III SA/Gl 429/25

III SA/Gl 429/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-12-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-05-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Machcińska
Małgorzata Herman /przewodniczący/
Marzanna Sałuda /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6198 Inspekcja pracy
Hasła tematyczne
Inspekcja pracy
Skarżony organ
Inspektor Pracy
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 1483
art. 44
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi Izby Administracji Skarbowej w K. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia 6 marca 2025 r. nr [...] w przedmiocie nakazu dostarczenia pracownikom krzeseł spełniających określone wymagania oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z 06.03.2025r. nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w K. – po rozpoznaniu odwołania [...] Izby Administracji Skarbowej w K. – dalej [...], skarżący od decyzji Okręgowego Inspektora Pracy w K. - nakazu z dnia 23 stycznia 2025 r. o nr [...] utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję.
Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia 06.03.2025 Inspektor Pracy w K. nakazał Izbie Administracji Skarbowej w K.;
1. Urządzić na parterze oraz na 1 i 2 piętrze budynku Urzędu Skarbowego w Z. przy ul. [...] oddzielne ustępy dla kobiet i mężczyzn. Termin wykonania; 30.06.202r.
2. Zapewnić zgodne z Polską Normą PN-EN 1264-1; 2022 oświetlenie pomieszczenia pracy nr [...] w budynku Urzędu Skarbowego w Z. przy ul. [...] i potwierdzić pomiarami zgodność z Polską Normą parametrów oświetlenia. Termin wykonania; 31.03.2025 r.
3. Dostarczyć pracownikom wykonującym prace na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe w Urzędzie Skarbowym w Z. krzesła spełniające wymagania określone obowiązującymi przepisami. Termin wykonania: 30.07.2025r.
4. Oznakować i zabezpieczyć przewody elektryczne ułożone na podłodze przy biurku w pomieszczeniu nr [...] budynku Urzędu Skarbowego w Z. przy ul. [...].
W zakresie terminu wykonania decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności .
W podstawie prawnej organ wskazał m.in. art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz.U. z 2024r. poz. 97 ze zm. z 2024r. poz. 834), art. 207 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974r. Kodeks pracy (Dz.U. z 2023r. poz. 1465 ze zm. oraz z2024r. poz. 1222), § 4 w związku z pkt 5 załącznika do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. Nr 148, poz. 973 ze zm. z 2023r. poz. 2367),
W odwołaniu skarżący zakwestionował legalność wydanej decyzji w zakresie pkt 3 i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania w ww. części, z uwagi na naruszenie art. 156 § 1 pkt 5 i 6 kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 12 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy poprzez wydanie decyzji, która była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały do wyznaczonego terminu jej realizacji, a nadto w razie jej wykonania mogłaby wywołać czyn stanowiący naruszenie dyscypliny finansów publicznych w związku z treścią art. 11 ust. 1 i 3 oraz art. 44 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Ponadto Strona zarzuciła organowi naruszenie art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez wydanie decyzji, której realizacja może spowodować naruszenie zasady racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi.
Okręgowy Inspektor Pracy w K. po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdził, iż w trakcie kontroli przeprowadzonej w dniach 20 grudnia 2024 r, oraz 10, 20 i 22 stycznia 2025 r. inspektor pracy dokonał przeglądu stanowisk pracy w pomieszczeniach pracy znajdujących się w budynku nr [...] przy ul. [...] i w budynku nr [...] przy ul. [...]. W ich trakcie stwierdzono, że krzesła stanowiące wyposażenie stanowisk pracy wyposażonych w monitory ekranowe nie mają regulacji wysokości oparcia odcinka lędźwiowego kręgosłupa oraz regulowanych podłokietników. Powyższe ustalenia zostały zawarte w protokole kontroli o nr [...], który pracodawca podpisał w dniu 22 stycznia 2025 r, nie wnosząc zastrzeżeń do jego treści.
