III SA/Gl 192/09

III SA/Gl 192/09 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2009-09-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2009-02-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik
Marzanna Sałuda /sprawozdawca/
Mirosław Kupiec /przewodniczący/
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
I FSK 521/10 - Wyrok NSA z 2011-04-29
Skarżony organ
Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1993 nr 11 poz 50
art. 14 i art. 16
Ustawa z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marta Lewicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 września 2009 r. przy udziale - sprawy ze skargi J.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną tu decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu odwołania J. F. reprezentowanego przez pełnomocnika doradcę podatkowego J. W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. w kwocie [...] zł. Organ odwoławczy jako podstawę prawną wskazał art.13 § 1 pkt 2 lit. a i 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) i art. 6 ust1, art. 10, art. 14 ust. 1 i ust. 3, art. 15 ust. 1, art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 z póżń. zm.).
W uzasadnieniu opisując dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie wskazał co następuje.
Na podstawie upoważnień do kontroli nr [...],[...] z dnia [...] i [...] r. wydanych przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. przeprowadzono kontrolę podatkową w zakresie prawidłowości dokonywania rozliczeń podatku od towarów i usług za okres od [...] r. do [...] r., w firmie "A" w S. Jak ustalono podatnik prowadził działalność gospodarczą w okresie od dnia [...] r. do [...] r. W wyniku kontroli stwierdzono, że J. F, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie złożył deklaracji VAT-7, nie zadeklarował, ani nie wpłacił należnego podatku za miesiąc grudzień 2002 r. W miesiącu tym zakres prowadzonej przez J. F. działalności gospodarczej obejmował:
- ślusarstwo usługowe - dorabianie kluczy,
- usługi pośrednictwa w sprzedaży gier Totalizatora Sportowego w systemie on - line, na rzecz Totalizatora Sportowego Sp. z o.o., w Warszawie,
- usługi pośrednictwa w sprzedaży gier Zakłady Piłkarskie w systemie on - line na rzecz Toto-Lotek S.A. w Warszawie.
W trakcie prowadzonego postępowania podatkowego zbadano zasadność korzystania przez podatnika ze zwolnienia podmiotowego wynikającego z przepisu art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późń. zm.). Na podstawie zapisów dokonanych przez podatnika w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za 2002 r. ustalono, iż w badanym okresie uzyskał on następujące przychody:
- przychód osiągnięty z dorabiania kluczy - [...] zł, w tym za grudzień 2002 r. -[...]zł,
- przychód osiągnięty z dorabiania kluczy - [...] zł,
- w tym za miesiąc grudzień 2002 r.- [...] zł,
- prowizja ze sprzedaży gier Totalizatora Sportowego - [...] zł, w tym za grudzień 2002 r. – [...] zł,
- prowizja ze sprzedaży zakładów piłkarskich – za 2002 r. - [...]zł, w tym za grudzień 2002 r. - [...] zł.
Biorąc pod uwagę wartość sprzedaży za okres od [...] do [...]r. uprawniającą do zwolnienia przedmiotowego ustalono, że przed dniem [...] r. podatnik przekroczył wartość tej kwoty.
Organ podatkowy I instancji powołał art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.), zgodnie z którym zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3, a także wartość eksportu towarów lub usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie 10.000 EURO oraz rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług w 2002 r. (Dz. U. Nr 137, poz. 1542) gdzie wymieniono kwotę [...] zł. Wskazał także art. 16 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, zgodnie którym podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub usług o podobnym charakterze stanowi: dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi, agenta, zleceniobiorcy, komisanta lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o kwotę podatku (...), oraz art. 14 ust. 1 pkt 4, który stanowi, iż w przypadku podatników, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy, przez wartość sprzedaży towarów określoną w rozumie się 30 -krotność kwoty prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usług – w pozostałych przypadkach.
W konsekwencji wskazanych uregulowań prawnych organ podatkowy I instancji ustalenia kwoty uprawniającej podatnika do korzystania ze zwolnienia z obowiązku rejestracji dokonał w następujący sposób :
- ogółem przychód za [...] r.- [...]zł,
- w tym za grudzień 2002 r. – [...]zł,
- przychód osiągnięty z dorabiania kluczy – [...]zł,
- w tym za grudzień 2002 r. - [...]zł,
- 30-krotność prowizji ze sprzedaży gier totalizatora sportowego za [...] r. - [...]zł, x 30 = [...] zł w tym za grudzień 2002 r. [...] x 30 = [...] zł,
- 30 krotność prowizji ze sprzedaży gier zakładów piłkarskich za 2002 r. [...] zł x 30= [...] zł,
- w tym za grudzień 2002 r. - [...] zł x 30 = [...] zł.
