III SA/Gl 1095/17

III SA/Gl 1095/17 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2018-03-21
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2017-12-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Anna Apollo /przewodniczący/
Barbara Brandys-Kmiecik /sprawozdawca/
Barbara Orzepowska-Kyć
Symbol z opisem
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne
Podatek od towarów i usług
Sygn. powiązane
III FSK 87/21 - Wyrok NSA z 2021-10-28
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2017 poz 201
art. 107 par. 1 i 2 p.2 i 4, art. 108, art. 116 par. 1, 2, 4
Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Wita-Łyskawa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2018 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej w podatku od towarów i usług oddala skargę.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...]r. nr [...] orzekającą o odpowiedzial-ności podatkowej K.K. za zaległości w podatku od towarów i usług jako odpowiedzialności solidarnej z A sp. z o.o.
Decyzję wydano m.in. na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 oraz art. 107 § 1 i § 2 pkt 2 i 4, art. 108 oraz art. 116 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.; dalej jako O.p.).
W uzasadnieniu odwołano się do okoliczności faktycznych sprawy i podkreślono, że po przeprowadzonym postępowaniu podatkowym Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. decyzją z dnia [...] r. orzekł o solidarnej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej tj. K.K. jako Prezesa Zarządu wraz ze spółką "A" Spółka z o. o. z obecną siedzibą w W. przy ul. [...], za zaległości podatkowe sp. z o.o. "A" z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące: grudzień 2011 r. i styczeń 2012 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego; umorzył postępowanie w części obejmującej miesiące od sierpnia do grudnia 2010r. oraz stycznia i od sierpnia do października 2011 r.
Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia Strona złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie go w całości i umorzenie postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów:
1. art. 116 § 1 i art. 122 O.p., poprzez prowadzenie postępowania tylko wobec skarżącej, z całkowitym pominięciem osób mogących ponosić taką odpowiedzialność, zwłaszcza wobec uznania przez organ, że z dniem 29 kwietnia 2008 r. minął termin do zgłoszenia w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości, a wówczas skarżąca pełniła jedynie funkcję wiceprezesa Zarządu Spółki, na którą to funkcję została powołana w dniu 26 maja 2006 r. i wpisana do KRS w dniu 28 lipca 2006 r., natomiast Prezesem Zarządu była A.L., skutkiem czego organ ten nie przeprowadził postępowania w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wobec wszystkich osób mogących ponosić taką odpowiedzialność;
2. art. 116 § 1 w zw. z art. 197, art. 122 oraz art. 180 O.p. poprzez niepowołanie biegłego w zakresie księgowości i rachunkowości na okoliczność zbadania bilansu spółki za lata 2008-2011 oraz niedokładne zbadanie stanu faktycznego sprawy w zakresie dokumentów finansowych spółki celem wykazania przesłanek odpowiedzialności Skarżącej, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania art. 116 O.p. zwłaszcza, że w październiku 2011 r. spółka nie zalegała z żadnymi podatkami, ani składkami ZUS i była beneficjentem pomocy pochodzącej ze środków unijnych, co sprawia, że twierdzenia organu jakoby zaistniała konieczność złożenia do sądu wniosku o upadłość pozostają w całkowitej sprzeczności z materiałem dowodowym i stanem faktycznym sprawy;
3. art. 121, art. 122 w zw. z art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p. polegające na całkowitym pominięciu wniosku dowodowego pełnomocnika skarżącej z dnia 15 stycznia 2017r. i nieprzeprowadzeniu dowodu z zeznań świadka S.K., który w okresie objętym postępowaniem pełnił funkcję pełnomocnika Zarządu spółki A i który to w dniu 24 lipca 2012 r. został wpisany do KRS jako Prezes Zarządu spółki - obejmując to stanowisko bezpośrednio po skarżącej, co sprawia, że nie istniały przesłanki do orzeczenia solidarnej odpowiedzialności Skarżącej, albowiem organ podatkowy pomijając dowód z tego źródła osobowego, zaniechał ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej Spółki, co nie pozwala na przyjęcie, iż istniały przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, brak było mienia umożliwiającego zaspokojenie wierzycieli spółki, a skarżąca nie wykazała braku winy w niepodjęciu działań zmierzających do ogłoszenia upadłości łub wszczęcia postępowania układowego, a tym samym brak jest podstaw faktycznych i prawnych do przeniesienia na Skarżącą odpowiedzialności na podstawie art. 116 O.p.;
4. art. 121, art. 122 i art. 123 § 1 w zw. z art. 155, art. 157 § 1 i art. 191 O.p. polegające na wyciągnięciu negatywnych wniosków procesowych z okoliczności, że strona nie udzieliła odpowiedzi na pismo organu z dnia 8 stycznia 2016r. Nr [...] - co było Jej uprawnieniem jako strony postępowania i nie zwalniało organu z przeprowadzeniu dalszych czynności mających na celu wszechstronne ustalenie materiału dowodowego zwłaszcza, że pismo skierowane do K.K. zostało odebrane w dniu 13 stycznia 2016r. przez osobę do tego nieuprawnioną oraz na pominięciu przez organ faktu, że skarżąca nie miała wiedzy na temat prowadzonego wobec spółki postępowania egzekucyjnego, albowiem tytuły wykonawcze zostały wystawione w roku 2013 i 2015, a skarżąca przestała pełnić funkcję prezesa spółki z dniem 24 lipca 2012 r. i nie mogła wiedzieć czy mienie spółki umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych i czy istniały przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie w rozumieniu art. 299 § 2 ksh (co nie nastąpiło do dnia wniesienia odwołania), albowiem wiedzę na ten temat posiadał Prezes S.K., którego przesłuchania organ odmówił, co wpłynęło na charakter i niepełność materiału dowodowego sprawy i wywarło wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu powołano się na okoliczność, że 24 października 2011 r. Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego L. – B. wydał Spółce zaświadczenie nr [...] o niezaleganiu w podatkach, co w konfrontacji z obecnymi ustaleniami Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. sprawia, że cyt.: "obecnie ustalenia te nie mogą uchodzić za rzetelne i nie zostały oparte o całokształt materiału dowodowego sprawy". Poza podkreślono, że organ nie wykazał przesłanki wynikającej z art. 116 Ordynacji podatkowej, z powodu zaniechania powołania biegłego i zbadania bilansów składanych przez Spółkę w latach od 2008 do 2011r., co także wobec przywołanego zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami z dnia 24 października 2011 r. świadczy o niedokładnym zbadaniu przez organ stanu faktycznego.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Katowicach - nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów odwołania - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu przedstawił przesłanki i zakres odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej. Wskazując na kwestię istnienia zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. i styczeń 2012 r. powołał art. 70 § 1 O.p., z którego wynika, że zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Natomiast z art. 70 § 4 tej ustawy wynika, że bieg terminu przedawnienia zostaje przerwany wskutek zastosowania środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu terminu przedawnienia biegnie on na nowo od dnia następującego po dniu, w którym zastosowano środek egzekucyjny. Zatem skonkludował, że ustawowy termin przedawnienia tych zobowiązań upływa z dniem 31.12.2017 r. i jest to najwcześniejsza z możliwych dat. Natomiast w oparciu o akta sprawy ustalił, iż w zakresie zobowiązania będącego przedmiotem niniejszej sprawy, Naczelnik Urzędu Skarbowego L. – B. w decyzji z dnia [...]r. nr [...] określił dla "A" sp. z o.o. m. in. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. w kwocie [...]zł oraz za styczeń 2012 r. w kwocie [...]zł; doręczenie decyzji nastąpiło 19 kwietnia 2013r. Poza tym zobowiązania określone tą decyzją nie zostały w żadnej części przez Spółkę uregulowane, a powstałe w ten sposób zaległości podatkowe objęte zostały tytułami wykonawczymi wystawionymi przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego L. – B. z 23 kwietnia 2013 r. i skierowane na drogę postępowania egzekucyjnego; odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały Spółce 22 maja 2013 r., wraz z zawiadomieniem o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności nr [...] z 16 maja 2013 r., skierowanym do B w W. Zatem decyzję określającą wysokość zobowiązania z tytułu podatku od towarów i usług doręczono Spółce 19 kwietnia 2013r., a wszczęcie postępowania w sprawie orzeczenia odpowiedzialności K.K. nastąpiło w dniu 15 grudnia 2015r.
Odnośnie pełnienie funkcji członka zarządu w czasie, kiedy upływał termin płatności zobowiązań, z których wynikają zaległości podatkowe objęte odpowiedzialnością organ powołał się na Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników "A" Sp. z o.o., które na posiedzeniu 29 maja 2006 r. m.in. podjęło uchwałę w sprawie powierzenia obowiązków V-ce Prezesa zarządu tej Spółki K.K.; równocześnie podjęto uchwałę w sprawie powierzenia obowiązków Prezesa zarządu A.L. Z kolei uchwałą nr 6 z dnia 28 czerwca 2010 r. K.K. odwołano z funkcji Wiceprezesa zarządu Spółki i powołano do pełnienia funkcji Prezesa zarządu. Ponadto, ww. uchwałą z dnia 28 czerwca 2010r. odwołano A.L. z pełnienia funkcji Prezesa zarządu "A" sp. z o.o. Zatem organ stwierdził, że Strona pełniła funkcję w zarządzie ww. Spółki w okresie od dnia 29 maja 2006 r. do dnia 24 kwietnia 2012 r., a więc w okresie, w którym upływał termin płatności zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. i za styczeń 2012 r.
Natomiast odnosząc się do zarzutów wyjaśniono, że A.L., na którą wskazano w odwołaniu, pełniła obowiązki prezesa zarządu Spółki w okresie od 29 maja 2006r. do 28 czerwca 2010 r., a zatem w odniesieniu do czasu, kiedy upływał termin płatności spornych zobowiązań skarżąca była jedynym członkiem zarządu Spółki.
W zakresie kwestionowanego przez Stronę istnienia zaległości podatkowych Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. i za styczeń 2012 r., z powodu wydania przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego L.-B. Zaświadczenia nr [...] z dnia 24 października 2011 r. o niezaleganiu w podatkach – organ wyjaśnił, że z jego treści wynika, iż nie ujawniono zaległości podatkowych Spółki cyt. "w/g stanu na dzień 17.10.2011" podczas gdy zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 O.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zatem Spółka z o.o. "A" była zobowiązana do zapłaty należnego podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. w terminie do 25 stycznia 2012r., a za styczeń 2012 r. w terminie do 27 lutego 2012 r. Natomiast niewypełnienie tego obowiązku w terminie i we właściwej, przewidzianej przepisami prawa wysokości spowodowało wydanie decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...]r., w której organ ten określił przedmiotowe zobowiązanie w wysokości prawidłowej. Zatem momentu powstania zobowiązania podatkowego nie zmienia fakt, iż zostało ono określone w prawidłowej wysokości przez organ kontroli skarbowej w wydanej decyzji, która miała charakter deklaratoryjny, bowiem zobowiązanie to już istniało wcześniej i powinno zostać wykonane w terminach przewidzianych w przepisach prawa. Natomiast, w sytuacji niezapłacenia podatku w terminie jego płatności staje się on zaległością podatkową.
