III SA/Gl 425/24

III SA/Gl 425/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-03-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-05-22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Pawlyta
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący/
Beata Machcińska /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Finanse publiczne
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1270
art. 207
Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Starszy referent Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2025 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 20 marca 2024 r. nr 1153/RT/2024 w przedmiocie zwrotu dofinansowania przyznanego na realizację projektu w ramach środków objętych Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi K. G. (dalej również "Beneficjent" lub "Skarżący") jest decyzja Zarządu Województwa Śląskiego z dnia 20 marca 2024 r. wydana w przedmiocie zwrotu dofinansowania w kwocie 421.650,00 zł wraz z należnymi odsetkami.
Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Decyzją z dnia 27 listopada 2023 r., wydaną na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz art. 60 pkt 6 i art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1270 z późn. zm., dalej "u.f.p."), art. 10 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 9 ust. 2 pkt 9a ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 818 z późn. zm., dalej "ustawa wdrożeniowa"), art. 104 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 775 z późn. zm., dalej "k.p.a."), po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego wszczętego z urzędu, Śląskie Centrum Przedsiębiorczości w C Instytucja Pośrednicząca Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 (dalej również: "organ pierwszej instancji" lub "ŚCP") zobowiązało Beneficjenta, prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą G. z siedzibą w G. ([...] G.) ul. [...], który realizował Projekt pn. "Nabycie systemu informatycznego, który zoptymalizuje procesy kosztorysowania, harmonogramowania i wykonywania prac budowlanych oraz zarządzania zasobami w ramach prac budowlanych wewnątrz naszej firmy oraz umożliwi nam świadczenie e-usługi w tym zakresie firmom budowlanym" (zwanego dalej: "Projektem") w oparciu o umowę nr [...] z dnia 13 grudnia 2017 r. z późniejszymi aneksami, zawartą pomiędzy Beneficjentem a Województwem Śląskim - Śląskim Centrum Przedsiębiorczości z siedzibą w C, w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa III "Konkurencyjność MŚP", Działanie 3.3 Technologie informacyjno-komunikacyjne w działalności gospodarczej, finansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR), do zwrotu w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, wypłaconego dofinansowania w kwocie należności głównej 421.650,00 zł (słownie: czterysta dwadzieścia jeden tysięcy sześćset pięćdziesiąt złotych 00/100) wraz z należnymi odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania przez Bank Gospodarstwa Krajowego środków na rachunek Beneficjenta do dnia zapłaty, tj. od kwoty;
- 43.650,00 zł (słownie: czterdzieści trzy tysiące sześćset pięćdziesiąt zł 00/100), jako należności głównej dotyczącej środków finansowych otrzymanych przez Beneficjenta ze środków europejskich w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 wypłaconych na podstawie wniosku o płatność nr [...], od dnia 25 stycznia 2019 r. dnia zapłaty,
- 378.000,00 zł (słownie: trzysta siedemdziesiąt osiem tysięcy zł 00/100), jako należności głównej dotyczącej środków finansowych otrzymanych przez Beneficjenta ze środków europejskich w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014-2020 wypłaconych na podstawie wniosku o płatność nr [...], od dnia 25 stycznia 2019 r. do dnia zapłaty.
Organ pierwszej instancji ustalił, że Skarżący na podstawie umowy o dofinansowanie nr [...] z dnia 13 grudnia 2017 r. (z późniejszymi aneksami, dalej "umowa o dofinansowanie") otrzymał dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (zwanego dalej: EFRR) w kwocie należności głównej 421.650,00 zł na realizację Projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2014- 2020, Oś Priorytetowa III "Konkurencyjność MŚP", Działanie 3.3 Technologie informacyjno- komunikacyjne w działalności gospodarczej (zwanego dalej: Programem lub RPO WSL 2014-2020).
Beneficjent uzyskał dofinansowanie w kwocie 421.650,00 zł na podstawie dwóch wniosków o płatność:
1. [...]
- kwota wydatków kwalifikowanych: 97. 000,00 zł,
- kwota dofinansowania: 43. 650,00 zł,
w ramach którego rozliczył fakturę nr [...] z 16 kwietnia 2018 r. dotyczącą "zakupu wartości niematerialnej i prawnej w postaci specyfikacji funkcjonalno-technicznej Systemu i projektu bazy danych, szczegółowo opisujących wszystkie algorytmy oraz sposób działania poszczególnych funkcjonalności systemu" wystawioną przez P. S.A;
2. [...]
- kwota wydatków kwalifikowanych: 840.000,00 zł,
- kwota dofinansowania: 378.000,00 zł,
w ramach którego rozliczył faktury wystawione przez P. S.A:
- nr [...] z 16 kwietnia 2018 r. dotyczącą "bazy danych polskich i niemieckich firm budowlanych umożliwiającej kontakt pomiędzy firmami budowlanymi realizującymi zlecenia a ich podwykonawcami i dostawcami materiałów",
- nr [...] z 20 czerwca 2018 r. dotyczącą "dostawy wartości niematerialnej i prawnej w postaci systemu informatycznego z wyłączeniem modułu automatycznego generowania harmonogramu zakupowego",
- nr [...] z 5 lipca 2018 r. dotyczącą "dostawy wartości niematerialnej i prawnej w postaci systemu informatycznego. Moduł automatycznego generowania harmonogramu zakupowego".
