III SA/Gl 1560/21

III SA/Gl 1560/21 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2022-09-15
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2021-11-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /sprawozdawca/
Aleksandra Żmudzińska
Dorota Fleszer /przewodniczący/
Symbol z opisem
6046 Inne koncesje i zezwolenia
Sygn. powiązane
III OZ 421/22 - Postanowienie NSA z 2022-07-01
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Asesor WSA Aleksandra Żmudzińska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 września 2022 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] "P" w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr SKO.4201.7.2021 w przedmiocie zezwolenia na przetwarzanie odpadów oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 r., nr SKO.4201.7.2021, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Częstochowie (dalej: SKO, organ II instancji,) po ponownym rozpatrzeniu sprawy działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.), dalej "k.p.a." oraz art. 41 ust. 1, 2, 6a, art. 41 ust. 1, ust 1a, art. 42 ust. 2, , art. 43 ust. 2, ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz.U. z 2021 r. poz. 779 z późn. zm.), dalej: ustawa o odpadach, utrzymało w mocy decyzję z dnia 18 czerwca 2021 r., Starosty K. (dalej : starosta, organ I instancji), Nr [...], zezwalającej [...] Przedsiębiorstwu Produkcyjno-Handlowo-Usługowemu J. S., [...], ul [...], (dalej: przedsiębiorca, wnioskodawca) na przetwarzanie odpadów.
Zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:
Pismem z dnia 5 listopada 2020 r. uzupełnionym pismami z dnia 16 i 21 grudnia 2020 r., pełnomocnik przedsiębiorcy wystąpił z wnioskiem do organu I instancji o uzyskanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów na terenie nieruchomości położonej w miejscowości [...] przy ul. [...], na wydzielonej części działek o nr ewid. [...], [...], [...] obręb S. Do złożonego wniosku załączone zostały wymagane dokumenty, w tym decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 6 sierpnia 2013 r. znak [...] wydana przez Wójta Gminy W. stwierdzająca brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na zbieraniu i przetwarzaniu odpadów u przedsiębiorcy. Z ww. wniosku wynikało m.in., że przetwarzanie odpadów będzie odbywać się metodą R3-Recykling lub odzysk substancji organicznych które nie są stosowane jako rozpuszczalniki. Zaś w procesie przetwarzania odpadów z tworzyw sztucznych wytwarzany będzie produkt w postaci przemiału, który sprzedawany będzie bez dalszego przetwarzania. Będzie on spełniał warunki przewidziane w art. 14 ustawy o odpadach i stosowany będzie do konkretnych celów w zakładach przetwórstwa tworzyw sztucznych a magazynowanie odpadów będzie się odbywać w wyznaczonych miejscach na terenie do którego przedsiębiorca będzie posiadał tytuł prawny.
Następnie postanowieniem z dnia 5 stycznia 2021 r. znak [...] Wójt Gminy W. wydał pozytywną opinię w sprawie wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów dla przedsiębiorcy.
Z kolei postanowieniem z dnia 3 lutego 2021 r. Komendant Powiatowy Straży Pożarnej w K. zaopiniował pozytywnie spełnienie w obiektach przedsiębiorcy warunków ochrony przeciwpożarowej zgodnie art. 42 ust. 4b, pkt 1, art. 42 ust. 4c, ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.
Również [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska postanowieniem z dnia 25 maja 2021 r. stwierdził spełnienie wymagań określonych w przepisach ochrony środowiska dla działalności polegającej na przetwarzaniu odpadów przez zakład przedsiębiorcy.
Organ I instancji określił dla przedsiębiorcy wysokość i formę zabezpieczenia roszczeń w związku ze złożeniem wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów w kwocie 19 800 zł.
Decyzją z dnia 18 czerwca 2021 r., Nr [...], Starosta K. zezwolił "[...] PHU J. S." na przetwarzanie odpadów.
Pismem z dnia 28 czerwca 2021 r. Stowarzyszenie [...] ,,P’’ w K. (dalej: stowarzyszenie, skarżący) wniosło o dopuszczenie do udziału w postepowaniu w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów.
Jednocześnie stowarzyszenie odwołało się od ww. decyzji z dnia 18 czerwca 2021 r. zarzucając jej naruszenie przepisów:
1.art.7, art.8, art.9, art. 11 k.p.a. poprzez ich niewłaściwą wykładnię i zastosowanie,
2.art.75 i art.77 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie,
3. art. 43 ust. 2, pkt 2,3,4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez ich niewłaściwą wykładnię i zastosowanie,
4. art. 43 ust. 8, ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego niezastosowanie,
5. art. 41b 1-4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach,
6. art. 71 ust. 1, pkt 2, ustawy prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie,
7.niezastosowanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej dla inwestycji-brak danych decyzji,
8. niezastosowanie w całości rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie wymagań dla magazynowania odpadów.
W związku z powyższym stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaskarżoną decyzją z dnia 31 sierpnia 2021 r., nr SKO.4201.7.2021, utrzymało w mocy decyzję z dnia 18 czerwca 2021 r., Starosty K.
W uzasadnieniu ww. decyzji SKO m.in., wskazało, że zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów (art. 42 ust 2 ustawy o odpadach). Przedmiotowe zezwolenie jest zgodne z ww. przepisem.
W wydanym zezwoleniu określono warunki zgodnie z art. 43 ust 2 pkt 2,3,4 ustawy o odpadach.
SKO wskazało również, że zarzut stowarzyszenia dotyczący naruszenia w decyzji organu I instancji tj. art. 43 ust 8 ustawy o odpadach jest nieuzasadniony ponieważ ww. przepis dotyczy wydania rozporządzenia wykonawczego. Podobnie niezasadny jest zarzut naruszenia art. 41 b ust 1-4 ustawy o odpadach oraz art. 71 prawa budowlanego ponieważ nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Nadto SKO wskazało, że wbrew zarzutom stowarzyszenia w decyzji organu I instancji nakazano wprost, iż magazynowanie odpadów należy prowadzić zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz.U. z 2020 r. poz. 1742).
Stowarzyszenie zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję organu II instancji wnosząc o jej uchylenie w całości i uchylenie poprzedzającej ją decyzji Starosty. Zaskarżonej decyzji skarżący zarzucił naruszenie:
- niewyjaśnienie wszystkich okoliczności stanu faktycznego,
- naruszenie art.7, art.8, art.9, art. 11 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie,
- naruszenie art. 75 i art. 77 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie,
- naruszenie art. 46 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego niezastosowanie,
- art. 43 § 2 pkt 2,3,4,5a,7b ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez ich błędną wykładnię i stosowanie,
- art. 43 § 2 pkt. 8, ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego niezastosowanie w zwz. z art. 71b, ustawy prawa budowlanego,
- art. 41b 2-4 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez jego błędną wykładnię i stosowanie,
- § 7 ust 2 i 3 oraz § 12 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie wymagań dla magazynowania odpadów. poprzez ich niezastosowanie,
- niezastosowanie w całości rozporządzenia Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r. poz. 112, ze zm.).
W związku z powyższym Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją pierwszej instancji lub o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wniósł też skarżący o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skarżący m.in. wskazał, że w zaskarżonej decyzji występuje paradoks polegający na tym, że przetworzeniu mają ulegać wyłącznie tworzywa sztuczne a produktami powstającymi w wyniku ich przetworzenia mają być: papier, tektura, szkło i drewno ale i odpad o kodzie 19 12 12 który, stosowany jest najczęściej dla odpadów powstałych z mechanicznego przesiewania odpadów zmieszanych w tym komunalnych. Zatem zaskarżona decyzja dotyczy przetwórstwa odpadów wieloskładnikowych zawierających nie tylko tworzywa sztuczne i gumę ale również inne komponenty w tym organiczne. Nadto w zaskarżonej decyzji pominięto powstanie uciążliwości hałasowych i zapachowych. Skarżący wskazał także, iż wnioskodawca miał obowiązek wykazać się tytułem prawnym do nieruchomości, ponieważ jest właścicielem tylko ½ udziałów w niej a pozostałej części jest najemcą a w związku z tym w opinii stowarzyszenia powstało zagadnienie prawne dotyczące ustawowego wymogu ustanowienia użytkowania a umowy najmu, którą przedstawił wnioskodawca starając się o przedmiotowe zezwolenie na przetwarzanie odpadów.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wskazując m.in., iż zezwolenie na przetwarzanie odpadów ma charakter decyzji związanej i jeżeli nie zachodzą okoliczności określone w art. 46 ust.1 ani ust. 1a-1f ustawy o odpadach to organ wydaje ww. zezwolenie nie oceniając jego zasadności ze względu na potrzeby gospodarcze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137, ze zm.) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329) - dalej w skrócie: p.p.s.a. sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, nie uwzględnił skargi. W konsekwencji uznał, iż decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.
Istota sporu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy zaskarżona decyzja Starosty K. z dnia 18 czerwca 2021 r., Nr [...], w przedmiocie przetwarzania odpadów objętych zezwoleniem na zbieranie odpadów jest zgodna z przepisami prawa zwłaszcza z przepisami ustawy o odpadach.
Ustosunkowując się do powyższej kwestii należy uznać, że ustawa o odpadach przewiduje, że prowadzenie przetwarzania odpadów i prowadzenie zbierania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia. Zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów.
W ocenie Sądu przedsiębiorca złożył stosowny wniosek i dołączył do niego wszystkie wymagane dokumenty i informacje. Zgodnie z art. 41 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach, prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia.
W myśl zaś art. 42 ust. 2 ww. ustawy o odpadach zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów.
W art. 3 pkt 21 ustawy o odpadach ustawodawca zamieścił legalną definicję pojęcia przetwarzanie przez które rozumie się procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie. Przetwarzanie odpadów nie jest pojęciem tożsamym z gospodarowaniem odpadami, ale stanowi jeden ze sposobów postępowania z odpadami, stosownie do art. 3 pkt 2 ustawy o odpadach. Przepis art. 27 ust. 1 ustawy o odpadach stanowi, że wytwórca odpadów jest obowiązany do gospodarowania wytworzonymi przez siebie odpadami. Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach przetwarzanie odpadów wymaga uzyskania zezwolenia.
Co do zasady, zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o odpadach, przetwarzanie odpadów rozumiane zgodnie z przywołaną definicją, wymaga uzyskania zezwolenia. Należy też podkreślić, że czym innym jest zbieranie, a czym innym przetwarzanie odpadów. Zgodnie z definicją sformułowaną w art. 3 ust. 1 pkt 21 ustawy o odpadach, przetwarzanie to procesy odzysku lub unieszkodliwiania, w tym przygotowanie poprzedzające odzysk lub unieszkodliwianie. Natomiast w myśl art. 3 ust. 1 pkt 34 ustawy o odpadach, zbieranie odpadów to ich gromadzenie przed transportem do miejsc przetwarzania, w tym wstępne sortowanie nieprowadzące do zasadniczej zmiany charakteru i składu odpadów i niepowodujące zmiany klasyfikacji odpadów oraz tymczasowe magazynowanie odpadów, o którym mowa w pkt 5 lit. b ustawy o odpadach.
Ocena legalności zaskarżonej decyzji sprowadza się do kontroli jej w zakresie przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego. Zgodność dotyczy zatem właściwego zastosowania przepisów k.p.a. i przepisów ustawy o odpadach.
Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że wnioskodawca ubiegając się o zezwolenie na przetwarzanie odpadów spełnił ustawowe obowiązki do jej udzielenia.
Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowił przepis art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach, który stanowi, że zezwolenie na zbieranie odpadów i zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje, w drodze decyzji, organ właściwy odpowiednio ze względu na miejsce zbierania lub przetwarzania odpadów. Zezwolenie to wydawane jest na wniosek, który musi spełniać wymogi formalne określone w art. 42 ust. 2 ustawy o odpadach. Przepis ten stanowi, że zezwolenie na przetwarzanie odpadów wydaje się na wniosek posiadacza odpadów. Wniosek zawiera:
1) numer identyfikacji podatkowej (NIP) posiadacza odpadów;
2) wyszczególnienie rodzajów odpadów przewidzianych do przetwarzania;
3) określenie masy odpadów poszczególnych rodzajów poddawanych przetwarzaniu i powstających w wyniku przetwarzania w okresie roku;
4) oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów;
5) wskazanie:
a) miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów,
b) maksymalnej masy poszczególnych rodzajów odpadów i maksymalnej łącznej masy wszystkich rodzajów odpadów, które mogą być magazynowane w tym samym czasie oraz które mogą być magazynowane w okresie roku,
c) największej masy odpadów, które mogłyby być magazynowane w tym samym czasie w instalacji, obiekcie budowlanym lub jego części lub innym miejscu magazynowania odpadów, wynikającej z wymiarów instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów,
d) całkowitej pojemności (wyrażonej w Mg) instalacji, obiektu budowlanego lub jego części lub innego miejsca magazynowania odpadów;
6) szczegółowy opis stosowanej metody lub metod przetwarzania odpadów, w tym wskazanie procesu przetwarzania zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu technologicznego z podaniem rocznej mocy przerobowej instalacji lub urządzenia, a w uzasadnionych przypadkach, w szczególności w przypadku instalacji do termicznego przekształcania odpadów - także godzinowej mocy przerobowej;
6a) wskazanie rodzajów odpadów, które mogą utracić status odpadów, w przypadku gdy utrata statusu odpadów jest przewidywana, oraz informacje o spełnieniu warunków określonych w art. 14 ust. 1 pkt 1, a ponadto:
a) informacje o spełnieniu szczegółowych warunków utraty statusu odpadów, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2, jeżeli zostały określone w przepisach prawa Unii Europejskiej albo w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 1a,
b) proponowane szczegółowe warunki utraty statusu odpadów, o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2, jeżeli nie zostały określone w przepisach prawa Unii Europejskiej albo w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 1a;
7) przedstawienie możliwości technicznych i organizacyjnych pozwalających należycie wykonywać działalność w zakresie przetwarzania odpadów, ze szczególnym uwzględnieniem kwalifikacji zawodowych lub przeszkolenia pracowników oraz liczby i jakości posiadanych instalacji i urządzeń odpowiadających wymaganiom ochrony środowiska;
8) oznaczenie przewidywanego okresu wykonywania działalności w zakresie przetwarzania odpadów;
9) opis czynności podejmowanych w ramach monitorowania i kontroli działalności objętej zezwoleniem;
10) opis czynności, które zostaną podjęte w przypadku zakończenia działalności objętej zezwoleniem i związanej z tym ochrony terenu, na którym działalność ta była prowadzona;
11) informacje dotyczące:
a) minimalnej i maksymalnej ilości odpadów niebezpiecznych, ich najniższej i najwyższej wartości kalorycznej oraz maksymalnej zawartości zanieczyszczeń, w szczególności PCB, pentachlorofenolu (PCP), chloru, fluoru, siarki i metali ciężkich,
b) środków, które zostaną podjęte w celu zagwarantowania, że ciepło wytworzone w trakcie termicznego przekształcania odpadów będzie odzyskiwane w zakresie, w jakim jest to wykonalne, przez produkcję ciepła, wytwarzanie pary technologicznej lub energii elektrycznej,
c) sposobów zapobiegania powstawaniu odpadów lub ograniczania ilości odpadów i ich negatywnego oddziaływania na środowisko,
d) dalszego sposobu gospodarowania odpadami, z uwzględnieniem zbierania, transportu, odzysku i unieszkodliwiania odpadów
- w przypadku zezwoleń dotyczących instalacji do termicznego przekształcania odpadów;
12) (uchylony)
13) informacje, o których mowa w art. 98 ust. 1 - w przypadku zezwoleń na przetwarzanie dotyczących unieszkodliwiania odpadów pochodzących z procesów wytwarzania dwutlenku tytanu oraz z przetwarzania tych odpadów, przez ich składowanie - do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska;
13a) informacje, o których mowa w art. 102a ust. 1 pkt 1-4 - w przypadku zezwolenia na przetwarzanie dla prowadzącego zakład recyklingu statków;
13b) proponowaną formę i wysokość zabezpieczenia roszczeń, o którym mowa w art. 48a;
14) informacje wymagane na podstawie odrębnych przepisów.
3. W przypadku gdy określenie rodzajów odpadów jest niewystarczające do ustalenia zagrożeń, jakie te odpady mogą powodować dla życia lub zdrowia ludzi oraz dla środowiska, właściwy organ może wezwać wnioskodawcę do podania podstawowego składu chemicznego i właściwości odpadów.
