III SA/Gl 38/23

III SA/Gl 38/23 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-08-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-01-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Dorota Fleszer
Krzysztof Wujek /przewodniczący/
Magdalena Jankiewicz /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 171
art. 120a ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 7 pkt 2, ust. 8
Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Małgorzata Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2023 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 31 października 2022 r. nr 128/K/22 w przedmiocie ustania prawa do wypłaty świadczenia oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 31 października 2022 r., nr 128/K/22, Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach (dalej także: "organ odwoławczy" lub "organ II instancji"), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm. - dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu odwołania W. M. (dalej także: "skarżący" lub "strona skarżąca") od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Miejskiej Policji w K. (dalej także: "organ I instancji" lub "KMP") z dnia 5 października 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia ustania prawa do wypłaty świadczenia motywacyjnego - utrzymał w mocy ww. decyzję organu pierwszej instancji.
Przedmiotowa decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach wydana została w następującym stanie faktycznym.
Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 19 listopada 2020 r. Komendanta Miejskiego Policji w K. przyznano asp. szt. W. M. świadczenie motywacyjne po osiągnięciu 25 lat służby w wysokości 1.500 złotych miesięcznie.
W dniu 5 października 2022 r. Komendanta Miejskiego Policji w K. wydał postanowienie nr [...] o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego wobec skarżącego. Wobec powyższego KMP w K. rozkazem personalnym nr [...] z dnia 5 października 2022 r. stwierdził ustanie prawa skarżącego do wypłaty świadczenia motywacyjnego do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego.
Organ I instancji wskazał, że w świetle art. 120a ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz.U. z 2023 r, poz. 171) przedmiotowego świadczenia nie przyznaje się policjantowi, przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne lub dyscyplinarne do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania. Wskazując z kolei na przepis art. 120a ust. 8 cyt. ustawy, KMP w K. zauważył, że jeżeli po przyznaniu świadczenia motywacyjnego wystąpią okoliczności, o których mowa w ust. 7, niezwłocznie wydaje się decyzję stwierdzającą ustanie prawa do wypłaty tego świadczenia.
Pismem z dnia 14 października 2023 r. skarżący wniósł odwołanie od ww. rozkazu personalnego.
Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach zaskarżoną decyzją z dnia 31 października 2022 r., nr [...], utrzymał w mocy rozkaz personalny organu I instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Powołując się na art. 120a ust. 7 pkt 2 i art. 120a ust. 8 ustawy o Policji stwierdził, że Komendant Miejski Policji w K. w momencie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego przeciwko skarżącemu zobligowany był do wydania rozkazu personalnego o ustaniu prawa do wypłaty świadczenia motywacyjnego. Decyzja ta nie jest decyzją fakultatywną. Norma zawarta w ww. przepisie ma charakter bezwzględnie obowiązujący, co jednoznacznie wynika z jego treści.
Pismem z dnia 20 grudnia 2022 r. skarżący wniósł na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W treści skargi stwierdził, że pozbawienie go świadczenia motywacyjnego w kwocie 1.500 złotych miesięcznie do czasu prawomocnego zakończenia toczącego się postępowania dyscyplinarnego jest dla niego niesprawiedliwe oraz krzywdzące, bowiem negatywnie wpłynie to na sytuację finansową jego rodziny. Skarżący wskazał, iż zamierza udowodnić własną niewinność w toku postępowania dyscyplinarnego oraz że wniesione przez niego odwołanie jest w pełni zasadne.
W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, sąd administracyjny ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną, postanowienie, czy też inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności.
Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 - dalej także: "p.p.s.a.").
Na wstępie przypomnieć należy, że świadczenie motywacyjne zostało wprowadzone do ustawy o Policji ustawą z dnia 14 sierpnia 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1610), a jego celem było "zatrzymanie doświadczonych funkcjonariuszy o wysłudze co najmniej 25 lat jak najdłużej w służbie. W formacjach mundurowych podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych od kilku lat utrzymuje się wysoki poziom wakatów. Zapewnienie jak największej obsady etatowej służb mundurowych wpływa na prawidłową realizację zadań ustawowych nałożonych na te formacje." (Uzasadnienie do projektu ustawy o szczególnych rozwiązaniach dotyczących wsparcia służb mundurowych nadzorowanych przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, o zmianie ustawy o Służbie Więziennej oraz niektórych innych ustaw. Druk Sejmowy nr 432, Sejm IX Kadencji, tekst za LEX). Celem wprowadzenia nowego świadczenia było zatem zatrzymanie w służbie doświadczonych funkcjonariuszy, których wiedza i doświadczenie mogły być nadal z powodzeniem wykorzystywane przez służby mundurowe przy wykonywaniu przez nie powierzonych im zadań.