Organ skonkludował więc, że oceny istnienia przedmiotowych zobowiązań podatkowych nie zmienia fakt wydania dla Spółki zaświadczenia z dnia 24 października 2011 r., gdyż było ono bowiem jedynie przejawem wiedzy wydającego je organu co do faktów i stanu prawnego w danym dniu tj. na dzień 17 października 2011 r., nie rozstrzygało ani o uprawnieniach, ani też o obowiązkach podmiotu, któremu je wydano. Ponadto, wydane zostało w warunkach niewykazania w deklaracjach i nie wpłacenia przez prawidłowych kwot podatku od towarów i usług za sporne okresy, o czym organ wydający zaświadczenie w dacie jego wydania nie miał wiedzy.
Analizując przesłankę bezskuteczności egzekucji z majątku Spółki organ ponownie wskazał na wystawione przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego L.-B. tytuły wykonawcze o numerach: [...]- na kwotę należności główniej [...]zł z tytułu podatku od towarów i usług za 12/2011 oraz [...]- na kwotę należności główniej [...]zł z tytułu podatku od towarów i usług za 01/2012, na podstawie decyzji wymiarowej z [...] r. nr [...], określającej Spółce wysokość zobowiązań z tytułu podatku od towarów i usług m.in. za grudzień 2011 r. oraz za styczeń 2012 r. Odpisy obydwu ww. tytułów wykonawczych doręczone zostały Zobowiązanej Spółce w dniu 22.05.2013 r., wraz z zawiadomieniem o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem. Analizując działania organów egzekucyjnych organ stwierdził, że organy te poszukując majątku Zobowiązanego podejmowały liczne czynności, które jednak nie doprowadziły do uzyskania spłaty przedmiotowej zaległości. W odpowiedzi banki: C i . w S. poinformowały, że rachunki bankowe Spółki zostały zamknięte z saldem zerowym; E w W., że rachunek dłużnika jest w trakcie wypowiedzenia, brak jest obrotów, a saldo wynosi 0,00 PLN oraz 0,00 EUR; podobnie F S.A. oraz do G w P., że na rachunku bankowym środków Spółki brak jest środków; H w K. poinformował, że nie prowadzi rachunków na zlecenie dłużnika. Poza tym poszukując majątku Zobowiązanego organ egzekucyjny kierował liczne pisma do różnych urzędów ale poszukiwania nie doprowadziły do pozytywnych ustaleń, w wyniku których ujawniony zostałby majątek Spółki, z którego możliwe byłoby skuteczne prowadzenie egzekucji, gdyż nie posiadała pojazdów; nie figurowała w ewidencji tych urzędów; Spółka zbyła w 2010 r. nieruchomość: położoną w R. przy ul. [...] o obszarze 3156 m2 zabudowaną halą produkcyjno-magazynową ([...]).
Zatem organ egzekucyjny - Naczelnik Urzędu Skarbowego w L., postanowieniem w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 59 § 3 w związku z art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku "A" Spółka z o.o. W uzasadnieniu wskazano, iż brak jest majątku Spółki mogącego stanowić przedmiot zajęcia; z ustaleń tego organu wynika, że "A" Sp. z o.o. nie posiada środków pieniężnych na pokrycie zaległości, dokonane zajęcia rachunków bankowych okazały się nieskuteczne. Pod adresem wskazanym jako siedziba Spółki tj. [...] Spółka nie istnieje - mieści się tam mieszkanie prywatne. Odnotowano także, że akta sprawy wielokrotnie zostały przydzielone do służby poborcom skarbowym, lecz z uwagi na zamknięcie lokalu spisano relację o niemożności dokonania czynności egzekucyjnych - ustalono również, iż firma nie prowadzi działalność gospodarczej pod wskazanym adresem, a lokal w H. przy ul. [...] nie jest siedzibą spółki. W toku prowadzonego postępowania egzekucyjnego wystąpiono do Komendy Powiatowej Policji w L. z prośbą o udzielenie pomocy w sprawie ustalenia informacji, czy przedmiotowa spółka pod wskazanym adresem wynajmuje lokal użytkowy oraz czy prowadzi jakąkolwiek działalność gospodarczą. Uzyskano odpowiedź, iż pod adresem H., ul. [...] mieści się budynek mieszkalny, który jest własnością osoby prywatnej. W budynku obecnie mieszka Pan Z.P. wraz z żoną, były prezes Spółki, który wyjaśnił, iż do dnia 2 marca 2014 r. był głównym prezesem spółki A Sp. z o.o. We wskazanym dniu został odwołany ze stanowiska przez Radę Nadzorczą spółki. Obecnie nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej. Pod wskazanym adresem nie stwierdzono wynajmu lokalu użytkowego ani nie ujawniono podmiotów gospodarczych.
Zatem podsumowano, że wystąpiły pozytywne przesłanki orzeczenia o odpowiedzialności Strony jako osoby trzeciej, bowiem istnieją zaległości podatkowe ww. Spółki z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2011 r. oaz za grudzień 2012 r., odpowiedzialność K.K. obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez Nią obowiązków członka zarządu ww. Spółki, wykazano bezskuteczność egzekucji, - spełniono warunek wszczęcia postępowania wynikający z art. 108 § 2 pkt 2 lit. a O.p.
Natomiast organ odwoławczy nie stwierdził wystąpienia przesłanek egzoneracyjnych, które pozwalają członkowi zarządu na uniknięcie odpowiedzialności za zaległości osoby prawnej. Zbadano bowiem czy wystąpiły przesłanki do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości lub wszczęcia postępowania układowego oraz w jakim terminie należało dokonać powyższych działań i w tym zakresie wskazano, że ostatecznie organ I instancji stwierdził, że z dniem 29 kwietnia 2008 r. minął termin do zgłoszenia w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości (w dniu 31.03.2008 r. podmiot zaprzestał płacenia swoich wymagalnych zobowiązań, zatem w dniu 14 kwietnia 2008 roku upłynął dwutygodniowy termin liczony od dnia zaprzestania płacenia długów, właściwy czas na złożenie w sądzie wniosku o upadłość zaczyna biec od dnia 15 kwietnia i wynosi 14 dni. Jednak badając ponownie tą kwestię organ odwoławczy ustalił na podstawie akt sprawy, że ww. "A" Sp. z o.o. posiadała liczne, inne, niż objęte zaskarżoną decyzją, nieuregulowane zaległości, wśród których najstarsze dotyczą zaległości wobec Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego L. – B. (vide: Lista zaległości wraz z odsetkami obliczonymi na dzień 11.04.2016 r. - k. 382-384, oraz na dzień 08.04.2016 r. - k. 363- 365 t.II): z tytułu podatku od towarów i usług za okresy: 06/2007, 09/2007; z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. Z tej listy zaległości podatkowych Spółki wobec Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego L. – B. na dzień 18 stycznia 2017 r. wynikało, iż zaległości Spółki z tyt. podatku od towarów i usług za 6/2007 wynoszą: [...] (bez odsetek). Ponadto, w podatku od towarów i usług Spółka nie regulowała zobowiązań także za dalsze okresy - tj. za 9/2007, 12/2007, 3/2008, 6/2009, 9/2008, 12/2008, 1/2011, 8/2011, 9/2011, 10/2011, 12/2011, 1/2012, 12/2012, 1/2013. Podobnie, w odniesieniu do nieuregulowania zobowiązań z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych, stwierdzić należy, iż brak zapłaty tego podatku należnego za 2007 r. nie był sytuacją pojedynczą, bowiem Spółka z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych nie uregulowała także zobowiązania za kolejny, 2008 rok, przy czym zaległość z tego tytułu za rok 2007 wyniosła: [...]zł (bez odsetek), a za rok 2008: [...]zl (bez odsetek) – co świadczy wprost o trwałym zaprzestaniu regulowania ciążących na Spółce, wymagalnych przepisami prawa podatkowego zobowiązań. Termin płatności pierwszego z ww. zobowiązań podatkowych nieuregulowanych przez Spółkę, tj. z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2007r. upływał w dniu 25 lipca 2007 r., natomiast drugiego z ww. zobowiązań, biorąc pod uwagę zobowiązania w innych podatkach tj. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. upływał z dniem 31 marca 2008 r. i to od tego momentu należy liczyć, zgodnie z ww. przepisami Prawa upadłościowego i naprawczego 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości bądź wszczęcie postępowania układowego.
Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, iż podziela powszechną w orzecznictwie sądów administracyjnych tezę, iż nie może stanowić przeszkody w zastosowaniu art. 116 § 1 O.p. fakt występowania Skarbu Państwa jako jedynego wierzyciela spółki. Zatem skonkludował, że 14-dniowy termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości - liczony od daty powstania drugiej ze wskazanych wyżej zaległości tj. od 1 kwietnia 2008r. – upłynął z dniem 14 kwietnia 2008 r. a nie z dniem 29 kwietnia 2008r., jak wskazał organ pierwszej instancji. Jednakże, z akt sprawy wynika, iż wniosek o ogłoszenie upadłości spółki "A" nie został złożony w ogóle, co potwierdziło pismo Sądu Rejonowego w C., VIII Wydział Gospodarczy z dnia 13 października 2016r., sygn. akt [...]- k.40, t.III, a także pismo Sądu Rejonowego dla M.St. W. w W. X Wydział Gospodarczy dla spraw upadłościowych i naprawczych z dnia 05 grudnia 2016r., sygn. akt [...].
Odnosząc się do kolejnych zarzutów odwołania organ wyjaśnił, że sporna odpowiedzialność nie została ograniczona tylko do członków zarządu pełniących tę funkcję w roli prezesa. W przypadku "A" cały okres sprawowania przez skarżącą funkcji w zarządzie tej spółki, obowiązywał od dnia 29 maja 2006r. do dnia 24 kwietnia 2012r. Nie ma także znaczenia dla oceny przesłanek obligujących do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości podmiotu, czy też dla oceny możliwości orzeczenia o odpowiedzialności osoby trzeciej okoliczność, na którą powołuje się strona w odwołaniu, tj. prowadzenie przez Spółkę aktywnej działalności, uzyskanie w sierpniu 2010 r. dofinansowania projektu wdrożenia innowacyjnej, wysokiej technologii w kwocie [...]zł, i przyznania w spółce latach 2010-2012 tytułu Geparda biznesu. Powyższe okoliczności związane z przyznaniem spółce prestiżowych tytułów i środków na wdrożenie przez Nią innowacyjnej technologii stanowiły o wyróżnieniu, a przedmiotem tej sprawy nie jest ocena funkcjonowania Spółki, ani jej aktywność i sposób działania na rynku i w branży budowlanej, lecz ocena istnienia przesłanek pozwalających na orzeczenie odpowiedzialności "osoby trzeciej" za zaległości tej spółki. Zatem skoro wykazano zaistnienie już w 2008r. przesłanki niewypłacalności spółki i ustalono, że zarząd spółki w związku z tym zobligowany był do złożenia w terminie do dnia 14 kwietnia 2008 r. wniosku o ogłoszenie upadłości spółki, to Odwołująca się mogła - czego nie uczyniła - złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości bądź wszczęcie postępowanie jej zapobiegającemu, w celu ziszczenia ustawowej przesłanki z Ordynacji podatkowej, uwalniającej osobę trzecią od odpowiedzialności za zaległości osoby prawnej, w zarządzie której uczestniczyła.
Organ nie uznał także zasadności twierdzenia Strony jakoby brak było możliwości przyjęcia, że istniały przesłanki do złożenia wniosku o upadłości, z powodu braku przeprowadzenia dowodu z przesłuchania w charakterze świadka S.K. oraz fakt wydania decyzji wymiarowej po dacie pełnienia funkcji prezesa z uwagi na deklaratoryjny charakter tej decyzji, oznaczający, że jej wydanie nie ma wpływu na uprzednie powstanie przedmiotowych zobowiązań w 2012 r., zgodnie z zasadami określonymi w art. 21 § 1 O.p.
Natomiast odnośnie argumentu, że Strona nie miała i nie mogła mieć żadnej wiedzy o zobowiązaniach, majątku i stanie postępowań wobec Spółki organ wyjaśnił, iż zakwestionowane Spółce transakcje z kontrahentami, skutkujące określeniem spółce zobowiązań w podatku od towarów i usług m.in. za okresy objęte później postępowaniem prowadzonym wobec K.K. jako osoby trzeciej - zawierane były przez Spółkę w okresie, gdy Strona pełniła funkcję w jej zarządzie, a w tym zakresie np. na str. 18 decyzji I inst. przedstawiono informację o zawarciu przez Spółkę "umów współpracy w dniu 29.09.2010 r. z I Sp. z o.o. oraz w dniu 05.01.2011r. z J Sp. z o.o."; na str. 19-20 tej decyzji, że A sp. z o.o. " co najmniej mogła wiedzieć, że poprzez nabycie usług od tych podmiotów stała się uczestnikiem transakcji przeprowadzonych w celu uzyskania nieuprawnionych korzyści podatkowych". Zatem transakcje zawierane przez "A" sp. z o.o. w okresie pełnienia funkcji przez K.K. w Jej zarządzie ocenione więc zostały pod kątem skutków podatkowych w postaci określenia wysokości zobowiązań Spółki z tytułu podatku od towarów i usług m.in. za grudzień 2011 r. i styczeń 2012 r., a K. K. powinna natomiast z racji pełnionej przez Nią funkcji mieć także świadomość nie tylko udziału spółki w dokonywanych przez Nią transakcjach, jak też rodzących je skutków podatkowych. Zgodnie bowiem z przepisami art. 201 i 208 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks Spółek handlowych, zarząd prowadzi sprawy spółki i reprezentuje spółkę, a każdy członek zarządu ma prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki. Zatem, członkowi zarządu powinien być znany na bieżąco stan finansów spółki, sposób jej funkcjonowania, charakter zawieranych transakcji.
Analizując następną przesłanką zwalniającą tj. wykazanie braku winy i zarzuty strony, że niebagatelne znaczenie dla oceny stanu faktycznego sprawy ma okoliczność, że wezwanie z dnia 8 stycznia nr [...] nigdy nie zostało stronie prawidłowo doręczone, bowiem odbiór wezwania został potwierdzony w dniu 13 stycznia 2016 r. przez B.C., która nie jest członkiem rodziny skarżącej i nie była osobą uprawnioną do odbierania tej korespondencji, bo osoba ta opiekowała się dzieckiem Strony i zapomniała przekazać informację o doręczeniu w dniu 13 stycznia 2016r. tego wezwania, co stanowiło przyczynę niezłożenia odpowiedzi na wezwanie z dnia 8 stycznia 2016r. – organ stwierdził, że argument ten nie stanowi o wyłączeniu winy Strony w niezgłoszeniu wniosku o upadłość bądź niewszczęciu postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości, w sytuacji gdy moment do tego właściwy, ustalony zgodnie z przepisami ww. Prawa upadłościowego i naprawczego nastąpił w okresie pełnienia przez stronę funkcji w zarządzie spółki, która reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika - miała zapewniony czynny udział w tym postępowaniu i mogła składać stosowne wnioski. Fakt niewykazania przez Stronę i braku stwierdzenia przez organy podatkowe przesłanek egzoneracyjnych nie wynikał z - jak oceniła to strona - wyciągnięcia konsekwencji z braku odpowiedzi na ww. wezwanie z dnia 8 stycznia 2016r., lecz z dokonania oceny stanu faktycznego ustalonego w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, a strona także nie przedstawiła w tej kwestii argumentów świadczących o Jej braku winy.
Poza tym oceniając ostatnią z przesłanek uwalniających tj. wskazanie mienia podatnika, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych osoby prawnej w znacznej części podkreślono, że musi istnieć w momencie, w którym toczy się postępowanie w kwestii odpowiedzialności członka zarządu oraz musi to być mienie, z którego egzekucja umożliwiłaby zaspokojenie zaległości podatkowych. Natomiast strona nie wskazała żadnego majątku spółki, z którego można byłoby przeprowadzić skuteczną egzekucję, poinformowała jedynie, że zostało Jej to uniemożliwione na skutek wadliwego wezwania organu pierwszej instancji z dnia 8 stycznia 2016r., co nie stanowiło - jak wyżej już wskazano przeszkody w realizacji przysługującego Stronie uprawnienia, w tym do wskazania ww. majątku na etapie całego postępowania. O możliwości takiej strona była informowana, także w postanowieniu drugo instancyjnym.