3a. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dołącza się:
1) zaświadczenie o niekaralności:
a) posiadacza odpadów będącego osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą,
b) wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej
- za przestępstwa przeciwko środowisku lub przestępstwa, o których mowa w art. 163, art. 164 lub art. 168 w związku z art. 163 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny;
2) zaświadczenie o niekaralności posiadacza odpadów za przestępstwa przeciwko środowisku na podstawie przepisów ustawy z dnia 28 października 2002 r. o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz.U. z 2020 r. poz. 358 oraz z 2021 r. poz. 1177);
3) oświadczenie o niekaralności osób, o których mowa w pkt 1, lub o liczbie prawomocnych wyroków skazujących te osoby, za wykroczenia określone w art. 183, art. 189 ust. 2 pkt 6 lub art. 191;
4) oświadczenie, że w stosunku do:
a) osoby, o której mowa w pkt 1 lit. a,
b) posiadacza odpadów będącego osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, wspólnika, prokurenta, członka zarządu lub członka rady nadzorczej tego posiadacza odpadów prowadzącego działalność gospodarczą jako osoba fizyczna
- w ostatnich 10 latach nie wydano ostatecznej decyzji o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub nie wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjnej kary pieniężnej, o której mowa w art. 194, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł;
5) oświadczenie, że wspólnik, prokurent, członek zarządu lub członek rady nadzorczej posiadacza odpadów nie jest lub nie był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu innego przedsiębiorcy:
a) w stosunku do którego w ostatnich 10 latach wydano ostateczną decyzję o cofnięciu zezwolenia na zbieranie odpadów, zezwolenia na przetwarzanie odpadów, zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów lub pozwolenia na wytwarzanie odpadów uwzględniającego zbieranie i przetwarzanie odpadów lub
b) któremu wymierzono co najmniej trzykrotnie administracyjną karę pieniężną, o której mowa w art. 194, w ostatnich 10 latach, w wysokości przekraczającej łącznie kwotę 150 000 zł
- za naruszenia popełnione w czasie, gdy jest lub był wspólnikiem, prokurentem, członkiem rady nadzorczej lub członkiem zarządu tego innego przedsiębiorcy.
3b. Oświadczenia, o których mowa w ust. 3a pkt 3-5, składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
3c. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów dołącza się decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o której mowa w art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2021 r. poz. 741, 784, 922, 1873 i 1986), w przypadku gdy dla terenu, którego wniosek dotyczy, nie został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, chyba że uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest wymagane.
3d. Do wniosku o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów oraz do wniosku o wydanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, poprzedzonych decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach wydaną w postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa, dołącza się załącznik graficzny określający przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, o ile dołączenie tego załącznika było wymagane przez przepisy obowiązujące w dniu złożenia wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w szczególności mapę, o której mowa w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Zgodnie art. 3 pkt 19 ustawy o odpadach ilekroć w ustawie jest mowa o posiadaczu odpadów - rozumie się przez to wytwórcę odpadów lub osobę fizyczną, osobę prawną oraz jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej będące w posiadaniu odpadów; domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości. Oznacza to, że wnioskodawca ubiegający się o zezwolenie na przetwarzanie odpadów jest posiadaczem odpadów, co też potwierdza zdanie pierwsze art. 42 ust. 2 ustawy o odpadach operując treścią: "wniosek posiadacza odpadów".
Stosownie do art. 42 ust. 2 pkt 5 ustawy wnioskodawca jako miejsce i sposób magazynowania oraz rodzaj magazynowanych odpadów wskazał (wydzieloną część działek o nr ewid.[...], [...], [...] obręb S.) przy ul. [...] w N. Teren powyższej nieruchomości jest zatem miejscem, dla którego wnioskodawca miał obowiązek wykazać się tytułem prawnym, co też uczynił załączając umowy najmu z dnia 2 stycznia 2020 r. Powyższa nieruchomość została stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 4 ustawy określona w zezwoleniu na przetwarzanie odpadów jako wskazanie miejsca i sposobu magazynowania oraz rodzaju magazynowanych odpadów. W tej sprawie przesłanka co do wskazania miejsca magazynowania odpadów, dla którego ich posiadacz posiada tytuł prawny, została spełniona. Przepisy ustawy o odpadach nie nakazują przy wydawaniu zezwolenia badania celu prowadzenia działalności w miejscu wynajętym lub dzierżawionym. Zgodność wykonywania umowy najmu i dzierżawy leży poza właściwością organów administracyjnych w przedmiotowej sprawie oraz kognicją sądu administracyjnego, gdyż należy do zagadnienia z zakresu prawa cywilnego.
Za nieuzasadniony należy również uznać zarzut naruszenia art. 43 ust. 2 pkt 3 ustawy o odpadach, który to przepis w zezwoleniu na przetwarzanie odpadów nakazuje określić oznaczenie miejsca przetwarzania odpadów. W rozstrzygnięcia organu I instancji oznaczono jako miejsce przetwarzania odpadów ww działkę przy ul. [...] w N. Powyższe oznaczenie miejsca jest zgodne z wnioskiem o uzyskanie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, gdzie jako oznaczenie miejsca prowadzenia przetwarzania odpadów podano nr działki i adres.
W ocenie Sądu nie wystąpiły przesłanki z art. 46 ust. 1 i 2 ustawy o odpadach które, nakazywałyby właściwym organom odmówić wydania zezwolenia na zbieranie odpadów lub zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w przypadku, gdy zamierzony sposób gospodarowania odpadami mógłby powodować zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi lub dla środowiska; jest niezgodny z planami gospodarki odpadami; bądź jest niezgodny z przepisami prawa miejscowego.
W wydanym zezwoleniu określono warunki zgodnie z art. 43 ust 2 pkt 2,3,4 ustawy o odpadach.
Sąd podzielił stanowisko SKO, że zarzut stowarzyszenia dotyczący naruszenia w decyzji organu I instancji tj. art. 43 ust 8 ustawy o odpadach jest nieuzasadniony ponieważ ww. przepis dotyczy wydania rozporządzenia wykonawczego. Podobnie niezasadny jest zarzut naruszenia art. 41 b ust 1-4 ustawy o odpadach oraz art. 71 prawa budowlanego ponieważ nie znajduje on zastosowania w przedmiotowej sprawie.
Nadto w ocenie Sądu wbrew zarzutom stowarzyszenia, że niezastosowano w zaskarżonej decyzji przepisów rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz.U. z 2020 r. poz. 1742), wręcz przeciwnie w decyzji organu I instancji nakazano wprost, iż magazynowanie odpadów należy prowadzić zgodnie z rozporządzeniem Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowych wymagań dla magazynowania odpadów (Dz.U. z 2020 r. poz. 1742).
Zatem bez wpływu na wynik sprawy pozostają pozostałe zarzuty skargi dotyczące naruszenia § 7 ust 2 i 3 oraz § 12 pkt 1-3 rozporządzenia Ministra Klimatu z dnia 11 września 2020 r. w sprawie wymagań dla magazynowania odpadów.
W tej sytuacji dla wyniku sprawy nie ma znaczenia zarzut skarżącego o niezastosowaniu przepisów rozporządzenia Ministra Środowiska z 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz.U. z 2014 r. poz. 112) na obecnym etapie sprawy nie mają wpływu na udzielone zezwolenie. Zarzut naruszenia powyższych przepisów został sformułowany całkowicie dowolnie. Skarżący nie uzasadnił stanowiska w skardze, co uniemożliwiło Sądowi dalszą ocenę zgłoszonych zarzutów.
W światłe przytoczonych przepisów organ uznał, że brak było podstaw do odmowy wydania zezwolenia na przetwarzanie odpadów dla wnioskodawcy.
Podsumowując Sąd nie stwierdził, aby wydanie zaskarżonej decyzji nastąpiło z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności tych wymienionym w skardze, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czyli uzasadniającym wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. W świetle powyższego i całokształtu zgromadzonego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego sprawy - w ocenie Sądu - nie można skutecznie zarzucić organowi, aby dopuścił się błędnego ustalenia stanu faktycznego sprawy i błędnej jego oceny; niewyczerpująco zebrał i rozpatrzył materiał dowodowy sprawy, w tym dokonał jego dowolnej oceny.
Wszystko to dowodzi, iż SKO - na podstawie całokształtu materiału dowodowego - prawidłowo oceniło okoliczności sprawy i wyprowadziło z nich stosowne wnioski, a w rezultacie wydało rozstrzygnięcie, które nie narusza prawa.
W świetle powyższego Sąd badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powołane przepisy i w aspekcie uchybień, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrolowana decyzja nie narusza powołanych w skardze przepisów prawa, w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Reasumując stwierdzić trzeba, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa, zaś zarzuty skargi są niezasadne. W tym stanie rzeczy - na mocy art. 151 p.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji wyroku.