III SA/Gl 1424/11

III SA/Gl 1424/11 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2011-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2011-08-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /przewodniczący/
Marzanna Sałuda /sprawozdawca/
Renata Siudyka
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Inne~Zarząd Województwa
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Renata Siudyka, Protokolant St. sekr. sąd. Beata Mahlhofer, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2011 r. przy udziale – sprawy ze skargi J. B. na pismo [...] Centrum Przedsiębiorczości w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umieszczenia na liście rezerwowej wniosku o dofinansowanie środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] J. B. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo [...] Centrum Przedsiębiorczości informujące, że wniosek o dofinansowanie projektu o identyfikatorze [...] pozytywnie przeszedł etap oceny merytoryczno technicznej oraz został umieszczony na liście rankingowej pod numerem [...] ze średnia liczbą punktów 24,5.
Dotychczasowy przebieg postępowania przedstawia się następująco:
J. B. złożył wniosek o dofinansowanie nr [...] środkami unijnymi w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 pn. "Poprawa jakości turystycznej regionu oraz konkurencyjności firmy "A" J. B. poprzez utworzenie [...]"
Wnioskodawca pismem [...] Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] 2011r. został poinformowany, że wniosek o dofinansowanie nie przeszedł pozytywnie oceny merytoryczno technicznej z powodu nie uzyskania wymaganej liczby punktów lub nie spełnienia poszczególnych kryteriów, wskazanych w karcie oceny merytoryczno technicznej.
W związku z powyższym Wnioskodawca wniósł protest, który został rozpatrzony pozytywnie. W szczególności Instytucja Zarządzająca wskazała, iż słuszny jest zarzut strony w zakresie uwagi, iż nie posiada ona ponad 5 letniego doświadczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej.
Wniosek o dofinansowanie projektu w wyniku ponownie przeprowadzonej merytoryczno - technicznej oceny zakończonej pozytywnym wynikiem, został umieszczony na liście rankingowej pod numerem [...], ze średnią liczbą punktów 24,5 i na liście rezerwowej pod numerem [...] zgodnie z Uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z dnia [...] 2011 r., o czym powiadomiono stronę w piśmie z [...] 2011r. nr [...].
Wnioskodawca nie godząc się z powyższą oceną merytoryczną ww. projektu wyrażoną w piśmie z dnia [...] 2011r. [...] Centrum Przedsiębiorczości w zakresie ponownie, dla niego negatywnych skutków złożył skargę do WSA w Gliwicach.
W skardze postawił zarzut naruszenia prawa przy ocenie kryterium B. "Kryteria merytoryczno-techniczne II. Zasadnicze: Kryteria zasadnicze podstawowe (punktowane): nr 2 Doświadczenie wnioskodawcy". Skarżący wskazał, na "Metodologię" przyznawania punktów zgodnie z podręcznikiem oceny projektów w ramach działania 3.1.1. W kryterium tym oceniane jest doświadczenie wnioskodawcy w prowadzeniu działalności gospodarczej (w szczególności w branży związanej z projektem), jak również w korzystaniu z pomocy publicznej. Dodatkowo ocenie podlegać będą posiadane istotne certyfikaty (np. systemu zarządzania jakością), wyróżnienia i nagrody. Przedstawił przy tym sposób przyznawania punktów wskazując, iż przy ponownej ocenie merytorycznej wniosku naruszono prawo.
