III SA/Gl 180/25

III SA/Gl 180/25 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-10-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-02-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik
Dorota Fleszer /sprawozdawca/
Krzysztof Wujek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne
Policja
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 218 par. 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 października 2025 r. sprawy ze skargi D.B. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach z dnia 18 grudnia 2024 r. nr 17/K/24 w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego wykonywanie służby w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lutego 2024r., nr 17/K/24 Komendant Wojewódzki Policji w Katowicach (dalej: KWP) utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Miejskiego Policji w R. (dalej: KMP) z dnia 14 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania mł. asp. /w st. spoczynku/ D.B. (D.B.; dalej: Skarżący) zaświadczenia potwierdzającego wykonywanie służby w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od 01 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2020 r.
Rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Wnioskiem z dnia 23 sierpnia 2024 r. Skarżący zwrócił się do KMP o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie w latach 2007 - 2020 służby w Policji w warunkach uzasadniających podwyższenie wymiaru emerytury. Jako podstawę wydania przedmiotowego zaświadczenia wskazał § 4 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 04 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej (tekst jedn. Dz. U z 2020 poz.1611; dalej: rozporządzenie).
KMP Rozkazem Personalnym Nr [...] z dnia 01 lutego 2023 r. rozwiązał ze Skarżącym stosunek służbowy z dniem 21 lutego 2023 r. na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji, tj. na pisemną prośbę policjanta. Skarżący po zwolnieniu ze służby nabył prawo do emerytury policyjnej, zatem KMP uznał że posiada on interes prawny w potwierdzeniu wskazanych przez siebie faktów mających wpływ na wysokość emerytury.
W trakcie prowadzonego postępowania w sprawie wydania zaświadczenia ustalony został przez KMP przebieg służby Skarżącego. W objętym wnioskiem okresie pełnił służbę w Komendzie Miejskiej Policji w R. w komórkach patrolowych i patrolowo-interwencyjnych pionu prewencji: początkowo w Komisariacie Policji w N. od 01 stycznia 2007 r. do 31 sierpnia 2007 r., a następnie po likwidacji tego komisariatu wskutek przeprowadzonych w jednostce zmian organizacyjno - etatowych w Wydziale Prewencji Komendy Miejskiej Policji w R. (od 01 września 2007 r.). W ramach służby pełnionej w Wydziale Prewencji Skarżącemu powierzono na okres jednego roku pełnienie obowiązków służbowych w Ogniwie Patrolowo - Interwencyjnym Komisariatu Policji w R. – [...] (w terminie od 08 lipca 2019 r. do 07 lipca 2020 r.). Skarżący był też od 2007 r. członkiem Nieetatowych Pododdziałów Prewencji Policji (NPP) i uczestniczył w ich działaniach.
W aktach osobowych Skarżącego znajdowały się cztery dokumenty, a mianowicie Protokół Powypadkowy [...] z 6 marca 2009r., Protokół Powypadkowy [...] z 2 lutego 2011r., Rozkaz Personalny nr [...] z 15 maja 2017r., Protokół Powypadkowy [...] z 17 kwietnia 2018 r. zawierające opis zdarzeń, w których wystąpiło konkretne realne zagrożenie dla życia i zdrowia Skarżącego.
Pozostałe dokumenty znajdujące się w aktach osobowych (wnioski personalne, rozkazy personalne, rozkazy o wyróżnieniu, okresowe oceny, opinie służbowe, karty opisu stanowiska pracy, upoważnienia, akty mianowania, świadectwa kursów) nie zawierały informacji mogących potwierdzić pełnienie przez Skarżącego służby w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu w okresie od 2007r. do 2020r.
Ustalono na podstawie kartoteki absencyjnej w podsystemie SWOP oraz ewidencji przebywania policjantów KMP w R. na zwolnieniach lekarskich (dostęp od 2014r.) okresy przebywania Skarżącego na zwolnieniach lekarskich.