Płatność końcowa nastąpiła w dniu 25 stycznia 2019 r. zgodnie z wnioskiem nr [...].
ŚCP podało, że w 2022 r. otrzymał od instytucji zewnętrznych oraz organów ścigania dokumentację dotyczącą Beneficjenta, w tym m.in. pismo z dnia 12 maja 2022 r. (data wpływu do ŚCP 18 maja 2022 r.), w którym Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. (dalej również "Naczelnik UCS") wskazał, że Beneficjent otrzymał i rozliczył w ewidencjach podatkowych dwie faktury zakupu wystawione przez P. S.A., NIP: [...] (faktura nr [...] z 16 kwietnia 2018 r. oraz faktura nr [...] z 16 kwietnia 2018 r.), które nie potwierdzają rzeczywistych transakcji pomiędzy podmiotami wskazanymi w tych fakturach, a zostały rozliczone w ramach projektu realizowanego przez Beneficjenta w ramach RPO WSL 2014-2020. Naczelnik UCS wskazał, że szczegółowe ustalenia w tym zakresie zawarte zostały w jego decyzji nr [...] z dnia 6 sierpnia 2021 r.
W ocenie organu pierwszej instancji analiza zgromadzonej dokumentacji, w tym decyzji Naczelnika UCS z 6 sierpnia 2021 r. potwierdziła wystąpienie nieprawidłowości w projekcie realizowanym przez Beneficjenta. Z tego powodu Wydział Postępowań Administracyjnych ŚCP notatką o nieprawidłowości z 9 czerwca 2023 r. (znak [...]) stwierdził nieprawidłowość powstałą w Projekcie realizowanym w ramach umowy o dofinansowanie przez Beneficjenta.
W związku z powyższym organ pierwszej instancji stwierdził naruszenie przez Beneficjenta zapisów umowy o dofinansowanie, tj. § 5 ust. 8, § 9 ust. 5 oraz § 11 ust. 2 i ust. 3, powodujące, że środki w ramach realizacji Projektu pobrane zostały nienależnie, co skutkuje, zgodnie z zapisami § 8 ust. 1 umowy o dofinansowanie, koniecznością zwrotu środków, odpowiednio w całości lub w części wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.
Dodatkowo zgodnie z zapisami § 20 ust. 1 pkt 16 umowy o dofinansowanie przedstawienie przez Beneficjenta w toku wykonywanych czynności związanych z Projektem nieprawdziwych, sfałszowanych, nieścisłych, podrobionych, przerobionych lub poświadczających nieprawdę albo niepełnych dokumentów, oświadczeń lub informacji w celu uzyskania, sprzeniewierzenia lub bezprawnego zatrzymania dofinansowania jest podstawą do rozwiązania umowy o dofinansowanie - Śląskie Centrum Przedsiębiorczości ma prawo przystąpić do rozwiązania umowy o dofinansowanie po odzyskaniu nienależnie pobranego dofinansowania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.
Po stwierdzeniu okoliczności, że środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały pobrane przez Beneficjenta nienależnie, ŚCP podjęło decyzję o wszczęciu procedury odzyskiwania wypłaconych Beneficjentowi środków wraz z odsetkami i pismem z dnia 3 lipca 2023 r. znak [...] (doręczonym w dniu 6 lipca 2023 r.), na podstawie art. 207 ust. 8 pkt 1 w związku z art. 207 ust. 1 pkt 3 u.f.p. (zgodnie z § 8 ust. 1 umowy o dofinansowanie), wezwało Beneficjenta do zwrotu środków w kwocie 421.650,00 zł w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków na rachunek Beneficjenta przez Bank [...].
Po bezskutecznym upływie terminu zwrotu należności, pismem z dnia 26 lipca 2023 r. znak [...] organ zawiadomił Beneficjenta o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu środków przeznaczonych na realizację Projektu w ramach RPO WSL 2014-2020 w związku z naruszeniem procedur obowiązujących przy ich wykorzystaniu. Korespondencja do Beneficjenta skierowana została na adres wskazany w umowie o dofinansowanie.
ŚCP wskazało, iż zgodnie z zapisami wniosków o płatność w Projekcie rozliczono 4 faktury wystawione przez firmę P. S.A. (FV nr [...], [...], [...] i [...]) natomiast informacja Naczelnika UCS z dnia 12 maja 2022 r. odnosiła się do faktur nr [...] i [...]. Wynika to z czynności dokonanych przez Urząd Celno-Skarbowy w B., który dysponował tylko ww. fakturami. Natomiast wykonawca P. S.A., wyłoniony przez Beneficjenta do realizacji Projektu, wystawił dokumenty księgowe, przedłożone następnie przez Beneficjenta do dofinansowania w postaci faktur: FV nr [...], [...], [...] i [...], które stanowią całość dofinansowanego Projektu i są ze sobą powiązane.