Organ II instancji zauważył, iż zadaniem organu kontrolnego Państwowej Inspekcji Pracy jest nadzór i kontrola przestrzegania prawa pracy, a w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Naruszenie przez pracodawcę przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy obliguje inspektora pracy przeprowadzającego kontrolę do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie (art, 11 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy). Obowiązki pracodawcy w dziedzinie ochrony pracy wynikają z przepisów prawa oraz z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, o czym mowa w art. 207 kodeksu pracy. W szczególności pracodawca jest zobowiązany m.in. organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy, zapewnić przestrzeganie przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień i kontrolować ich wykonanie. Stwierdzenie zatem w czasie kontroli Państwowej Inspekcji Pracy okoliczności niewypełnienia w ogóle, bądź niewypełnienia należycie, obowiązków pracodawcy w zakresie zapewnienia pracownikom bezpiecznych i higienicznych warunków pracy, rodzi po stronie organu konieczność wystosowania wobec pracodawcy nakazu usunięcia w określonym terminie stwierdzonych uchybień stosownie do zapisu art. 11 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy.Bezpieczne i higieniczne warunki pracy określa ustawa kodeks pracy i wydane na jego podstawie akty wykonawcze z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy.
Organizując stanowisko pracy wyposażone w komputer pracodawca powinien uwzględnić wymagania określone w przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe. W wyniku nowelizacji powyższego rozporządzenia, która weszła w życie z dniem 17 listopada 2023 r. zmianie uległy minimalne wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii, jakie powinny spełniać stanowiska pracy wyposażone w monitory ekranowe, stanowiące załącznik do tego rozporządzenia. Wynika z nich m.in., że krzesło stanowiące wyposażenie stanowiska pracy powinno posiadać:
1. dostateczną stabilność przez wyposażenie go w podstawę co najmniej pięciopodporową z kółkami jezdnymi,
2. regulację wysokości siedziska, regulację wysokości oparcia odcinka lędźwiowego kręgosłupa, regulację kąta pochylenia oparcia oraz odpowiednie wymiary oparcia i siedziska, zapewniające wygodną pozycję ciała i swobodę ruchów,
3. wyprofilowanie siedziska i oparcia odpowiednie do naturalnego wygięcia kręgosłupa i ud,
4. możliwość obrotu wokół osi pionowej o 360°,
5. regulowane podłokietniki.
Ponadto, mechanizmy regulacji wysokości siedziska i pochylenia oparcia powinny być łatwo dostępne i proste w obsłudze oraz tak usytuowane, aby regulację można było wykonywać w pozycji siedzącej.
Organ II instancji podniósł, iż pracodawcy mieli 6 miesięcy od dnia wejścia w życie nowelizacji przywołanego rozporządzenia (tj. do 17 maja 2024 r.), na dostosowanie stanowisk pracy utworzonych przed dniem wejścia w życie nowelizacji, do minimalnych wymagań bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii określonych w tym rozporządzeniu.
Tymczasem w toku kontroli przeprowadzonej na przełomie 2024 r. i 2025 r. ustalono, że kontrolowany pracodawca pomimo upływu w/w terminu nie zrealizował w pełni ciążącego na nim obowiązku zapewnienia krzeseł posiadających możliwość regulacji wysokości oparcia odcinka lędźwiowego kręgosłupa oraz regulacji podłokietników zatem wydany nakaz zobowiązujący pracodawcę do dostarczenia pracownikom wykonującym prace na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe w Urzędzie Skarbowym w Z. krzeseł spełniających wymagania określone obowiązującymi przepisami, jest zasadny i znajduje oparcie w obowiązujących przepisach prawa.
Organ podkreślił, iż obowiązek zapewnienia przez pracodawcę bezpiecznych i higienicznych warunków pracy pracownikom, ustawodawca pracodawca musi realizować niezależnie od swojej sytuacji finansowej co znajduje potwierdzenie w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 15 maja 2019 r. sygn. akt II SA/Po 33/19. Podkreślił że na Izbie Administracji Skarbowej, jako pracodawcy, ciążą takie same obowiązki jak na innych podmiotach będących pracodawcami. Zasady racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi wynikające z ustawy o finansach publicznych, na które powołuje się Strona, nie mogą zwalniać pracodawców będących podmiotami publicznymi z zapewnienia bezpiecznych i higienicznych warunków pracy dla zatrudnianych pracowników. Tym bardziej, że nowelizacja przepisów w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe weszła w życie 17 listopada 2023 r. i możliwe było zaplanowanie środków na zakup krzeseł w budżecie na 2025 r.
