III SA/Gl 433/25

III SA/Gl 433/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-09-29
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Pawlyta /sprawozdawca/
Beata Machcińska
Małgorzata Herman /przewodniczący/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Minister Rozwoju Regionalnego
Treść wyniku
Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 324
art. 14lzb
Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Asesor WSA Adam Pawlyta (spr.), Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2025 r. sprawy ze skargi H. sp. z o. o. w R. na rozstrzygnięcie A. S.A. w B. z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie ponownej negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez A. S.A. w B.; 2. zasądza od A. S.A. w B. na rzecz strony skarżącej kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi wniesionej przez H. Spółka z o.o. z/s w R. (dalej: Spółka, strona skarżąca, wnioskodawca) jest pismo, A. S.A. w B. (dalej: organ) z 29 kwietnia 2025 r., nr ARR/BZP-HoReCa/410/MS/2025, zawierające rozstrzygnięcie w przedmiocie ponownej, negatywnej oceny projektu na podstawie § 9 Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP oraz wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia.
Wydanie zaskarżonego aktu nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Spółka, wnioskiem z 20 sierpnia 2024 r., nr [...], skierowanym do A. S.A. w B. jako instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji, zwróciła się o objęcie wsparciem finansowym przedsięwzięcia pt. "[...]" w ramach programu Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększenia Odporności (dalej: KPO), Priorytet: "[...]", Działanie: A1.2.1. Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry z dywersyfikacją działalności, Zakres: Nabór przedsięwzięć MŚP realizowanych przez mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora hotelarstwo, gastronomia (HoReCa) turystyka, kultura.
Pismem z 11 października 2024 r. organ administracji poinformował stronę skarżącą, że objęte wnioskiem przedsięwzięcie nie otrzyma wsparcia z KPO, bowiem w wyniku oceny formalnej otrzymała 0 punktów i nie uzyskała wymaganej liczby punktów w ramach kryterium A1 obligującego wnioskodawcę do prowadzenia działalności gospodarczej zgodnej z Inwestycją A1.2.1. KPO.
Strona skarżąca wniosła o ponowną ocenę przedsięwzięcia objętego wnioskiem.
W wyniku ponownej analizy wniosku organ nie stwierdził podstaw do zmiany swojej oceny i pismem 25 października 2024 r., nr [...], poinformował stronę skarżącą o odrzuceniu zarzutów dotyczących prawidłowości oceny przedsięwzięcia.
Ww. rozstrzygnięcie z 25 października 2024 r. skarżąca zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (WSA w Gliwicach), który wyrokiem z 18 grudnia 2024 r., III SA/Gl 921/24, stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez A. S.A. w B. Od przedmiotowego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył organ.
Wyrokiem z 9 kwietnia 2025 r., I GSK 179/25, NSA oddalił skargę kasacyjną podzielając ustalenia Sądu I instancji, co do: (1) okoliczności, że sądy administracyjne sprawują kontrolę sądową organów administracji publicznej w tego typu sprawach (tj. naboru przedsięwzięć MŚP realizowanych przez mikroprzedsiębiorstwa, małe i średnie przedsiębiorstwa z sektora hotelarstwo, gastronomia HoReCa turystyka, kultura); (2) oceny merytorycznej dokonanej przez Sąd I instancji, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób wadliwy.
W konsekwencji uprawomocnienia się wyroku WSA w Gliwicach organ ponownie ocenił wniosek skarżącego i pismem z 15 kwietnia 2025 r. wskazał, że w ramach oceny wniosku przedsięwzięcie nim objęte uzyskało 20 punktów, co jest zbyt niskim wynikiem aby uzyskać wsparcie. Skarżący pismem z 22 kwietnia 2025 r. wniósł o ponowną ocenę przedsięwzięcia, kwestionując ocenę jego wniosku pod kątem kryteriów B.4, B.5 i B.6 (w jej ramach nie przyznano stronie jakichkolwiek punktów).