Reasumując, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, a w szczególności decyzji Naczelnika UCS z dnia 6 sierpnia 2021 r. organ pierwszej instancji stwierdził, że w toku realizacji Projektu doszło do przedłożenia przez Beneficjenta nierzetelnych i poświadczających nieprawdę dokumentów - faktur, które poświadczały nieprawdę, co do faktu zaistnienia opisanych tam zdarzeń gospodarczych, tj.:
- faktury nr [...] z dnia 16 kwietnia 2018 r. dotyczącacej "zakupu wartości niematerialnej i prawnej w postaci specyfikacji funkcjonalno-technicznej systemu i projektu bazy danych, szczegółowo opisujących wszystkie algorytmy oraz sposób działania poszczególnych funkcjonalności systemu" wystawionej przez P. S.A.;
- faktury nr [...] z dnia 16 kwietnia 2018 r. dotyczącej "bazy danych polskich i niemieckich firm budowlanych umożliwiającej kontakt pomiędzy firmami budowlanymi realizującymi zlecenia a ich podwykonawcami i dostawcami materiałów" wystawionej przez P. S.A.;
- faktury nr [...] z dnia 20 czerwca 2018 r. dotyczącej "dostawy wartości niematerialnej i prawnej w postaci systemu informatycznego z wyłączeniem modułu automatycznego generowania harmonogramu zakupowego" wystawionej przez P. S.A.;
- faktury nr [...] z dnia 5 lipca 2018 r. dotyczącej "dostawy wartości niematerialnej i prawnej w postaci systemu informatycznego. Moduł automatycznego generowania harmonogramu zakupowego" wystawionej przez P. S.A.
Zdaniem organu pierwszej instancji nieprawidłowość związana z przedłożonymi fakturami wystawionymi przez P. S.A. skutkuje obowiązkiem zwrotu całości wypłaconego dofinasowania. Natomiast moment wykrycia nieprawidłowości dopiero po zakończeniu realizacji Projektu nie przesądza o tym, aby organ mógł odstąpić od stwierdzenia nieprawidłowości i ustalenia kwoty do zwrotu.
2. W odwołaniu od tej decyzji Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, wniósł o uchylenie decyzji, zarzucając:
1. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art 107 6 1 k.p.a. - poprzez brak zgromadzenia niezbędnego materiału dowodowego, na skutek czego nie przeprowadzono postępowania dowodowego w niezbędnym zakresie i wydano decyzję w oparciu o materiał dowodowy niestanowiący wystarczającej podstawy dla ustaleń dokonanych w decyzji. W ocenie pełnomocnika Skarżącego organ w istocie w ogóle nie prowadził postępowania dowodowego, ograniczając się do podejmowania bezowocnych prób uzyskania dokumentów od innych instytucji;
2. bezpodstawne zastosowanie art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 u.f.p. - poprzez sprzeczność ustaleń organu na podstawie zebranego materiału dowodowego na skutek błędnej oceny tego materiału dowodowego, polegającą na nieuprawnionym przyjęciu, że rozliczone przez stronę faktury nr [...] oraz [...] r. nie potwierdzają rzeczywistych transakcji pomiędzy podmiotami wskazanymi w tych fakturach. Pełnomocnik wskazał, że ustalenia organu w ww. zakresie stanowią wyłącznie hipotezę nieopartą o żadne logiczne przesłanki ani zgromadzone dowody. Program do rozliczeń pracowników był rzeczywiście wykonany przez G. sp. z o.o. dla O.Ltd: I etap w lutym 2018 r., II etap - w okresie późniejszym. O.Ltd prawa do tego programu nie sprzedało P. S.A., czy [...] A. K. lecz bezpośrednio na rzecz angielskiej spółki E. (załączniki: 24 faktury);
3. naruszenie art. 8. art. 14 i art. 15 oraz art. 107 § 3 k.p.a. - poprzez brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jakie konkretne fakty składają się na całokształt okoliczności świadczących zdaniem organu o nieprawdopodobieństwie pomyłki przy wystawieniu faktur przez O. Ltd tytułem zbycia oprogramowania, czym naruszono fundamentalne zasady postępowania administracyjnego w postaci zasady pogłębiania zaufania, pisemności i dwuinstancyjności.
Pełnomocnik podkreślił, że organ nie ustalił, czy A. K. naprawił, czy nie naprawił pomyłkę (w zakresie fakturowania sprzedaży przez O. Ltd na rzecz [...] A. K., zamiast na P. S.A.). Nie wyjaśnił o jakich powiązaniach wzajemnych mowa, o jakich rozbieżnościach w datach wykonania usług, o jakich zmieniających się nazwach usług mowa, o jakim obiegu dokumentów.
Pełnomocnik zaskarżył w całości przedmiotową decyzję i wniósł o jej uchylenie. Ponadto Pełnomocnik wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów w postaci 24 wydruków faktur wystawionych przez O. Ltd nr.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [....], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] - celem wykazania faktu, że wykonywane przez G. Sp. z o.o. oprogramowanie stanowiące program do rozliczeń pracowników zostało zakupione przez O. Ltd i sprzedane następnie dalej do E..
3. Decyzją z dnia 20 marca 2024 r., wydaną na podstawie art. 104 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 41 ust. 1 i 2 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 2094 ze zm.), art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 12 pkt. 2 w zw. z art. 60 pkt 6, art. 61 ust. 3 pkt 2 w zw. z art. 67 ust. 1 u.f.p. oraz w zw. z art. 9 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 9 lit. c ustawy wdrożeniowej, Zarząd Województwa Śląskiego (dalej również "organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
Zarząd Województwa stwierdził, że organ pierwszej instancji wydał prawidłową decyzję w oparciu o zebrany w sprawie obszerny materiał dowodowy. W aktach sprawy znajduje się kopia decyzji Naczelnika UCS z 6 sierpnia 2021 r., która została w części dotyczącej Skarżącego udostępniona jego pełnomocnikowi.
