III SA/Gl 1318/15

III SA/Gl 1318/15 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2016-06-01
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2015-07-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Barbara Brandys-Kmiecik /sprawozdawca/
Magdalena Jankiewicz
Małgorzata Jużków /przewodniczący/
Symbol z opisem
6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne
Podatek akcyzowy
Sygn. powiązane
I GZ 87/16 - Postanowienie NSA z 2016-03-09
I GZ 5/17 - Postanowienie NSA z 2017-01-31
Skarżony organ
Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
art. 2 ust. 1, art. 13 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 czerwca 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [..] Dyrektor Izby Celnej w K. , po rozpatrzeniu odwołania J. P. , utrzymał w mocy decyzją Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym w wysokości 28.425 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego, na podstawie faktury z dnia 10 lutego 2014 r. nr [...] olejów smarowych w ilości 24.089 litrów.
Decyzje zapadły w następującym stanie sprawy:
W dniach [...] r. organ powziął informację o nabywaniu wewnątrzwspólnotowym w listopadzie 2011 r. oraz od lutego 2012 r. do lipca 2012 r., a także od października 2013 r. do lutego 2014 r. oleju smarowego przez J. P. , prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą "A" w J. , od których to transakcji nie został uiszczony podatek akcyzowy. Oleje smarowe były nabywane od firmy "B" w A. , "C" w N. , "D" we Francji i od "E" na L. . Powyższe skutkowało wszczęciem w dniu 5 grudnia 2014 r. postępowania podatkowego w zakresie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia olejów smarowych.
Postanowieniem z dnia [...] r. organ włączył w poczet materiału dowodowego m.in. pisma: "F" sp. z o.o. z dnia [...] r., "G" z dnia [...] r., "H" Sp. z o.o. z dnia [...] r., "I" Spółka z o.o. z dnia [...] r., "J" z dnia 1 grudnia 2014 r., dotyczące kodów CN na produkty, które wewnątrzwspólnotowo nabywał podatnik. W toku tego postępowania zabezpieczono 12.330 litrów zakupionego oleju smarowego, którego analiza potwierdziła parametry właściwe dla oleju Mobil Delvac MX 15 W 40 i oleju Mobil Super 2000 10 W 40 (sprawozdanie z badań nr 01/06/2014 z dnia 2 czerwca 2014 r.). Badanie to potwierdziło jednocześnie, że nabywane przez podatnika oleje były autentyczne i pochodziły z legalnego źródła.
Ponieważ zebrany materiał dowodowy (w tym faktury zakupu) nie zawierał danych klasyfikacyjnych towaru, a strona nie przedstawiła szczegółowych danych dotyczących składu jakościowego olejów, organ podatkowy wystąpił o te dane do producentów olejów ("F" sp. z o.o., "G" , "H" Sp. z o.o., "I" Spółka z o.o., "J" ) i w oparciu o dane przekazane przez producentów stwierdził, że nabywany wewnątrzwspólnotowo przez J. P. olej winien być klasyfikowany m.in. do kodów CN 2710 19 81, CN 2710 19 83, CN 2710 19 87, CN 3403 19 90, CN 3403 99 00 i CN 3819 00 00; podstawą klasyfikacji była zawartość olejów ropy naftowej lub olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych w wyrobie.
W toku postępowania strona wnioskowała o ustalenie składu chemicznego nabywanych olejów z uwzględnieniem składu procentowego poszczególnych składników. Na tę okoliczność złożyła pismo z dnia [...] r. wraz z ekspertyzą Instytutu Nafty i Gazu w K. nr [...] z dnia [...] r. i decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] r., wydaną na podstawie tejże ekspertyzy, w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia olejów silnikowych. Strona wyjaśniła przy tym, że olej silnikowy Mobil Super S, zmienił nazwę handlową i obecnie sprzedawany jest pod nazwą Mobil Super 2000 X1, a pozostałe oleje, jak Mobil Delvac MX Extra 10 W 40, XHP Extra 10 W 40 i XHP LE 10 W 40, są od niego droższe; różnica ceny wynika z jakości tych olejów, w szczególności udział składników mineralnych jest jeszcze niższy niż w przypadku oleju Mobil Super 2000 X1. Są to oleje w pełni syntetyczne, przeznaczone do smarowania wysokoobciążonych silników wysokoprężnych najnowszej generacji.