Aktualnie zaskarżonym pismem z 29 kwietnia 2025 r. organ odrzucił zarzuty przedstawione we wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia, wskazując że skarżący nie zaplanował działań, które przyczynią się do zwiększenia odporności jego przedsiębiorstwa na sytuacje kryzysowe, rozszerzenie lub dywersyfikację prowadzonej działalności.
Decyzja o przyznaniu 0 punktów w kryterium B.4 (oraz pozostającego z nim w związku kryterium B.5 i B.6) wynika bowiem z braku wystarczających dowodów na to, że planowane działania wnioskodawcy prowadzą do istotnego rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności. Wnioskodawca nie przedstawił dowodów na zaangażowanie w nowe obszary działania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca zarzuciła organowi naruszenie:
1. art. 14lzb ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2024 r. poz. 324), pkt A.1.2.1. KPO, zatwierdzonego decyzją wykonawczą Rady Unii Europejskiej z dnia 17 czerwca 2022 r. w sprawie zatwierdzenia oceny planu odbudowy i zwiększania odporności Polski oraz decyzją wykonawczą Rady z dnia 8 grudnia 2023 r. zmieniającą decyzję wykonawczą Rady UE z dnia 17 czerwca 2022 r. w sprawie zatwierdzenia oceny planu odbudowy
i zwiększania odporności Polski,
2. art. 12 ustawy Prawo przedsiębiorców w związku z art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej, polegające na naruszeniu obowiązku równego i sprawiedliwego traktowania wszystkich podmiotów ubiegających się o udzielenie wsparcia w ramach Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP Komponent A: "[...]" Inwestycja Al.2.1 Inwestycje dla przedsiębiorstw w produkty, usługi i kompetencje pracowników oraz kadry związane z dywersyfikacją działalności", w szczególności w sposób niezgodny z założeniami KPO skutkujące bezpostawnym uznaniem że przedsięwzięcie objęte wnioskiem skarżącego nie prowadzi do poszerzenia zakresu i dywersyfikacji świadczonych przez niego usług co powodować będzie większość odporność jego przedsiębiorstwa na kryzys, czym pozbawiono skarżącego możliwości uzyskania wsparcia w kwocie 539.555,22 zł.
W oparciu o wskazane zarzuty strona wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, jak również o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów procesu, w tym wynagrodzenia radcy prawnego według norm przepisanych oraz 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.
W uzasadnieniu skargi spółka zarzuciła dokonanie oceny w sposób nierzetelny, nieadekwatny do zapisów regulaminu postępowania oraz nieadekwatny do kryteriów oceny postępowania. Zdaniem skarżącej spółki organ zastosował własne, uznaniowe kryteria oceny w zakresie interpretacji planowanego przedsięwzięcia oraz samowolną zmianę kryteriów oceny poprzez zastosowanie nowego, nieistniejącego w regulaminie kryterium, dyskwalifikującego przedsięwzięcie opisane we wniosku.
Zaznaczono, że skarżąca wskazuje że do ich poszczególnych elementów można przyporządkować następujące elementy przedsięwzięcia objętego jego wnioskiem :
a. unowocześnienie bazy hotelowej — cyfrowe zamki, fotowolatika, doprowadzenie windy do poziomu kondygnacji -1. postawienie odpowiednio wyposażonego namiotu eventowego;
b. zmianę sposobu dostarczania usług - możliwość organizowania dużych ęyentów tj. szkoleń, konferencji, imprez firmowych, możliwość zdalnej rezerwacji eventow i cateringu;
c. zwiększenie grupy potencjalnych odbiorców - nowe usługi na instytucjonalnych klientów np. firm, organizacji, pełna dostępność w hotelu dla osób
niepełnosprawnych
d. wdrożenie odmiennych rozwiązań niż dotychczas stosowane czego efektem będzie oferowanie nowej usługi - catering z dowozem, organizowanie dużych eventow w namiocie eventowym.