Skarżący wskazał, iż składając w dniu [...] 2011r. protest do ww. oceny w zakresie uwagi, iż nie posiada ponad 5- letniego doświadczenia w prowadzeniu działalności gospodarczej wskazał, iż ocena ta jest błędna gdyż wnioskodawca prowadzi działalność od [...] 2005r., czyli ponad 5 lat, tymczasem w kryteriach oceny projektów nie ma wskazanej bezpośrednio informacji, iż kryterium to rozpatruje się wg stanu na dzień składania wniosku o dofinansowanie. Tym samym, skoro Instytucja Zarządzająca nie zdefiniowała szczegółowych interpretacji dt. ww. kryterium oceny projektu, w trakcie trwania konkursu nie może stawiać nowych dodatkowych wymogów i interpretacji na niekorzyść Wnioskodawcy, gdyż w przeciwnym wypadku naruszony został art. 28 ustawy z dnia 6 grudnia 2006r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. W konsekwencji skarżący wskazał, iż jako wnioskodawca powinien uzyskać łącznie 2 pkt., a nie 1 pkt. Zaznaczył przy tym, że Instytucja Zarządzająca w rozstrzygnięciu protestu z dnia [...] 2011 r. jednoznacznie stwierdziła:, że ocena kryterium zasadniczego - podstawowego (punktowanego) nr 2 "Doświadczenie wnioskodawcy" nie została przeprowadzona prawidłowo, a protest jest zasadny. Mimo tej uwagi, eksperci dokonujący ponownej oceny wniosku, wniosek ten ponownie nieprawidłowo ocenili, albowiem nie uwzględnili zaleceń IZ RPO W[...] wynikających z rozpatrzenia protestu.
Skarżący zwrócił również uwagę, iż pozytywne rozpatrzenie protestu kończy procedurę odwoławczą na danym etapie oceny w odniesieniu do określonego projektu działania. Protest z dnia [...] 2011r. dotyczył negatywnej oceny merytorycznej uzyskania mniej niż 60% max punktów. Obecna skarga dotyczy błędów formalnych, naruszających prawo, stwierdzonych podczas oceny merytorycznej po rozpatrzeniu uprzedniego protestu.
Skarżący powołał się również na konsultacje z IZ RPO W[...], z których wynika, iż Wnioskodawcy przysługuje jednorazowe skorzystanie ze środka odwoławczego przewidzianego w systemie realizacji RPO W[...], i jedyną formą odwołania się od decyzji [...]CP jest skarga do Sądu Administracyjnego, złożona zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.5).
Skarżący wskazał także na naruszenie art. 30b 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. 2006 nr 227 poz. 1658), zgodnie z którym właściwa instytucja informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c, podczas gdy w piśmie [...] z dnia [...] 2011r. dotyczącego wyniku procedury odwoławczej nie umieszczono zapisu odnośnie możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Do skargi na pismo na pismo z [...]2011r. dot. umieszczenia na liście rankingowej i umieszczenia na liście rezerwowej po przeprowadzonej procedurze odwoławczej skarżący dołączył Karty Oceny Merytoryczno – Technicznej Uwzględniających Procedurę Odwoławczą Wniosku o przyznanie dofinansowania projektu ze Środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...]na lata 2007-2013 .
W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa [...]– Instytucja Zarządzająca Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...]na lata 2007-2013 wniosła o jej odrzucenie, podnosząc iż skarżący nie zachował w sprawie zasad wynikających z art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zaznaczyła , iż zgodnie z art. 30b ust. 1 tej ustawy w przypadku negatywnej oceny projektu niezależnie, czy za taką ocenę uznać należy również umieszczenie na liście rezerwowej, wnioskodawca może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych, a zatem zgodnie z zapisami Podręcznika Procedur Wdrażania Regionalnego i Regulaminu konkursu zamkniętego nr [...] skarżący winien wnieść protest do IZRPO W[...] , a dopiero po jego rozpoznaniu wnosić skargę do sądu. W konsekwencji tych uwag wskazano, iż skarga na rozstrzygnięcie, które nie zostało wydane w postępowaniu w ramach rozpoznania środka odwoławczego nie jest dopuszczalna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta – stosownie do § 2 powołanego artykułu - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W przedmiotowej sprawie kontrola działalności organów administracji winna nastąpić w oparciu o źródło prawa powszechnie obowiązującego, a ocenę dopuszczalności skargi należało zbadać mając na uwadze treść art. 30 c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.).