Wskazał, że już po wydanej przez organ pierwszej instancji decyzji Prokuratura Regionalna w L. poinformowała organ, że w sprawie zostało wydane postanowienie o przedstawieniu zarzutów K. G. i A. G. Beneficjentowi postawiono zarzut doprowadzenia przedstawicieli ŚCP do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości. Treść postanowienia ogłoszona została Beneficjentowi w dniu 11 października 2023 r.
Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy argumentował, że zgodnie z treścią decyzji Naczelnika UCS z 6 sierpnia 2021 r. w dokumentacji źródłowej O. brytyjski organ podatkowy nie stwierdził zarówno faktur wystawianych przez O. na rzecz E., jak też umowy z tym podmiotem, dotyczącej wykonania projektu funkcjonalnego systemu do rozliczeń godzin przepracowanych przez pracowników na budowach. Organ odwoławczy wskazał, że zapoznał się z treścią faktur wytworzonych przez O.LTD 2 H., U.na rzecz E. Limited, wygenerowanych na portalu fakturownia.pl. Podkreślił, że zarówno faktury, jak i ewentualna umowa (organ dysponuje wyłącznie dołączonymi do odwołania fakturami) nie zostały ujawnione na wcześniejszych etapach postępowań - zarówno celno-skarbowego, jak i administracyjnego prowadzonego przez ŚCP. Nie było mowy o ich istnieniu również w momencie przedstawienia Beneficjentowi zarzutów (11 października 2023 r.). Organ odwoławczy stwierdził, że nie daje wiary przedstawionym wydrukom, gdyż w ślad za przesłanymi wydrukami dokumentów nie idą bowiem żadne konkretne twierdzenia, które organ mógłby uznać za wiarygodne, a które obaliłyby zidentyfikowane (zarówno przez ŚCP, jak i pozostaje organy) naruszenia. Organ odwoławczy wskazał, że zarówno kopia odwołania pełnomocnika, jak i załączniki w postaci 24 wydruków faktur, a także kopia decyzji nr [...] zostały przekazane przez ŚCP do Prokuratury Regionalnej w L. (pismem z 12 stycznia 2024 r., sygn. [...]) celem dołączenia do akt sprawy RP [...].
4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, wniósł o uchylenie decyzji Zarządu Województwa w całości, a także o uchylenie w całości poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji z dnia 27 listopada 2023 r. oraz o zasądzenie od organu administracji na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa radcowskiego według norm przepisanych.
Zarzucił naruszenie:
- przepisów art. 7, art. 8, art. 14 i art.15, art. 73 § 1, art. 77 §1 i art. 107 § 1 k.p.a. polegające na naruszeniu zasady pisemności, zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania, zasady udostępniania akt sprawy oraz zasady dwuinstancyjności postępowania, poprzez nieumieszczenie w aktach sprawy i nieudostępnienie stronie wszystkich dokumentów, które stanowiły element stanu faktycznego sprawy i podstawę rozstrzygnięcia, mianowicie decyzji Naczelnika UCS z dnia 6 sierpnia 2021 r.. a w konsekwencji niezgromadzenie w należytej formie niezbędnego materiału dowodowego, nieprzeprowadzenie postępowania dowodowego w niezbędnym zakresie i wydanie decyzji w oparciu o materiał dowodowy niestanowiący wystarczającej podstawy dla ustaleń dokonanych w decyzji oraz o materiał dowodowy nieujawniony stronie w trakcie prowadzonego postępowania,
- naruszenie przepisów art. 7, art. 77 §1 i art. 80 k.p.a. polegające na sprzeczności ustaleń organu z materiałem dowodowym zebranym w sprawie na skutek błędnej oceny tego materiału dowodowego, polegającej na nieuprawnionym przyjęciu, że rozliczone przez stronę faktury nr [...] oraz [...] nie potwierdzają rzeczywistych transakcji pomiędzy podmiotami wskazanymi w tych fakturach, a w konsekwencji bezpodstawne zastosowanie art. 207 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 u.f.p.
Pełnomocnik zarzucił, że w aktach sprawy brak jakiejkolwiek adnotacji, iż poinformowano go, iż okazuje mu się jedynie fragment decyzji. Zatem wywody organu odwoławczego w tym zakresie nie mają żadnej podstawy i są niezgodne z prawdą. W aktach sprawy znajdują się dwa protokoły zapoznania się pełnomocnika strony z aktami sprawy: z dnia 13 września 2023 r. oraz 12 grudnia 2023 r. W toku obu czynności zapoznania się z aktami sprawy pełnomocnik strony wykonał fotokopie wszystkich znajdujących się w aktach dokumentów. Wykonane zdjęcia mają w nazwie plików zakodowaną datę i godzinę ich wykonania. Należy wskazać, że ani w dniu 13 września 2023 r., ani 12 grudnia 2023 r. nie okazano pełnomocnikowi Skarżącego decyzji obecnie znajdującej się na aktach sprawy 87-191 (karty 21193-21242).
Dowód: płyta DVD z zapisem 244 zdjęć akt sprawy okazanych stronie.
"Jak wynika z fotografii wykonanych przez pełnomocnika okazane mu akta sprawy zawierały nie ułożone w chronologicznym porządku zbiory kart nieponumerowanych. które to dokumenty już na etapie przekazania do organu II instancji zawierają numerację, choć wykonaną ołówkiem (!!!). M. in. znajduje się obecnie w aktach na kartach 87-191 decyzja podatkowa której pełnomocnikowi strony nie okazano. Z kolei w aktach sprawy nie znajdują się wydruki kart z decyzji z zamazanymi danymi oznaczonych 21229-21237 które okazano pełnomocnikowi strony w dniu 12.12.2023r."
