było, w ocenie skarżącego, także nieuwzględnienie złego stanu technicznego oraz mającej zasadniczy wpływ na niską cenę okoliczności, iż nie przeszedł on wymaganych badań technicznych w Niemczech.
R. P. nie zgodził się także z twierdzeniami organu odwoławczego o niemożności ustalenia przebiegu spornego samochodu, wskazując, iż wątpliwości w tym zakresie można z łatwością usunąć dokonując odczytu licznika.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie nie znajdując postaw do zmiany zajętego w sprawie stanowiska.
Organ odwoławczy ponownie odwołał się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia raz jeszcze podkreślając, iż w sprawie zaistniały podstawy do zakwestionowania ceny transakcyjnej pojazdu a w konsekwencji jego wartość celną należało ustalić stosując metodę, o której mowa w art. 29 §7 Kodeksu celnego. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych w skardze organ celny podkreślił, że był upoważniony do zastosowania powyższego przepisu mimo, że nie podważał autentyczności i wiarygodności formalnej przedstawionej przez skarżącego umowy sprzedaży. Wystarczające było bowiem zakwestionowanie jej wiarygodności materialnej w zakresie ceny zakupu, jaka została ustalona przez strony transakcji.
Zwrócił nadto raz jeszcze uwagę, iż ustalona w zaskarżonym rozstrzygnięciu wartość samochodu uwzględnia najkorzystniejszą z punktu widzenia R. P. wysokość ceny bazowej (wynikającą z katalogu "Eurotax") oraz stawkę podatku akcyzowego. Z kolei przyjęcie jako przebieg wartości [...] km (także najkorzystniejsza dla skarżącego wersja) spowodowane było brakiem możliwości odczytu wskazań zainstalowanego w pojeździe licznika. Od zgłoszenia celnego upłynęło bowiem już około 2 lat. Samochód został wprawdzie zabezpieczony na poczet ciążących na nim należności w Magazynie Depozytowym Izby Celnej, jednak w chwili obecnej jest unieruchomiony.
Tu organ II instancji zaakcentował, iż przedmiotowy licznik jest urządzeniem elektromagnetycznym i jak wynika z protokołu przyjęcia towaru, już w dniu przyjęcia pojazdu na magazyn nie można było dokonać jego odczytu.
Zwrócił także uwagę, iż przepisy Kodeksu celnego nie przewidują metody ustalania wartości celnej towaru na podstawie opinii biegłego rzeczoznawcy. Z kolei organ celny nie jest zobowiązany do dokonania profesjonalnej wyceny lecz jedynie do ustalenia wartości celnej towaru w celu określenia wysokości należności publicznoprawnych, związanych z faktem sprowadzenia na polski obszar celny.
Zważywszy powyższe organ odwoławczy wskazał na bezzasadność zarzutów dotyczących braku niezbędnych kwalifikacji w zakresie motoryzacji.
Nie zgodził się też z twierdzeniami skarżącego, jakoby wartość celna pojazdu była w niniejszej sprawie zmieniana aż czterokrotnie podkreślając, iż w rzeczywistości w toku postępowania miała miejsce tylko jedna korekta. Nastąpiła ona mocą zaskarżonej decyzji, w której uchylono rozstrzygnięcie organu I instancji (ustalające wartość celną samochodu w kwocie [...] EUR) i ustalono jego nową – prawidłowo obliczoną wartość w rozmiarze [...] EUR.
Mając na względzie przywołaną wyżej argumentację Dyrektor Izby Celnej podniósł, że podjęte w sprawie rozstrzygnięcie wydane zostało z poszanowaniem obowiązującego prawa. Zdaniem organu celnego w przeprowadzonym postępowaniu uwzględniono zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, wynikające z wyroku z dnia 14 listopada 2003 r. i nie przekroczono zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 191 Ordynacji podatkowej. W postępowaniu tym podjęte zostały również wszystkie niezbędne kroki zmierzające do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do prawidłowego załatwienia sprawy, czyniącego zadość zasadzie prawdy obiektywnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Obowiązujący w dacie dokonania przez skarżącego zgłoszenia celnego art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (tekst jednolity w Dz.U. z 2001 r. Nr 75, poz. 802 ze zm.) stanowił, iż wartością celną towaru jest jego wartość transakcyjna, czyli cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny, ustalana, o ile jest to konieczne, z uwzględnieniem art. 30 i art. 31. Organ celny nie był jednak związany wartością celną towaru deklarowana przez jego importera, gdyż ust. 7 tego art. brzmiał: "Wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną, o której mowa w § 1, w wypadku gdy organ celny z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji lub dokumentów służących do określenia wartości celnej, które należy dołączyć do zgłoszenia celnego, albo gdy nie zostaną one przedstawione przez zgłaszającego." Z przepisu tego wynikało zatem, że organ celny mógł odrzucić deklarowaną wartość transakcyjną towaru, gdy z uzasadnionych przyczyn zakwestionował wiarygodność i dokładność informacji składanych przez stronę. Występujący w tym przepisie zwrot "z uzasadnionych przyczyn" nie został bliżej zdefiniowany przez ustawodawcę, był to zatem zwrot niedookreślony, któremu właściwe znaczenie, w każdej konkretnej sprawie, nadawał organ celny na gruncie występującego w takiej sprawie stanu faktycznego. Ustalenie, na podstawie niemieckiego publikatora "Schwackeliste", podającego ceny samochodów używanych na rynku niemieckim, że tego typu samochody, jak sprowadzony do Polski, były na rynku niemieckim ponad pięciokrotnie droższe, niż to zadeklarowała strona, mogło być uznane za uzasadnioną przyczynę do zakwestionowania wartość transakcyjnej samochodu. Ustalenie to, z uwagi na tak znaczną różnicę tych wartości, w oczywisty sposób budziło wątpliwości co do wiarygodności informacji składanych przez importera samochodu. Stanowisko takie mieści się w granicach wynikających z art. 23 § 7 Kodeksu celnego i dlatego, zdaniem Sądu, organy celne, wbrew zarzutom zawartym w skardze, nie naruszyły w tym miejscu prawa.
Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej towaru z mocy art. 23 § 7 Kodeksu celnego było ustalenie jego wartości celnej na podstawie art. 29 Kodeksu. Co prawda z art. 24 § 1 Kodeksu wynikało, że jeżeli wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 23, ustala się ją stosując w kolejności art. 25 – 28, to jednak w przypadku samochodów używanych zastosowanie art. 29, z pominięciem art. 25 – 28, miało swe uzasadnienie. Art. 25 i 26 Kodeksu celnego odwoływał się do towarów identycznych i podobnych sprzedanych i wprowadzonych na polski obszar celny w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. W przypadku samochodów używanych trudno jest co do zasady mówić o samochodach identycznych, a z kolei samochody podobne z uwagi na markę i model również mogą różnić się stopniem zużycia, rodzajem uszkodzeń i innymi cechami indywidualnymi. Art. 27 Kodeksu celnego, który odwoływał się do metody ceny jednostkowej towarów identycznych i podobnych mogł znaleźć zastosowanie do towarów sprowadzonych do celów handlowych i sprzedawanych w większej ilości, a więc również nie była to metoda możliwa do zastosowania w przypadku pojedynczych egzemplarzy samochodów używanych. Art. 28 dotyczył z kolei metody wartości kalkulowanej towaru, w której należało uwzględniać takie dane jak: koszty lub wartość materiałów i produkcji, kwotę zysku i kosztów ogólnych, a więc i w tym przypadku nie byłą to metoda możliwa do zastosowania w odniesieniu do samochodów używanych, które nie są produkowane jako takie.
Trafnie zresztą organy celne wskazały w tym zakresie na wyjaśnienia Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO) do Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., które zostały opublikowane w formie załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 września 1999 r. w sprawie wyjaśnień dotyczących wartości celnej (Dz.U. Nr 80, poz. 908).
Nie ma racji skarżący, gdy twierdzi, że organ celny nie mógł ustalać wartości samochodu, gdyż funkcjonariusze celni nie mają ku temu stosownych kwalifikacji, że powinni to zrobić biegli z zakresu motoryzacji. Organ celny ustalił w niniejszej sprawie wartość celną towaru (samochodu) i uczynił to na podstawie obowiązujących w tym czasie i przedstawionych tu wcześniej przepisów ustawy Kodeks celny. Przepisy te nie przewidywały ustalania wartości celnej przez biegłych.
Zakwestionowanie wartości transakcyjnej towaru w oparciu o art. 23 § 7 Kodeksu celnego i w konsekwencji ustalenie wartości celnej towaru w myśl zasady z art. 29 tej ustawy było równoznaczne z szacunkowym ustalaniem tej wartości i prowadziło do jej odtworzenia w sposób możliwe najbardziej zbliżony do rzeczywistej, wszak wartością celną towaru nadal pozostawała cena faktycznie zapłacona lub należna za towar sprzedany w celu przywozu na polski obszar celny (art. 23 § 1 Kodeksu celnego).
Punktem wyjścia była tu średnia cena samochodu tej samej marki i modelu, jaki sprzedawano na rynku polskim (tak zwana wartość początkowa). Dla jej ustalenia dopuszczalnym było skorzystanie z katalogów lub wyspecjalizowanych czasopism podających bieżące ceny samochodów używanych na rynku kraju importu. Takimi publikatorami są wydawnictwa "Info-Expert"i ‘Eurotax" i przyjęcie na podstawie danych zawartych w nich tak zwanej wartości początkowej samochodu było dopuszczalne. Dla ustalenia jednakże, jaką cenę za granicą należałoby zapłacić za tego typu samochód konieczne było pomniejszenie tej wartości początkowej o uiszczany w związku z jego importem podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy jak również prowizję, co organ celny uczynił. Nie było natomiast podstaw do pomniejszania wartości samochodu z uwagi na jego usterki (porysowana karoseria, skorodowany błotnik, odgniecenia na masce silnika, dokładany lakier, zabrudzone siedzenia). Nie można bowiem powiedzieć, by był to stan nadzwyczajny samochodu ponad [...] letniego, a przecież publikator "Eurotax" podaje uśrednione ceny samochodów używanych, a więc ceny będące wynikiem uwzględnienia cen samochodów w lepszym i gorszym stanie technicznym. Podobnie, jak nie było podstaw do obniżenia wartości samochodu z uwagi na ponadnormatywny przebieg, bowiem, jak to zasadnie wskazał organ odwoławczy, takiego nie było, nawet jeśli przyjąć jego przebieg w wielkości wskazywanej przez skarżącego, co też organ odwoławczy uczynił.
W końcu trzeba stwierdzić, że prasowa oferta zakupu samochodu, na którą powołuje się skarżący nie pozwala na zidentyfikowanie jej jako dotyczącej właśnie samochodu sprowadzonego przez niego do Polski.
Przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustalenia i sposób ich dokonania czynią zadość wskazaniom zawartym w wyroku NSA, uchylającym poprzednią decyzję organu odwoławczego.
Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę R. P. z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).