Oprócz wymienionych czynności KMP zwrócił się pisemnie do kierowników komórek organizacyjnych Policji, w których Skarżący wykonywał w latach 2007 - 2020 obowiązki służbowe tj. Naczelnika Wydziału Prewencji Komendy Miejskiej Policji w R. (będącego jednocześnie następcą prawnym Ogniwa Patrolowego Komisariatu Policji w N., gdzie Skarżący pełnił służbę w okresie od 01 stycznia 2007r. do 31 sierpnia 2007r.) oraz Komendanta Komisariatu Policji w R. – [...] z prośbą o przeprowadzenie przeglądu znajdujących się na stanie tych komórek materiałów służbowych i ich analizę pod kątem ustalenia, czy miały miejsce przypadki udziału ww. funkcjonariusza w czynnościach podejmowanych w warunkach szczególnego zagrożenia dla jego życia lub zdrowia w trakcie pełnienia służby w strukturach wymienionego wydziału/jednostki, potwierdzających fakt pełnienia przez Skarżącego służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury zgodnie z § 4 pkt 1 rozporządzenia.
Z przekazanych przez Naczelnika Wydziału Prewencji w pismach z dnia 24 września 2024 r. oraz 09 października 2024 r. informacji wynika, że w toku czynności poprzedzających rozpoznanie wniosku o wydanie zaświadczenia w wymienionej komórce organizacyjnej zidentyfikowano rodzaje ewidencji mogących potencjalnie zawierać zapisy o czynnościach służbowych podejmowanych przez Skarżącego w czasie pełnienia przez niego służby w tym wydziale w postaci: notatników służbowych policjanta, książek odpraw do służby Ogniwa Patrolowego i Referatu Patrolowo - Interwencyjnego KMP, książek służby w patrolach, obchodach i na posterunkach oraz książki kontroli i nadzoru Ogniwa Patrolowo - Interwencyjnego, i podjęto czynności zmierzające do odnalezienia w zasobach ewidencyjnych wydziału powyższych wytypowanych rejestrów. Jednak większość z nich została już zarchiwizowana, a następnie wybrakowana (zniszczona) pomiędzy rokiem 2014 a 2022 w następstwie upływu określonych w Jednolitym Rzeczowym Wykazie Akt Policji terminów przechowywania. Zdołano jednakże wytypować część rejestrów, pochodzących z okresu służby wnioskodawcy w pionie prewencji, które nie podległy jeszcze brakowaniu i dokonano ich przeglądu. Analizie poddano zachowane w składnicy akt Policji książki służby w patrolach, obchodach i na posterunkach RPI (tom I, II i III za okres od 20 grudnia 2005 r. do 31 stycznia 2008 r. i za okres od 08 lipca 2008 r. do 11 grudnia 2008 r.), książki służby w patrolach, obchodach na posterunkach NPP (od 02 marca 2008 r. do 06.01.201 2 r. i od 14 listopada 2010 do 23 lutego 2021 r.), książki odpraw do służby RPI (za okres od 02 grudnia 2007 r. do 03 stycznia 2008 r.), rejestr notatników służbowych RPI (za okres od 02 stycznia 2011 r. do 23 maja 2014 r.), książki kontroli i nadzoru OPI (za okres od 16 sierpnia 2014 r. do 30 września 2025 r., od 26 października 2017 r. do 11 listopada 2018 r. i od 12 listopada 2018 r. do 21 października 2019 r., od 22 października 2019 r. do 18 marca 2020 r., od 18 marca 2020 r. do 04 lipca 2020 r., od 04 lipca 2020 r. do 02 września 2020 r., od 02 września 2020 r. do 09 października 2020 r., od 09 października 2020 r. do 29 listopada 2020 r. i od 29 listopada 2020 r. do 17 stycznia 2021 r.), także notatniki służbowe Skarżącego i teczki zagadnieniowe NPP (z konkretnych okresów służby Skarżącego w latach 2012 - 2020). Szczegółowo cała dokumentacja dotycząca służby Skarżącego została wymieniona w dołączonych do akt sprawy pismach Naczelnika Wydziału Prewencji Komendy Miejskiej Policji z 24 września 2024r. oraz 9 października 2024 r. Z pism tych wynika, że nie stwierdzono w nich wystąpienia sytuacji szczególnego zagrożenia życia lub zdrowia funkcjonariusza w trakcie wykonywania przez niego zadań.