Powyższe dowodzi, że organ pierwszej instancji nie prowadził w wymaganej formie pisemnej akt sprawy, zataił przed stroną posiadaną decyzję Naczelnika UCS z dnia 6 sierpnia 2021 r., którą do akt sprawy dołączył dopiero po wydaniu decyzji i wniesieniu przez stronę odwołania. W toku zapoznania się strony z aktami sprawy w dniu 13 września 2023 r. oraz 12 grudnia 2023 r.  nie okazał stronie kompletu posiadanych dokumentów. O ile w dniu 13 września 2023 r. dokument w postaci decyzji Naczelnika UCS z 6 sierpnia 2021 r. mógł nie być jeszcze w posiadaniu pracowników organu okazujących akta (prezentata wpływu dokumentów do organu nosi tę samą datę 13 września 2023 r.), to w dniu 12 grudnia 2023 r. działanie pracowników organu musiało być świadome i zmierzające do pozbawienia strony możliwości obrony jej praw w postępowaniu.
Powyższe działanie naruszyło prawo strony do wypowiedzenia się co do materiału dowodowego oraz prawo do złożenia wniosków dowodowych służących utrzymaniu stanowiska strony. Ponadto naruszono w sposób drastyczny zasadę dwuinstancyjności i gwarancję procedowania sprawy przez organy obu instancji w oparciu o pełen zgromadzony w sprawie materiał dowodowy.
Pełnomocnik skarżącego argumentował, że wskazywany program do rozliczeń pracowników był rzeczywiście wykonany przez G. Sp. z o.o. dla O. Ltd - I etap w lutym 2018 r., a II etap w okresie późniejszym. Nadto O. Ltd prawa do tego programu nie sprzedało P. S.A., czy [...] A. K., lecz bezpośrednio na rzecz angielskiej spółki E. Limited. Strona przedstawiła dowody księgowe tej transakcji w postaci 24 szt. faktur wystawionych przez O. Ltd dla E. Limited. Także ustalenia organu co do pomyłki w zakresie zafakturowania jego sprzedaży przez O. Ltd na [...] A. K. zamiast na P. S.A. nie mają żadnego odniesienia w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym. Organ nie ustalił czy A. K. naprawił, czy nie naprawił tę pomyłkę, czy zafakturował czy nie P. S.A.
5. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.
Przedmiotem sporu w sprawie jest legalność nałożenia na Beneficjenta obowiązku zwrotu dofinansowania w kwocie 421.650,00 zł wraz z należnymi odsetkami udzielonego mu na podstawie umowy o dofinansowanie z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego na realizację Projektu.
W ocenie Sądu, wydane w sprawie decyzje są zgodne z prawem, a zarzuty skargi niezasadne.
Zgodnie z art. 9 ust. 2 pkt 9 ustawy wdrożeniowej do zadań Instytucji Zarządzającej należy w szczególności odzyskiwanie kwot podlegających zwrotowi, na zasadach określonych w ustawie o finansach publicznych albo w umowie o dofinansowanie projektu, albo w decyzji o dofinansowaniu projektu, w tym wydawanie decyzji o zwrocie środków przeznaczonych na realizację programów, projektów lub zadań oraz decyzji o zapłacie odsetek, o których mowa odpowiednio w art. 207 ust. 9 i art. 189 ust. 3b u.f.p.
Z kolei art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. stanowi, że w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy.
Stosownie zaś do art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu.
Ugruntowanym już w orzecznictwie stanowiskiem jest, że poprzez inne procedury w rozumieniu art. 184 ust. 1 u.f.p. należy rozumieć nie tylko przepisy prawa powszechnego krajowego i unijnego, ale również procedury, o jakich jest mowa w umowie o dofinansowanie ustanowione w dokumentach programowych, jak i samą umowę (np. wyroki NSA: z 14 września 2023 r., I GSK 1283/22; z 13 kwietnia 2023 r., I GSK 173/19; z 11 października 2018 r., I GSK 931/18; z 12 października 2018 r., I GSK 1076/18, z 11 lipca 2018 r., I GSK 712/18; wyroki: WSA w Warszawie z 13 października 2017 r., V SA/Wa 1316/17; WSA w Gliwicach z 12 marca 2018 r., IV SA/Gl 815/17 i z 27 lutego 2018 r., IV SA/Gl 886/17).
Zgodnie z art. 207 ust. 8 i 9 pkt 1 u.f.p. w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa w ust. 1 tego przepisu (m. in. wykorzystania środków finansowych z naruszeniem procedur), instytucja zarządzająca wzywa beneficjenta do:
1) zwrotu środków lub
2) do wyrażenia zgody na pomniejszenie kolejnych płatności,
w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania. Po bezskutecznym upływie terminu, instytucja zarządzająca wydaje decyzję określającą kwotę przypadającą do zwrotu i termin, od którego nalicza się odsetki, oraz sposób zwrotu środków.