Organ podatkowy dokonując oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w szczególności informacji producentów olejów smarowych o kodach CN uznał, że przedstawione przez podatnika faktury potwierdzają zakup olejów smarowych, które są wyrobami akcyzowymi, a obrót nimi, sprzedaż czy nabycie, podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Podatnik zaś nie złożył deklaracji i nie wykazał wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów ujętych w fakturze z dnia 10 lutego 2014 r. nr [...] olejów smarowych w ilości 24.089 litrów, a zakupionych w firmie "C" w Niemczech.
Organ nie zgodził się ze stanowiskiem podatnika, że dokonał on zakupu olejów syntetycznych. Jak wskazał, przeczy temu twierdzeniu Ekspertyza przedstawiona przez samego skarżącego, która nie wyklucza, że badane oleje mogą być klasyfikowane w dziale 27 Wspólnej Taryfy Celnej, jako oleje smarowe, w zależności od przeznaczenia. Trafność klasyfikacji potwierdza również charakterystyka produktów na stronach internetowych producenta. Dalej wskazał, że sporne oleje są klasyfikowane przez producenta do kodu CN 2710 19 81 i kodu odpadów 13 02 05 oznaczającego mineralne oleje silnikowe, przekładniowe i smarowe nie zawierające chlorowców. Zakwalifikowanie odpadu oleju do tej grupy wskazuje, że produkt zawiera jako główny składnik olej mineralny. Opierając się na klasyfikacji American Petroleum Institute (API) organ dodał, że mineralne oleje bazowe zaliczane są, w zależności od zawartości węglowodorów nasyconych, siarki i wskaźnika lepkości, do Grupy III olejów bazowych. Dalej wskazał, powołując się na opracowanie naukowe Wydziału Chemicznego Politechniki Wrocławskiej, że coraz lepsza jakość bazowych olejów mineralnych sprawia, że niekiedy ich producenci określają je jako oleje syntetyczne.
Kierując się natomiast informacją producenta o składzie jakościowym i przeznaczeniu oleju smarowego zakupionego przez skarżącego organ uznał, że przedmiotowe w sprawie oleje smarowe zakupione wewnątrzwspólnotowo w Niemczech są wyrobami akcyzowym i ich zakup przez podatnika podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Nadto wskazał, że oleje smarowe o kodach CN 2710 19 71-83 i CN 2710 19 87-99 mogą korzystać ze zwolnienia w podatku akcyzowym określonym w § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień w podatku akcyzowym (tj. Dz. U. z 2015 r., poz.195 ze zm.), jednakże pod wskazanymi w nim warunkami, których skarżący nie dopełnił.
W konsekwencji Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją z dnia [...] r. określił J. P. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym olejów smarowych, zgodnie z dnia 10 lutego 2014 r., w wysokości 28.425zł (24.089 litrów x 1.180 zł/1000 l). Jako podstawę prawną wydanej decyzji organ wskazał m.in. art. 8 ust. 1 pkt 4, art. 10 ust. 5 i art. 89 ust. 1 pkt 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. nr 108, poz. 626 ze zm.), stosując dla określenia wysokości zobowiązania stawkę podatku dla olejów smarowych o kodach CN od 2710 19 71 do 2710 19 99, z wyłączeniem wyrobów o kodzie CN 2710 19 85 (oleje białe, parafina ciekła) oraz smarów plastycznych zaliczanych do kodu CN 2710 19 99, która wynosi 1.180 zł/1000 l.
