III SA/Gl 308/24

III SA/Gl 308/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-12-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-04-15
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne
Inspekcja sanitarna
Sygn. powiązane
II GZ 361/24 - Postanowienie NSA z 2024-08-28
Skarżony organ
Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 338
art. 36 ust. 1, art. 36 ust. 2
Ustawa z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, Protokolant Referent Stażysta Katarzyna Pisula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2024 r. sprawy ze skargi Fundacji J. w J. na decyzję Śląskiego Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Katowicach z dnia 26 lutego 2024 r. nr NS-BW.906.1.2024 w przedmiocie obciążenia kosztami czynności kontrolnych związanych z nadzorem sanitarnym oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 lutego 2024 r. nr NS- BW.906.1.2024 Śląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny (dalej: organ odwoławczy) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm. dalej: k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Fundację J. (dalej: Fundacja, skarżąca, strona), utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. (dalej: organ I instancji, PPIS), z dnia 17 stycznia 2024 r. obciążającą stronę opłatą w wysokości 1252,00 zł., za czynności kontrolne przeprowadzone w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego w dniu 5 grudnia 2023 r. w budynku Domu Seniora "[...]" ul. [...] w J. polegające na pobraniu 5 próbek wody wodociągowej ciepłej z instalacji ww. budynku, które podczas badań laboratoryjnych wykazały ponadnormatywną liczbę bakterii Legionella sp., w analizowanych próbkach. Powyższą decyzję organ I instancji wydał w oparciu o następujące przepisy prawne: art. 104 k.p.a., art.36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2023 r., poz. 338 z późn. zm.), art. 60 pkt 7 i art. 67 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1270 z późn. zm.), art. 47 § 1 i art. 63 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 z późn. zm.) oraz § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. nr 36, poz. 203).
Wskazane wyżej rozstrzygnięcia zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym:
W dniu 4 grudnia 2023r., pracownicy PPIS w J. pobrali próbki wody z instalacji ciepłej wody użytkowej w budynku Dom Seniora "[...]" przy ul. [...] w J. i po zapoznaniu się z wynikiem badań oraz analizy laboratoryjnej PPIS wydał decyzję z dnia 13 grudnia 2023 r., nr [...] stwierdzającą skolonizowanie instalacji ciepłej wody użytkowej na poziomie wysokim i zarządził wyłączyć z eksploatacji urządzenia wody ciepłej tworzące aerozol wodno-powietrzny oraz przeprowadzić zabiegi ich czyszczenia i dezynfekcji.
Od powyższej decyzji Fundacja nie wniosła odwołania. Natomiast w dniu 11 stycznia 2024r. PPIS wydał orzeczenie o jakości wody na podstawie próbek z 28 grudnia 2023r. pobranych w Domu Seniora "[...]" przy ul. [...] w J., stwierdzając w ramach kontroli wewnętrznej brak skażenia wody ciepłej w instalacji wodociągowej.
W dniu 15 stycznia 2024r. PPIS wydał orzeczenie o jakości wody na podstawie próbek z 3 stycznia 2024r. pobranych w Domu Seniora "[...]" przy ul. [...] w J., stwierdzając w ramach rekontroli brak skażenia wody ciepłej w instalacji wodociągowej.
Z kolei w dniu 5 grudnia 2023 r. upoważnieni pracownicy Państwowej Inspekcji Sanitarnej działający z upoważnienia organu I instancji pobrali próbki wody ciepłej do badań laboratoryjnych w pięciu punktach w budynku Domu Seniora przy ul. [...] i po zapoznaniu się z wynikiem badań PPIS wydał decyzję z dnia 13 grudnia 2023 r. nr [...] stwierdzającą skolonizowanie instalacji ciepłej wody użytkowej na poziomie bardzo wysokim i zarządził wyłączyć z eksploatacji urządzenia wody ciepłej tworzące aerozol wodno-powietrzny oraz przeprowadzić zabiegi czyszczenia i dezynfekcji.
W dniu 13 grudnia 2023 r. PPIS w J. drogą elektroniczną otrzymał "Informację o wynikach mikrobiologicznego badania wody", która stwierdzała ponadnormatywną obecność bakterii Legionella sp. w pobranych próbkach wody. W związku ze stwierdzonym poziomem skażenia instalacji budynku, organ I instancji w dniu 13 grudnia 2023 r. zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego oraz wydał decyzję merytoryczną nr [...] z dnia 13 grudnia 2023 r., której celem było doprowadzenie jakości wody do odpowiednich wymagań.