Stosownie do art. 24 ust. 9 ustawy wdrożeniowej w przypadku stwierdzenia wystąpienia nieprawidłowości indywidualnej:
1) przed zatwierdzeniem wniosku o płatność - instytucja zatwierdzająca wniosek o płatność dokonuje pomniejszenia wartości wydatków kwalifikowalnych ujętych we wniosku o płatność złożonym przez beneficjenta o kwotę wydatków poniesionych nieprawidłowo;
2) w uprzednio zatwierdzonym wniosku o płatność - właściwa instytucja nakłada korektę finansową oraz wszczyna procedurę odzyskiwania od beneficjenta kwoty współfinansowania UE w wysokości odpowiadającej wartości korekty finansowej, zgodnie z art. 207 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a w przypadku programu EWT - zgodnie z umową o dofinansowanie projektu albo decyzją o dofinansowaniu projektu.
Według art. 60 pkt 6 u.f.p., należności z tytułu zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich oraz inne należności związane z realizacją projektów finansowanych z udziałem tych środków, a także odsetki od tych środków i od tych należności są środkami publicznymi stanowiącymi niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym. Natomiast zgodnie z art. 67 u.f.p. do spraw dotyczących należności, o których mowa w art. 60, nieuregulowanych tą ustawą stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III Ordynacji podatkowej.
Ustawodawca, określając pojęcie "nieprawidłowości indywidualnej" w słowniku pojęć zawartym w art. 2 pkt 14) ustawy wdrożeniowej odsyła do definicji nieprawidłowości, o której mowa w art. 2 pkt 36 w rozporządzeniu ogólnym (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006; Dz.U.UE.L.2013.347.320 z dnia 2013.12.20).
W myśl art. 2 pkt 36 rozporządzenia ogólnego "nieprawidłowość" oznacza każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem.
Zdaniem Sądu w sprawie Skarżący dopuścił się naruszenie prawa w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia ogólnego.
Bezsporne w sprawie jest, że Skarżący na podstawie umowy o dofinasowanie Projektu i złożonych wniosków o płatność otrzymał kwotę dofinansowania w wysokości 421.650,00 zł, rozliczając 4 faktury wystawione przez firmę P. S.A. (FV nr [...], [...], [...] i [...]). Faktury te które stanowią całość dofinansowanego Projektu i są ze sobą powiązane.
Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego potwierdza stanowisko organów, że ww. faktury wystawione na rzecz Skarżącego przez P. S.A. nie odzwierciedlają rzeczywistych zdarzeń gospodarczych i nie mogły być podstawą uzyskania przez Skarżącego dofinasowania, o czym , jak wynika z akt sprawy, organ pierwszej instancji dowiedział się po złożeniu przez Skarżącego wniosków o płatność i uzyskaniu przez niego dofinansowania.
Naczelnik UCS w decyzji z dnia 6 sierpnia 2021 r. określił P. S.A. za kwiecień kwotę podatku od towarów i usług do zapłaty wynikającą z wystawionych m.in. na rzecz Skarżącego faktur VAT (nr [...] i [...]) w trybie art. 108 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
Wskazał, że z dokonanych w toku kontroli celno-skarbowej przekształconej w postępowania podatkowe ustaleń wynika P. S.A. nie wykonała usług opisanych na tych fakturach, usług tych również nie nabyła, w związku czym wystawione faktury nie potwierdzają rzeczywistych transakcji pomiędzy podmiotami wskazanymi w tych fakturach.
Naczelnik UCS, uzasadniając decyzję, argumentował, iż przesłuchany w dniu 21 lutego 2020 r. w charakterze świadka K. G. zeznał, że przetarg na wykonanie sytemu kosztorysującego i bazy danych polskich i niemieckich firm został wygrany przez P. S.A., a całością projektu zajmował się syn A. G. Nie wie kto wykonał usługę, odbierał ją syn A. Nie wie kto dostarczył efekty wykonanych usług, zajmował się tym A. G. Nie wie dlaczego protokół odbioru wartości niematerialnych i prawnych – specyfikacji funkcjonalno- technicznej podpisano w dniu 29 grudnia 2017 r., a fakturę wystawiono w dniu 16 kwietnia 2018 r. Nie zapoznał się ze specyfikacją. Nie zna podmiotu O. z siedzibą w W. P. S.A., składając wyjaśnienia dotyczące faktur wystawionych na rzecz Skarżącego powołała się na korzystanie z usług brytyjskiego podwykonawcy - spółki O., nie przesłała jednak faktur, informując, że zostały zabezpieczone przez Policję. Przekazała natomiast potwierdzenia zapłaty za faktury. W efekcie dalszego gromadzenia materiału dowodowego i przekazania z akt śledztwa faktur wystawionych przez O. na rzecz P. S.A., których treść nie odpowiadała sprzedaży dokonanej przez P. S.A. na rzecz Skarżącego, P. S.A. potwierdziła, że rzeczywiście dokumenty te nie są związane z jej sprzedażą, a właściwe faktury wystawione zostały omyłkowo na rzecz firmy A.