W odwołaniu strona, reprezentowana przez pełnomocnika, zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 122, art. 180, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej zwana w skrócie O.p.) przez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w sposób właściwy, w tym nie przeprowadzenie wszystkich dowodów koniecznych do pełnego oraz rzetelnego rozpoznania sprawy i zażądała uchylenia przedmiotowej decyzji w całości. W uzasadnieniu podkreśliła, że podstawą klasyfikacji olejów smarowych będących przedmiotem postępowania były informacje otrzymane od: "G" Oddział w Polsce, "F" sp. z o.o., "I" sp. z o.o., "H" sp. z o.o. i "J" sp. z o.o., będących oficjalnymi przedstawicielami na polski rynek producentów olejów smarowych oferowanych również przez podatnika. Informacje te ograniczyły się jedynie do wskazania klasyfikacji taryfowej poszczególnych olejów przez nich oferowanych. Organ I instancji je przyjął, ale nie zweryfikował ich poprawności i rzetelności, pomijając okoliczność, że pochodzą one od podmiotów gospodarczych będących konkurencją dla skarżącego. W konsekwencji organ naruszył art. 122 O.p. bowiem nie podjął wszelkich działań niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. W szczególności nie podjął działań mających na celu sprawdzenie poprawności przyjętej przez wskazane firmy klasyfikacji CN oraz nie przeprowadził odpowiednich badań laboratoryjnych, a wydał decyzję opierając się tylko i wyłącznie na wyjaśnieniach podmiotów, które mają interes w niekorzystnym dla podatnika rozstrzygnięciu niniejszej sprawy. Nieprzeprowadzenie badań laboratoryjnych, które umożliwiałyby ustalenie składu olejów smarowych będących przedmiotem postępowania spowodowało, że wszelkie twierdzenia w tym zakresie nie znajdują żadnego potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, co stoi w sprzeczności z art. 187 § 1 O.p., który to przepis zobowiązuje organy podatkowe do zebrania całego materiału dowodowego i rozpatrzenia go w sposób wyczerpujący. Dopiero materiał dowodowy spełniający te wymagania może stanowić podstawę do prawidłowej realizacji zasady swobodnej oceny dowodów, określonej w art. 191 tej ustawy. Wskazane uchybienia stanowiły poważne naruszenie obowiązujących przepisów.
Dyrektor Izby Celnej w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu w szczególności wyjaśnił, że podstawą określenia klasyfikacji olejów smarowych były informacje od oficjalnych przedstawicieli producentów olejów smarowych oferowanych przez podatnika, które nie ograniczały się jedynie do wskazania klasyfikacji taryfowej, ale wskazywały też podstawę tej klasyfikacji. Organ podkreślił, że brak było podstaw aby kwestionować prawidłowość przedstawionych klasyfikacji, zwłaszcza, że bazując na tych kodach podmioty te same dokonują rozliczeń podatkowych. Nie bez znaczenia dla sprawy jest także oświadczenie J. P. z dnia [...] r., według którego towar który sprzedaje jest wyrobem akcyzowym, a on sam jest podatnikiem podatku akcyzowego. W tym stanie rzeczy nie było podstaw do prowadzenia badań laboratoryjnych, a zarzuty odwołania organ ocenił jako bezzasadne.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, a także zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.
Zaskarżonej decyzji zarzuca:
- naruszenie prawa materialnego, tj. § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 32 ust. 3 ustawy o podatku akcyzowym, poprzez zupełne pominięcie kwestii zwolnienia podatnika od podatku akcyzowego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania nieopartej na dokładnej analizie sprawy decyzji określającej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, a w konsekwencji o dokonaniu zabezpieczenia na majątku J. P. ;
b) naruszenie prawa procesowego, tj.: art. 180 i art. 187 § 1 O.p. poprzez niewyjaśnienie stanu faktycznego sprawy w sposób właściwy, art. 191 O.p. poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, czego wyrazem jest uznanie, że okoliczności faktyczne zostały udowodnione pomimo braków w postępowaniu dowodowym, art. 122 O.p. poprzez niepodjęcie wszystkich działań niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy, w tym nieprzeprowadzenie koniecznych dowodów.
