III SA/WA 1875/05

III SA/Wa 1875/05 - Wyrok WSA w Warszawie
Data orzeczenia
2005-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2005-07-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Hieronim Sęk /sprawozdawca/
Jerzy Płusa /przewodniczący/
Krystyna Kleiber
Symbol z opisem
6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Skarżony organ
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Asesor WSA Hieronim Sęk (spr.), Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2005 r. sprawy ze skargi M.R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w W. z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) określa, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w W. na rzecz skarżącej kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r., nr [...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (powoływany dalej jako "Prezes Funduszu") działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135; powoływanej dalej jako "u.ś.o.z.") oraz art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie uwzględnił odwołania M. R.W. (powoływanej dalej jako "Skarżąca"), prowadzącej Indywidualną Specjalistyczną Praktykę Lekarską w G., dotyczącego rozstrzygnięcia konkursu ofert – ogłoszonego w dniu 8 grudnia 2004 r. – na zawieranie umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych w rodzaju: Leczenie stomatologiczne, prowadzonego przez dyrektora Pomorskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że komisja konkursowa, działając w oparciu o u.ś.o.z., rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 25 marca 2003 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń zdrowotnych przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 655, poz. 493; powoływanego dalej jako "rozporządzenie z dnia 25 marca 2003 r.") oraz Regulamin pracy komisji prowadzącej postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (Załącznik do uchwały Rady NFZ Nr 22/2004 z dnia 28 października 2004 r.) nie wybrała w postępowaniu niejawnym oferty złożonej przez Skarżącą, wybierając oferty, które zapewniały lepszą ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość i dostępność oraz lepszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Stwierdzono, iż oferta Skarżącej otrzymała jedną z najniższych ocen na terenie G., tj. 53 pkt na 100 pkt możliwych w produkcie 07.1800.126.02 (za jakość, kompleksowość, dostępność, ciągłość, cenę - odpowiednio 18, 3, 6, 8, 18 punktów). Kierując się oceną, jak i rozmieszczeniem ofert w dzielnicach G., w dzielnicy G.[...] inny oferent, który brał udział w negocjacjach uzyskał ocenę 73 pkt w produktach 07.1800.126.02 i 07.1800.125.02 i z nim podpisano plan rzeczowo-finansowy na rok 2005. W ocenie Prezesa Funduszu zapewniono równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Nie wystąpiły natomiast jakiekolwiek podstawy do przyjęcia, że punktacja oferty Skarżącej mogła być celowo zaniżona.
Od powyższej decyzji Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w związku z faktem wydania jej z rażącym naruszeniem przepisów art. 7 i art. 9 Kodeksu postępowania administracyjnego. W skardze podniesiono, że w odwołaniu od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, zawarto zarzuty:
- braku oceny złożonej oferty pod kątem kontraktu ogólnostomatologicznego realizowanego wyłącznie na rzecz dzieci do 18 roku życia (popularnie zwanego kontraktem szkolnym), pomimo dopuszczenia złożenia takiej oferty w rozdziale V pkt 1 "Szczegółowych materiałów informacyjnych o przedmiocie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne",
- naruszenia w trakcie postępowania konkursowego przepisów art. 147 u.ś.o.z.,
- błędnej oceny punktowej oferty bez uwzględnienia specyfiki tzw. kontraktu szkolnego, którego złożenie było możliwe zgodnie z ww. materiałami informacyjnymi.
Zdaniem Skarżącej decyzja Prezesa Funduszu merytorycznie nie porusza w jakimkolwiek akapicie przedstawionych zarzutów, a zarzuty te były zawarte w odwołaniu. W szczególności organ wydający decyzję nie zajął stanowiska w zakresie braku spójności pomiędzy "Szczegółowymi materiałami informacyjnymi o przedmiocie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne" i prowadzonego postępowania konkursowego. Skarżąca podnosi również, że stwierdzenie, iż "nie wykazała dowodów, które potwierdzałyby fakt niezasadnego obniżenia punktacji" jest sprzeczne z treścią odwołania, które wprost wskazuje na przesłanki nienależytej oceny punktowej, wynikającej z braku spójności pomiędzy warunkami, jakie winna spełniać oferta i prowadzonym trybem postępowania konkursowego. Mimo wskazanych uchybień Prezes Funduszu zaniechał w powyższym względzie przeprowadzenia postępowania dowodowego, pomijając w całości zarzuty dotyczące faktu nieuwzględnienia w postępowaniu konkursowym okoliczności złożenia oferty na leczenie stomatologiczne wyłącznie dzieci i młodzieży do 18 roku życia.
W odpowiedzi na skargę Prezes Funduszu wniósł o jej oddalenie. Odnośnie wskazanych w skardze zarzutów wyjaśnił, że kontrakt ogólnostmatologiczny realizowany na rzecz dzieci i młodzieży do 18 roku życia nie podlega osobnemu postępowaniu konkursowemu i rozpatrywany jest jako kontrakt ogólnostamatologiczny. W kryteriach oceny ofert (zarządzenie Nr 26/2004 Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 października 2004 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej) oraz w "Szczegółowych warunkach postępowania", które komisja konkursowa ma obowiązek przestrzegać, szkoła nie jest preferowana jako miejsce wykonywania świadczeń ogólnostomatologicznych dla dzieci i młodzieży. Komisja nie może zatem w sposób szczególny traktować ofert, które za miejsce wykonywania świadczeń podają szkołę, gdyż stanowiłoby to nierówne traktowanie świadczeniodawców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych; Dz. U. Nr 153, poz. 1269). W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; powoływanej dalej jako "u.p.p.s.a."/), lub stwierdzenia nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Wyjaśnić również należy, że stosownie do art. 134 § 1 u.p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji brany jest pod uwagę stan prawny, który miał zastosowanie w chwili wydawania tej decyzji.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd dopatrzył się naruszeń prawa procesowego, objętych art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a., skutkujących taką wadliwością zaskarżonej decyzji, która wymagała jej wyeliminowania z obrotu prawnego. Stan prawny, mający znaczenie dla dokonania takiej właśnie oceny, oraz wnioski z niego płynące dla spornego okresu, przedstawiają się następująco.
Z art. 132 u.ś.o.z. wynika, że podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Narodowy Fundusz Zdrowia (powoływany dalej jako "Fundusz") jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu. Umowa taka może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w u.ś.o.z. w dziale VI zatytułowanym "Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami". Zgodnie z art. 134 ust. 1 u.ś.o.z. Fundusz jest obowiązany zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Aby zrealizować te wymogi Fundusz jest obowiązany udostępniać na takich samych zasadach wszystkim świadczeniodawcom wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (ust. 2). Z przepisem tym koresponduje art. 146 u.ś.o.z., wedle którego Prezes Funduszu określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania, o czym stanowi art. 147 u.ś.o.z.
Postępowanie przed Funduszem w sprawach o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej kończy się z chwilą ogłoszenia rozstrzygnięcia konkursu ofert, o czym informuje się w miejscu i terminie określonych w ogłoszeniu o konkursie ofert (art. 151 ust. 1, 2 i 5 u.ś.o.z.). Ogłoszenie o rozstrzygnięciu konkursu ofert zawiera nazwę (firmę) albo imię i nazwisko oraz siedzibę albo miejsce zamieszkania i adres świadczeniodawcy, który został wybrany (ust. 4). Zgodnie z art. 138 u.ś.o.z. do zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych.
Zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej może nastąpić, zgodnie z art. 139 ust.1 u.ś.o.z., po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert - jak w niniejszej sprawie - albo rokowań. Świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad prowadzania postępowania, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154 u.ś.o.z., przy czym środki te nie przysługują na wybór trybu postępowania, niedokonanie wyboru świadczeniodawcy i unieważnienie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (art. 152 u.ś.o.z.).
Tryb odwoławczy, który znalazł zastosowanie w rozpatrywanej sprawie, określono w art. 154 u.ś.o.z. Według tego przepisu świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może złożyć, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania do Prezesa Funduszu za pośrednictwem dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu. Prezes Funduszu rozpatruje odwołanie w terminie 14 dni od dnia jego otrzymania i wydaje decyzję administracyjną w tej sprawie. Decyzja Prezesa podlega natychmiastowemu wykonaniu. Od decyzji tej, zgodnie z art. 154 ust. 8 u.ś.o.z., świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego.