Strona w toku postępowania wykonała działania naprawcze oraz badania w punktach, w których stwierdzono obecność bakterii Legionella sp., zgodnie z zarządzeniami PPIS w J. ujętymi w punkcie 3 ww. decyzji z dnia 13 grudnia 2023 r. W przesłanych sprawozdaniach próbek wody nie stwierdzono obecności bakterii Legionella sp. Przeprowadzone działania naprawcze oraz wyniki badań wody potwierdziły skuteczność podjętych przez stronę czynności.
Od powyższej decyzji Fundacja nie wniosła odwołania.
W dniu 18 grudnia 2023r. PPIS wydał orzeczenie o jakości wody na podstawie próbki z 5 grudnia 2023r. pobranej w Domu Seniora "[...]" przy ul. [...] w J., stwierdzając w ramach bieżącego nadzoru bardzo wysokie skażenia wody ciepłej w instalacji wodociągowej.
Następnie PPIS wydał decyzję płatniczą z dnia 17 stycznia 2024 r. nr [...] obciążającą stronę opłatą w wysokości 1252,00 zł za badania mikrobiologiczne wody w zakresie bakterii Legionella sp. w próbkach wody ciepłej pobranych w dniu 5 grudnia 2023 r. w budynku Domu Seniora [...] ul. [...] w J.
W uzasadnieniu ww. decyzji organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2023 r., poz. 338 z późn. zm.), za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2, zgodnie z treścią, którego za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób i jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Opłatę ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. W niniejszej sprawie stroną jest Fundacja "[...]".
Nadto PPIS wskazał, że stosownie do postanowień art. 60 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych opłata ustalona niniejszą decyzją na podstawie ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej jest niepodatkową należnością budżetową o charakterze publicznoprawnym stanowiącą dochód budżetu państwa. Do spraw dotyczących tej opłaty nieuregulowanych przedmiotową ustawą o finansach publicznych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego i odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (art. 67 ustawy o finansach publicznych), w tym dotyczące terminu płatności wynoszącego 14 dni od daty doręczenia decyzji (art. 47 ustawy Ordynacja podatkowa).
Ponadto organ I instancji nadmienił, że zgodnie z § 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej wysokość opłat za badania oraz inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania.
W związku z powyższym PPIS w J. obciążył stronę opłatą za czynności kontrolne przeprowadzone w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego w dniu 5 grudnia 2023 r., w budynku Domu Seniora "[...]" ul. [...], związane ze stwierdzaniem ponadnormatywnej liczby bakterii Legionella sp., odpowiednio:
- 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...], piwnica, pokój nr [...], łazienka — powyżej 10 000 jkt/100 ml,
- 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...], parter na lewo, łazienka dla personelu — powyżej 10 000 jkt/100 ml,
- 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...], I piętro, pokój nr [...], łazienka — powyżej 10 000 jkt/100 ml,
- 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...], I piętro, pokój nr [...], łazienka — powyżej 10 000 jkt/100 ml,
- 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...], II piętro na prawo, łazienka — powyżej 10 000 jkt/100 ml, co nie spełnia wymagań mikrobiologicznych, jakim powinna odpowiadać ciepła woda, określonych w §3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2017 r. poz. 2294). Zgodnie z częścią A załącznika nr 5 do ww. rozporządzenia najwyższa dopuszczalna wartość bakterii Legionella sp. wynosi <100 jtk/100 ml.
Powyższe wyniki badań zostały przedstawione przez Dział Laboratoryjny, Pracowni Badań Mikrobiologicznych Wody, Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K. sprawozdaniem nr [...] z dnia 13 grudnia 2023 r. wskazują na bardzo wysokie skażenie instalacji wody ciepłej, co stanowi zagrożenie zdrowia i życia osób z niej korzystających.
Organ I instancji zaakcentował, że opłata została obliczona zgodnie z wyżej określonymi zasadami, w oparciu o zarządzenie nr [...] z dnia 12 kwietnia 2023 r. Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za czynności wykonywane przez Powiatową Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, oraz koszty badań pięciu próbek wody, wg cennika WSSE w K., przedstawione odrębnym pismem z dnia 13 grudnia 2023 r. dla sprawozdania nr [...] (próbek oznaczonych 1.anal: [...]; [...]; [...]; [...], [...]), wg następującej kalkulacji:
L.p. Wyszczególnienie wykonywanych czynności i należność wg cennika:
1. Koszty badań pięciu próbek wody przedstawione przez DL WSSE w K. 1147,15,
2. Czynności związane z pobraniem próbki wody do badań laboratoryjnych 105,00,
3. Razem do zapłaty 1252,15,
4. Suma kosztów wykonanych czynności po zaokrągleniu wynosi: 1252,00 zł.
W związku z powyższym zdaniem PPIS zasadne było ustalenie opłaty w ww. wysokości i obciążenie nią strony.
