III SA/Gl 301/25

III SA/Gl 301/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-12-02
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Beata Machcińska /sprawozdawca/
Małgorzata Herman /przewodniczący/
Marzanna Sałuda
Symbol z opisem
6038 Inne uprawnienia  do  wykonywania czynności  i zajęć w sprawach objętych symbolem 603
Hasła tematyczne
Ruch drogowy
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1210
art. 46  ust. 1  pkt 2-4
Ustawa z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędziowie Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2025 r. sprawy ze skargi B. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 23 stycznia 2025 r. nr SKO.K/41.3/2161/2024/18111/MM w przedmiocie skreślenia z ewidencji instruktorów nauki jazdy oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi B. L. (L., dalej "Skarżący") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach wydana w przedmiocie skreślenia Skarżącego z ewidencji instruktorów.
Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Decyzją z dnia 11 września 2024 r., wydaną na podstawie art. 46 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. - o kierujących pojazdami (Dz. U. z 2024 r. poz. 1210, dalej jako "u.k.p.") oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej jako "k.p.a."), Prezydent Miasta J. (dalej "organ pierwszej instancji") orzekł o skreśleniu Skarżącego z ewidencji instruktorów prowadzonej przez Prezydenta Miasta J., wpisanego do niej pod numerem [...] w zakresie kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, BE, C1, C, CE, C1E, D1, D, DE, D1E, T w związku z niespełnianiem przez niego co najmniej jednego z wymagań określonych w art. 33 ust. 1 pkt 2-8 u.k.p., zgodnie z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 27 września 2023 r., sygnatura akt [...].
Organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 2 lipca 2024 r. otrzymał informację z Krajowego Rejestru Karnego o wydaniu przez Sąd Rejonowy w M. prawomocnego wyroku z dnia 27 września 2023 r., sygn. akt [...], o skazaniu Skarżącego za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.
W ramach prowadzenia postępowania wyjaśniającego organ pierwszej instancji, pismem z dnia 29 lipca 2024 r., zwrócił się do Sądu Rejonowego w M. z prośbą o przesłanie odpisu powyższego wyroku. W odpowiedzi, w dniu 8 sierpnia 2024 r. do organu wpłynął odpis wyroku z dnia 27 września 2023 r., sygn. akt [...], który stał się prawomocny z dniem 16 stycznia 2024 r. Z treści wyroku wynika, że Skarżący został skazany za popełnienie w krótkich odstępach czasu i w podobny sposób dwóch czynów stanowiących przestępstwa określone w art. 230 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (dalej jako: "k.k.") i art. 18 § 3 k.k. w związku z art. 229 § 3 k.k., art. 271 § 3 k.k. oraz art. 272 k.k. przy zastosowaniu art. 11 § 2 k.k. w związku z art. 4 § 1 k.k. (w brzmieniu ustawy - Kodeks karny obowiązującym do dnia 30 czerwca 2015 r.), tj. przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Za popełnione przestępstwa wymierzona została Skarżącemu kara 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszona na okres próby 2 (dwóch) lat.
Organ pierwszej instancji wskazał, że zgodnie z art. 33 ust. 1 pkt 8 lit. b u.k.p. instruktorem jest osoba, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej.
Zaznaczył, że wymóg ten nie dotyczy tylko okresu ubiegania się o wpis do ewidencji, ale całego okresu pozostawania w tej ewidencji. Z uwagi na fakt, że Skarżący jest wpisany do ewidencji instruktorów prowadzonej przez Prezydenta Miasta J. pod numerem [...] w zakresie kategorii AM, A1, A2, A, B1, B, BE, C1, C, CE, C1E, D1, D, DE, D1E, T, w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 46 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.k.p., zgodnie z którym starosta w drodze decyzji administracyjnej skreśla instruktora z ewidencji instruktorów w przypadku niespełniania przez niego co najmniej jednego z wymagań określonych w art. 33 ust. 1 pkt 2-8 u.k.p.
2. W odwołaniu od tej decyzji Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. Zarzucił naruszenie szeregu przepisów prawa materialnego i procesowego, podkreślając, że art. 33 ust. 1 pkt 2-8 u.k.p. odnosi się do osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień instruktora.
3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach (dalej "Kolegium" lub "organ odwoławczy") decyzją z dnia 23 stycznia 2025 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a, orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji.
Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 46 ust. 1 u.k.p. starosta skreśla instruktora z ewidencji instruktorów m.in. w przypadku niespełniania przez niego co najmniej jednego z wymagań określonych w art. 33 ust. 1 pkt 2-8:
(...)
8) nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za:
a) przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,
b) przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,
c) przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów,
d)prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie po użyciu innego podobnie działającego środka,
e) przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu,
f) przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności;
(...).
Organ odwoławczy ustalił, że prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w M. z dnia 27 września 2023 r., sygn. akt [...], Skarżący został skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności warunkowo zawieszonej na okres próby 2 (dwóch) lat, co zostało ujawnione w Kartotece Karnej Ministerstwa Sprawiedliwości.
W związku z tym, zdaniem organu odwoławczego, wystąpiła podstawa do skreślenia Skarżącego z ewidencji instruktorów jazdy prowadzonej przez Prezydenta Miasta J..
4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej decyzji organu pierwszej instancji oraz o zasądzenie zwrotu kosztów w tym zastępstwa procesowego, zarzucając naruszenie:
1) prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 7 i 77 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy i nieprzeprowadzenie wszystkich dowodów mających na celu ustalenie, czy istnieją podstawy do skreślenia z listy instruktorów;
2) prawa materialnego, a to art. 33 ust. 1 pkt. 2-8 u.k.p. poprzez jego błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że skazanie za przestępstwo na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem czynnego instruktora stanowi podstawę do skreślenia z listy instruktorów, podczas gdy ten przepis odnosi się do osób ubiegających się o uzyskanie uprawnień instruktora.
W ocenie Skarżącego organy obu instancji, wydając zaskarżone decyzje, nie uwzględniły, że Skarżący został skazany prawomocnym wyrokiem karnym Sądu Rejonowego w M. z dnia 27 września 2023 r. w sprawie sygn. akt [...] za popełnienie przestępstwa na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Z treści wyroku nie wynika jednak, aby przestępstwo zostało popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej. Jest tylko mowa w opisie czynu, że korzyść przyjął i przekazał kolejnym osobom. Z tego wynika, że korzyści majątkowej nie zatrzymał dla siebie. Nie osiągnął zatem dla siebie korzyści majątkowej.
Ponadto organy nie uwzględniły, że w stosunku do Skarżącego nie został zastosowany środek kamy w postaci zakazu prowadzenia działalności gospodarczej lub wykonywania zawodu. Gdyby Sąd Rejonowy w M. uznał, że zachodzi potrzeba wyeliminowania skazanego z wykonywanego zawodu i są ku temu odpowiednie podstawy, to taki środek z całą pewnością by zastosował i zakazał wykonywania zawodu instruktora nauki jazdy. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że zarzuty za które Skarżący został skazany pochodzą z 2006 i 2007 r., czyli z przed prawie 20 lat. Przez ten okres Skarżący cały czas pracował jako instruktor nauki jazdy i nie miał żadnych konfliktów z prawem.
Wykreślenie Skarżącego z ewidencji instruktorów oznacza nie tylko pozbawienie możliwości wykonywania zawodu, ale przede wszystkim pozbawia źródła utrzymania skarżącego i jego żony.
Organy nie uwzględniły również, że wymagania z art. 33 u.k.p. dotyczą osób ubiegających się o uprawnienia instruktora, a nie instruktora, który uzyskał uprawnienia przed wejściem w życie ustawy.
5. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skargę należało oddalić.
Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), stosownie do art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a). Przy czym, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami.
W ocenie Sądu, wydane w sprawie decyzje są zgodne z prawem, a zarzuty skargi niezasadne.
Wbrew zarzutom skargi organy działały zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.), podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.), a nadto zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) oraz dokonały swobodnej jego oceny (art. 80 k.p.a.), co zresztą znalazło wyraz w uzasadnieniach wydanych przez nie decyzji (art. 107 § 1 pkt 6 k.p.a.) - organy szczegółowo wskazały dowody, które stanowiły podstawę rozstrzygnięcia w sprawie.
W sprawie wystąpiła ustawowa przesłanka skreślenia Skarżącego z listy instruktorów.
Zgodnie bowiem z art. 46 ust. 1 pkt 2 u.k.p. Starosta skreśla instruktora z ewidencji instruktorów w przypadku niespełniania przez niego co najmniej jednego z wymagań określonych w art. 33 ust. 1 pkt 2-8.
W przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 2-4 oraz ust. 2 pkt 2-4 starosta wydaje decyzję administracyjną (art. 46 ust. 4 u.k.p.).
Stosownie do art. 33 ust. 1 pkt 8 u.k.p., określającym wymagania wobec instruktorów, instruktorem jest osoba, która nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za:
a) przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji,
b) przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej,
c) przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów,
d) prowadzenie pojazdu w stanie po użyciu alkoholu lub w stanie po użyciu innego podobnie działającego środka,
e) przestępstwo umyślne przeciwko życiu i zdrowiu,
f) przestępstwo przeciwko wolności seksualnej i obyczajności.
W sprawie Skarżący wyrokiem z dnia 27 września 2023 r., sygn. akt [...], Sąd Rejonowy w M. skazał Skarżącego na karę 1 (jednego) roku i 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności, warunkowo zawieszoną na okres próby 2 (dwóch) lat, za to, że: "1) w bliżej nieustalonym dniu nie wcześniej niż 1 czerwca 2006 roku i nie później niż w dniu 28 grudnia 2006 roku w M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie i innych osób, wywołując u M. P. przekonanie o posiadaniu wpływów w instytucji samorządowej - Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w D., w zamiarze aby M. P. wyłudził w Urzędzie Miasta w D. poświadczającą nieprawdę decyzję administracyjną określającą uprawnienia do kierowania pojazdami i tym samym uzyskał prawo jazdy kategorii "CE" poprzez podstępne wprowadzenie w błąd uprawnionego pracownika Starostwa, polegające na przedłożeniu poświadczającego nieprawdę dokumentu, oraz w zamiarze aby osoby uprawnione, a to kierownik i instruktor Ośrodka Szkolenia Kierowców – S. W. - w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - wystawiły w bliżej nieustalonym dniu wskazanego wyżej okresu mający znaczenie prawne, a poświadczający nieprawdę dokument w postaci datowanego na dzień 10 lipca 2006 roku zaświadczenia nr [...] o ukończeniu przez M. P. szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii "CE" oraz aby M. P. udzielił korzyści majątkowej osobie pełniącej funkcję publiczną - egzaminatorowi Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w D., żeby skłonić go w związku z pełnieniem tej funkcji do naruszenia przepisów prawa - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów oraz przeprowadzenia egzaminu niezgodnie z obowiązującymi regulacjami, gwarantując M. P. jego zdanie z wynikiem pozytywnym, ułatwił mu popełnienie tych czynów w ten sposób, że w zamian za korzyść majątkową podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy, a następnie przyjął i przekazał kolejnym osobom korzyść majątkową w wysokości 1 500 złotych, tj. o przestępstwo z art. 230 § 1 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k., art. 271 § 3 k.k. oraz art. 272 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k.; 2) w bliżej nieustalonym dniu nie wcześniej niż 14 marca 2007 roku i nie później niż w dniu 1 czerwca 2007 roku w M., w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie i innych osób, wywołując u M. Z. przekonanie o posiadaniu wpływów w instytucji samorządowej - Wojewódzkim Ośrodku Ruchu Drogowego w K., w zamiarze aby M. Z. wyłudził w Starostwie [...] poświadczającą nieprawdę decyzję administracyjną określającą uprawnienia do kierowania pojazdami i tym samym uzyskał prawo jazdy kategorii "C" poprzez podstępne wprowadzenie w błąd uprawnionego pracownika Starostwa, polegające na przedłożeniu poświadczających nieprawdę dokumentów, oraz w zamiarze aby uprawniony lekarz - w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - bez przeprowadzenia obligatoryjnego badania wystawił, mający znaczenie prawne, a poświadczający nieprawdę dokument, w postaci datowanego na dzień 5 marca 2007 roku orzeczenia lekarskiego nr [...] o braku przeciwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi przez M. Z., oraz aby osoby uprawnione, a to kierownik i instruktor Ośrodka Szkolenia Kierowców - Zakład Usługowo-Handlowy w M. - w celu osiągnięcia korzyści majątkowej - wystawiły mający znaczenie prawne, a poświadczający nieprawdę dokument w postaci datowanego na dzień 16 maja 2007 roku zaświadczenia nr [...] o ukończeniu przez M. Z. szkolenia podstawowego dla osób ubiegających się o prawo jazdy kategorii "C" oraz aby M. Z. udzielił korzyści majątkowej osobie pełniącej funkcję publiczną – egzaminatorowi Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego w K., żeby skłonić go w związku z pełnieniem tej funkcji do naruszenia przepisów prawa - rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów oraz przeprowadzenia egzaminu niezgodnie z obowiązującymi regulacjami, gwarantując M. Z. jego zdanie z wynikiem pozytywnym, ułatwił mu popełnienie tych czynów w ten sposób, że w zamian za korzyść majątkową podjął się pośrednictwa w załatwieniu sprawy, a następnie przyjął i przekazał kolejnym osobom korzyść majątkową w wysokości nie niższej niż 1 400 złotych, tj. o przestępstwo z art. 230 § 1 k.k. i art. 18 § 3 k.k. w zw. z art. 229 § 3 k.k., art. 271 § 3 k.k. oraz art. 272 k.k. przy zast. art. 11 § 2 k.k.".
Zgodnie z art. 230 § 1 k.k. kto, w zamian za korzyść majątkową lub osobistą albo jej obietnicę, podejmuje się pośrednictwa w załatwieniu sprawy, powołując się na wpływy, wywołując u innej osoby przekonanie o istnieniu wpływów, wykorzystując takie przekonanie lub utwierdzając ją w przekonaniu o istnieniu wpływów w:
1) instytucji państwowej lub samorządowej,
2) organizacji krajowej lub międzynarodowej,
3) krajowej lub zagranicznej jednostce organizacyjnej dysponującej środkami publicznymi,
4) przedsiębiorstwie państwowym,
5) spółce handlowej z udziałem Skarbu Państwa, samorządu terytorialnego lub państwowej osoby prawnej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.
Odpowiada za pomocnictwo, kto w zamiarze, aby inna osoba dokonała czynu zabronionego, swoim zachowaniem ułatwia jego popełnienie, w szczególności dostarczając narzędzie, środek przewozu, udzielając rady lub informacji; odpowiada za pomocnictwo także ten, kto wbrew prawnemu, szczególnemu obowiązkowi niedopuszczenia do popełnienia czynu zabronionego swoim zaniechaniem ułatwia innej osobie jego popełnienie. (art. 18 § 3 k.k.).
W myśl art. 229 § 1 i § 3 k.k. kto udziela albo obiecuje udzielić korzyści majątkowej lub osobistej osobie pełniącej funkcję publiczną w związku z pełnieniem tej funkcji, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8 (§ 1). Jeżeli sprawca czynu określonego w § 1 działa, aby skłonić osobę pełniącą funkcję publiczną do naruszenia przepisów prawa lub udziela albo obiecuje udzielić takiej osobie korzyści majątkowej lub osobistej za naruszenie przepisów prawa, podlega karze pozbawienia wolności od roku do lat 10 (§ 3).
Stosownie do art. 271 § 1 i § 3 k.k. funkcjonariusz publiczny lub inna osoba uprawniona do wystawienia dokumentu, która poświadcza w nim nieprawdę co do okoliczności mającej znaczenie prawne, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 (§ 1). Jeżeli sprawca dopuszcza się czynu określonego w § 1 w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8 (§ 3).
Wbrew twierdzeniom Skarżącego z ww. wyroku jednoznacznie wynika, że Skarżący został skazany za przestępstwa popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowej dla siebie i innych osób.
Z kolei okoliczność skazania Skarżącego za tego rodzaju przestępstwa powoduje, zgodnie z art. 46 ust.1 pkt 2 u.k.p. w związku z art. 33 ust. 1 pkt 8 lit.b u.k.p., po stronie organu obowiązek skreślenia Skarżącego z ewidencji instruktorów.
Podnoszona przez Skarżącego okoliczność, że w wyroku nie został zastosowany środek karny w postaci zakazu prowadzenie działalności gospodarczej lub wykonywania zawodu, nie ma w sprawie znaczenia. Właściwy organ skreśla instruktora z ewidencji przypadku niespełniania przez niego co najmniej jednego z wymagań określonych w art. 33 ust. 1 pkt 2-8. Skarżący nie spełnia warunku określonego w art. 33 ust.1 pkt 8 lit.b, co wynika z prawomocnego wyroku.
Przepis art. 46 ust. 1 pkt 2 u.k.p. jest jasny i nie budzi wątpliwości interpretacyjnych. Nie budzi wątpliwości również treść art. 33 ust. 1 u.k.p. Zaproponowana przez Skarżącego wykładnia, że ten ostatni przepis dotyczy osób ubiegających się o uprawnienia instruktora, a nie instruktora, który uzyskał uprawnienia przed wejściem w życie ustawy jest błędna. Pomija bowiem art. 46 ust. 1 pkt, który wymieniając przesłanki skreślenia instruktora i wykładowcy z ewidencji odsyła właśnie do art. 33 ust. 1 u.k.p oraz prowadzi do nieakceptowalnej sytuacji, w której osoba skazana za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści majątkowe nie mogłaby zostać wpisana na listę instruktorów, ale popełnienie tego przestępstwa już po wpisie do ewidencji, nie miałoby żadnego wpływu na możliwość wykonywania zawodu instruktora prawa jazdy.
Biorą pod uwagę treść art. 46 ust. 1 pkt 22-4 oraz ust. 2 pkt 2-4, należy zgodzić się z organem odwoławczym, że wydana w sprawie decyzja ma charakter aktu związanego, tzn. w określonym stanie faktycznym organ musiał wydać decyzję o określonej treści.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.