Przeprowadzono sprawdzenia zapisów zdarzeń kryminalnych oraz interwencji w systemie informatycznym w postaci Systemu Wspomagania Dowodzenia (SWD). Dane zawarte w systemie dane osobowe są anonimizowane (po upływie 5 lat od ich wprowadzenia), wobec tego i tam nie ujawniono zapisów świadczących o pełnieniu przez funkcjonariusza służby w tym wydziale w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu.
Podobna sytuacja miała miejsce odnośnie do służby Skarżącego w Komisariacie Policji w R. [...] od 08 lipca 2019 r. do 07 lipca 2020 r. Zastępca Komendanta Komisariatu Policji w R. [...] w dniu 27 października 2024 r. udzielił odpowiedzi wskazując, że w celu dokonania niezbędnych ustaleń w wymienionej jednostce organizacyjnej poddano przeglądowi posiadaną dokumentację służbową. W ten sposób wyłoniono rejestry - w postaci 8 notatników służbowych oraz 2 książki nadzoru nad służbą patrolową/ruchu drogowego (poz. [...] i [...]) - mogące zawierać żądane dane z ww. okresu pełnienia przez Skarżącego obowiązków służbowych na stanowisku referenta Ogniwa Patrolowo - Interwencyjnego Komendy Policji w R. [...]. Ustalono, że wskazane dokumenty pozostają nadal w dyspozycji tamtejszego komisariatu tj. jeszcze nie zostały zarchiwizowane, jednak nie odnaleziono w nich zapisów świadczących, że w ww. okresie służby Skarżący brał udział w wydarzeniach, w których miało miejsce szczególne zagrożenie dla jego życia i zdrowia. Dokonano także sprawdzenia elektronicznych baz danych jednostki Policji w postaci SWD (Systemu Wspomagania Dowodzenia) oraz Elektronicznego Rejestru Czynności Dochodzeniowo – Śledczych, ale nie stwierdzono zapisów zdarzeń z udziałem Skarżącego, które można byłoby uznać za sytuacje szczególnie zagrażające życiu i zdrowiu.
Wobec tego postanowieniem z dnia 14 listopada 2024 r. nr [...] KMP odmówił wydania zaświadczenia potwierdzającego wykonywanie służby w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od 01 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2020 r.
Od tego postanowienia Skarżący wniósł zażalenie.
Po ponownej analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego KWP utrzymał w mocy postanowienie KMP.
W jego uzasadnieniu podał mające zastosowanie przepisy prawne.
Podkreślił, że przedmiotem przeprowadzonego przed wydaniem zaświadczenia postępowania wyjaśniającego, o jakim mowa w art. 218 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno być ustalenie przez KMP, czy w przypadku Skarżącego zaistniały okoliczności, wskazane w § 4 pkt 1 ww. rozporządzenia. Organ winien był więc zbadać, czy funkcjonariusz w trakcie służby w Komendzie Miejskiej Policji w R. od 2007 r. do 2020 r. w ramach zadań służbowych podejmował w ilości co najmniej 6 razy w ciągu roku czynności operacyjno - rozpoznawcze lub dochodzeniowo - śledcze albo interwencyjne w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego - w warunkach szczególnego, choć niekoniecznie bezpośredniego zagrożenia dla jego życia lub zdrowia.