Ponadto, w ocenie organu odwoławczego, zaproponowany w odwołaniu termin realizacji zaskarżonej decyzji na koniec 2027 r. jest zbyt odległy. Niemniej jednak Strona może ponownie wnieść wniosek o zmianę terminu realizacji decyzji po wskazaniu jakie działania podjęła w celu wykonania nałożonego obowiązku.
W ocenie organu II instancji na uwzględnienie nie zasługuje również argument o niewykonalności zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie przyjmuje się, że "trwała niewykonalność decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. zachodzi wówczas, gdy czynności składające się na treść obowiązków i uprawnień zawartych w decyzji są niewykonalne z przyczyn technicznych lub prawnych tkwiących w ich naturze" (wyrok NSA w Warszawie z 13 lutego 1986 r., sygn. akt III SA 1146/85). Potwierdza to m.in. wyrok NSA z 1 grudnia 2020 r. (sygn. akt II OSK 1583/18) "Niewykonalność decyzji/postanowienia w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. oznacza, iż rozstrzygnięcie z przyczyn prawnych bądź faktycznych nie może zostać wykonane i niewykonalność ta musi istnieć już w dacie jego wydania.
Niewykonalność prawna oznacza niemożność zastosowania się do dyspozycji rozstrzygnięcia z uwagi na istniejący w obowiązującym prawie zakaz lub nakaz określonego zachowania pozostającego w sprzeczności z wydaną decyzją. Natomiast niewykonalność faktyczna to brak możliwości wykonania decyzji z przyczyn technicznych". Z kolei twierdzenia o niewykonalności decyzji nie uzasadniają wysoki koszt wykonania lub nieopłacalność ekonomiczna (wyrok NSA z 4 stycznia 1999 r., IV SA 1239/97, LEX nr 48176; wyrok NSA z 20 grudnia 1984 r., I SA 804/84, ONSA 1984, nr 2, poz. 123). Na tej podstawie można stwierdzić, że obowiązek dostarczenia pracownikom wykonującym prace na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe w Urzędzie Skarbowym w Z. krzeseł spełniających wymagania określone obowiązującymi przepisami nałożony na Stronę jest wykonalny, gdyż znajduje uzasadnienie w obowiązującym stanie prawnym i brak jest jakichkolwiek przeszkód technicznych uniemożliwiających jego wykonanie.
W skardze do WSA w Gliwicach skarżący zarzucił organowi naruszenie;
- art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572) oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78, poz. 483) wobec naruszenia zasady praworządności poprzez dokonanie wykładni przepisów pkt 5 załącznika do rozporządzenia z dnia 1 grudnia 1998 r, w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 58) oraz § 2 Rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 18 października 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2367) z pominięciem celu społecznego jego wydania oraz kontekstu całego systemu prawa, co doprowadziło do wydania nakazu, którego wykonanie stanowić może naruszenie art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 1530, zwana dalej ufp),
- naruszenie art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - zasady praworządności poprzez pominięcie w zaskarżonej decyzji powszechnie obowiązujących przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (w szczególności jej art. 44 ust. 3) i brak odniesienia się do skutków z nich wynikających oraz brak rozważenia sprzecznie ciążących na Skarżącej obowiązków prawnych tj. zapewnienia pracownikom krzesła biurowego spełniającego aktualne wymagania oraz prawidłowego dokonywania wydatków publicznych;
- naruszenie art. 6 k.p.a. oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej - zasady praworządności poprzez dokonanie wykładni przepisów pkt 5 załącznika do rozporządzenia z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz.U. z 2025 r. poz. 58) oraz § 2 Rozporządzenia Ministra Rodziny i Polityki Społecznej z dnia 18 października 2023 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2367) z pominięciem celu społecznego jego wydania oraz kontekstu całego systemu prawa, co doprowadziło organ do takiego rozumienia w/w, przepisów, że w terminie w nim zakreślonym w ww. przepisach wszyscy pracodawcy w Polsce winni byli zutylizować uprzednio nabyte i spełniające aktualne normy krzesła i dokonać nabycia nowych;