W ocenie Naczelnika UCS P. S.A. przekazała niezgodne z rzeczywistością informacje dotyczące zabezpieczenia odpowiednich dokumentów przez Policję , co więcej przekazała dowody zapłaty za faktury mające rzekomo mieć związek z zakupem usług podlegających sprzedaży na rzecz Skarżącego, dotyczące faktycznie całkiem innych zdarzeń. Zdaniem Naczelnika UCS działania P. S.A. w tym zakresie były celowe i zmierzały do ukrycia, że nie doszło do faktycznego nabycia usług niematerialnych i prawnych "sprzedanych" następnie Skarżącemu. Świadczą o tym min. składane w dalszej kolejności wyjaśnienia, z których wynika, że P. S.A. bezskutecznie próbowała skorygować zaistniałą pomyłkę. Naczelnik UCS wyjaśniania te uznał za niewiarygodne, stwierdzając, że P. S.A. celowo wprowadza organ podatkowy w błąd co do okoliczności faktycznych. Naczelnik UCS zwrócił uwagę, że faktury wystawione przez O. na rzecz A. dotyczą innych usług od tych, które miały być przedmiotem sprzedaży przez P. S.A. na rzecz Skarżącego. Brak jest również umowy pomiędzy O., a A. K., czy P. S.A. opisującej dokładnie jakiego rodzaju usługi miały być przedmiotem transakcji. Brak jest również jakiejkolwiek korespondencji rzekomo prowadzonej z O. droga e-mailową.
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia 29 września 2023 r. Prokurator Prokuratury Regionalnej w L. postanowił przedstawić Skarżącemu zarzuty, że w okresie od 10 kwietnia 2017 r. do 25 stycznia 2019 r. m.in. w G., działając w krótkich odstępach czasu i w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu osiągnięcia korzyści materialnej wspólnie i w porozumieniu z A.K. i innymi osobami doprowadził przedstawicieli Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w C. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w łącznej kwocie 421.650 zł w ten sposób, że Skarżący podpisał dniu 13 grudnia 2017 r. w ŚCP umowę na dofinansowania, składając wnioski o wypłatę dofinansowania, przedkładając nierzetelne oferty na realizację programu złożone m.in. przez P. S.A., a nadto przedkładając poświadczające nieprawdę dokumenty w postaci protokołów odbioru oraz faktur o numerach [...], [.,..], [...]na łączną kwotę brutto 1.164.202 zł wystawionych przez A. K. w imieniu P. S.A., potwierdzające wykonanie oprogramowania, podczas gdy oprogramowanie to nie zostało przez spółkę P. S.A. wykonane, w wyniku czego Skarżący otrzymał wypłatę dofinansowania na realizację projektu w kwocie 421.650 zł, które mu nie przysługiwało, tj. o przestępstwo z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 271 § 3 k.k. i art. 271a § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
Mając powyższe na względzie, Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że Skarżący w ramach Projektu współfinansowanego z RPO WSL 2014-2020 dopuścił się naruszeń obowiązujących przepisów prawa oraz postanowień umowy o dofinansowanie, tj.:
- § 5 ust. 8, w myśl którego zabronione jest przedstawienie w toku wykonywanych czynności związanych z Projektem nieprawdziwych, sfałszowanych, nieścisłych, podrobionych, przerobionych lub poświadczających nieprawdę albo niepełnych dokumentów, oświadczeń lub informacji w celu uzyskania, sprzeniewierzenia lub bezprawnego zatrzymania dofinansowania czy też nieujawnienie informacji mimo istniejącego obowiązku w tym zakresie, w tym samym celu;
- § 9 ust. 5, z którego wynika, że wszelkie działania nakierowane na obejście ustanowionych zasad kwalifikowania wydatków lub tworzenie sztucznych warunków w celu wykazania wobec IP RPO WSL - ŚCP, że dany wydatek spełnia warunki kwalifikowalności, stanowią rażące naruszenie warunków Umowy i mogą skutkować jej rozwiązaniem,
- § 11 ust. 2 i ust. 3, ponieważ Beneficjent zobowiązał się do realizacji Projektu z należytą starannością, w szczególności ponosząc wydatki celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i procedurami RPO WSL na lata 2014-2020 oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację Projektu.
Wskazane naruszenia stanowią nieprawidłowość, o której mowa w art. 2 pkt 36 rozporządzenia ogólnego i wpisują się w hipotezę normy prawnej przepisu art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. jako wykorzystanie środków z naruszeniem procedur. Zgodnie z dyspozycją ww. normy w takiej sytuacji środki podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji.
Wbrew zarzutom skargi organy działały zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.), podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), a nadto zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz dokonały swobodnej jego oceny (art. 80 k.p.a.), co zresztą znalazło wyraz w uzasadnieniach wydanych przez nie decyzji (art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.) - organy szczegółowo wskazały dowody, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia w sprawie.
Co istotne, Skarżący nie podważył skutecznie prawidłowo ustalonych okoliczności faktycznych sprawy.
Załączone do odwołania 24 faktury wytworzone przez O. LTD [...], U. na rzecz E., wygenerowane na portalu fakturownia.pl. nie zostały ujawnione na wcześniejszych etapach postępowań, zarówno celno-skarbowego, jak i administracyjnego prowadzonego przez ŚCP. Nie było mowy o ich istnieniu również w momencie przedstawieniu Skarżącemu zarzutów (11 października 2023 r.). Zasadnie organ odwoławczy nie dał wiary przedstawionym wydrukom. W ślad za przesłanymi wydrukami dokumentów nie idą bowiem żadne konkretne twierdzenia, czy dokumenty (np. umowa, protokoły odbioru), które organ mógłby uznać za wiarygodne, a które obaliłyby zidentyfikowane (zarówno przez ŚCP jak i pozostałe organy) naruszenia.
Z akt sprawy wynika, że Skarżący miał możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym zarówno w trakcie postępowania przed organem pierwszej instancji, jak i organem odwoławczym.
