III SA/Gl 142/15

III SA/Gl 142/15 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2015-11-30
Data wpływu
2015-01-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Iwona Wiesner /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6559
Hasła tematyczne
Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ
Zarząd Województwa
Treść wyniku
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270
art. 61 § 3 i § 5
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Zarządu Województwa [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zwrotu środków przekazanych na realizację zadań objętych Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa [...] na lata 2007 – 2013 w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Uzasadnienie
Skarżąca spółka pismem z dnia [...] r. złożyła wniosek o wstrzymanie egzekucji administracyjnej zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został uznany za wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu stwierdzono, że opisany wniosek podyktowany jest ochroną interesów skarżącej zagrożonych prowadzeniem egzekucji w oparciu o decyzje administracyjne wydane z naruszeniem prawa. W ocenie wnioskodawcy jest to stanowisko o tyle zasadne, że jego zdaniem, decyzje zostały wydane w przedmiocie, który nie może być rozpoznawany w drodze postępowania administracyjnego lecz jedynie "cywilnoprawnego". Ponadto, organy dopuściły się wielu wskazanych w treści skargi naruszeń i uchybień skutkujących wydaniem decyzji bez podstawy prawnej i faktycznej.
Strona skarżąca stwierdziła, iż w sprawie tej postępowanie egzekucyjne doprowadzi w sposób oczywisty do wyrządzenia istotnych szkód w majątku skarżącej i wywołania nieodwracalnych skutków w postaci pozbawienia spółki możliwości prowadzenia działalności gospodarczej i zagrożenia podstaw jej dalszego funkcjonowania. Kwota egzekwowanych zobowiązań jest "bardzo istotna", biorąc pod uwagę aktualną kondycję finansową skarżącej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz.270 ze zmianami) – zwanej dalej "P.p.s.a." – wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a. po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przepis ten wymienia dwie przesłanki pozytywne, których wystąpienie może uzasadniać wydanie orzeczenia w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Sytuacja taka wystąpi w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. (post. NSA z dnia 20.12. 2004r., GZ 138/04, CBOSA; post. NSA z 20.01.2012, II FZ 819/11 CBOSA; post. NSA z 06.03.2014r., I OZ 150/14 CBOSA). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Orzecznictwo podkreśla, że uiszczenie kwoty pieniężnej ma charakter odwracalny (post. NSA z 31.03.2009r., I OZ 271/09, CBOSA; post. NSA z 05.03.2014r., I FZ 37/14, CBOSA ).
Rozpoznając wniosek sąd nie ocenia legalności zaskarżonej decyzji ( post. NSA z 25.10.2011r., II OZ 1019/11, CBOSA ).
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku konkretnych okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, bowiem brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczna ocenę (post. NSA z 04.03. 2010r., II OZ 178/10, CBOSA; post. NSA z 18.05.2004r., FZ 65/04, CBOSA). Przy czym przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nakłada na stronę ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, a nie ich udowodnienia.
Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanej sprawy Sąd stwierdza, że złożony przez skarżącego "wniosek o wstrzymanie egzekucji administracyjnej" nie może zostać uwzględniony przez Sąd z następujących przyczyn :
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest władny wstrzymać prowadzonych wobec skarżącego egzekucji administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny jest natomiast uprawniony do wstrzymania zaskarżonej decyzji na zasadach określonych w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tego też względu złożony przez skarżącego wniosek został przez sąd potraktowany jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Nie wskazał konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności uzasadniających wydanie orzeczenia o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji. Oświadczenie skarżącego, że "prowadzenie postępowania egzekucyjnego prowadzi wprost do wyrządzenia istotnych szkód w majątku skarżącego i wywołania nieodwracalnych skutków w postaci pozbawienia go możliwości prowadzenia działalności gospodarczej" nie zostało poparte jakimikolwiek dokumentami źródłowymi.
Sąd nie będąc związany okolicznościami wskazanymi we wniosku wziął po uwagę okoliczności i dokumenty znajdujące się w aktach. Dokumenty źródłowe zgromadzone przy okazji rozpoznawania wniosku skarżącego o przyznanie pomocy prawnej wskazują, że wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej i stał się niewypłacalny w rozumieniu przepisów art. 10 i 11 Prawa upadłościowego i układowego, gdyż w sposób trwały zaprzestał wykonywania swoich wymagalnych zobowiązań. Sąd Rejonowy K. – [...] w K. rozpatrując wnioski wierzycieli o ogłoszenie upadłości wnioskodawcy oddalił wnioski z uwagi na brak wystarczających środków na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego.
Sąd stanął na stanowisku, iż materiał dowodowy zebrany w aktach nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazuje natomiast na możliwą bezskuteczność prowadzonych egzekucji wobec wnioskodawcy, która to okoliczność jest dla niniejszej sprawy irrelewantna. Zresztą, wyegzekwowanie należności pieniężnych samo w sobie nie może być uznane jako powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, bowiem w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, dochodzi do zwrotu spełnionego świadczenia pieniężnego. Sąd rozpatrujący niniejszą sprawę podziela w pełni pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 października 2010 r. (I FZ 389/10, CBOSA), w którym stwierdzono, iż wywieranie skutków finansowych dla strony jest normalną konsekwencją egzekucji administracyjnej. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, bowiem wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie służy zabezpieczeniu strony przed jakimikolwiek skutkami egzekucji, lecz jedynie przed takimi, których ewentualne wygranie sporu sądowego by nie naprawiło.
Natomiast samo przekonanie o zasadności podniesionych w skardze zarzutów nie jest wystarczającym argumentem, aby uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny poglądem, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela, subiektywne przeświadczenie wnioskodawcy jakoby skarżone orzeczenie było merytorycznie niesłuszne i naruszało prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. (post. NSA z 09.09. 2004 r. sygn. akt FZ 358/04, CBOSA). W niniejszym postępowaniu sąd nie może badać zasadności samej skargi (post. NSA z 21.01.2015r., II OZ 19/15, CBOSA).
Należy dodać, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie tworzy powagi rzeczy osądzonej i nie uniemożliwia ponowienia wniosku. Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. tego rodzaju postanowienie może zostać zmienione i uchylone w każdym czasie w razie zmiany okoliczności.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.