III SA/Gl 143/23

III SA/Gl 143/23 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-04-04
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-06
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Krzysztof Wujek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 259
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na czynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach w przedmiocie audytu postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
17 października 2022 r. wobec A. z/s w B. został wszczęty audyt w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi w zakresie otrzymania i wydatkowania środków pochodzących z Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. przeznaczonych na przeciwdziałanie skutkom gospodarczym epidemii COVID-19 w ramach rządowej Tarczy Antykryzysowej.
Powyższą czynność skarżąca zaskarżyła do tut. Sądu.
Organowi zarzuciła m.in. naruszenie:
- art. 95 ust. 1 pkt 1, 1a oraz pkt 2, art. 95 ust. 4 pkt 2 oraz art. 97 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2022 r., poz. 813 z późn. zm. – dalej jako ustawa o KAS), gdyż przeprowadzenie audytu nastąpiło bez podstawy prawnej;
- art. 96 ust. 1 ustawy o KAS z uwagi na dokonanie czynności audytu przez osoby niezatrudnione w wyodrębnionej w tym celu komórce organizacyjnej urzędu obsługującego ministra;
- art. 6, art. 7 i art. 8 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r., poz. 2000 – dalej jako k.p.a.), art. 12 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2021 r., poz. 162 z późn. zm.), art. 13 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 z późn. zm. – dalej jako O.p.) przez przekroczenie zakresu upoważnienia przy ocenie prawidłowości danych zawartych w deklaracjach VAT-7 za 2019 r.
W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca domagała się uznania czynności audytu jako dokonanej bez podstawy prawnej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: w Dz. U. z 2023 r., poz. 259 – dalej jako ustawa p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tak art. 3 § 2a ustawy p.p.s.a.) oraz orzekają w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (tak art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest przeprowadzony na podstawie upoważnienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach audyt w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi w zakresie otrzymania i wydatkowania środków pochodzących z Polskiego Funduszu Rozwoju S.A. przeznaczonych na przeciwdziałanie skutkom gospodarczym epidemii COVID-19 w ramach rządowej Tarczy Antykryzysowej. Nie jest to zatem skarga na decyzję lub postanowienie. Nie jest to także czynność, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a. Nie rodzi ona bowiem żadnych obowiązków i nie przyznaje skarżącej żądnych uprawnień wynikających z przepisów prawa ani w sposób bezpośredni, ani pośredni. Jest to jedynie czynność faktyczna organu służąca ustaleniu stanu faktycznego i odnotowaniu stwierdzonych nieprawidłowości. Brak w niej elementów, które nadawałyby skarżącej bezpośrednie i konkretne uprawnienia lub nakładałyby na skarżącą bezpośrednie i konkretne obowiązki. Poprzez te czynności skarżąca nie została bowiem pozbawiona posiadanych uprawnień, ani nie nałożono na nią nowych obowiązków.
Z tych względów Sąd w składzie tu orzekającym stwierdził, że zaskarżona czynność nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.