Strona złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję ostateczną, wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej orzeczenia o
Solidarnej odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej i umorzenie postępowania prowadzonego przez organ I Instancji oraz zasądzenie kosztów. Powtórzyła argumenty odwołania i zarzuciła naruszenie:
- art. 116 § 1 i art. 122 O.p. poprzez prowadzenie postępowania tylko wobec skarżącej, z całkowitym pominięciem osób mogących ponosić taką odpowiedzialność, zwłaszcza wobec uznania przez organ, że z dniem 14 kwietnia 2008r. minął termin do zgłoszenia w sądzie wniosku o ogłoszenie upadłości, a wówczas skarżąca pełniła jedynie funkcję wiceprezesa Zarządu Spółki, na którą to funkcję została powołana w dniu 26 maja 2006r. i wpisana do KRS w dniu 28 lipca 2006r., natomiast Prezesem Zarządu była A. L., skutkiem czego organ ten nie przeprowadził postępowania w przedmiocie odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki wobec wszystkich osób mogących ponosić taką odpowiedzialność;
- art. 116 § 1 w zw. z art. 197, art. 122 oraz art. 180 O.p. poprzez niepowołanie biegłego w zakresie księgowości i rachunkowości na okoliczność zbadania bilansu Spółki za lata 2008-2011 oraz niedokładne zbadanie stanu faktycznego sprawy w zakresie dokumentów finansowych Spółki celem wykazania przesłanek odpowiedzialności Skarżącej, co w konsekwencji doprowadziło do błędnego zastosowania art. 116 O.p. zwłaszcza, że w październiku 2011 r. Spółka nie zalegała z żadnymi podatkami, ani składkami ZUS i była beneficjentem pomocy pochodzącej ze środków unijnych, co sprawia, że twierdzenia organu jakoby zaistniała konieczność złożenia do Sądu wniosku o upadłość pozostają w całkowitej sprzeczności z materiałem dowodowym i stanem faktycznym sprawy;
- art. 121, art. 122 w zw. z art. 180, art. 187 § 1, art. 188 i art. 191 O.p. polegające na całkowitym pominięciu wniosku dowodowego pełnomocnika skarżącej z dnia 15 stycznia 2017 r. i nieprzeprowadzeniu dowodu z zeznań świadka S.K., który w okresie objętym postępowaniem pełnił funkcję pełnomocnika Zarządu Spółki “A" i który to w dniu 24 lipca 2012 r. został wpisany do KRS jako Prezes Zarządu Spółki - obejmując to stanowisko bezpośrednio po skarżącej, co sprawia, że nie istniały przesłanki do orzeczenia solidarnej odpowiedzialności Skarżącej, albowiem Organ podatkowy pomijając dowód z tego źródła osobowego, zaniechał ustalenia rzeczywistej sytuacji majątkowej Spółki, co nie pozwala na przyjęcie, iż istniały przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki, brak było mienia umożliwiającego zaspokojenie wierzycieli Spółki, a K.K. nie wykazała braku winy w niepodjęciu działań zmierzających do ogłoszenia upadłości lub wszczęcia postępowania układowego, a tym samym brak jest podstaw faktycznych i prawnych do przeniesienia na Skarżącą odpowiedzialności na podstawie art. 116 O.p. zwłaszcza że w chwili obecnej toczy się postępowanie w trybie wznowieniowym dotyczące (...) zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 w wysokości [...];
- art. 121, art. 122 i art. 123 § 1 w zw. z art. 155, art. 157 § 1 i art. 191 O.p. polegające na wyciągnięciu negatywnych wniosków procesowych z okoliczności, że strona nie udzieliła odpowiedzi na pismo organu z dnia 8 stycznia 2016r. Nr [...] - co było Jej uprawnieniem jako Strony postępowania i cyt.: "(...) nie zwalniało Organu z przeprowadzeniu dalszych czynności mających na celu wszechstronne ustalenie materiału dowodowego zwłaszcza, że pismo skierowane do skarżącej zostało odebrane w dniu 13 stycznia 2016 r. przez osobę do tego nieuprawnioną oraz na pominięciu przez Organ faktu, że strona nie miała wiedzy na temat prowadzonego wobec Spółki postępowania egzekucyjnego, albowiem tytuły wykonawcze zostały wystawione w roku 2013 i 2015, a skarżąca przestała pełnić funkcję prezesa spółki z dniem 24 lipca 2012r. i nie mogła wiedzieć czy mienie spółki umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych i czy istniały przesłanki do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości we właściwym czasie w rozumieniu art. 299 § 2 ksh i co nie nastąpiło do dnia niniejszego odwołania, albowiem wiedzę na ten temat posiadał Prezes S.K., którego przesłuchania Organ odmówił, co wywarło znaczny wpływ na charakter i niepełność materiału dowodowego sprawy i wywarło wpływ na wydanie zaskarżonej decyzji.
Ponadto, w skardze skierowano do Sądu, w oparciu o art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 229 w zw. z art. 122, art. 187 § 1 O.p. - wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentu w postaci postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. z dnia [...] r., sygn. akt [...] o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia [...]r. określającą A Sp. z o.o. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 na kwotę [...] zł na okoliczność, że nieuprawnione jest jednoznaczne twierdzenie Organu podatkowego jakoby z dniem 14 kwietnia 2008 r. upłynął termin do złożenia wniosku ogłoszenie upadłości Spółki, gdyż sytuacja finansowa Spółki jest do dzisiaj niewyjaśniona i nie zostało przesądzone, że Spółka nie pozyska środków na spłatę ciążących na niej zobowiązań, a co za tym idzie, że nie zaistniała potrzeba złożenia przez Zarząd Spółki wniosku o ogłoszenie upadłości
Argumentując konieczność przeprowadzenia przez Sąd ww. dowodu zaakcentowano, iż bezspornie wywiera on wpływ na okoliczność, że nie zachodziły i nie zachodzą w stosunku do Skarżącej przesłanki o których stanowi art. 116 § 2 O.p., które to przesądzałyby o solidarnej odpowiedzialności K.K. wraz ze Spółką. Podtrzymując dotychczasowe stanowisko zarzucono organowi zaniechanie powołania biegłego i zbadania bilansów składanych przez Spółkę w latach od 2008 do 2011, co przy uwzględnieniu zaświadczenia o nie zaleganiu z podatkami z dnia 24 października 2011 r. podważa zasadność zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o ojej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną uprzednio w zaskarżonej decyzji.
Na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu rozstrzygnięcia postępowania w trybie wznowieniowym dotyczącego zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008, którego Sąd nie uwzględnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2017r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c ustawy). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego.
Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego skład orzekający w rozpoznawanej sprawie w pełni podziela przedstawioną przez organ odwoławczy argumentację i słuszność zajętego w sprawie stanowiska. W ocenie Sądu podniesione w skardze zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego są całkowicie chybione.
Spór w przedmiotowej sprawie dotyczy zasadności przeniesienia na Skarżącą odpowiedzialności solidarnej jako członka zarządu A sp. z o.o. za zaległości w podatku od towarów i usług za okres grudzień 2011 r. styczeń 2012 r., odsetek od zaległości podatkowej i kosztów postępowania egzekucyjnego jako powstałych w czasie pełnienia przezeń funkcji prezesa zarządu w oparciu o art. 116 O.p.
Podstawę faktyczną wyroku stanowią prawidłowe ustalenia stanu faktycznego obszernie przytoczone w zaskarżonym rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach (uchwała NSA z 15 lutego 2010 r., sygn. akt II FPS 8/09), które Sąd w całości aprobuje i przyjmuje za własne, podobnie jak ocenę prawną tego stanu faktycznego. Natomiast poglądów prezentowanych przez Skarżącą - Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie podzielił. Badając legalność objętego skargą aktu stwierdzić trzeba, że materiał dowodowy zebrany w sprawie dawał podstawy do wydania zaskarżonego orzeczenia; nie budzi zastrzeżeń także postępowanie organów podatkowych, jak i proces zastosowania przepisów prawa materialnego.
Na wstępie należy stwierdzić, iż na gruncie prawa podatkowego dominującą zasadą jest odpowiedzialność podatnika za własne zobowiązania podatkowe. Od tej zasady Ordynacja podatkowa przewiduje jednak pewne wyjątki. Jednym z nich jest to, że podmiotami odpowiedzialnymi solidarnie za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością są członkowie jej zarządu. Katalog podmiotów ponoszących odpowiedzialność ze spółką ma charakter zamknięty i niedopuszczalne jest rozciąganie tej grupy; podobnie jak uwarunkowania spełnienia szeregu przesłanek materialnych do zastosowania art. 116 O.p.
W myśl tej regulacji za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:
1) nie wykazał, że:
a) we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości albo
b) niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości nastąpiło bez jego winy;
2) nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.
Natomiast organy prawidłowo ustaliły i wykazały spełnienie powyższych przesłanek pozytywnych i brak okoliczności uwalniających Skarżącą od spornej odpowiedzialności. Przede wszystkim stwierdzić należy:
1. powstanie zaległości podatkowej z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nią obowiązków członka zarządu – w niniejszej sprawie potwierdza deklaratoryjna decyzja z [...]r. znak [...], którą Naczelnik Urzędu Skarbowego L. – B. określił dla "A" Sp. z o.o. m. in. zobowiązanie w podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. w kwocie [...]zł oraz za styczeń 2012 r. w kwocie [...] zł; doręczenie decyzji nastąpiło 19 kwietnia 2013 r.; zobowiązań tych nie uiszczono; objęte zostały tytułami wykonawczymi wystawionymi przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego L. – B. z dnia 23 kwietnia 2013r. i skierowane na drogę postępowania egzekucyjnego; odpisy tytułów wykonawczych doręczone zostały Spółce 22 maja 2013r., wraz z zawiadomieniem o zajęciu prawa majątkowego.
2. pełnienie przez Skarżącą funkcji Prezesa zarządu Spółki w okresie objętym kwestionowanym rozstrzygnięciem – jest poza sporem niniejszej sprawy, gdyż wynika to jednoznacznie z dokumentów rejestrowych spółki; była w tym czasie jedynym członkiem zarządu bowiem 28 czerwca 2010 r. odwołano A.L. z funkcji Prezesa powierzając te obowiązki Stronie.
3. bezskuteczność egzekucji w stosunku do spółki w całości lub w części – okoliczność tą obszernie wykazał organ w zaskarżonej decyzji. W wyniku bowiem szeregu podjętych czynności podjętych w toku postępowania zabezpieczającego i następnie egzekucyjnego wydane zostało przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w L., postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego z dnia [...] r. Nr [...], na podstawie art. 59 § 3 w związku z art. 59 § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, którym umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone wobec majątku "A" Spółka z o.o. W uzasadnieniu wskazał na brak majątku Spółki mogącego stanowić przedmiot zajęcia; z ustaleń tego organu wynika, że "A" Sp. z o.o. nie posiada środków pieniężnych na pokrycie zaległości, dokonane zajęcia rachunków bankowych okazały się nieskuteczne; pod adresem wskazanym jako siedziba Spółki tj. H., ul. [...] Spółka nie istnieje - mieści się tam mieszkanie prywatne.
Zatem należy skonkludować, że w przedmiotowej sprawie organy podatkowe trafnie ustaliły na podstawie zebranego materiału dowodowego istnienie przesłanek pozytywnych do orzeczenia odpowiedzialności Skarżącego z art. 116 O.p. Mając na uwadze skomplikowany charakter sprawy czynności podejmowane przez organ odwoławczy były systematycznie, w miarę uzyskiwania nowych dokumentów - celem zgromadzenia pełnego materiału dowodowego oraz zweryfikowania twierdzeń instytucji, urzędów, do których zwrócono się o sprawdzenie istotnych dla sprawy okoliczności co w sposób obiektywny wpłynęło na wydane rozstrzygnięcie. Zobrazowanie sytuacji majątkowej spółki i jej rzetelności w wywiązywaniu się z obowiązków fiskalnych w oparciu o deklaracje i zeznania podatkowe posiadane przez organ podatkowy i zestawienie wspomnianych danych obrazujących kondycję ekonomiczną podmiotu, jego zasoby oraz możliwości płatnicze umożliwiło właściwe ustalenie okoliczności wypełniających ustawowe przesłanki przeniesienia odpowiedzialności.
Natomiast analizując zebrany materiał dowodowy organy nie stwierdziły istnienia przesłanek negatywnych, uwalniających z tej odpowiedzialności.
Przede wszystkim odnosząc się do przesłanki egzoneracyjnej niewykazania przez członka zarządu, że złożono we właściwym czasie wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, albo wykazania braku winy (jakiejkolwiek) w niepodjęciu działań w tym kierunku - należy twierdzenia Strony uznać za bezzasadne. Z analizy dokumentacji finansowej Spółki wynikało, że ww. "A" Sp. z o.o. posiadała liczne, oprócz spornych zobowiązań, nieuregulowane zaległości – m.in: z tyt. podatku od towarów i usług za 6/2007 wynoszą: 21.332,80 (bez odsetek), a także za 9/2007, 12/2007, 3/2008, 6/2009, 9/2008, 12/2008, 1/2011, 8/2011, 9/2011, 10/2011, 12/2011, 1/2012, 12/2012, 1/2013; z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za rok 2007 wyniosła: [...]zł (bez odsetek), a za rok 2008: [...]zł (bez odsetek) – co potwierdza trwałe zaprzestanie regulowania zobowiązań. Skoro więc termin płatności pierwszego z ww. zobowiązań podatkowych nieuregulowanych przez Spółkę, tj. z tytułu podatku od towarów i usług za czerwiec 2007r. upływał w dniu 25 lipca 2007r., a drugiego z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2007r. z dniem 31 marca 2008r. to od tego momentu należy liczyć 14 - dniowy termin do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości bądź wszczęcie postępowania układowego. Natomiast wniosek o upadłość w ogóle nie został złożony. Zaakcentować także należy w oparciu o ugruntowane orzecznictwo, że nie może stanowić przeszkody w zastosowaniu art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej fakt występowania Skarbu Państwa jako jedynego wierzyciela spółki.
Zatem organy jednoznacznie wykazały stan niewypłacalności Spółki – co przedstawiono w części opisowej wyroku, a konkluzje wyrażone przez organ odwoławczy skład Sądu orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela. Zatem brak uregulowania w terminie zobowiązań podatkowych objętych deklaratoryjną w/w decyzją z [...]r. za grudzień 2011 i styczeń 2012 r. musiały skutkować wydaniem zaskarżonej decyzji. Oceny stanu faktycznego nie może zmienić także wskazywane przez Stronę zaświadczenie organu podatkowego z dnia 24 października 2011 r. o niezaleganiu w podatkach, gdyż podawał stan na dzień 17 października 2011 r., a zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 O.p. zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zatem Spółka z o.o. "A" była zobowiązana do zapłaty należnego podatku od towarów i usług za grudzień 2011 r. w terminie do 25 stycznia 2012r., a za styczeń 2012r. w terminie do 27 lutego 2012r., a decyzja wymiarowa na Spółkę z [...]r. miała charakter deklaratoryjny, potwierdzający powyższy stan prawno-podatkowy.
W konsekwencji Sąd w pełni podzielił ustalenia organów, a zarzuty skargi w tym zakresie – nie przesłuchanie S.K., wydanie decyzji wymiarowych na Spółkę po dacie pełnienia przez Skarżąca funkcji Prezesa i brak wiedzy Strony o tych zobowiązaniach - uznał za chybione bowiem wobec powyższych okoliczności nie do zaakceptowania są twierdzenie Strony skoro w okresie m.in. 2011 – 2012 zarządzała Spółką, zawierała w jej imieniu umowy i przeprowadzała transakcje to powinna mieć świadomość swoich działań i wynikających z niej skutków.
Podobnie za trafne skład orzekający ocenił konkluzje organu co do niewskazania przez członka zarządu mienia spółki umożliwiającego zaspokojenie znacznej części zaległości podatkowych spółki skoro Strona nie wykazała żadnego majątku, a brak doręczenia jej wezwania z 8 stycznia 2016r. nie może w tym zakresie być podstawą do jakiejkolwiek ekskulpacji w tym zakresie.
Na marginesie tylko należy zauważyć, że nieprzekazanie wezwania przez osobę w danym momencie przebywająca legalnie, z woli Strony w jej miejscu zamieszkania i opiekująca się jej dzieckiem, która odebrała przesyłkę nie może stanowić argumentu o niemożności czynnego udziału w postępowaniu i składania wniosków dowodowych czy wskazania mienia do zaspokojenia zaległości podatkowych.
Konkludując przedstawione uwarunkowania faktyczne i prawne należy stwierdzić, że organy podatkowe nie naruszyły w rozpatrywanej sprawie przepisów prawa materialnego, a ponadto działały z poszanowaniem reguł postępowania. Organ odwoławczy wyczerpująco odniósł się do wszystkich podniesionych zarzutów, które okazały się bezzasadne. Natomiast odnosząc się do złożonego przez Stronę wniosku o wznowienie postępowania dotyczącego zobowiązania spółki w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2008 w wysokości [...] stwierdzić należy, że do tej pory nie został rozpoznany, sprawa wznowieniowa jest w toku, a jej ewentualny pozytywny dla Skarżącej wynik będzie mógł stanowić podstawę do wznowienia niniejszej sprawy.
Wobec powyższych okoliczności Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a..