Biorąc pod uwagę tak wyliczoną wartość sprzedaży od [...] do [...] r. uprawniającą do zwolnienia przedmiotowego ustalono, że przed dniem [...] r. J. F. przekroczył wartość tej kwoty. W związku z powyższym organ podatkowy I instancji uznał, iż dokonana przez podatnika w grudniu 2002 r. sprzedaż usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawek właściwych dla danego rodzaju sprzedaży.
Biorąc pod uwagę to, iż w grudniu 2002 r. podatnik osiągnął przychody ze sprzedaży usług dorabiania kluczy - [...] zł, i prowizję ze sprzedaży gier totalizatora sportowego i zakładów piłkarskich - [...] zł, gdzie przychody prowizyjne uzyskane ze sprzedaży gier totalizatora sportowego i zakładów piłkarskich korzystały w grudniu 2002 r. ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 7 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, gdyż w poz. 27 załącznika Nr 2 do ustawy wymieniono usługi zawarte w grupowaniu 92, a usługi pośrednictwa w zakresie sprzedaży gier losowych klasyfikowane są w grupowaniu 92.71, w związku z czym mogły korzystać ze zwolnienia przedmiotowego w podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegały jedynie usługi ślusarskie - dorabianie kluczy - kwota [...] zł według stawki 22% określonej w art. 18 ust. 1 ustawy.
Podatek należny z tytułu sprzedaży za miesiąc grudzień 2002 r. określono w następujący sposób: wartość sprzedaży podlegającej opodatkowaniu [...] zł, VAT 22%; [...] zł x 22/122, wartość netto: [...] zł x 22% = [...]zł.
W konsekwencji powyższych ustaleń organ podatkowy I instancji decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 207 i art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r – Ordynacja podatkowa w związku z art. 6 ust. 1 , art. 10, art. 14 ust. 1 i 3 , art. 15 ust.1 art. 18 , art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 z późn. zm.) określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji nadmieniono, iż w dniu [...] r. postanowieniem Nr [...] organ podatkowy I instancji na podstawie art. 14a § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej wydał J. F. pisemną interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej opodatkowania podatkiem od towarów i usług świadczonych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usług pośrednictwa w zakresie sprzedaży gier losowych na rzecz Spółki z o.o. Totalizator Sportowy sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 92.71 i ciążącego obowiązku podatkowego w podatku VAT. W tej interpretacji organ podatkowy na podstawie przedstawionego stanu faktycznego we wniosku wskazał, iż na podatniku ciążył obowiązek podatkowy z tytułu podatku od towarów i usług co najmniej już w 2003 r., o ile nie wcześniej. Od niniejszej interpretacji podatnik wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w K., który decyzją z dnia [...]r. Nr [...] odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia .
Wskazano także, że J. F. nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 9 w/w ustawy w zakresie złożenia zgłoszenia rejestracyjnego VAT- R przed dniem dokonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu. Zgłoszenia rejestracyjnego J. F. dokonał [...] r.
W odwołaniu wniesionym przez pełnomocnika J. F. doradca podatkowy J. W. zarzucił wydanej decyzji:
- błędną interpretację przepisów art. 14 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 15 ust. 1 oraz art. 16 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym,
- naruszenie przepisów art. 121, art. 122 oraz art. 210 § 1 pkt 6 Ordynacji podatkowej i wniósł o uchylenie decyzji w całości.
Uzasadniając postawione zarzuty pełnomocnik stwierdził, iż uzasadnienie wydanej decyzji jest wadliwe, bo niewystarczająco wyjaśnia przyczynę łączenia różnych czynności i źródeł opodatkowania, zawiera błędną interpretację przepisów oraz błędy formalne opisujące wykazane dowody. W ocenie pełnomocnika organ pierwszej instancji bezpodstawnie zawyżył wartość sprzedaży podlegającej opodatkowaniu łącząc czynności podlegające opodatkowaniu z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu. Działanie takie jest niezgodne z ideą przedmiotu opodatkowania i kłóci się z wolą ustawodawcy, który nie wprowadził normy pozwalającej na takie łączenie. Powołał przy tym przepisy art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późniejszymi zmianami), w którym ustawodawca wyłączył z opodatkowania czynności zwolnione. Zakwestionował podnoszenie zarzutu niedopełnienia obowiązku rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług oraz nie złożenia deklaracji podatkowych jako przedwczesne, gdyż obowiązki te są pochodne od kwestii dotyczącej powstania podatkowego lub jego braku.
Organ odwoławczy po rozpatrzeniu odwołania utrzymał sporną decyzję w mocy podzielając w całości ustalenia faktyczne i prawne organu podatkowego I instancji .