- art. 77 § 1 w zw. z art. 7 oraz art. 80 kpa poprzez naruszenie przez organ zasady prawdy obiektywnej i dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz niedostateczne rozważenie i, nieuwzględnienie istotnych dla sprawy okoliczności z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu strony skarżącej, tj. poprzez powielenie stanowiska prezentowanego przez organ I instancji bez dokonania własnej oceny stanu faktycznego sprawy w kontekście obowiązku zapewnienia pracownikom krzesła biurowego spełniającego aktualne wymagania oraz zasady dokonywania wydatków publicznych w sposób celowy i oszczędny;
- art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 11 k.p.a. i art. 140 k.p.a. poprzez nieprawidłowe sporządzenie uzasadnienia decyzji i nie odniesienie się do wszystkich sformułowanych w odwołaniu zarzutów, w szczególności dotyczących wzajemnych relacji pomiędzy prawnymi obowiązkami Skarżącej wynikającymi z unormowań w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy oraz zasad dokonywania wydatków publicznych;
- art. 156 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. poprzez uznanie, że nie istniały przesłanki powodujące niewykonalność decyzji zawartej w pkt 3 nakazu, podczas gdy była i jest ona trwale niewykonalna z przyczyn prawnych ze względu na to, że jej wykonanie mogłoby stać w sprzeczności z prawidłowym przestrzeganiem ustawy o finansach publicznych, w szczególności dokonywania wydatków w sposób celowy i oszczędny, uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów oraz optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów, a nawet mogłoby wywołać czyn stanowiący naruszenie dyscypliny finansów publicznych w związku z treścią art. 11 ust. 1 i 3 oraz art. 44 ust. 1 i 3 ustawy o finansach publicznych – dalej ufp
- naruszenie art. 44 ust. 3 ufp poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję zawartą w pkt 3 nakazu, której realizacja w terminie wskazanym w nakazie spowodować może naruszenie przepisów ogólnie obowiązujących w zakresie zasady racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi oraz wyznaczenie pracodawcy będącemu jednostką budżetową nierealnego terminu realizacji decyzji zawartej w pkt 3 nakazu.
W konsekwencji skarżący wniósł o; uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji nr 3 nakazu z dnia 23 stycznia 2025 r. o numerze [...] oraz umorzenie postępowania w tym zakresie, ewentualnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Okręgowemu Inspektorowi Pracy w K.,
W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko co do nałożonego na skarżącego obowiązku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w zważył, co następuje.
Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2018 r., poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej p.p.s.a. ) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy.
Przedmiotem skargi [...] jest decyzja Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia 06.03.2025 r. na mocy której została utrzymana w mocy decyzja zawarta w punkcie 3 Inspektora Pracy z dnia 23.01.2025 r. w przedmiocie nakazu dostarczenia pracownikom wykonującym prace na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe w Urzędzie Skarbowym w Z. krzesła spełniające wymagania określone obowiązującymi przepisami.
Podstawę materialnoprawną wydanego nakazu w zakresie zaskarżonym przez skarżącego decyzji stanowiły art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2024 r., poz. 97 – dalej jako "u.p.i.p.") w zw. z art. 33 ust. 1 pkt 1 u.p.i.p., § 4 w zw. z pkt 5 załącznika do Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 roku w sprawie przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (DZ. U. z 2025 poz. 58 ) (dalej: rozporządzenie).