W uzasadnieniu skarżący powtórzył zarzuty podniesione uprzednio w odwołaniu co do braków w postępowaniu dowodowym, a w szczególności braku weryfikacji informacji otrzymanych od: "G" Oddział w Polsce, "F" sp. z o.o., "I" sp. z o.o., "H" sp. z o.o. i "J" sp. z o.o., będących oficjalnymi przedstawicielami na polski rynek producentów olejów smarowych oferowanych przez podatnika. Organ przyjął te informacje jako całkowicie pewne i nie podjął żadnych działań zmierzających do weryfikacji ich poprawności i rzetelności. Nie mógł tego zrobić skarżący, gdyż nie posiadał dokumentów zawierających dokładny skład chemiczny oferowanych olejów i bazował na informacjach otrzymanych od swoich dostawców - producentów, albo ich oficjalnych przedstawicieli. Nie ciążył na nim również obowiązek inicjatywy dowodowej, bo ten w postępowaniu podatkowym obciąża wyłącznie organy podatkowe, które nie mogą na adresata decyzji przenosić konieczności udowadniania jakichkolwiek okoliczności sprawy, zwłaszcza, gdy organ pomija dowody przedłożone przez stronę (Ekspertyzę Instytutu Nafty i Gazu numer E- 2200/TA/08), a wątpliwości rozstrzyga na niekorzyść podatnika. Fakt nieprzeprowadzenia badań laboratoryjnych, które umożliwiłyby ustalenie składu olejów będących przedmiotem postępowania oraz brak szczegółowych informacji od producentów powoduje, że wszelkie ustalenia w tym zakresie nie znajdują potwierdzenia w zebranym materialne dowodowym.
Dyrektor Izby Celnej w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienia, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm. – dalej zwana w skrócie p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Tylko stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Nadmienić trzeba, że w myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Na wstępie zauważyć należy, że sprawy skarżącego za inne okresy rozliczeniowe były już przedmiotem postępowania przed tut. Sądem i skład orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela dotychczasowe orzecznictwo.
W kontrolowanej sprawie istota sporu sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy zasadnie organ podatkowy sporne oleje objęte fakturą z dnia 10 lutego 2014 r. nr 80209248 uznał za wyroby akcyzowe i naliczył podatek akcyzowy od ich wewnątrzwspólnotowego nabycia. Zdaniem organu nie ma wątpliwości, że przedmiotem nabycia od kontrahenta z Niemiec w ramach transakcji wewnątrzwspólnotowej potwierdzonej w/w fakturą były oleje smarowe klasyfikowane do kodu CN 2710, i od tych wyrobów w ilości 24.089 litrów należny był podatek akcyzowy liczony według stawki 1.180 zł/1000 litrów.
Skarżący natomiast kwestionuje prawidłowość dokonanej klasyfikacji zakupionych olejów na podstawie informacji producenta wskazując, że organ winien dokonać klasyfikacji na podstawie badań chemicznych ich składu.
W okolicznościach niniejszej sprawy z poglądem skarżącego nie można się zgodzić. Rację trzeba przyznać organowi, że podatnik kupował olej smarowy renomowanych producentów, którzy posiadają najlepszą wiedzę na temat ich składu jakościowego i przeznaczenia oraz dokonują sami ich klasyfikacji taryfowej dla własnych rozliczeń podatkowych. Według niebudzących wątpliwości informacji producentów oleju: "F" sp. z o.o., "G" , "H" Sp. z o.o., "I" Spółka z o.o., "J" , do kodu CN 2710 1981 w/w producenci klasyfikują m.in. produkty Shell Rimula R4 L 15 W 40 i 10 W 40, Rimula R5 10 W 30 i 10 W 40, Rimula R6 10 W 40, Rimula 6 LME 5 W 30, Mobil Delvac - MX 15 W 40, HXP LE 10 W 40, MX EXTRA 10 W 40, HXP EXTRA 10 W 40, 2000X110 W 40, 2000X1 DSL 10W40, 1000X115W40, 3000XE5W30, 3000X15W40, Mobil Extra 4T10W40, Castrol Tection 15W40, Castrol Enduron Low SAPS10W40, Tection Medium Duty15W40, Castrol Enduron10W40, Total Rubia TIR - 740015W40, 640015W40, 860010W40, 890010W40, Total Quartz - Ineo ECS 5W30, 700010W40, Elf – Excellium NF 5W40, Sporti TXI 15W40, Solaris DPF 5W30, Performance Super15W40 - te produkty organ uwzględnił w rozliczeniu podatkowym uznając, że są to oleje smarowe wyprodukowane z olejów ropy naftowej i olejów otrzymywanych z minerałów bitumicznych stanowiących 70% lub więcej ich masy. Wyroby takie należy klasyfikować do kodu CN 2710 wskazanego w poz. 27 załącznika do ustawy o podatku akcyzowym.