Od powyższej decyzji wydanej przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. w dniu 17 stycznia 2024 r. nr [...] r. obciążającej stronę opłatą w wysokości 1252,00 zł za badania mikrobiologiczne wody w zakresie bakterii Legionella sp. w próbkach wody ciepłej, pobranych w dniu 5 grudnia 2023 r. w budynku Domu Seniora [...] ul. [...], skarżąca wniosła odwołanie w dniu 22 stycznia 2024 r.
W odwołaniu strona zaskarżyła decyzję w całości, zarzucając:
- brak zasadności pobrania wody z 5 punktów w każdym z budynków prowadzonego przez Fundację Domu Seniora powołując się na rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, które według fundacji mówi - "tylko badania 3 źródeł",
- zawyżone wyniki badań pobranych próbek,
- prawidłowe wyniki badań wykonywanych w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego prowadzonego przez PPIS w J. nad jakością wody ciepłej w każdym z budynków Domu Seniora w latach ubiegłych,
- brak zasadności pobrania opłaty za badania, które zostały wykonane przez PPIS w J., w związku z tym, iż płatność za te badania nigdy nie leżała po stronie Fundacji, a Fundacja pokryła już koszty dezynfekcji oraz badań wykonywanych przez laboratorium zewnętrzne zgodnie z zarządzeniem ujętym w nałożonej przez PPIS w J. decyzji merytorycznej nr [...] z dnia 13 grudnia 2023 r.,
- brak podstawy prawnej oraz niezgodność z zasadą słuszności i sprawiedliwości społecznej, a także narażenie na koszty Fundacji, która swoje środki finansowe powinna przeznaczyć zgodnie z dobrem chorych osób, którymi się opiekuje.
Śląski Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Fundację J. od decyzji z dnia 17 stycznia 2024 r. nr [...], Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w J. obciążającej stronę opłatą orzekł decyzją z dnia 26 lutego 2024 r. nr NS- BW.906.1.2024 utrzymać w mocy ww. decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy m.in., wskazał, że strona podnosiła, brak zasadności pobrania wody z 5 punktów w budynku Fundacja J. ul. [...]. Próbki wody pobrano w punktach, które wcześniej były ustalone z personelem Domu Seniora. Miejsca pobierania próbek wody pozwalające na ocenę wewnętrznej instalacji wodociągowej, w celu wykrywania bakterii Legionella sp. oraz ich ilość zostały wyznaczone zgodnie z zapisami § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2017 r., poz.2294). Rozporządzenie wskazuje, aby punkty zlokalizowane były w:
- miejscu wypływu ze zbiornika ciepłej wody lub najbliższym punkcie czerpalnym,
- punkcie czerpalnym najdalej położonym od zbiornika ciepłej wody,
- miejscu powrotu wody do podgrzewacza,
- wybranych punktach pośrednich, których liczba zależy od wielkości systemu.
Zatem zdaniem organu ilość punktów uzależniona jest od wielkości obiektu oraz rozmieszczenia instalacji ciepłej wody użytkowej. Ponadto przedstawiciel strony, który uczestniczył w pobieraniu próbek wody nie kwestionował ilości pobranych próbek wody.
Organ odwoławczy odnosząc się do stawianego zarzutu strony w kwestii zawyżonych wyników badań próbek wody pobranych w dniu 5 grudnia 2023 r. wyjaśnił, że laboratorium Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K., Pracownia Badań Mikrobiologicznych Wody wykonuje badania metodami akredytowanymi (nr [...] nr [...]), a tym samym uzyskane i przedstawione w sprawozdaniu wyniki badań są ważne w rozumieniu wymagań normy [...]. Wprowadzone procedury nie pozwalają na zawyżanie, czy też fałszowanie otrzymanych wyników badań. Analizowany parametr tj. liczba bakterii Legionella wykonano metodą filtracji membranowej na podstawie normy [...].
Zdaniem organu niezasadny jest zarzut strony, że wyniki badań wody ciepłej w kierunku Legionella sp. 7. lat ubiegłych które były wykonane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego przez PPIS w J. nie wykazywały skażenia instalacji sieci wodociągowej. Organ odwoławczy nadmienił, iż wynik badań próbek wody pobranych w dniu 5 grudnia 2023 r. świadczy o aktualnym stanie wody w instalacji sieci wodociągowej i nie można ich porównywać w tym zakresie do lat wcześniejszych. Każdorazowe pobranie próbek wody i jej ocena dotyczy pobranej danej partii wody.
Nadto organ odwoławczy, wskazał że analiza sprawozdania o nr [...] z dnia 13 grudnia 2023 r. badań wykonanych przez Dział Laboratoryjny, Pracownia Badań Mikrobiologicznych Wody w Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K., próbek wody pobranych w dniu 5.12.2024r. w budynku Domu Seniora [...] ul. [...] wykazała przekroczenie liczby bakterii Legionella sp.:
- powyżej 10 000 jtk w 100 [ml] - 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora "[...]", ul. [...], pokój nr [...], łazienka, (piwnica),
- powyżej 10 000 jtk w 100 [ml] - 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...], łazienka dla personelu, pater na lewo,
- powyżej 10 000 jtk w 100 [ml] - 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...],, łazienka pokój nr [...],1 piętro,
- powyżej 10 000 jtk w 100 [ml] - 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora ".[...]", ul. [...], łazienka pokój nr [...] ,1 piętro,
- powyżej 10 000 jtk w 100 [ml] - 1. anal. [...] w punkcie Dom Seniora [...] ul. [...], łazienka, II piętro na prawo.
W ocenie organu odwoławczego wyniki badań wody wskazują, że woda pobrana z wyżej wymienionych punktów ze względu na ponadnormatywną obecność bakterii Legionella sp. w 100 [ml], nie spełniała wymogów załącznika nr 5 części A rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi z uwagi na stwierdzoną ponadnormatywną obecność bakterii Legionella sp. w 100 [ml], w pobranych w dniu 5 grudnia 2023 r. próbkach wody. W związku z czym w ocenie organu odwoławczego PPIS w J. zasadnie obciążył stronę opłatą w wysokości 1252,00 zł.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W znacznej części strona powtórzyła argumentację przytoczoną już w odwołaniu od decyzji organu I instancji, podtrzymała wszystkie zarzuty co do wydanej decyzji negując opłatą za badania w kierunku legionelli w wysokości 1252 zł., oraz występowanie uchybień wymogom higieniczno-sanitarnym.
Skarżąca wskazała, że sanepid w J. pobierał próbki wody aż w 10 miejscach poboru wody w 2 budynkach Domu Seniora [...] w J. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r., w § 4 ust 5 mówi o ewentualnych 4 miejscach do poboru wody w kierunku legionelli. Strona wskazała, że Ośrodek składa się z 2 budynków natomiast Sanepid pobrał próbki z 10 źródeł co jest niezgodne z powyższym rozporządzeniem. Zdaniem strony Sanepid powinien pobrać co najwyżej 8 próbek co wynika z powołanego aktu prawnego.
Fundacja w trakcie wykonywanych czynności Sanepidu nie mogła ich zakwestionować bo naraziłaby się na wezwanie służb porządkowych. Strona wskazała, że Sanepid J. nie liczy sią z kosztami jakie wiążą się z przeprowadzeniem wszystkich czynności jakie zleca i nie maja one podstawy prawnej.
Zdaniem strony Sanepid nie sprawdził, że woda do ośrodka jest doprowadzana przez Wodociągi w J. Obecnie, a także od około pół roku w dzielnicy C. - w miejscu gdzie znajduje się ośrodek trwa budowa sieci wodociągowej wraz z przyłączami do budynków oraz sieci kanalizacji sanitarnej. Jest bardzo duże prawdopodobieństwo że bakteria ta została wprowadzona do ośrodka przez rurociąg wodociągów miejskich co przez Sanepid nie zostało sprawdzone.
Strona nadmieniła, że Ośrodek jest organizmem żywym i podobnie jak u człowieka narażony jest na ataki różnych bakterii i wirusów, drobnoustrojów. Jeżeli taka bakteria się pojawi należy wdrożyć procedury zmierzające do ich usunięcia. Fundacja wykonała działania naprawcze oraz ponownie na swój koszt wykonała badania w punktach w których stwierdzono obecność legionelli.
W wyniku przeprowadzonych badań nie stwierdzono legionelli. Fundacja nadmieniła, że za badania zapłaciła kwotę 2619,90 zł. na rzecz prywatnego laboratorium.
Fundacja podkreśliła, że brak podstaw prawnych do obciążenia jej kwotą 1252 zł. za badanie, które zostało wykonane przez Sanepid w ramach rutynowych badań dnia 4 grudnia 2023 r . Ośrodek funkcjonuje już 8 lat . Nigdy nie płacił za badanie kontrolne wykonywane przez Sanepid. Nigdy tej do tej pory nie stwierdzono bakterii legionelli w ujęciach wody w Domu Seniora [...]. Stwierdzono ją natomiast na ośrodku [...] w J. w okresie budowy rurociągu na C. co rodzi podejrzenia że woda z bakterią dostaje się przez rurociąg w trakcie budowy.
Strona wskazała, że z art 36 ust 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej wynika, że nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.
Fundacja podkreśliła, że żaden z przepisów tego rozporządzenia definiującego wymagania higieniczne i zdrowotne nie został przez nią naruszony. Natomiast pojawienie się legionelli nie nastąpiło z winy Fundacji. Fundacja przy obecnie zamontowanym systemie pompy ciepła podgrzewa wodę do temperatury najwyższej 60 st. Jest to temperatura ogólnie przyjęta w tego typu ośrodkach, a w której to temperaturze bakteria legionella nie może funkcjonować. Jak wspomniano poprzednio Fundacja jest organizmem żywym, który podlega ciągłym narażeniom na różne czynniki zewnętrze i wewnętrzne.
Fundacja stoi na stanowisku, że nie nastąpiło naruszenie wymagań higieniczno zdrowotnych. W obecnym stanie faktycznym bakteria legionelli pojawiła się w wyniku okoliczności za które Fundacja nie odpowiada i o których nie mogła mieć żadnej wiedzy. Dlatego strona uważa, że interpretacja przepisu art. 36 ustawy w wyniku której Fundacja musi zapłacić kwotą 1252 zł. jest daleko idącą nadinterpretacją.
Ponadto strona nadmieniła, że w dobie bardzo poważnych kosztów z jakimi muszą mierzyć się prowadzący działalność w Państwie Polskim należy zastosować najkorzystniejszą interpretację dla Fundacji, która jest organizacją pożytku publicznego działająca na rzecz osób starszych chorych i umierających. Natomiast Sanepid winien być organizacja wspierającą, wskazująca i pomagającą. Obecnie jest organizacją represjonującą co jest niezgodne z zasadami słuszności i sprawiedliwości społecznej. Fundacja podkreśliła, że taka sytuacja miała miejsce pierwszy raz, co oznacza, że ma ona prawo poprawić stan wody bez represji stosowanych przez Sanepid.
W odpowiedzi na skargę Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Zdaniem organu w ustawie o Państwowej Inspekcji Sanitarnej jasno określone jest, iż za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Art. 36 ust. 2 wyżej wymienionej ustawy określa, że za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Natomiast wysokość opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania, zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Organ odwoławczy zaznaczył, że w decyzji przedstawiono tabelaryczne wyszczególnienie wykonanych czynności oraz należność wg cennika. Pozycja 1 dotyczyła kosztów badań pięciu próbek wody wg. cennika WSSE w K. i wynosiła 1147,15 zł. Pozycja 2 dotyczyła czynności związanych z pobraniem próbki wody do badań laboratoryjnych zgodnie z zarządzeniem nr [...] z dnia 12.04.2023 r. PPIS w J. i wynosiła 105,00 zł za godzinę pracy. Przedstawiono sumaryczną wartość kosztów przeprowadzonych czynności, którą zaokrąglono zgodnie z art. 63 § 1 Ordynacji podatkowej Zasadność podstawy prawnej oraz sposób naliczania opłaty został wskazany w uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia 17 stycznia 2024 r.
Organ zaznaczył, iż zasada słuszności i sprawiedliwości społecznej, a także opieki nad osobami chorymi wymaga zapewnienia odpowiednich warunków sanitarnohigienicznych, do których zalicza się między innymi jakość mikrobiologiczna wody ciepłej w instalacji wewnętrznej budynków użyteczności publicznej oraz zamieszkania zbiorowego. W związku ze stwierdzonym bardzo wysokim skażeniem instalacji wody ciepłej, co stanowiło zagrożenie zdrowia i życia osób z niej korzystających zaznaczyć należy, iż warunków tych nie dochowano.
W związku z powyższym w ocenie organu odwoławczego PPIS w J. słusznie wydał decyzję z dnia 17 stycznia 2024 r., obciążającą stronę opłatą, co jest czynnością obligatoryjną, od której organy PPIS nie mogą odstąpić.
Na rozprawie w dniu 11 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał dotychczasowe stanowisko w przedmiotowej sprawie. Powołując się na orzeczenie o jakości wody wydane w dniu 15 stycznia 2024r., przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego, wskazał, że skoro ww. orzeczenie potwierdza brak skażenia wody to decyzja organu I instancji z 17 stycznia z 2024 r. jest bezpodstawna. Dodatkowo strona podniosła, że przed wydaniem ww. decyzji nie została wydana decyzja o niespełnieni wymagań higieniczno-sanitarnych oraz, że zaskarżone w sprawie decyzje naruszają art. 36 ust.2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne kontrolują prawidłowość zaskarżonych aktów administracyjnych, między innymi decyzji ostatecznych, przy uwzględnieniu kryterium ich zgodności z prawem. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – dalej: p.p.s.a.) lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia nieważności decyzji (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a ). W myśl natomiast art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Oceniając w zakreślonych wyżej ramach zaskarżoną decyzję wskazać trzeba, że jest ona zgodna z prawem.
Istota sporu w kontrolowanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy organ prawidłowo obciążył stronę kwotą 1252 zł. za badanie, które zostało wykonane przez Sanepid w ramach czynności przeprowadzonych w dniach 4 i 5 grudnia 2023 r .
W rozpatrywanej sprawie, rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji jest prawidłowe.
Po rozpatrzeniu odwołania, organ odwoławczy uznał, że opłata jest zasadna.
Nie sposób natomiast przyjąć za stroną skarżącą, aby w niniejszej sprawie możliwe było uchylenie przez organ odwoławczy decyzji organu pierwszej instancji w całości. Organ odwoławczy prawidłowo utrzymał decyzję organu pierwszej instancji w całości, ponieważ ponownie dokonał ustalenia, jakie czynności organu i w jakim wymiarze czasowym winny mieć wpływ na wysokość opłaty.
Sąd podzielił stanowisko organów, że próbki wody pobrano w punktach, które wcześniej były ustalone z personelem Domu Seniora, a miejsca pobierania próbek wody pozwalały na ocenę wewnętrznej instalacji wodociągowej, w celu wykrywania bakterii Legionella sp. Miejsca te zostały wyznaczone zgodnie z zapisami § 4 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 grudnia 2017 r. w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (Dz. U. z 2017 r., poz.2294). Rozporządzenie wskazuje, aby punkty zlokalizowane były w:
- miejscu wypływu ze zbiornika ciepłej wody lub najbliższym punkcie czerpalnym,
- punkcie czerpalnym najdalej położonym od zbiornika ciepłej wody,
- miejscu powrotu wody do podgrzewacza,
- wybranych punktach pośrednich, których liczba zależy od wielkości systemu.
W związku z czym ilość punktów uzależniona jest od wielkości obiektu oraz rozmieszczenia instalacji ciepłej wody użytkowej.
Ponadto Sąd zauważył, że przedstawiciel strony, który uczestniczył w pobieraniu próbek wody nie kwestionował ilości pobranych próbek wody.
Sąd nie podzielił zarzutu strony dotyczącego naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez jego zastosowanie zamiast zastosowania art. 36 ust. 2 tej ustawy, ponieważ doszło do naruszenia obowiązujących przepisów w zakresie przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych.
Zdaniem Sądu zasadnym było zastosowanie przez organ § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. Nr 36, poz. 203) w związku z art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Stosownie do art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zgodnie z art. 36 ust. 2 tej ustawy za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.
Za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłatę w sytuacji naruszenia przez jednostkę organizacyjną wymagań higienicznych i zdrowotnych na zasadzie ww. art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. Z uwagi na naruszenie wymagań higienicznych i zdrowotnych zapoznaniu się z wynikiem badań organ wydał decyzję z dnia 13 grudnia 2023 r. nr [...] stwierdzającą skolonizowanie instalacji ciepłej wody użytkowej na poziomie bardzo wysokim i zarządził wyłączyć z eksploatacji urządzenia wody ciepłej tworzące aerozol wodno-powietrzny oraz przeprowadzić zabiegi czyszczenia i dezynfekcji i orzekł o nałożeniu na spółkę obowiązków o następującej treści:
- wyłączyć z eksploatacji urządzenia wody ciepłej i przeprowadzić zabiegi czyszczenia i dezynfekcji,
- podjąć działania interwencyjne,
- w terminie do dnia 13 stycznia 2024 r.
Od powyższej decyzji organu strona się nie odwołała.
Spełniona została zatem przesłanka do obciążenia strony opłatą za czynności kontrolne w postaci naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych.
Sposób ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności, o których mowa w art. 36 ust. 1 - 3 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej został określony w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. Stosownie do § 2 rozporządzenia wysokość opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania. Zgodnie zaś z § 3 rozporządzenia do bezpośrednich kosztów wykonania badań laboratoryjnych oraz innych czynności zalicza się koszty poniesione w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innej czynności obejmujące:
1) średnie wynagrodzenie pracowników stacji sanitarno-epidemiologicznych wykonujących badania laboratoryjne lub inne czynności, zwanych dalej "pracownikami", obliczane według godzinowych stawek osobistego zaszeregowania wraz z pochodnymi od wynagrodzenia;
2) koszty materiałowe, w tym w szczególności koszty odczynników i innych materiałów pomocniczych;
3) koszty podróży służbowych pracowników, w tym koszty należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej;
4) przeciętne koszty związane z działalnością rzeczoznawców do spraw sanitarnohigienicznych.
Z protokołu kontroli podpisanego przez stronę w dniu 5 grudnia 2023 r. wynika, że czynności kontrolne prowadzone były w dniu 5 grudnia 2023 r. i próbki zostały pobrane.
Nieuzasadnione są zatem zarzuty strony skarżącej odnośnie naruszenia art. 36 ust. 1 i ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu usta-lania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
Sąd podzielił stanowisko organów, że laboratorium Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w K., Pracownia Badań Mikrobiologicznych Wody wykonuje badania metodami akredytowanymi (nr [...] nr [...]), a tym samym uzyskane i przedstawione w sprawozdaniu wyniki badań są ważne w rozumieniu wymagań normy [...]. Wdrożone procedury oraz normy nie pozwalają na zawyżanie, czy też fałszowanie otrzymanych wyników badań. Analizowany parametr, tj. liczba bakterii Legionella wykonano metodą filtracji membranowej na podstawie normy [...].
Zdaniem Sądu argumenty strony, że wyniki badań wody ciepłej w kierunku Legionella sp. z lat ubiegłych, które były wykonywane w ramach bieżącego nadzoru sanitarnego przez PPIS w J. nie wykazywały skażenia instalacji sieci wodociągowej, są bez znaczenia ponieważ decydujące znaczenie mają wyniki badań próbek wody pobranych w dniu 5 grudnia 2023 r., które przedstawiają aktualny stan wody ciepłej w wewnętrznej instalacji i nie można ich porównywać w tym zakresie do lat wcześniejszych.
Zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2024 r., poz. 416).
Zgodnie z art. 36 ust. 1 ustawy za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2. Opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. W myśl art. 36 ust. 2 ustawy za badania laboratoryjne i inne czynności wykonywane w związku ze sprawowaniem bieżącego nadzoru sanitarnego przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej nie pobiera się opłat od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań.
Ponadto, zgodnie z art. 37 ustawy w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.).
Zatem stwierdzenie naruszenia wymogów higienicznych i zdrowotnych w wyniku badań przeprowadzonych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej determinuje pobranie opłaty za badania laboratoryjne i inne czynności kontrolne od osób oraz jednostek organizacyjnych obowiązanych do przestrzegania tych wymagań.
Decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 13 grudnia 2023 r. Nr [...] nakazująca skarżącej usunięcie naruszeń stanu sanitarno-higienicznego stała się ostateczną, gdyż skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa wniesienia odwołania. Decyzja ta nie została także wyeliminowana z obrotu prawnego w drodze jakiegokolwiek postępowania nadzwyczajnego, a zatem zgodnie z art. 110 k.p.a. wiąże organy inspekcji sanitarnej w prowadzonych przez nie postępowaniach.
Skoro decyzja ta przesądza o występowaniu w obiekcie prowadzonym przez skarżącą spółkę uchybień wymogom higieniczno-sanitarnym, to organ inspekcji sanitarnej zobligowany był tym samym treścią art. 36 ust. 1 i 2 ustawy do pobrania od niej opłaty za przeprowadzone badania i inne czynności kontrolne.
W związku z powyższym Sąd podzielił stanowisko organów, że ww. przepis art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej jasno określa, iż za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem bieżącego i zapobiegawczego nadzoru sanitarnego pobiera się opłaty w wysokości kosztów ich wykonania, z zastrzeżeniem ust. 2, a opłaty ponosi osoba lub jednostka organizacyjna obowiązana do przestrzegania wymagań higienicznych i zdrowotnych. Zgodnie z ust. 2 omawianego uregulowania, opłat nie pobiera się, jeżeli w wyniku badań nie stwierdzono naruszenia tych wymagań. Natomiast wysokość opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności ustala się na podstawie bezpośrednich i pośrednich kosztów ich wykonania, obliczonych na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. Nr 36, poz. 203). W decyzji przedstawiono tabelaryczne wyszczególnienie wykonanych czynności oraz należność wg cennika. Pozycja 1 dotyczyła kosztów badań pięciu próbek wody wg. cennika WSSE w K. i wynosiła 1147,15 zł. Pozycja 2 dotyczyła czynności związanych z pobraniem próbki wody do badań laboratoryjnych i obliczona została zgodnie z zarządzeniem nr [...] z dnia 12.04.2023 r. PPIS w J. i wynosiła 105,00 zł za godzinę pracy.
Nieuzasadnione są zatem zarzuty strony skarżącej odnośnie naruszenia art. 36 ust. 1 i ust. 2 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz § 1 i § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu usta-lania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej.
W orzecznictwie wskazuje się, że zawarte w art. 36 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (dalej: u.p.i.s.) sformułowanie: "badania laboratoryjne oraz inne czynności" należy traktować rozdzielnie, gdyż "inne czynności" nie muszą być wykonywane tylko w związku z badaniami laboratoryjnymi, czy też innymi czynnościami specjalistycznymi, nie stanowiącymi badań laboratoryjnych, ale wymagającymi specjalistycznej wiedzy i dodatkowego nakładu sił i środków ze strony organów inspekcji sanitarnej, tak jak to podnosi skarżący. Czynności te dotyczą szeroko rozumianego postępowania kontrolnego, obejmującego czynności pozostające w "merytorycznym związku", czyli stanowiące przejaw nadzoru sanitarnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 maja 2016 r., sygn. II OSK 2281/14, opubl. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Nie jest zatem możliwe sprecyzowanie wszystkich czynności, wykonywanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem nadzoru sanitarnego, zarówno zapobiegawczego, jak i bieżącego. Dla zastosowania tego przepisu istotne jest natomiast to, czy dane czynności służą celowi kontroli, a więc zmierzają do ustalenia okoliczności faktycznych sprawy. Organ, prowadząc postępowanie kontrolne, może dokonywać dowolnych czynności kontrolnych pod warunkiem, że służyć one będą realizacji celu postępowania kontrolnego i będą mieścić się w zakresie upoważnienia oraz postanowienia o wszczęciu postępowania. Czynnością kontrolną może być w zasadzie wszystko, co nie jest sprzeczne z prawem, ale jest związane ze sprawowanym w danej sprawie nadzorem sanitarnym. Z podanych wyżej przyczyn, ustawodawca, określając w art. 36 ust. 1 u.p.i.s. czynności, za jakie pobierane są opłaty posłużył się pojęciem "inne czynności". Nie jest bowiem możliwe sprecyzowanie w samej ustawie wszystkich czynności wykonywanych przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej w związku ze sprawowaniem zarówno zapobiegawczego, jak i bieżącego nadzoru sanitarnego. Przyjąć zatem należy, że na podstawie art. 36 ust. 1 u.p.i.s. można pobierać opłaty za "inne czynności", które nie są badaniami laboratoryjnymi, ani też czynnościami związanymi z przeprowadzanymi badaniami wymagającymi wiedzy specjalistycznej i szczególnych nakładów. Opłaty pobierane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej za "inne czynności", wykonywane w związku ze sprawowaniem zapobiegawczego nadzoru sanitarnego, na podstawie art. 36 ust. 1 u.p.i.s., mogą obejmować również np. koszty dojazdu pracowników inspekcji sanitarnej na miejsce wykonywanej kontroli, czas poświęcony przez pracowników na przeprowadzenie oględzin (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. II OSK 366/07, opubl. w CBOSA). Powyższe przekłada się na przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie sposobu ustalania wysokości opłat za badania laboratoryjne oraz inne czynności wykonywane przez organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2010 r. Nr 36, poz. 203), wydanego w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 36 ust. 4 u.p.i.s., poprzez określenie w § 3 i § 4 bezpośrednich i pośrednich kosztów poniesionych w związku z wykonaniem konkretnego badania laboratoryjnego oraz innych czynności wykonywanych przez organy państwowej inspekcji sanitarnej w związku z przeprowadzoną kontrolą. Z treści przytoczonych przepisów nie wynika, że warunkiem koniecznym do obciążenia osoby lub jednostki organizacyjnej jest uprzednie wydanie decyzji stwierdzającej naruszenie wymagań higienicznych lub zdrowotnych. Przepisy te jedynie stanowią, że w przypadku niestwierdzenia naruszenia tych wymagań nie pobiera się opłaty. Tym samym, a contrario należy przyjąć, że przesłanką obciążenia opłatą jest stwierdzenie naruszeń w zakresie wymagań higienicznych i sanitarnych. Za taką interpretacją powyższych przepisów przemawia nie tylko wykładnia językowa, ale także funkcjonalna (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 maja 2017 r., sygn. II OSK 2339/15, opubl. w CBOSA).
Zdaniem Sądu niezasadne okazały się pozostałe zarzuty skargi, dotyczące pojawienia się legionelli bez winy Fundacji ponieważ dotyczą one w istocie decyzji organu z dnia 13 grudnia 2023 r. Nr [...] nakazującej skarżącej usunięcie naruszeń stanu sanitarno-higienicznego, a decyzja ta stała się ostateczną, gdyż skarżąca nie skorzystała z przysługującego jej prawa wniesienia odwołania.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.