Świadczenie motywacyjne nie jest jednak przyznawane wszystkim policjantom. Podnieść bowiem należy, że art. 120a ust. 7 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2023r., poz.171) statuuje cztery przesłanki uniemożliwiające wydanie wobec funkcjonariusza decyzji o przyznaniu świadczenia motywacyjnego. Jedną z nich jest wszczęcie postępowania karnego w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego - do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania lub umyślne przestępstwo skarbowe lub postępowanie dyscyplinarne (pkt 2). Ustanowienie w art. 120a ust. 7 przesłanek negatywnych przyznania świadczenia motywacyjnego wskazuje, że ustawodawca chciał, aby miało ono charakter zachęty dla policjantów nie tylko do dłuższego pozostawania w służbie, ale również do tego, aby wykonywali oni obowiązki służbowe w jak najlepszy sposób - tak by ich pozostanie w służbie było elementem poprawiającym działanie Policji i jednocześnie nie powodowało uszczerbku w wizerunku społecznym Policji. Stąd tak ważnym jest, aby negatywne przesłanki odmowy przyznania świadczenia motywacyjnego były stosowane tak, aby zrealizować cele jakie założył ustawodawca w ustawie z dnia 14 sierpnia 2020 r.
Z powołanej regulacji wynika, że zgodnie z art. 120a ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o Policji funkcjonariuszowi przysługuje świadczenie motywacyjne po osiągnięciu 25 lat służby, ale nie więcej niż 28 lat i 6 miesięcy - w wysokości 1500 zł miesięcznie, albo 28 lat i 6 miesięcy służby - w wysokości 2500 zł miesięcznie.
Z kolei, zgodnie z art. 120a ust. 7 pkt 2 ustawy o Policji, świadczenia motywacyjnego nie przyznaje się policjantowi, przeciwko któremu wszczęto postępowanie karne w sprawie o przestępstwo umyślne ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe lub dyscyplinarne - do czasu prawomocnego zakończenia tego postępowania.
Przepis art. 120a ust. 8 ww. ustawy przewiduje, że jeżeli po przyznaniu świadczenia motywacyjnego wystąpią okoliczności, o których mowa w ust. 7, niezwłocznie wydaje się decyzję stwierdzającą ustanie prawa do wypłaty tego świadczenia. Stwierdzenie, że decyzję "wydaje się", i to "niezwłocznie", a nie że "można wydać" wskazuje, że ma ona charakter związany i organ nie ma żadnej możliwości podjęcia odmiennego rozstrzygnięcia.
W niniejszej sprawie bezsporne jest to, że w dniu 5 października 2022 r. Komendant Miejski Policji w K., działając na podstawie art. 120a ust. 7 pkt 2 ustawy o Policji, wydał decyzję nr [...], na mocy której stwierdził wobec skarżącego ustanie prawa do wypłaty świadczenia motywacyjnego od dnia 5 października 2022 r. do czasu prawomocnego zakończenia postępowania dyscyplinarnego. Ustanie prawa do świadczenia motywacyjnego związane było z zaistnieniem ustawowej przesłanki - wszczęcia wobec skarżącego postępowania dyscyplinarnego.
Następnie, w dniu 14 grudnia 2022 r. Komendant Miejski Policji w K.wydał orzeczenie nr [...] o uznaniu skarżącego za winnego popełnienia zarzuconych mu czynów i na podstawie art. 135j ust. 1 pkt 3 ustawy o Policji, odstąpił od wymierzenia kary dyscyplinarnej. Od powyższego orzeczenia skarżący wniósł odwołanie.
W ocenie Sądu, skarga strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 31 października 2022 r. nr 128/K/22, jak i utrzymana nią w mocy decyzja Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia 5 października 2022 r., nr [...] stwierdzająca ustanie prawa do wypłaty świadczenia motywacyjnego - nie naruszają obowiązujących przepisów prawa.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.