W tym miejscu należy wskazać, że sam skarżący w piśmie z dnia [...]r., wyjaśnił, iż wedle jego wiedzy nie jest wymagane płacenie podatku akcyzowego od olejów smarowych, gdyż jest to kwestia sporna, którą aktualnie rozstrzyga Trybunał Sprawiedliwości UE. Również w oświadczeniu z dnia [...] r. J.P. oświadczył m.in., iż towar będący przedmiotem sprzedaży (oleje smarowe) jest wyrobem akcyzowym w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r., nr 108, poz. 626), a także, że sprzedający jest podatnikiem akcyzy w rozumieniu art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym. Oświadczenie to było załącznikiem do faktury sprzedaży olejów smarowych firmie "K" sp.j. z dnia [...] r. nr [...] wystawionej przez firmę "A" J. P.
Powyższe oświadczenie jednoznacznie potwierdza świadomość skarżącego co do obrotu wyrobami akcyzowymi i obowiązku akcyzowego z tego tytułu. Nadmienić trzeba, że na fakturach nie wskazano kodu CN przedmiotowych olejów smarowych, jak również to, iż podatnik na żadnym etapie postępowania nie wskazał, mimo wezwań organów podatkowych, informacji na temat składu nabywanych wewnątrzwspólnotowo olejów smarowych, ani kodu CN tychże wyrobów, ani żadnych materiałów, na podstawie których można by było dokonać ich klasyfikacji taryfowej. Jak wyjaśnił w skardze sam bazował na informacjach otrzymanych od swoich dostawców - producentów albo ich oficjalnych przedstawicieli, mających siedzibę w państwach Unii Europejskiej (strona 3 skargi). Powyższe wskazuje na niekonsekwencję samego skarżącego, który organowi zarzucił, że informacje pozyskane od tych podmiotów są niewystarczające dla ustalenia czy przedmiotem obrotu były wyroby akcyzowe, a sam takie informacje traktuje jako miarodajne.
Organy podatkowe wystąpiły do kilku firm: "F" Sp. z o.o., "I" Sp. z o.o., "G" Oddział w Polsce, "H" Sp. z o.o. i "J" Sp. z o.o., o wskazanie kodów CN odpowiadających danym produktom, a także wskazanie podstawy ich klasyfikacji Wymienione podmioty wskazały kody CN odpowiadające danym produktom, a także podstawę ich klasyfikacji. Organy słusznie dały wiarę tym informacjom, w szczególności w sytuacji, gdy skarżący nie przestawił żadnych materiałów, które by je podważyły.
Mając na względzie powyższe za chybiony należało uznać zarzut, że firmy wskazały "nieprawidłowe" kody CN kierując się tylko i wyłącznie tym, iż skarżący konkuruje z nimi i były zainteresowane niekorzystnym dla niego rozstrzygnięciem. Tym bardziej, że organ podatkowy wzywając firmy: "F" Sp. z o.o., "I" Sp. z o.o., "G" Oddział w Polsce, "H" Sp. z o.o. i "J" Sp. z o.o. do przedstawienia kodów klasyfikacyjnych w oparciu o CN dla wskazanych wyrobów smarowych poinformował jedynie, iż prowadzi postępowanie w sprawie nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, nie wskazując kto jest stroną prowadzonego postępowania. Poza tym, co należy podkreślić, firmy te bazując na tych samych kodach CN deklarują i odprowadzają własny podatek akcyzowy zgodnie z przepisami ustawy o podatku akcyzowym.
Nadto, wbrew podnoszonym zarzutom, organy podatkowe odniosły się do przedstawionych przez skarżącego dowodów i materiałów, czemu dały wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organy podatkowe w toku postępowania podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym; jako dowód dopuściły wszystko, co mogło przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie było sprzeczne z prawem; zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy i na jego podstawie oceniły, czy dana okoliczność została udowodniona. Wskazały również, że kwestia opodatkowania olejów smarowych została jednoznacznie rozstrzygnięta uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2012 r., sygn. akt I GPS 1/12 oraz wyrokiem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 12 lutego 2015 r., C-349/13, który wyraził pogląd, że art. 3 dyrektywy Rady 92/12/EWG oraz art. 1 dyrektywy Rady nr 2008/118/WE nie sprzeciwiają się temu, aby produkty należące do zakresu stosowania tych dyrektyw, takie jak oleje smarowe wykorzystywane do innych celów niż napędowe i grzewcze, były objęte podatkiem regulowanym według tych samych zasad jak te dotyczące ujednoliconego podatku akcyzowego, ustanowionego przez rzeczone dyrektywy, jeżeli opodatkowanie nie powoduje zwiększenia formalności przy przekraczaniu granic w handlu między państwami członkowskimi. Formalności takich skarżący nie wskazywał, a organ uznał, że nie występują.
Odnosząc się do podniesionego w skardze zarzutu, że organ odwoławczy nie rozważał naruszenia prawa materialnego, tj. § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego w zw. z art. 32 ust. 3 u.p.a. poprzez zupełne pominięcie kwestii zwolnienia podatnika od podatku akcyzowego, co w konsekwencji doprowadziło do wydania nieopartej na dokładnej analizie sprawy decyzji określającej przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego, a w konsekwencji o dokonaniu zabezpieczenia na majątku J. P. – Sąd zauważa, że zarzut taki nie został sformułowany w odwołaniu. Podkreślić trzeba, że przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji określająca kwotę zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego olejów smarowych, a nie określająca przybliżoną kwotę zobowiązania podatkowego i dokonująca zabezpieczenia na majątku J. P. . Co do kwestii zwolnienia ustanowionego w § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 8 lutego 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego organ wskazał, że to od podatnika zależy czy chce skorzystać ze zwolnienia z podatku akcyzowego i musi w tej kwestii wyrazić swoją wolę oraz dopełnić stosownych warunków. Skarżący takiej woli nie wyraził. Nie złożył w organie celnym deklaracji AKC-R, nie składał zabezpieczenia akcyzowego, zgłoszeń o planowanym nabyciu wewnątrzwspólnotowym, jak również żadnych deklaracji uproszczonych. Nie korzystał też z procedury zawieszenia poboru akcyzy określonej w art. 40 ust. 6 u.p.a. Pogląd ten Sąd orzekający w pełni podziela.
Mając na względzie powyższe, a w szczególności podnoszone w toku postępowania podatkowego zarzuty koncentrujące się na braku wykazania przez organ składu chemicznego nabywanych wyrobów dla prawidłowego zakwalifikowania ich do kodu CN 2710, Sąd nie uznał ich zasadności. Ustalenia organów celnych w tej kwestii nie budzą wątpliwości a to, że są dla skarżącego niekorzystne nie uzasadnia odstąpienia od określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu ich wewnątrzwspólnotowego nabycia. Tym bardziej, gdy strona, mimo wezwań organów podatkowych nie przedstawiła kont charakterystyki, świadectw jakości określających dane fizyko-chemicznych olejów smarowych, ani innych materiałów na podstawie których można by dokonać klasyfikacji akcyzowej nabywanych wyrobów, czy też podważających informacje producentów. Przedstawiona Ekspertyza nie odnosi się bowiem do żadnego z wyrobów objętych postępowaniem.
W konsekwencji zatem przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.
Mając na uwadze powyższe, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, zatem stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić.