III SA/Gl 245/25

III SA/Gl 245/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-11-13
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-03-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch
Dorota Fleszer /sprawozdawca/
Magdalena Jankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6035 Opłaty i kary za przejazd pojazdem nienormatywnym
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2025 poz 1691
art. 113
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks  postępowania administracyjnego
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędzia WSA Adam Gołuch, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 listopada 2025 r. sprawy ze skargi V. sp. z o.o. w K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 24 lipca 2024 r. nr BP.503.46.2024.1216.BP.596705 w przedmiocie sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 24 lipca 2024r., nr BP.503.46.2024.1216.BP Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: GITD) utrzymał w mocy postanowienie GITD z dnia 10 kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji GITD z 14 lutego 2024 r., nr [...].
Rozstrzygnięcie nastąpiło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Decyzją z dnia 14 lutego 2024 r., nr [...] GITD uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 czerwca 2022 r., nr [...] i nałożył na V sp. z o. o. z siedzibą K. (dalej: Spółka) karę pieniężną w wysokości 25.000 zł w związku z popełnieniem przez przedsiębiorcę naruszeń z Ip.: 5.1, 5.2, 5.4, 5.5, 5.6, 5.7, 5.8, 5.9, 5.10, 5.11, 6.1.5, 6.3.11 oraz 6.3.18 załącznika nr 3 do ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 728, dalej: u.t.d.).
Postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2024 r., nr [...] GITD sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w treści ww. decyzji.
Pismem z dnia 19 kwietnia 2024 r. Spółka wniosła zażalenie na ww. postanowienie, zarzucając GITD bezpodstawne uznanie, że fragment decyzji, który podlegał sprostowaniu, stanowił oczywistą omyłkę pisarską w rozumieniu art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2025 poz.1691; dalej: k.p.a.) W jej ocenie dokonane sprostowanie wykracza swoim zakresem poza pojęcie omyłki pisarskiej, bowiem zasadniczo zmienia podjęte rozstrzygnięcie.
Po ponownej analizie sprawy GITD postanowieniem z dnia 24 lipca 2024r., nr BP.503.46.2024.1216.BP utrzymał w mocy swoje postanowienie z dnia 10 kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej w decyzji GITD z dnia 14 lutego 2024 r., nr [...].
W jego uzasadnieniu GITD wskazał, że wbrew twierdzeniom Spółki sprostowany skarżonym postanowieniem fragment decyzji w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej zasadnie został uznany za oczywistą omyłkę pisarską. W skarżonej decyzji, tuż za wyeliminowanym z niej spornym fragmentem, opisywane są wszystkie stwierdzone w sprawie naruszenia Ip. 6.3.18 załącznika nr 3 do u.t.d., wieńcząc ten fragment decyzji na stronie 22 stwierdzeniem "z uwagi na powyższe okoliczności Główny Inspektor Transportu Drogowego nakłada na stronę łączną karę pieniężną za stwierdzone w protokole kontroli naruszenia przepisu Ip. 6.3.18 w wysokości 39 500zł (słownie: trzydzieści dziewięć tysięcy pięćset złotych).". Porównanie spornego fragmentu rozstrzygnięcia z całokształtem decyzji nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż jego zawarcie w decyzji organu stanowiły omyłkę pisarską. Oprócz fragmentu decyzji poświęconego naruszeniom z Ip. 6.3.18 załącznika nr 3 do u.t.d., który znajdował się na stronach 10 - 22, GITD na stronie 73 wskazał "Organ odwoławczy wskazuje, iż podziela argumentację strony w zakresie zasadności umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie naruszeń:", wymieniając następnie na stronach 73-76 42 przypadki naruszeń, w przypadku których nie nałożono na stronę kary pieniężnej. Żadne z naruszeń, co do których organ odwoławczy stwierdził zasadność umorzenia postępowania administracyjnego, nie dotyczyło Ip. 6.3.18 załącznika nr 3 do u.t.d.
W ocenie GITD przywołane powyżej okoliczności jednoznacznie świadczą o tym, iż umieszczenie w decyzji organu z dnia 14 lutego 2024 r., nr [...] wyeliminowanego skarżonym postanowieniem fragmentu miało charakter oczywistej omyłki pisarskiej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółka zaskarżyła w całości postanowienie, zarzucając naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie jakoby umieszczenie w treści decyzji stwierdzenia: "organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przekazanych do kontroli danych cyfrowych z urządzeń rejestrujących zainstalowanych w kontrolowanych pojazdach odstępuje od nałożenia kary pieniężnej za 79 naruszeń przepisu Ip. 6.3.18 załącznika nr 3 do u.t.d." stanowiło omyłkę pisarską podlegającą zwykłemu sprostowaniu poprzez usunięcie całego wyżej przytoczonego fragmentu, podczas gdy powyższa zmiana przekracza granicę hipotezy art. 113 § 1 k.p.a. "oczywistej omyłki" i stanowi merytoryczną zmianę rozstrzygnięcia oraz powoduje dysfunkcję prawidłowego stosowania art. 113 § 1 k.p.a. przez organ administracyjny.
Wobec powyższego Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia GITD.
Powołując się na określenie pojęcia "oczywistej omyłki" Spółka wywiodła, że usunięte przez organ przedmiotowe twierdzenie nie stanowi oczywistej omyłki. Z treści decyzji usunięto bowiem stwierdzenie, w którym organ orzeka o odstąpieniu od nałożenia kary pieniężnej za 79 naruszeń przepisu Ip. 6.3.18. Zatem nie zaszedł żaden z przypadków wskazanych w art. 113 k.p.a. - nie doszło do niewłaściwego użycia słowa, zastosowania niewłaściwej pisowni, pominięcia wyrazu lub litery lub błędu rachunkowego, tylko doszło do modyfikacji orzeczenia w zakresie zasadniczym - to jest co do rozstrzygnięcia i nałożenia kary. Swoje stanowisko Spółka poparła tezami z orzecznictwa sądowoadministracyjnego.
W odpowiedzi na skargę GITD podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że przedmiotowa skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2492 z późn. zm.) w związku z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stwierdzenie, że zaskarżona decyzja lub postanowienie zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, obliguje sąd do uchylenia zaskarżonego aktu administracji (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a. rozstrzygając daną sprawę sąd, co do zasady, nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, a ponadto może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części (art. 151 p.p.s.a.).
Istotą sporu w niniejszej sprawie jest dopuszczalność sprostowania w trybie art. 113 § 1 k.p.a., decyzji wydanej przez GITD poprzez usunięcia ze s. 10 treści jej uzasadnienia stwierdzenia: "Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przekazanych do kontroli danych cyfrowych z urządzeń rejestrujących zainstalowanych w kontrolowanych pojazdach odstępuje od nałożenia kary pieniężnej za 79 naruszeń przepisu Ip. 6.3.18 załącznika nr 3 do u.t.d."
Przystępując do badania sprawy wskazać należy, że materialnoprawną jej podstawą jest art. 113 § 1 k.p.a. Jak wynika z jego brzmienia organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.
Według ugruntowanych poglądów judykatury wszystkie błędy prostowane w trybie art. 113 § 1 k.p.a. powinny cechować się oczywistością. Oczywistość omyłki winna wynikać z natury samego błędu lub z porównania treści rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, innymi dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy albo z innymi czynnikami. Zaś podstawowym wyznacznikiem oczywistości omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. jest możność natychmiastowego i niepozostawiającego wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy. Uregulowana w art. 113 § 1 k.p.a. instytucja sprostowania zawartych w decyzjach oczywistych omyłek służy zatem przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu, a jej wyrażeniem na piśmie (por. np. wyrok NSA z 11 sierpnia 1999 r., sygn. akt II SA 1072/99; wyrok NSA z 24 września 2009 r., sygn. akt II OSK 1439/08; wyrok NSA z 19 maja 2016 r., sygn. akt I OSK 2040/14; wyrok NSA z 12 maja 2016 r., sygn. akt II OSK 2118/14; wyrok WSA w Warszawie z 24 lipca 2025 r., sygn. akt VIII SA/Wa 312/25).
Nie budzi wątpliwości, że nie jest dopuszczalne sprostowanie decyzji, które prowadziłoby do ponownego rozstrzygnięcia sprawy, odmiennego od pierwotnego. W ocenie Sądu orzekającego w sprawie taka sytuacja w badanej sprawie nie ma miejsca.
W sentencji decyzji z dnia 14 lutego 2024r. GITD określił naruszenia, za które kara została nałożona i wskazał jej wysokość tj. 25 000zł. Natomiast w uzasadnieniu tej decyzji na s. 10 zawarł stwierdzenie cyt. Organ odwoławczy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, w tym przekazanych do kontroli danych cyfrowych z urządzeń rejestrujących zainstalowanych w kontrolowanych pojazdach odstępuje od nałożenia kary pieniężnej za 79 naruszeń przepisu lp. 6 3 18 załącznika numer 3 do u.t.d." W dalszej treści uzasadnienia decyzji na s. 10-22 opisane zostały wymienione 79 naruszeń, zakończone stwierdzeniem cyt. "Z uwagi na powyższe okoliczności Główny Inspektor Transportu Drogowego nakłada na stronę łączną karę pieniężną za stwierdzone w protokole kontroli naruszeń lp.6.3.18 w wysokości 39 500 zł (słownie: trzydzieści dziewięć tysięcy pięćset złotych) (s. 22 decyzji).
W ocenie Sądu dokonane przez GITD sprostowanie w dotyczące usunięcia fragmentu decyzji zawartej na s. 10 - wbrew stanowisku Spółki - w tej konkretnej sprawie należy uznać za usunięcie oczywistej omyłki. Z sentencji decyzji i jej uzasadnienia jednoznacznie i wprost wynikają okoliczności naruszenia lp. 6.3.18 załącznika nr 3 do u.t.d. Wobec powyższego uznać należy, że zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 113 § 1 k.p.a. jest nieuzasadniony, a GITD dokonując sprostowania oczywistej omyłki nie przekroczył dyspozycji z niego wynikających.
Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut Spółki, że organ dokonując sprostowania w rzeczywistości dokonał merytorycznej zmiany rozstrzygnięcia. W okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy jest gołosłowny. W ocenie Sądu nie można uznać, że dokonanie usunięcia oczywistej pomyłki w sposób, jak to zrobił GITD w zaskarżonym postanowieniu wpłynęło na treść decyzji nie tylko co do zakresu stwierdzonych naruszeń ale także wymiaru kary.
Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.