Na tym tle Sąd zauważa, iż ustawodawca jednoznacznie wskazał na charakter rozstrzygnięcia wydawanego przez rozpatrującego odwołanie Prezesa Funduszu, jako na decyzję administracyjną. Należy więc uznać, iż do wydania decyzji, którą kończy się rozpatrzenie sprawy na skutek złożonego przez świadczeniodawcę odwołania, a w konsekwencji i do postępowania przed Prezesem Funduszu bezpośrednio poprzedzającego jej wydanie stosować należy przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; powoływany dalej jako "k.p.a."), oczywiście przy uwzględnieniu kwestii uregulowanych w art. 154 ust. 6 i 8 u.ś.o.z. Do wniosku takiego prowadzi brzmienie art. 1 pkt 1 i 2 k.p.a., zgodnie z którym Kodeks ten normuje postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych, a także przed innymi organami państwowymi oraz przed innymi podmiotami, gdy są one powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumień do załatwiania spraw określonych w pkt 1. Jako, że przywołane przepisy u.ś.o.z. wskazują jako formę rozstrzygnięcia decyzję administracyjną, wydawaną bez wątpienia w sprawie indywidualnej – w stosunku do odwołującego się, to uznać należy, iż Prezes Funduszu jest podmiotem, o którym mowa w art. 1 pkt 2 k.p.a., powołanym z mocy prawa do załatwienia sprawy w takiej właśnie formie.
W tej sytuacji zarówno decyzję wydaną przez Prezesa Funduszu, jak i przeprowadzone przez ten organ postępowanie oceniać należy także w kategoriach obowiązków procesowych nałożonych przez k.p.a. Oceniając zatem zaskarżoną decyzję w kontekście zarzutów zawartych w skardze w pierwszej kolejności zwrócenia uwagi wymaga uzasadnienie tej decyzji. Uzasadnienie decyzji jest bowiem jednym ze wskazanych w art. 107 k.p.a. integralnych elementów prawidłowej decyzji administracyjnej. Na uzasadnienie decyzji składać się powinno uzasadnienie faktyczne i prawne. Rozwinięcie tych pojęć ustawodawca zawarł w § 3 cyt. przepisu, zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Prawidłowe uzasadnienie decyzji ma ograniczyć konieczność stosowania środków przymusu przy jej wykonaniu. W tym ujęciu koresponduje więc z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 k.p.a., wedle której organ administracyjny jest zobowiązany do wyjaśnienia stronom zasadności przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, aby w miarę możliwości doprowadzić do wykonania decyzji bez stosowania środków przymusu. Elementem decydującym o przekonaniu strony, co do trafności rozstrzygnięcia jest zatem uzasadnienie decyzji. Zasada przekonywania nie zostanie więc zrealizowana, gdy organ pominie milczeniem niektóre twierdzenia strony lub nie odniesie się do faktów istotnych dla danej sprawy.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd podziela zarzuty skargi dotyczące braku odniesienia się w uzasadnieniu decyzji wydanej przez Prezesa Funduszu do zarzutów przedstawionych w odwołaniu od rozstrzygnięcia konkursu ofert. Za zdecydowanie niewystarczające w tym zakresie należy uznać formułowanie jedynie ogólnych stwierdzeń, bez jednoczesnego wskazania na dowodowe ich uzasadnienie. Trudno przy tym wymagać takiego wskazania zważywszy, że w aktach sprawy na których - jak należy przyjąć - opierano się przy wydawaniu decyzji i które zostały przekazane Sądowi w trybie art. 54 § 2 u.p.p.s.a, poza ofertą Skarżącej i korespondencją dotyczącą uzupełnienie jej braków formalnych oraz wypełnionym formularzem "Łącznej oceny oferty", brak jakichkolwiek innych materiałów dowodowych, w szczególności takich, które upoważniałyby do zawarcia w uzasadnieniu decyzji tych stwierdzeń, które się w nim znalazły, dotyczących choćby "istnienia uzasadnionych podstaw niewybrania oferty Pani M. R.". W odpowiedzi na skargę, wyjaśniając sposób traktowania kontraktu ogólnostomatologicznego realizowanego na rzecz dzieci i młodzieży do 18 roku życia, powołano się na zarządzenie Nr 26/2004 Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 października 2004 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz na "Szczegółowe warunki postępowania" wskazując, że szkoła nie jest miejscem preferowanym wykonywania tych świadczeń. Z kolei w wydanej w tej sprawie decyzji nie przywołano powyższego zarządzenia oraz "Szczegółowych warunków postępowania", natomiast Skarżąca powołuje się na "Szczegółowe materiały informacyjne o przedmiocie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne". W aktach administracyjnych brak jest i jednych i drugich. Nie sposób więc ocenić czym kierowano się w tym zakresie przy wydawaniu decyzji, w szczególności czy opierano ustalenia na tożsamych materiałach. Jest to o tyle istotne, że Skarżąca podnosi zarzut naruszenia art. 147 u.ś.o.z., którego treść wyżej cytowano.
Nawiązując ponadto do podstaw prawnych działania komisji konkursowej, wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wspomnieć należy, że w § 7 rozporządzenia z dnia 25 marca 2003 r. przewidziano między innymi warunki, jakim powinien odpowiadać protokół z przebiegu konkursu ofert (rokowań). Komisja w protokole powinna podać m.in. wykaz podmiotów ubiegających się o zawarcie umowy, wskazać oferty, które zostały odrzucone wraz z uzasadnieniem oraz wskazać najkorzystniejszą ofertę lub oferty albo ustalenie, że wszystkie oferty zostały odrzucone. W niniejszej sprawie postępowanie toczyło się w trybie konkursu ofert. Natomiast nie jest wiadomym jakiej treści było ogłoszenie o konkursie ofert, w jakich datach miała miejsce część jawna i niejawna postępowania, wreszcie w jakiej dacie i jakiej treści został sporządzony protokół komisji konkursowej oraz jakiej treści było ogłoszenie rozstrzygnięcia konkursu ofert i kiedy nastąpiło. Protokołu takiego oraz innych dokumentów wskazujących powyższe dane w aktach administracyjnych także brak. W takich okolicznościach nie sposób więc stwierdzić, że Prezes Funduszu dokonał właściwej oceny przebiegu postępowania konkursowego, a także sprawdzenia formalnych wymogów dotyczących złożonego odwołania. W konsekwencji stwierdzenia zawarte w uzasadnieniu decyzji należy uznać za gołosłowne i co najmniej przedwczesne.
Reasumując, zdaniem Sądu wydana decyzja nie zawiera prawidłowego uzasadnienia, o którym mowa w art. 107 § 3 k.p.a., gdyż nie dość że nie może, ze względów wyżej podanych, prawidłowo odnosić się do ustaleń dokonanych w przeprowadzonym postępowaniu konkursowym, to również nie wskazuje przyczyn, dla których organ nie uznał za zasadne argumentów Skarżącej zawartych w odwołaniu. Taki stan rzeczy uniemożliwia zatem ocenę legalności podjętego rozstrzygnięcia.
Sąd wyjaśnia również, że wskazanie w odpowiedzi na skargę przyczyn nie uwzględnienia jednego, czy kilku istotnych zarzutów zawartych w odwołaniu, jako uczynione zbyt późno, nie może mieć wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji. Właściwym bowiem miejscem dla tego typu argumentacji, mającej znaczenie dla oceny działania organu jako zgodnego z prawem, jest uzasadnienie decyzji. Odpowiedź na skargę nie może zatem stanowić swoistego "uzupełnienia decyzji" w zakresie jej uzasadnienia faktycznego lub prawnego, a tym samym nie może konwalidować takich wadliwości zaskarżonej decyzji, które już w niej tkwią i jednocześnie obligują Sąd do uwzględnienia skargi, zgodnie z art. 145 § 1 u.p.p.s.a.
Powyższe uchybienia pozwalają także na stwierdzenie, iż w sprawie doszło również do naruszenia art. 7 w związku z art. 77 § 1 k.p.a. Zgodnie z tymi przepisami organ ma obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ponadto, w art. 80 k.p.a. ustawodawca wprost stwierdził, iż oceny czy dana okoliczność została udowodniona organ dokonuje na podstawie całokształtu materiału dowodowego. Biorąc pod uwagę akta sprawy nie można stwierdzić, iż Prezes Funduszu przeprowadził jakiekolwiek postępowanie wyjaśniające w sprawie złożonego odwołania.
Nie przesądzając przy tym zasadności argumentów podniesionych w odwołaniu dotyczących samego postępowania dotyczącego wyboru ofert, Sąd wskazuje, iż obowiązkiem organu jest przeprowadzenie w tym zakresie postępowania wyjaśniającego w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego i wyczerpującego ustalenia jego okoliczności. W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ powinien mieć na uwadze treść przywołanych przepisów i wynikających z nich obowiązków procesowych.
Z tych względów Sąd uznał, iż stwierdzone naruszenia przepisów postępowania mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, dlatego też na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do art. 152 u.p.p.s.a. Sąd określił, iż uchylona decyzja nie może być wykonana w całości. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 u.p.p.s.a.