W odniesieniu do zarzutów odwołania organ odwoławczy powołując art. 14 w/w ustawy stwierdził, iż odwołanie się przez ustawodawcę do czynności, o jakich mowa w art. 2 ust. 1 i 3 ustawy oraz eksportu towarów i usług wskazuje, że chodzi o wszystkie, poza importem, czynności, bez względu na to jaki jest konkretnie przedmiot tych czynności. W związku z tym dla określenia kwoty sprzedaży, której przekroczenie rodzi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług nie ma znaczenia, czy dana czynność objęta jest zwolnieniem przedmiotowym. Tak więc dla potrzeb określenia warunku utraty podmiotowego zwolnienia od podatku należy uwzględnić wszystkie (poza importem) czynności nawet jeśli odpowiadały kryteriom określonym w przepisach dla zwolnienia przedmiotowego.
Przywołany przez J. F. przepis art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług organ odwoławczy uznał za nie mający w kontrolowanym przypadku zastosowania, gdyż przepisy cytowanej ustawy weszły w życie z dniem 1 maja 2004 r. W ocenie organu skoro J. F. nie zachowywał się jak podatnik podatku od towarów i usług, pomimo ciążącego na nim obowiązku ustawowego niezasadne jest jego twierdzenie, iż niedopełnienie obowiązku rejestracyjnego i nie złożenie deklaracji podatkowej jest przedwczesne. W ocenie organu odwoławczego sporna decyzja zawierała uzasadnienie merytoryczne i prawne, stąd nie naruszono postanowień art. 210 Ordynacji podatkowej. Nie naruszono także w postępowaniu podatkowym prowadzonym przez organ pierwszej instancji zasad ogólnych postępowania podatkowego zawartych w art. 121 i 122 Ordynacji podatkowej dotyczących obowiązku prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i realizacji zasady prawdy obiektywnej.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący reprezentowany przez pełnomocnika doradcę podatkowego J. W. wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego zarzucając Dyrektorowi Izby Skarbowej w K. rażące naruszenie przepisów prawa: a w szczególności, art. 7, art. 13, art. 14 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym. Ponowił przy tym zarzuty wyartykułowane w odwołaniu od spornej decyzji polegające na bezprawnej interpretacji przepisów polegające na łączeniu czynności podlegających opodatkowaniu z czynnościami nie podlegającymi opodatkowaniu akcentując, iż ustawodawca w sposób wyraźny wskazał rodzaje czynności z tytułu świadczenia, których podatnicy nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego, czy też do jakich czynności nie stosuje się zwolnienia podmiotowego. Powołał się także na zapis wynikający z art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Końcowo podkreślił błędy formalne w decyzji organu I instancji polegające na rażącym zawyżeniu wartości sprzedaży za 2002 r. poprzez przyjęcie wartości sprzedaży w kwocie [...] zł, co nie jest zgodne ze stanem faktycznym sprawy.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do podniesionych zarzutów podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej sprawowaną pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji, zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tylko ustalenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy skutkuje uchyleniem przez sąd administracyjny zaskarżonej decyzji.
Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest prawidłowość określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r., co nastąpiło z uwagi na stwierdzenie przez organy podatkowe, iż strona utraciła przed dniem 1 grudnia 2002 r. prawo do zwolnienia z podatku VAT na skutek przekroczenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług w wysokości [...] zł i uzyskując w okresie od [...] do [...]r. kwotę sprzedaży w wysokości [...] zł. Istota zaś sporu koncentruje się wokół zagadnienia co do sposobu określenia limitu uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia od podatku, gdyż zdaniem strony dla określenia limitu obrotów nie należy łączyć obrotów ze sprzedaży zwolnionej przedmiotowo i sprzedaży opodatkowanej.
W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ustalony przez organy podatkowe stan faktyczny oraz jego analiza, w świetle regulacji ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11 poz. 50 ze zm. zwana dalej ustawą) odpowiadają prawu.
Zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy zwalnia się od podatku podatników: u których wartość sprzedaży towarów w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3, a także wartość eksportu towarów lub usług nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych, odpowiadającej kwocie 10.000 EURO.
Na podstawie art. 14 ust. 11 pkt 1 ustawy Minister Finansów rozporządzeniem z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie określenia kwoty uprawniającej do zwolnienia od podatku od towarów i usług określił, iż w 2002 r. wartość sprzedaży towarów i usług, uprawniająca do zwolnienia od podatku od towarów i usług stanowi kwotę [...] zł.
Zgodnie natomiast z art. 14 ust. 3 zdanie pierwsze ustawy, jeżeli wartość sprzedaży towarów u podatników zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc w momencie przekroczenia tej kwoty. Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przekroczenia tej kwoty, a opodatkowaniu podlega nadwyżka ponad tę kwotę.
Z powołanych przepisów wynika zatem, że przekroczenie równowartości obrotu 10.000 Euro obrotu powoduje, że podatnik traci zwolnienie podatkowe w momencie przekroczenia tej kwoty. Na limit tych obrotów składa się suma wartości sprzedaży w rozumieniu art. 2 ust. 1 i 3 podlegającej opodatkowaniu. Tym samym przy określaniu wartości kwoty uprawniającej podatnika do korzystania ze zwolnienia na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy, należy uwzględniać jedynie wartość sprzedaży wynikającą z czynności ściśle wymienionych w tym przepisie, to znaczy będących przedmiotem opodatkowania VAT. Art. 2 ust. 1 ustawy stanowi, iż opodatkowaniu podlega sprzedaż towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Skoro nie jest spornym, iż odpłatne usługi pośrednictwa w zakresie sprzedaży gier losowych stanowiły czynności będące przedmiotem opodatkowania, a jedynie zostały w dalszej kolejności objęte zwolnieniem ustawowym wynikającym z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT powodując to, że dana podlega opodatkowaniu ale jednak podatnik nie jest zobowiązany do zapłaty podatku, ich wartość winna być uwzględniana przy obliczaniu łącznej sumy obrotów, której przekroczenie powoduje utratę podatnika prawa do zwolnienia podmiotowego i skutkuje koniecznością opłacania podatku VAT od nadwyżki obrotu ponad kwotę określonego w ustawie limitu. Takie też stanowisko w zakresie sposobu określenia limitu uprawniającego do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego wskazanego w art. 14 ust. pkt 1 zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 listopada 2003 r. sygn. akt III SA 169/02 stwierdzając "Jedynie wartość importu towarów nie jest wliczana do obrotu dla potrzeb określenia limitu obrotu uprawniającego do zwolnienia podmiotowego w podatku od towarów i usług. Natomiast okoliczność zwolnienia przedmiotowego sprzedaży określonych towarów bądź świadczenia określonych usług nie ma znaczenia dla obliczenia ww. limitu obrotu" (publ. LEX nr 162448). Podnoszony zatem zarzut naruszenia art. 14 ustawy polegający na zastosowaniu rozszerzającej interpretacji prawa w/w przepisu nie jest zasadny.
Prawidłowo także - wbrew zarzutowi skargowemu - organy określiły wartość sprzedaży osiągniętej przez podatnika za okres od [...] do [...] r. na kwotę [...] zł, (za cały [...] r. w kwocie [...] zł.), w której to obok przychodu z dorabiania kluczy zawarta została 30 - krotność prowizji ze sprzedaży gier totalizatora sportowego i 30- krotność prowizji ze sprzedaży gier zakładów piłkarskich. Zgodnie bowiem z art. 16 ust 1 pkt 2 podstawę opodatkowania czynności maklerskich, czynności wynikających z zarządzania funduszami powierniczymi, czynności wynikających z umowy agencyjnej lub zlecenia, pośrednictwa, umowy komisu lub innych usług o podobnym charakterze stanowi: dla prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami powierniczymi, agenta, zleceniobiorcy, komisanta lub innej osoby świadczącej usługi o podobnym charakterze - kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usługi, zmniejszona o kwotę podatku (...). W myśl natomiast art. 14 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku VAT w przypadku podatników, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 2, przez wartość sprzedaży towarów określoną w ust. 1 pkt 1 rozumie się: 30-krotność kwoty prowizji lub innych postaci wynagrodzeń za wykonanie usług (...).
Podnoszony w skardze przepis art. 113 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług zgodnie, z którym do wartości sprzedaży podlegającej zwolnieniu nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku nie może stanowić argumentu uzasadniającego odmienne rozstrzygnięcie sprawy albowiem został on wprowadzony w życie z dniem 1 maja 2004 r. a zatem nie może mieć zastosowania do stanu faktycznego niniejszej sprawy dotyczącej grudnia 2002 r. kiedy to obowiązywała ustawa z dnia z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym.
Nietrafnym jest także zarzut naruszenia art. 7 i art. 13 ustawy. W badanej sprawie organy wydając sporną decyzję określającą zobowiązanie w podatku VAT do opodatkowania za wskazany miesiąc rozliczeniowy przyjęły jedynie wartość sprzedaży z tytułu ślusarstwa usługowego - dorabiania kluczy, które to czynności podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki 22 %. Obrót zaś w postaci prowizji z tytułu świadczonych usług pośrednictwa w sprzedaży gier Totalizatora Piłkarskiego i Zakładów Piłkarskich pominęły jako korzystający ze zwolnienia przedmiotowego wynikającego z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy Sąd - działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - skargę, jako nieuzasadnioną, oddalił.