W ocenie KWP przeprowadzone przez KMP postępowanie wyjaśniające nie potwierdziło udziału Skarżącego w okresie pełnienia przez niego służby w pionie prewencji Komendy Miejskiej Policji w R. w zdarzeniach, mających miejsce podczas wykonywania czynności służbowych, a wiążących się ze szczególnym zagrożeniem dla jego życia i zdrowia w wymiarze przynajmniej sześć razy w ciągu roku. Działania KMP podjęte w celu załatwienia wniosku Skarżącego były prawidłowe. Z akt administracyjnych, jak i z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika bowiem, że orzekający w sprawie organ dokonał wnikliwego przeglądu i analizy akt osobowych Skarżącego pod kątem obecności materiałów dokumentujących pełnienie służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, o jakich mowa w § 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia, a także zwrócił się o udzielenie potrzebnych informacji do odpowiednich komórek organizacyjnych Policji, w strukturach których Skarżący pełnił służbę. KWP zauważył przy tym, że miał na względzie treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego zapadłego w dniu 27 maja 2014 r. w sprawie sygn. akt [...] i słusznie badał dokumentację z punktu widzenia zaistnienia zdarzeń szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu strony, bez odnoszenia ich do bezpośredniości zagrożenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący zarzucił organom prowadzenie postępowania w sprawie wydania żądanego zaświadczenia w sposób wyrywkowy oraz subiektywny.
Według Skarżącego z pewnością przeprowadził w każdym roku co najmniej 6 razy interwencji w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego, w których istniało zagrożenie jego życia i zdrowia. Tymczasem KMP wykazał tylko 4 zdarzenia, które można zaliczyć jako pełnione w szczególnych warunkach. Co więcej w postanowieniu wykazano, że w momencie pełnienia służby w Komisariacie Policji w R. [...] w okresie od 08 lipca 2019r. do 07 lipca 2020r. nie ujawniono zdarzeń z jego udziałem, które można uznać za sytuacje szczególnie zagrażające życiu i zdrowiu, jednak w tym stosunkowo krótkim czasie były co najmniej 3 interwencje. Interwencji było więcej, co powinny zawierać protokoły zatrzymania osób, notatki urzędowe, służbowe, notatniki lub odnotowane interwencje w systemie SWD.
Skarżący podniósł, że zgodnie z pismem, liczba dziennika [...] z 31 lipca 2015 r. ówczesny KMP zobowiązał bezpośrednich przełożonych Skarżącego do założenia każdemu policjantowi teczki - rejestru interwencji, które były przeprowadzone w celu ochrony osób, mienia lub przywrócenia porządku publicznego w sytuacjach, w których istniało zagrożenie dla życia i zdrowia, a po zakończonym roku przekazanie go do zespołu kadr i szkolenia w Komendy Miejskiej Policji w R.. Skarżący wniósł o okazanie tego rejestru, chociaż ma wiedzę, że nie był on prowadzony w rzetelny sposób (o ile w ogóle był prowadzony).
Jednocześnie Skarżący podał, że w Sądzie Rejonowym w R. - Wydział Karny istnieje dokumentacja, gdzie był osobą pokrzywdzoną w zakończonych sprawach karnych (sygn. akt [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]), jak również w ogromie wyroków sądowych już zakończonych, których był wskazywany w roli świadka. Wyroki te są związane ze służbą w Policji, którą pełnił Skarżący na terenie miasta R. oraz powiatu [...]. Dokumentacja znajduje się w archiwum Sądu Rejonowego w R. oraz Prokuraturze Rejonowej w R..
Wobec powyższego Skarżący wniósł o przekazanie do Sądu Administracyjnego protokołów powypadkowych oraz o powołanie byłych funkcjonariuszy policji, z którymi pełnił służbę. Nadmienił, że został zaliczony do trzeciej grupy inwalidzkiej, gdzie inwalidztwo to powstało w związku ze służbą. Posiada dokumentację medyczną z wypadków w służbie, którą może dołączyć na prośbę Sądu.
W odpowiedzi na skargę KWP podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje/postanowienia administracyjne. Tylko stwierdzenie przez sąd, że zaskarżona decyzja/postanowienie została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji/postanowienia (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.).
Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
Przedmiotem kontroli jest postanowienie KWP z dnia 18 grudnia 2024r. nr 17/K/24 utrzymujące w mocy postanowienie KMP z dnia 14 listopada 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania Skarżącemu zaświadczenia potwierdzającego wykonywanie służby w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od 01 stycznia 2007 r. do 31 grudnia 2020 r.
Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do wyznaczenia zakresu postępowania dowodowego w ramach wydawania zaświadczenia.
Przystępując do zbadania sprawy w pierwszej kolejności podkreślić należy, że postępowanie w sprawie wydawania zaświadczeń nie jest postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: k.p.a.), a jedynie ma charakter administracyjny z uwagi na organy je stosujące i na jedną z prawnych form działania administracji, do których się ono odnosi.
Dalej – co istotne jest w badanej sprawie - w postępowaniu w sprawie o wydania zaświadczenia nie dokonuje się ustaleń i ocen, tak jak w postępowaniu jurysdykcyjnym. Dlatego zaświadczenie nie może rozstrzygać o żadnych prawach i obowiązkach oraz nie może tworzyć nowej sytuacji prawnej. Zaświadczenie potwierdza jedynie stan już ustalony tj. jest wyłącznie przejawem tego, co zawarte zostało w źródłach, na których bazuje organ wydający zaświadczenie (vide: wyrok NSA z 16 września 2005 r. sygn. II OSK 36/05, wyroki WSA w Warszawie z 23 marca 2006 r. sygn. I SA/Wa 1356/04 oraz z 21 listopada 2008 r. sygn. III SA/Wa 1612/08). Jak bowiem wynika z art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. w zw. z jego § 1, organ administracji publicznej wydaje na żądanie osoby ubiegającej się o wydanie, zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Zaświadczenie ma więc potwierdzić tylko istnienie określonych faktów lub stanu prawnego, znanych z urzędu organowi administracji publicznej. Jest ono aktem wiedzy organu, opartym na informacjach wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu (art. 218 § 1 k.p.a.). Informacje te mogą być wprawdzie - zgodnie z art. 218 § 2 k.p.a. - uzupełnione przez przeprowadzone w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające, które spełnia jednak pomocniczą tylko rolę przy ustaleniu treści zaświadczenia, ustalonej przede wszystkim w oparciu o dane wskazane w art. 218 § 1 k.p.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z 9 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 781/14). Oznacza to tym samym, że niedopuszczalnym jest kompletowanie w tym postępowaniu materiału dowodowego, mającego służyć wydaniu zaświadczenia określonej treści, gdyż treść zaświadczenia ma się opierać na już posiadanych przez organ ewidencjach, rejestrach, czy też zbiorach danych (por: M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2021, uwagi do art. 218; wyrok WSA w Białymstoku z 14 grudnia 2010 r., II SA/Bk 133/10).
W konsekwencji wydanie zaświadczenia zgodnie z żądaniem nie jest w związku z tym możliwe, jeśli stan prawny lub faktyczny, którego żądanie dotyczy, jest sporny albo odmienny od wskazywanego przez wnioskodawcę. W sytuacji zatem, gdy dokumenty posiadane przez organ nie pozwalają na uwzględnienie wniosku, organ ten może wydać jedynie postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia (por. wyrok WSA w Rzeszowie z 21 kwietnia 2017 r. sygn. akt II SA/Rz 1662/16).
W ocenie Sądu działania podjęte przez KMP w celu wyjaśnienia, czy w trakcie pełnienia służby przez Skarżącego zaistniały okoliczności, wskazane w § 4 pkt 1 rozporządzenia uznać należy za prawidłowe. Dokonując analizy posiadanej dokumentacji KMP nie ograniczył się tylko do dokumentów znajdujących się w aktach osobowych Skarżącego, ale podjął czynności weryfikacji także innej dokumentacji, w której mogłyby być utrwalone okoliczności o których mowa w § 4 pkt 1 rozporządzenia (karty 7-9 oraz 12-13 akt administracyjnych). Skarżący w istocie tego nie kwestionuje, oczekuje jednak dokonania przeglądu akt sądowych w sprawach w których Skarżący uczestniczył w charakterze świadka oraz przeprowadzenie dowodu przesłuchania wskazanych przez niego świadków. Tych czynności KMP w ramach procedury wydania zaświadczenia wykonać nie może. Możliwość prowadzenia postępowania wyjaśniającego nie może być rozumiana jako "tworzenie" na etapie postępowania o wydanie zaświadczenia podstawy do wystawienia zaświadczenia. Niedopuszczalne jest zatem kompletowanie w tym postępowaniu materiału dowodowego, mającego służyć wydaniu zaświadczenia określonej treści. Jak bowiem wskazał NSA w wyroku z 6 lipca 2020 r., sygn. akt I OSK 2858/19 nie jest dopuszczalne tworzenie i pozyskiwanie na użytek konkretnego postępowania materiałów dowodowych mających służyć wydaniu zaświadczenia określonej treści - tak z urzędu, jak i na wniosek stron postępowania. W innym orzeczeniu NSA podkreślił, że postępowanie wyjaśniające, zmierzające do wydania zaświadczenia, jest prowadzone jedynie w zakresie pozwalającym na urzędowe stwierdzenie znanych faktów lub stanu prawnego, a nie obejmuje ich ustalenia (por. wyrok NSA z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 2554/16).
Wbrew zarzutom skargi KWP prawidłowo stwierdził, że Skarżący brał udział w zdarzeniach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu, ale nie został spełniony warunek określony w § 4 pkt 1 rozporządzenia, a mianowicie podejmowane przez Skarżącego interwencje miały miejsce w wymiarze mniejszym niż 6 razy w ciągu roku.
Sąd zaznacza przy tym, że nie można uznać wykonywania obowiązków związanych ze służbą jako szczególnie zagrażające życiu i zdrowiu. Samo wykonywanie obowiązków służbowych nie może być uznane ze spełniające kryteria określone w § 4 pkt 1 rozporządzenia. Służba w takiej formacji jak Policja niewątpliwie wiąże się z zagrożeniem zdrowia, a czasem nawet życia. Natomiast ze zgromadzonej dokumentacji nie wynika, aby miały miejsce wyjątkowe okoliczności, pozwalające zakwalifikować je jako szczególnie zagrażające życiu i zdrowiu.
Podsumowując, twierdzenia osoby wnioskującej o wydanie zaświadczenia co do tego, że pełniła służbę w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury muszą znaleźć odzwierciedlenie w prowadzonej przez organ ewidencji, rejestrach bądź w innych danych znajdujących się w jego posiadaniu. Zainteresowany funkcjonariusz powinien współdziałać z organem i określić zamknięty wykaz dokumentów mogących potwierdzić jego racje. W przeciwnym razie swoich racji będzie mógł dochodzić w innym jurysdykcyjnym trybie (por. wyrok NSA z 23 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 2289/14).
Mając na uwadze powyższe słusznie KWP uznał, że nie zachodzą podstawy do wydania Skarżącemu zaświadczenia o pełnieniu przez niego służby w warunkach szczególnych. Nie została bowiem spełniona przesłanka z § 4 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którą podjęcie czynności służbowych w warunkach zagrażających życiu i zdrowiu musi mieć miejsce co najmniej 6 razy i to w ciągu danego roku. W tej sytuacji brak było podstaw do wydania żądanego przez Skarżącego zaświadczenia, na co słusznie wskazał KWP w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Sąd oddalił wnioski Skarżącego o przeprowadzenie dowodów z dokumentacji zakończonych spraw karnych, wyroków sądowych w sprawach karnych, wyroków sądowych spraw już zakończonych, których był Skarżący wskazywany w roli świadka, przesłuchania świadków oraz dokumentacji medycznej wypadków w służbie. Zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania. Celem postępowania, o którym stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a., nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwy w sprawie organ administracji publicznej ustalił ten stan, zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej. Przepis art. 106 § 3 p.p.s.a. nie służy do zwalczania ustaleń faktycznych poczynionych w postępowaniu administracyjnym, z którymi nie zgadza się Skarżący. Z podanych przyczyn Sąd oddalił wniosek o przeprowadzenie dowodu.
W tym stanie rzeczy skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest zarzutów, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.