III SA/Gl 228/23

III SA/Gl 228/23 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-04-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6262 Radni
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. (W.) na pismo Prezydenta Miasta C. z dnia 10 lutego 2023 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na interpelację postanawia: 1) odrzucić skargę. 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200,00 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od złożonej skargi.
Uzasadnienie
Pismem z 27 stycznia 2023 r. P. W. (radny Miasta C.) skierował do Prezydenta Miasta C. interpelację w sprawie zwolnień z opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi wynikającymi z posiadania Karty Dużej Rodziny, które Rada Miasta przewidziała w uchwale z dnia [...] r. nr [...].
Udzieloną odpowiedź, to jest pismo z 10 lutego 2023 r. nr [...], zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
Prezydentowi Miasta C. zarzucił błędną interpretację ustawy z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny. Wyjaśnił, że przepisy tej ustawy z dniem 1 stycznia 2019 r. uległy zmianie. W chwili obecnej Karta Dużej Rodziny przysługuje rodzicom, którzy mają lub w przeszłości mieli na utrzymaniu co najmniej troje dzieci, bez względu na ich wiek w chwili składania wniosku. Tym samym powoływanie się na wyrok WSA w Gliwicach z dnia 5 kwietnia 2018 r. sygn. I SA/Gl 1329/17, który dotyczył poprzednio obowiązującego stanu prawnego uznał za bezpodstawne. Nie istnieje bowiem żaden zapis wyłączający z zakresu pojęciowego "rodziny wielodzietnej" rodziny, której członkowie nie zamieszkują razem, co oznacza, że błędne jest twierdzenie jakoby warunkiem skorzystania z ulgi w opłatach za gospodarowanie odpadami komunalnymi było zamieszkiwanie na nieruchomości przez rodzinę wielodzietną.
W oparciu o powyższe domagał się stwierdzenia nieważności stosowanej interpretacji, zwrotu wszystkich wpłaconych środków wraz z odsetkami oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej względnie jej oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 259 - zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast w myśl art. 3 § 2 ustawy p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Należy w tym miejscu zauważyć, że dla uznania określonej formy działania organu administracji za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa niezbędne jest, aby ta charakteryzowała się następującymi elementami:
1) nie może być decyzją ani postanowieniem wydanym w postępowaniu jurysdykcyjnym, egzekucyjnym lub zabezpieczającym, zaskarżalnym na podstawie art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy p.p.s.a.;
2) musi mieć charakter zewnętrzny, tj. musi zostać skierowana do podmiotu niepodporządkowanego organizacyjnie ani służbowo organowi wydającemu dany akt lub podejmującemu daną czynność;
3) musi zostać skierowana do konkretnego, zindywidualizowanego adresata;
4) musi dotyczyć spraw z zakresu administracji publicznej, a więc obejmować władcze działania organów administracji publicznej, którymi o treści uprawnienia lub obowiązku przesądza jednostronnie podmiot wykonujący administrację publiczną, a adresat jest tym działaniem związany;
5) musi obejmować uprawnienia lub obowiązki wynikające z przepisów powszechnie obowiązującego prawa (zob. T. Woś (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie VI, WK 2016; J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wydanie V, Lexis Nexis 2011).
W rozpoznawanej sprawie zaskarżona odpowiedź na interpelację radnego, o której mowa w art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2023 r., poz. 40), nie spełnia powołanych wyżej kryteriów aktu lub czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Nie stanowi ona bowiem władczego działania organu administracji publicznej skierowanego do niepodporządkowanego mu podmiotu i nie dotyczy praw podmiotowych przysługujących jednostce na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Relacja pomiędzy radnym a organem wykonawczym ma - co do zasady - charakter wewnętrzny, zaś uprawnienia związane z wykonywanym przez niego mandatem wiążą się z funkcją kontrolną tego organu. Nie wynikają one zatem z praw przysługujących stronie jako zwyczajnemu członkowi wspólnoty samorządowej. W takim też kontekście należy postrzegać żądanie udzielenia informacji, zapytanie czy interpelację, którą składa radny realizując funkcje publiczne (por. postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 29 grudnia 2022 r. sygn. IV SAB/Wr 1049/22, z dnia 26 lipca 2022 r. sygn. III SA/Wr 340/22, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 13 października 2022 r. sygn. III SAB/Łd 126/22 oraz postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2021 r. sygn. III OSK 4967/21 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). To z kolei oznacza, że przedmiotowa sprawa nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądu administracyjnego. Zaskarżony akt nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień bądź obowiązków strony skarżącej wynikających z przepisów prawa, nie stanowi władczej formy rozstrzygnięcia, sam w sobie nie wywołuje żadnych skutków. Dlatego złożoną skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 232 § 2 ustawy p.p.s.a.