W odpowiedzi na skargę organ w pierwszej kolejności wnosił o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej ("droga sądowa niedopuszczalna"), względnie o jej oddalenie. W uzasadnieniu pisma przekonywano, że ocena merytoryczna wniosku spółki została dokonana prawidłowo.
Zaznaczono w szczególności, że zgodnie z komunikatem PARP z 23 lipca 2024 r. "Jak rozumieć kryterium B.4 (dywersyfikacja, rozszerzenie, nowy produkt lub usługa)" kryterium składa się z 3 obowiązkowych elementów, z których każdy jest osobno punktowany:
1. zwiększenie odporności,
2. rozszerzenie lub dywersyfikacja,
3. nowy produkt lub usługa.
Każdy z wymienionych elementów musi zostać zrealizowany w ramach przedsięwzięcia MSP, aby kryterium B.4 mogło zostać uznane za wypełnione. Oznacza to, że ocenie podlegają łącznie te 3 elementy.
PARP wskazał, że w punkcie 2. zostało dookreślone w treści kryterium, w jaki sposób można dokonać dywersyfikacji lub rozszerzenia działalności. Może to nastąpić m. in. przez wymienione w tym punkcie "unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej". W tym punkcie badany jest cel przedsięwzięcia, którego jednym z elementów może być unowocześnienie, ale warunek ten musi być spełniony łącznie elementem wskazanym w punkcie 3. (nowy produkt lub usługa). Unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej musi nastąpić przez "uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi", o którym mowa w punkcie 3.
Dla przedsiębiorcy oznacza to, że:
• uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi jest obowiązkowym elementem, aby przedsięwzięcie mogło uzyskać pozytywną ocenę;
• nie mogą uzyskać pozytywnej oceny przedsięwzięcia polegające wyłącznie na unowocześnieniu bazy usługowej lub produkcyjnej, w efekcie których nie nastąpi uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi.
PARP zaznaczył w komunikacie, że "nowy" (produkt lub usługa), to zgodnie ze słownikiem języka polskiego "nie istniejący wcześniej". Wobec tego nowym nie można nazwać produktu lub usługi, które zostały zmienione, zmodyfikowane czy ulepszone. Jeśli zatem celem przedsięwzięcia MSP jest wyłącznie ulepszenie, zmiana, unowocześnienie (odtworzenie) dotychczas realizowanych produktów lub usług, to przedsięwzięcie nie może uzyskać wsparcia, nie następuje bowiem dywersyfikacja ani rozszerzenie działalności.
Na rozprawie, w dniu 23 czerwca 2025 r., pełnomocnik strony skarżącej podtrzymał zarzuty i wnioski skargi oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania.
Postanowieniem z 29 lipca 2025 r. WSA w Gliwicach po uzupełnieniu braków formalnych wniosku Izby [...] w W. (dalej również: uczestnik) dopuścił ww. podmiot do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze jego uczestnika.
Pismem z 8 sierpnia 2025 r. uczestnik podzielił argumentację skargi i stanowiska spółki, że ocena merytoryczna wniosku dokonana została z naruszeniem prawa.
Na rozprawie 29 września 2025 r. strony podtrzymały wcześniej przedstawione stanowiska w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według § 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.). Do ustaw szczególnych przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania administracji publicznej zalicza się ustawę z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz.U. 2024 poz. 324, dalej: u.z.p.p.r.).
Ogólne ramy prawne wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego, określone zostały w Rozdziale 2aa "Plan rozwojowy" ww. ustawy. Zgodnie z nimi, instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji dokonuje wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego na podstawie przepisów właściwych dla realizacji określonej inwestycji lub jej części (art. 14lza ust. 3). W przypadku braku przepisów właściwych, o których mowa w ust. 3, do wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem stosuje się art. 14lzb-14lzf (art. 14lza ust. 4). Instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji przyjmuje regulamin wyboru przedsięwzięć do objęcia wsparciem z planu rozwojowego oraz podaje go do publicznej wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej (art. 14lzb ust. 1). Niezwłocznie po dokonaniu oceny przedsięwzięć instytucja odpowiedzialna za realizację inwestycji informuje podmioty wnioskujące o objęcie wsparciem o wyniku oceny (art. 14lzd). Podmiotowi wnioskującemu o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, w przypadku nieobjęcia przedsięwzięcia wsparciem, przysługuje wniosek o ponowną ocenę przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 1). Wniosek, o którym mowa w ust. 1, wnosi się, w terminie 7 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 14lzd, do: 1) instytucji odpowiedzialnej za realizację inwestycji; 2) jednostki wspierającej plan rozwojowy, w przypadku gdy na podstawie art. 14li ust. 1 wykonywała zadanie oceny przedsięwzięcia (art. 14lze ust. 2). Instytucja, o której mowa w ust. 2, niezwłocznie po dokonaniu ponownej oceny przedsięwzięcia informuje podmiot wnioskujący o objęcie wsparciem o wyniku ponownej oceny, pouczając o prawie złożenia skargi, o której mowa w art. 14lzf ust. 2 (art. 14lze ust. 7). W przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowną ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
Należy również wskazać, że zgodnie z art. 14lzf ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio.
Z kolei, przepis art. 30c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. stanowi, że w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może tę skargę uwzględnić, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą.
Pierwszą kwestią, która należy zbadać jest poruszony w treści odpowiedzi na skargę brak właściwości sądu administracyjnego skutkujący, w ocenie organu, koniecznością odrzucenia skargi.
Zgodnie z art. 14lzf ust. 1 i 2 u.z.p.p.r., do postępowania w zakresie wyboru przedsięwzięcia do objęcia wsparciem oraz ponownej oceny przedsięwzięcia nie stosuje się przepisów ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem art. 24 oraz przepisów dotyczących doręczeń i sposobu obliczania terminów, które stosuje się odpowiednio.
Wyjaśnić należy, że kwestia dotycząca kognicji sądów administracyjnych w sprawach dotyczących finansowania projektów z środków Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności (KPO) powierzenie dokonania ich przez tzw. operatorów (tu: A. SA) była już przedmiotem rozważań zarówno Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i wojewódzkich sądów administracyjnych (m.in. wyrok NSA z 9 kwietnia 2025 r., I GSK 179/25, czy prawomocne wyroki WSA w Poznaniu z: 11 marca 2025 r. sygn. akt III SA/Po 35/25 i 5 lutego 2025 r. sygn. akt III SA/Po 683/24), w których opowiedziano się za dopuszczalnością skargi w tego typu sprawach. Stanowisko to sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela.
Poza tym o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego - w niniejszej sprawie - przesądził NSA w powołanym już wyżej wyroku z 9 kwietnia 2025 r., I GSK 179/25.
Natomiast jak podał NSA w postanowieniu z 28 maja 2025r., I GSK 449/25, Legalis nr 3229143, kwestie zaskarżalności wydanych w trakcie tego rodzaju postępowania aktów prawa reguluje art. 14lzf u.z.p.p.r., który w ustępie 2 stanowi, że w przypadku ponownej negatywnej oceny przedsięwzięcia lub pozostawienia wniosku o ponowna ocenę przedsięwzięcia bez rozpatrzenia podmiot wnioskujący o objęcie przedsięwzięcia wsparciem może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Przepis ten dotyczy więc podmiotu, który wnioskował o objęcie przedsięwzięcia wsparciem, i uzyskał ponownie negatywną ocenę wniosku. Podmiotem tym w przedmiotowej sprawie był niewątpliwie skarżący.
Powyższe prowadzi do przyjęcia dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego w rozpoznawanej sprawie, a zatem niezasadności wniosku organu o odrzucenie a limine skargi strony jako niedopuszczalnej.
Dokonując kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia w tak zakreślonych granicach, należy przede wszystkim zauważyć, że istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do spełnienia przez wnioskodawcę kryterium wyboru B.4 (a w konsekwencji pozostających również w związku kryteriami wyboru B.5 i B.6) polegającego na tym, by przedsięwzięcie MŚP dotyczyło rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności wnioskodawcy. Wymagana liczba punktów do uzyskania w tym kryterium wynosiła 3. Brak spełnienia wymaganej liczby punktów w kryterium B 4 uniemożliwiło dalszą ocenę innych kryteriów. Kryterium B4 jest bowiem kryterium obligatoryjnym. Wnioskodawca musiał uzyskać wymaganą liczbę punktów w tym kryterium.
W ramach oceny spełnienia kryterium B 4 sprawdzeniu podlega, czy
1. wnioskodawca zaplanował działania, które przyczynią się do zwiększenia odporności przedsiębiorstwa na sytuacje kryzysowe (np. powodujące istotną zmianę dla przedsiębiorstwa lub branży), a rozszerzenie lub dywersyfikacja prowadzonej działalności przyczyni się do pozyskania szerszej grupy klientów dla oferowanych produktów i usług lub do wejścia i zaangażowania przedsiębiorstwa w nowe obszary działania, w tym w nowe technologie lub rynki w ramach sektora hotelarstwo, gastronomia (HoReCa), turystyka, kultura (0 pkt lub 1 pkt).
2. wnioskodawca ubiega się o wsparcie przedsięwzięcia MŚP, którego celem jest rozszerzenie lub dywersyfikacja prowadzonej działalności, w szczególności poprzez:
2.1. unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej,
2.2. zmianę sposobu produkcji lub dostarczania produktów lub usług,
2.3. zmiany w asortymencie produktów lub usług będących w ofercie wnioskodawcy,
2.4. pozyskanie nowych dostawców, dystrybutorów lub usługodawców,
2.5. zwiększenie grupy potencjalnych odbiorców,
2.6. wdrożenie metod odmiennych od dotychczas stosowanych metod produkcji lub zastosowanie rozwiązań nowszych niż dotychczas stosowane, zapewniających w szczególności niższe niż dotychczas koszty stosowania rozwiązania lub niższe niż dotychczas zużycie zasobów lub materiałów lub energii, lub niższe niż dotychczas obciążenie dla środowiska, np. mniej będzie wytwarzanych odpadów albo będą one efektywniej wykorzystane, itp.
Przez rozszerzenie lub dywersyfikację prowadzonej działalności gospodarczej rozumiane jest wzmocnienie prowadzonej działalności przedsiębiorstwa, realizacja nowych projektów, jak również przejście z jednego profilu działalności na inny profil działalności w ramach sektorów hotelarstwo, gastronomia (HoReCA), turystyka lub kultura objętych w każdym przypadku kodami PKD wskazanymi w załączniku do Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP (0 pkt albo 1 pkt).
Dywersyfikacja działalności nie może powodować rezygnacji wnioskodawcy z działalności w sektorze hotelarstwo, gastronomia (HOReCa), turystyka, kultura, tj. w zakresie wskazanych kodów PKD stanowiących załącznik do Regulaminu wyboru przedsięwzięć MŚP.
3. Wnioskodawca wskazał jako cel przedsięwzięcia MŚP uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi. Wnioskodawca na zakończenie realizacji przedsięwzięcia MŚP musi dysponować gotowym produktem lub usługą – oznacza to zakończenie fazy testów lub badań, w wyniku których został opracowany produkt końcowy.
Nowe produkty lub usługi muszą być objęte kodami PKD ujętymi w dokumentach rejestrowych MŚP najpóźniej w dacie zakończenia przedsięwzięcia MŚP. Weryfikacja nastąpi w oparciu o numery kodów PKD ujawnione w KRS lub CEIDG (0 pkt albo 1 pkt).
W opisanym na wstępie uzasadnienia komunikacie PARP z 23 lipca 2024 r. wyjaśniono "Jak rozumieć kryterium B.4 (dywersyfikacja, rozszerzenie, nowy produkt lub usługa)" kryterium składa się z 3 obowiązkowych elementów, z których każdy jest osobno punktowany:
4. zwiększenie odporności,
5. rozszerzenie lub dywersyfikacja,
6. nowy produkt lub usługa.
Każdy z wymienionych elementów musi zostać zrealizowany w ramach przedsięwzięcia MSP, aby kryterium B.4 mogło zostać uznane za wypełnione. Oznacza to, że ocenie podlegają łącznie te 3 elementy. PARP wskazał, że w punkcie 2. zostało dookreślone w treści kryterium, w jaki sposób można dokonać dywersyfikacji lub rozszerzenia działalności. Może to nastąpić m. in. przez wymienione w tym punkcie "unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej". W tym punkcie badany jest cel przedsięwzięcia, którego jednym z elementów może być unowocześnienie, ale warunek ten musi być spełniony łącznie elementem wskazanym w punkcie 3. (nowy produkt lub usługa). Unowocześnienie bazy usługowej lub produkcyjnej musi nastąpić przez "uruchomienie produkcji nowego produktu lub rozpoczęcie świadczenia nowej usługi", o którym mowa w punkcie 3.
Oceniający, a w ślad za nim organ, przyznali za spełnienie tego kryterium 0 pkt zamiast wymaganych (minimum) 3. Zatem uznali, że skarżący w ogóle nie spełnił tego kryterium.
Zdaniem Sądu skarżący prawidłowo zarzucił organowi, iż niezgodnie z opisanymi zasadami oraz nader arbitralnie ocenił spełnienie kryterium B.4. (a w konsekwencji również B.5 i B.6).
Wbrew twierdzeniom organu wnioskowane przez skarżącego "nowe usługi wprowadzone do oferty hotelu" obejmują m.in. organizację specjalistycznej usługi eventowej skierowanej przede wszystkim do klientów biznesowych, które obejmują organizację konferencji, warsztatów, seminariów oraz innych wydarzeń korporacyjnych, w tym również co do świadczenia "usług eventowych w dowolnym miejscu w klienta, na co pozwala kupowany namiot eventowy oraz oferowane usługi kateringowe (por. str. 24 z 65 wniosku strony z 20 listopada 2024 r.). Natomiast na str. 19 wniosku z 20 listopada 2024 r. skarżący różnicuje usługi eventowe, które umożliwią organizację eventow networkingowych, biznesowych i firmowych przyjęć. Oznacza to, że ww. usługi eventowe, o których wspomina strona w uzasadnieniu swojego wniosku, nie należą do jednorodnych usług z branży hotelarskiej.
Wbrew twierdzeniom organu wnioskowana przez skarżącego mobilne usługi eventove tj. cyt. "w dowolnym miejscu klienta, na co pozwala kupowany namiot eventowy" może być kwalifikowana jako nowa usługa niekoniecznie wprost określona PKD 56.10.B (wskazana w informacji z Krajowego Rejestru Sądowego – por. karta nr 111 verte akt sądowych), a nie jedynie nowym kanałem dystrybucji usług i produktów oferowanych przez skarżącego. Działalność związana z wynajmem namiotów eventowych lub ich organizacją można bowiem sklasyfikować pod różnymi kodami PKD, najczęściej PKD 77.39.Z "Wynajem i dzierżawa pozostałych maszyn, urządzeń i dóbr materialnych, gdzie indziej niesklasyfikowanych", lub PKD 82.30.Z "Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów", jeśli podmiot zajmuje się kompleksową organizacją eventów. Względnie PKD 82.30.Z - Działalność związana z organizacją targów, wystaw i kongresów, który jest odpowiedni, jeśli działalność podmiotu polega na kompleksowej organizacji imprez, w tym eventów, na których używane są namioty. Obejmuje to zarządzanie, organizację i promocję wydarzeń. Innym możliwym kodem jest 93.29.Z - Pozostała działalność rozrywkowa i rekreacyjna: Ten kod może być stosowany, jeśli organizacja eventów (z użyciem namiotów) jest bardziej powiązana z organizacją imprez rozrywkowych i rekreacyjnych, na przykład festiwali czy innych wydarzeń o charakterze kulturalnym.
We wniosku skarżący podał, że planowane przedsięwzięcie pozwoli na wprowadzenie na rynek dodatkowych, mobilnych usług eventowych, a zatem pozwalających na rozszerzenie rynku działalności o imprezy plenerowe, targi, wystawy, spotkania firmowe, wesela itp.
W ocenie Sądu nie można uznać, że ww. mobilne usługi eventowe nie są nową usługą, a tym samym nie stanowią rozszerzenia lub dywersyfikacji działalności.
Wbrew twierdzeniom organu nie jest ona jedynie unowocześnieniem i ulepszeniem dotychczasowej usługi sprzedaży produktów "na wynos"/katering. Na co nie zwrócił uwagi organ (a wcześniej oceniający) oferta mobilnych usług eventowych, która dostarczana jest na różnego rodzaju imprezy ("w dowolnym miejscu klienta, na co pozwala kupowany namiot eventowy") na których produkty restauracyjne są przyrządzane i serwowane to nie jest to samo, co dowóz produktów wcześniej w stacjonarnej placówce przygotowanych (katering). Organ błędnie więc zrównał planowaną przez skarżącego usługę z usługą, która polegałaby na oferowaniu dostawy przygotowanej wcześniej w restauracji (katering).
Pominął, że w przypadku mobilnych usług kateringowych zmienia się rodzaj usługi, jej charakterystyka i logistyka działalności. To nie tylko nowy kanał dystrybucji, gdyż skarżący planuje przyrządzać produkty poza kawiarnią/restauracją/hotelem. Wnioskowany "namiot eventowy" to nowa przestrzeń do przygotowywania i podawania produktów. Przygotowywania produktów w różnych miejscach (np. na targach, weselach) może się wiązać z innymi wymogami lokalowymi i formalnymi (np. opłaty, zgody za postój). Stanowisko organu wskazujące na brak planowania nowej usługi było więc nieprawidłowe. Zauważyć również należy, że uzasadnienie zaskarżonej oceny i opinie eksperta nie były rzetelne ani klarowne. Ekspert w dużej części przytoczył (zacytował) uzasadnienie wniosku z 20 listopada 2024 r., ale nie poddał własnej, rzeczowej, merytorycznej analizie (ocenie), czy proponowane przez stronę przedsięwzięcia są/mogą stanowić nowe usługi. Zdaniem Sądu ma to być własna, indywidualna ocena tego eksperta, a nie ograniczenie się tylko do zacytowania, w przeważającej części, wniosku strony.
Odnośnie kwestii zwiększenia odporności ekspert w ogóle się nie odniósł się do podawanego przez organ braku wykazania poprawy na przyszłe pandemie. Organ też tej kwestii nie wyjaśnił.
Powyższe prowadzi do wniosku, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Dlatego też Sąd na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 1 w zw. z art. 14zlf ust. 3 u.z.p.p.r. orzekł jak w sentencji.
Ponownie oceniając wniosek organ uwzględniając powyższe dokona ponownej oceny spełnienia przez wnioskodawcę kryterium B.4.
O kosztach orzeczono po myśli art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od organu na rzecz skarżącego koszty procesu w kwocie 697 zł, która obejmuje wpis w kwocie 200 zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie 480 zł wg norm przepisanych i opłatę skarbowa w kwocie 17 zł.