Mianowicie w dniu 13 września 2023 r. pełnomocnik Skarżącego zapoznał się z aktami postępowania administracyjnego. Z Protokołu wynika, że pełnomocnik wykonał fotokopie dokumentacji; nie wniósł zastrzeżeń co do udostępnionych mu dokumentów.
Pismem z dnia 26 września 2023 r. (doręczonym pełnomocnikowi 29 września 2023 r.) organ pierwszej instancji wyznaczył pełnomocnikowi Skarżącego 7 dniowy termin na zapoznanie się z aktami oraz wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Z tej możliwości pełnomocnik Skarżącego nie skorzystał.
Pełnomocnik Skarżącego zapoznał się z aktami postępowania już po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji, tj. w dniu 12 grudnia 2023 r. Z protokołu wynika, że wykonał zdjęcia akt sprawy w zakresie po dacie ostatniego zapoznania się z aktami, tj. od dnia 13 września 2023r.; nie wniósł zastrzeżeń co do udostępnionych mu dokumentów.
W odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji pełnomocnik Skarżącego powołał się na zarządzenie Prokuratury Regionalnej w L. z 7 września 2023 r. z którego wynika, że organ otrzymał materiały w postaci kart 21193-21246 akt śledztwa RP [...]. Wskazał, że w rzeczywistości w aktach znajdują się dokumenty przekazane przez prokuraturę: karta 21193 - karta tytułowa decyzji z 6 sierpnia 2021 r., karty 21229-21237 – bliżej nieokreślony dokument.
Organ odwoławczy pismem z dnia 25 stycznia 2024 r. zawiadomił pełnomocnika Skarżącego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się do zebranych w sprawie dowodów i materiałów. Z tej możliwości pełnomocnik Skarżącego nie skorzystał.
Na rozprawie w dniu 4 marca 2025r. pełnomocnik oświadczył, że z decyzją Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w B. z dnia 6 sierpnia 2021 r. oraz z aktami sprawy zapoznał się dopiero po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy.
W skardze do tut Sądu pełnomocnik zarzucił organowi pierwszej instancji, że ten zataił przed stroną posiadaną decyzję Naczelnika UCS z dnia 6 sierpnia 2021 r., którą do akt sprawy dołączył dopiero po wydaniu decyzji i wniesieniu przez stronę odwołania od niej.
Z akt sprawy wynika, że materiały z akt śledztwa RP [...] w postaci kopii kart 21193-21246 (decyzji z 6 sierpnia 2021 r.) zostały udostępnione organowi pierwszej instancji w dniu 13 września 2023 r. na podstawie zarządzenia prokuratora Prokuratury Regionalnej z dnia 7 września 2023 r., zatem, jak zauważył pełnomocnik Skarżącego, przedmiotowej decyzji z 6 sierpnia 2021 r. w dniu 13 września 2023 r. mogło jeszcze nie być w aktach sprawy. Decyzja organu pierwszej instancji została wydana zaś 27 listopada 2023 r.
Z dołączonej do skargi płyty DVD wynika, że pełnomocnikowi Skarżącego udostępniono materiał dowodowy zgromadzony w sprawie, w tym stronę tytułową decyzji Naczelnika UCS z 6 sierpnia 2021 r. (karta 21193), część tej decyzji, która dotyczy Skarżącego (karty od 21229 do 21237) i dokument - zarządzenie prokuratora Prokuratury Regionalnej z dnia 7 września 2023 r. o udostępnieniu organowi materiałów z akt śledztwa RP [...] w postaci kopii kart 21193-21246.
Podkreślić trzeba, iż pełnomocnik Skarżącego nie skorzystał z uprawnienia do zapoznania się z aktami i wypowiedzenia się do zebranych w sprawie dowodów i materiałów zarówno przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, jak i przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy. Jeżeli Pełnomocnik Skarżącego nie wiedział jaki charakter ma dokument o nr od 21229 do 21237, to w interesie Skarżącego winien tą kwestie wyjaśnić, składając do protokołu zastrzeżenia, czy żądając wyjaśnień od organu, szczególnie, że aktach znajdowała się karta tytułowa przedmiotowej decyzji z 6 sierpnia 2021 r. Jednak tego nie uczynił. Zapoznał się z ww. decyzją dopiero po wydaniu decyzji przez organ odwoławczy, czyniąc ze swego zaniechania główny zarzut skargi.
Dokument o nr od 21229 do 21237 stanowi część decyzji z 6 sierpnia 2021 r., która dotyczy faktur wstawionych przez P. S.A. na rzecz Skarżącego, jak również kontaktów Skarżącego z tym podmiotem oraz z m.in. O. LTD. Decyzja ta wydana została bowiem w przedmiocie określenia P. S.A. zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za marzec i kwiecień 2018 r., w której analizowano transakcje wieloma kontrahentami tego podmiotu, w tym również ze Skarżącym.
W cenie Sądu, takie postępowanie pełnomocnika Skarżącego nie uzasadnia zarzutu, że doszło do naruszenia prawa strony do wypowiedzenia się co do materiału dowodowego oraz prawa do złożenia wniosków dowodowych służących utrzymaniu stanowiska strony. W tym kontekście zarzut zatajenia przez organ pierwszej instancji decyzji Naczelnika UCS z dnia 6 sierpnia 2021 r. należy uznać za gołosłowny.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.