Na wstępie rozważań wskazać należy, iż zadaniem organów inspekcji pracy jest nadzór i kontrola przestrzegania prawa pracy, a w szczególności przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Dostrzeżenie przez organy inspekcji pracy naruszenia przez pracodawcę przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy obliguje te organy do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie (art. 11 pkt 1 u.p.i.p.). Obowiązki pracodawcy w dziedzinie ochrony pracy wynikają z przepisów prawa, z zasad bezpieczeństwa i higieny pracy oraz z osiągnięć nauki i techniki, o czym mowa w art. 207 § 2 k.p. Przepis ten nakazuje pracodawcy ochronę zdrowia i życia pracowników poprzez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest zobowiązany m.in. organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy, zapewnić przestrzeganie przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień i kontrolować ich wykonanie.
Przepisy dotyczące obowiązków pracodawców w zakresie ochrony życia i zdrowia pracowników są podstawowym składnikiem instytucji ochrony pracy. Mają one charakter bezwarunkowy (tj. obciążają pracodawcę niezależnie od sposobu spełniania świadczenia przez pracownika; wyr. SN z 13.4.2017 r., I PK 146/16, Legalis), niepodzielny (tzn. działania i zaniechania innych podmiotów nie zwalniają pracodawcy od odpowiedzialności za stan bhp w miejscu pracy), realny (muszą być wykonane w naturze, bez możliwości wykonania zastępczego w postaci wypłaty równowartości nieotrzymanego świadczenia) oraz podwójnie zakwalifikowany [są powinnościami ze stosunku pracy o charakterze zobowiązanym (kontraktowym) wobec pracownika i publicznoprawnym wobec państwa, którego wykonanie jest zabezpieczone nadzorem państwowym] (wyr. WSA w Bydgoszczy z 21.7.2010 r., II SA/Bd 527/10, CBOSA).
Skoro skarżący zaakceptował nakaz w zasadzie w większości nałożonych na nią obowiązków, kwestionując punkt 3 przedmiotem rozważań objęte będą wyłącznie zawarte w tym punkcie kwestie.
W puncie 3 decyzji Inspektor nakazał Izbie Administracji Skarbowej: dostarczyć pracownikom wykonującym prace na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe w Urzędzie Skarbowym w Z. krzesła spełniające wymagania określone obowiązującymi przepisami. Termin realizacji decyzji wyznaczono na dzień 30 lipca 2025r.
Rozporządzenie w § 4 określa, iż pracodawca jest obowiązany organizować stanowiska pracy wyposażone w monitory ekranowe w taki sposób, aby spełniały one minimalne wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ergonomii, określone w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
W myśl pkt 5.1 załącznika Krzesło stanowiące wyposażenie stanowiska pracy powinno posiadać: a) dostateczną stabilność przez wyposażenie go w podstawę co najmniej pięciopodporową z kółkami jezdnymi,
b) regulację wysokości siedziska, regulację wysokości oparcia odcinka lędźwiowego kręgosłupa, regulację kąta pochylenia oparcia oraz odpowiednie wymiary oparcia i siedziska, zapewniające wygodną pozycję ciała i swobodę ruchów,
c) wyprofilowanie siedziska i oparcia odpowiednie do naturalnego wygięcia kręgosłupa i ud,
d) możliwość obrotu wokół osi pionowej o 360°,
e) regulowane podłokietniki.
5.2. Mechanizmy regulacji wysokości siedziska i pochylenia oparcia powinny być łatwo dostępne i proste w obsłudze oraz tak usytuowane, aby regulację można było wykonywać w pozycji siedzącej.
Przywołane przepisy wprost zatem regulują co powinno posiadać krzesło stanowiące wyposażenie stanowiska pracy z monitorem ekranowym. Zatem ustalenia Inspektora zasadnie wskazują na niezachowanie wymogów prawa określonych w powołanych wyżej przepisach rozporządzenia przez skarżącego w sytuacji, gdy w protokole kontroli z dnia 20 stycznia 2025r. stwierdzono, iż krzesła stanowiące wyposażenie stanowisk pracy wyposażonych w monitory ekranowe nie mają regulacji wysokości odcinka lędźwiowego kręgosłupa oraz regulowanych podłokietników. Zasadnie zatem w pkt 3 nakazu Inspektor nałożył na Izbę Administracji Skarbowej w K. obowiązek dostarczenia pracownikom wykonującym prace na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe w Urzędzie Skarbowym w Z. krzeseł spełniających wymagania określone w w/w przepisach rozporządzenia. Mając to na uwadze Sąd uznał, że nałożenie na skarżącego obowiązku w nakazie opisanego w pkt 3 Inspektora Pracy znajdują oparcie w przepisach prawa. W ocenie Sądu w sprawie nie doszło przy tym do naruszenia art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. albowiem zebrany w sprawie materiał dowodowy był wystarczający do wydania spornej decyzji, a przy jego ocenie nie doszło do naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów.
Także nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 44 ust. 1 i 3 u.f.p. polegający na nie realnym wyznaczeniu pracodawcy terminu wykonania obowiązku z pkt 3 co może skutkować naruszeniem zasad racjonalnego gospodarowania środkami publicznymi. Skoro przepisy prawa pracy w sposób skonkretyzowany wskazują jakie wyposażenie winno towarzyszyć pracownikom wykonującym pracę na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe to wymóg ten musi być spełniony dla zapewnienia świadczenia przez nich pracy w sposób nie zagrażający ich zdrowiu. Argument nie posiadania wystarczających środków finansowych, czy też konieczności ponoszenia wydatków publicznych z zachowaniem art. 44 ust. 1 i 3 ufp który stanowi m.in. iż wydatki publiczne powinny być dokonywane: w sposób celowy i oszczędny, z zachowaniem zasad: uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów; w sposób umożliwiający terminową realizację zadań w żaden sposób nie zwalnia pracodawcy od zapewnienia bezpiecznych warunków pracy pracownikom. Skoro pracodawca powierza określony zakres zadań pracownikom na danym stanowisku, w tym przypadku wyposażonym w monitory ekranowe jego obowiązkiem jest działanie zgodne z prawem a zatem z wyposażeniem przewidzianym przepisami prawa. Podobnie jako niezasadny należy ocenić zarzut co do terminu wykonania obowiązku z pkt 3 nakazu, gdy jak wyżej nadmieniono rzeczą pracodawcy jest zapewnienie warunków pracy w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.
Także nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 156 § 1, art. 156 § 1 pkt 5 i 6 k.p.a. poprzez niezasadne uznanie, że nie istniały przesłanki powodujące niewykonalność decyzji zawartej w pkt 3 nakazu, podczas gdy była i jest ona trwale niewykonalna ze względu na to, że jej wykonanie mogłoby stać w sprzeczności z prawidłowym przestrzeganiem ustawy o finansach publicznych, a nawet mogłoby wywołać czyn stanowiący naruszenie dyscypliny finansów publicznych. Zdaniem Sądu nie można uznać, że zaskarżona decyzja była niewykonalna w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały. Niewykonalność decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. zachodzi wówczas, gdy nie ma możliwości technicznych jej wykonania, bądź istnieją prawne nakazy lub zakazy, które stwarzają nieusuwalną przeszkodę w wykonaniu praw lub obowiązków ustanowionych w decyzji. Inaczej rzecz ujmując niewykonalność prawna oznacza niemożność zastosowania się do decyzji z uwagi na istniejący w obowiązującym porządku prawnym zakaz lub nakaz określonego zachowania pozostający w sprzeczności z wydaną decyzją. Zdaniem Sądu taka sytuacja nie ma miejsca w sprawie gdyż nie istnieją prawne nakazy lub zakazy, które stwarzają nieusuwalną przeszkodę w wykonaniu obowiązków ustanowionych w decyzji. Nie stanowi takiego w szczególności zakazu powoływana regulacja art. 44 ufp.
W powyższych okolicznościach, brak było podstaw do zakwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i poprzedzającego ją nakazu inspektora pracy, które zostały wydane na skutek wyczerpującego wyjaśnienia sprawy, na podstawie prawidłowej oceny zgromadzonych dowodów, w tym protokołu kontroli oraz trafnych ustaleń i ocen prawnych, zawartych w ich uzasadnieniu, jak tego wymaga art. 107 § 3 k.p.a.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi jako nieuzasadnionej.