Zgodnie z powołanym przepisem po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30 b ust. 4. wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Podkreślenia wymaga fakt, iż procedura odwoławcza, o wyniku której wnioskodawca jest informowany z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego może być uruchomiona tylko i wyłącznie w razie negatywnej oceny projektu, a to stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy. W takim przypadku w pisemnej informacji, o której mowa w art. 30a ust. 3, właściwa instytucja zawiadamia wnioskodawcę o wynikach oceny jego projektu, zamieszcza ich uzasadnienie oraz pouczenie o możliwości wniesienia środka odwoławczego wraz ze wskazaniem terminu przysługującego na jego wniesienie, sposobu wniesienia oraz oznaczenia właściwej instytucji, do której środek ten należy wnieść.
Ten sam przepis w art. 30b ust. 2 stanowi, że system realizacji programu operacyjnego musi uwzględniać co najmniej jeden środek odwoławczy przysługujący wnioskodawcy w trakcie ubiegania się o dofinansowanie. Oznacza to, że ustawa nie przewiduje wyjątku od konstytucyjnej zasady dwuinstancyjności postępowania.
W świetle przytoczonych regulacji konieczne jest rozważenie, dla oceny dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, czy procedura odwoławcza była w sprawie dopuszczalna.
Z akt sprawy wynika, że wnioskujący podmiot poinformowano, iż jego wniosek oceniony został pozytywnie, bowiem w piśmie z [...] 2011r. wskazano, iż uzyskał on podczas oceny merytoryczno - technicznej łącznie 24,5 średniej liczny punktów i został umieszczony na liście rankingowej pod numerem [...]. Zaznaczono też, iż przedmiotowy wniosek o dofinansowanie projektu został umieszczony na liście rezerwowej pod nr [...] zgodnie z uchwałą Zarządu Województwa [...] nr [...] z [...]. Powiadomiono też, iż obecnie nie jest możliwe podpisanie ze stroną umowy o dofinansowanie ze względu na wyczerpanie środków finansowych z alokacji na dany konkurs.
Oczywistą jest rzeczą, że dla strony, która uważała, iż w etapie oceny merytorycznej jej projekt winien w jednym z kryteriów otrzymać większa liczbę punktów, a przez to znaleźć się wyżej na liście rankingowej, ocena dokonana przez właściwą instytucję była w istocie "negatywną oceną projektu", umożliwiającą zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy wniesienie środka odwoławczego.
Informacja o ocenie podlega weryfikacji poprzez możliwość wniesienia protestu od jej wyniku, ale także jako akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień wynikających z przepisów prawa. Ostateczna ocena wpływa na indywidualne uprawnienie do otrzymania dofinansowania, bowiem w przypadku ograniczonej ilości środków tylko projekty ocenione na wyższą ilość punktów otrzymują dofinansowanie.
Konsekwencją wniesienia protestu może być jego uwzględnienie, to znaczy uznanie, że ocena nie została przeprowadzona w sposób właściwy, skierowanie wniosku do ponownego rozpatrzenia w ramach kryterium lub kryteriów, które wymagają dokonania ponownej oceny z uzasadnieniem wydanego rozstrzygnięcia. Wskutek tego wniosek podlegałby dalszej procedurze wyboru, a dopiero wyniki ponownie przeprowadzonej oceny byłyby wiążące i kończyłyby procedurę odwoławczą na danym etapie oceny.
Wskazując na powyższe należy stwierdzić, że oceny możliwości dofinansowania projektu dokonuje się w aspekcie przesłanek z art. 30 i art. 30a ust. 1 ustawy w ramach odrębnego etapu wyboru projektu do zawarcia umowy o dofinansowanie, przeprowadzonego dopiero po ostatecznym zakończeniu oceny projektu.
Przejście projektu do etapu postępowania o dofinansowanie uzależnione jest od ostatecznego zakończenia etapu ocen projektu, w ramach którego wnioskodawca, wykorzystując przysługujące mu prawo do wniesienia protestu, ma możność uzyskania większej ilości punktów, a zatem znalezienia się na korzystniejszej pozycji w etapie zawierania umowy o dofinansowanie, na którym rozważana jest też przesłanka dostępności alokacji na realizację poszczególnych działań i priorytetów w ramach programu operacyjnego. Czyli dopiero wówczas można mówić o pozytywnej (lub negatywnej) ocenie projektu jako takiego.
Natomiast przyjęcie wykładni przepisu art. 30a ust. 1 ustawy, iż uzyskanie przez projekt pozytywnej oceny merytorycznej, w połączeniu z arbitralnym w istocie stwierdzeniem instytucji zarządzającej o braku możliwości dofinansowania w ramach dostępnej alokacji, pozbawiałoby wnioskodawcę możliwości kwestionowania w postępowaniu odwoławczym prawidłowości dokonanych ocen.
Taka interpretacja byłaby dokonywana z naruszeniem przepisu z art. 30b ust. 2 ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić co najmniej jeden środek odwoławczy.
I taka też w istocie sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie gdzie wnioskodawcę pzobawiono możliwości kwestionowania w ramach środków odwoławczych informacji o uzyskanej liczbie punktów podczas oceny merytoryczno technicznej wniosku aplikacyjnego, gdyż w negatywnym dla niego rozpatrzeniu wniosku tj. w piśmie [...]CP niezawarto stosownego pouczenia , mimo iż sama IZ powołała się na orzecznictwa sądowoadministracyjne przesądzające charakter prawny negatywnej oceny wniosku w sytuacji umieszczenia go na liście rezerwowej . W ocenie Sądu taka interpretacja zostanie dokonana z naruszeniem przepisu z art. 30b ust. 2 ustawy stanowiącego, iż system realizacji programu musi uwzględnić co najmniej jeden środek odwoławczy.
Negatywna ocena projektu w rozumieniu art. 30b ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ma bowiem miejsce nie tyle w sytuacji uznania jej za taką przez "właściwą instytucję", ale przede wszystkim przez stronę, która w związku z tym zamierza skorzystać z przysługującego jej środka odwoławczego, kwestionując zasadność i legalność informacji - podjętej na podstawie przepisów prawa indywidualnego aktu z zakresu administracji publicznej. Takie też stanowisko jest prezentowane w orzecznictwie NSA zob. wyrok NSA II GSK 248/10, II GSK 657/10 (publ. ww. nsa.gov.pl).
Podnieść też należy, iż sama Instytucja Zarządzająca w odpowiedzi na skargę z [...]2011r. wskazała, iż skarżący nie zachował w sprawie zasad wynikających z art. 30b i 30c ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Zaznaczono bowiem, iż zgodnie z art. 30b ust. 1 tej ustawy w przypadku negatywnej oceny projektu niezależnie czy za taką ocenę uznać należy również umieszczenie projektu na liście rezerwowej wnioskodawca może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego , w terminie , trybie i na warunkach tam określonych. Wskazano także, iż zgodnie z zapisami Podręcznika Procedur Wdrażania Regionalnego i Regulaminu konkursu zamkniętego nr [...] skarżący winien najpierw wnieść protest do IZRPO W[...] na pismo [...]CP i dopiero po jego rozpoznaniu przez IZ wnosić skargę do sądu administracyjnego. Skoro zatem [...]CP nie dokonała należytego pouczenia w tym zakresie to jego brak nie może obciążać strony negatywnymi konsekwencjami. Zatem termin do wniesienia protestu od stanowiska [...]CP będzie biegł dla skarżącego od doręczenia prawomocnego niniejszego postanowienia. I dopiero po rozpatrzeniu tego protestu negatywnie dla strony będzie ona mogła złożyć skutecznie skargę do tut. WSA.
Wobec powyższego Sąd uznał, że skoro w świetle powyżej przedstawionych rozważań skarżący winien najpierw wnieść odwołanie do instytucji pośredniczącej złożone w formie protestu, czego nie dokonał skarga jest niedopuszczalna z przyczyn innych niż wskazane w art. 30 c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargę.