III SA/GL 1041/23

III SA/Gl 1041/23 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2023-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-11-27
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Gołuch /sprawozdawca/
Dorota Fleszer
Magdalena Jankiewicz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 1634
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi Gminy Jaworzno na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 28 września 2023r. nr NPII.4131.1.962.2023 w przedmiocie uchwały w sprawie ustalenia wysokości cen i opłat za korzystanie z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz opłat za usługi komunalne postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28 września 2023 r. Nr: NP II.4131.1.962.2023, Wojewoda Śląski (dalej: organ nadzoru), stwierdził nieważność uchwały nr LVI/755/2023 Rady Miejskiej w Jaworznie z dnia 31 sierpnia 2023 r. w sprawie zmiany uchwały nr XXVII/399/2017 Rada Miejskiej w Jaworznie z dnia 30 marca 2017 r. dotyczącej ustalenia wysokości cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej, w części dotyczącej cmentarzy komunalnych - w części określonej w § 1tiret drugie uchwały, jako sprzecznej z art. 4 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 679), dalej jako: "u.g.k.", oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Miasto Jaworzno (dalej: skarżący), zaskarżyło ten akt nadzoru w całości.
Do skargi nie dołączono uchwały Rady Miejskiej w Jaworznie o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Śląskiego do sądu administracyjnego.
Termin rozprawy sądowej w trybie uproszczonym w tej sprawie został wyznaczony na dzień 20 grudnia 2023 r.
O terminie rozprawy pełnomocnik Gminy Miasto Jaworzno został zawiadomiony pismem z dnia 13 grudnia 2023 r.
W odpowiedzi na skargę gminy Jaworzno z dnia 27 listopada 2023 r. pełnomocnik Wojewody wniósł o odrzucenie skargi gdyż Rada Miejska w Jaworznie nie podjęła uchwały w przedmiocie wniesienia skargi na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia 28 września 2023 r. Nr: NP II.4131.1.962.2023, a więc nie został spełniony materialny warunek dopuszczalności skargi.
Ponadto organ nadzoru wskazał, że od daty doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego w dniu 29 września 2023 r. uchwała taka nie została podjęta mimo, że od chwili wniesienia skargi do dnia wyznaczonego terminu rozprawy odbyły się dwie sesje rady wobec czego strona skarżąca miała możliwość usunięcia braku formalnego skargi, czego jednak nie uczyniła.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu.
Przepis art. 98 ust. 3 zd. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, dalej: u.s.g.), stanowi że: podstawą wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze jest uchwała organu gminy.
W przepisie tym został więc określony materialny warunek dopuszczalności skargi, a jego niespełnienie stanowi podstawę odrzucenia skargi z pkt 6 art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: p.p.s.a.
Z akt sprawy wynika, że rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody z dnia 28 września 2023 r. Nr: NP II.4131.1.962.2023, zostało doręczone skarżącej Gminie w dniu 29 września 2023 r., a jej skarga natomiast wpłynęła do Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach w dniu 27 października 2023 r.
Sąd zauważył, że w postanowieniu z dnia 7 lipca 1994 r., sygn. akt II ARN 42/94, OSNCP rok 1994, Nr 9, poz. 138, Sąd Najwyższy stwierdził, że uchwała rady gminy o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody, jako podstawa materialnoprawna skargi, może być przedłożona w postępowaniu sądowoadministracyjnym do dnia wydania orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi. Natomiast tej uchwały skarżąca nie przedłożyła.
Sąd podziela stanowisko zawarte w wyroku z dnia 13 sierpnia 1991 r., sygn. akt SA/Wr 673/91, w którym Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu stwierdził, że warunek określony w art. 98 ust. 3 u.s.g. należy uznać za spełniony nie tylko wtedy, gdy uchwała została podjęta przed wniesieniem skargi, ale także wtedy, gdy podjęta została wprawdzie po wniesieniu skargi, lecz przed upływem 30-dniowego terminu do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego i przesłana została sądowi administracyjnemu w terminie wyznaczonym do uzupełnienia braków formalnych skargi (OSP rok 1992, Nr 11-12, poz. 234 z pozytywną glosą E. Ochendowskiego).
Skarżąca wnosząc skargę, nie dopełniła obowiązku wynikającego z ww. art. 98 ust. 3 u.s.g., ponieważ do dnia wyznaczonej rozprawy nie została nawet podjęta, uchwała przez Radę Miejską w Jaworznie w przedmiocie wniesienia skargi na ww. rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego, a więc nie został spełniony materialny warunek dopuszczalności skargi.
Należy do tego dodać, że skarżąca działa za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika i co istotniejsze - jak wynika z pisma pełnomocnika Wojewody, Rada Miejska w Jaworznie przed terminem rozprawy odbyła co najmniej dwie sesję mogąc usunąć brak formalny skargi. Rozprawa została natomiast wyznaczona na dzień 20 grudnia 2023 r., a zawiadomienie o niej pełnomocnik Gminy, otrzymał w dniu 13 grudnia 2023 r. Skoro w 30-dniowym terminie do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego jednostka samorządu terytorialnego nie podjęła uchwały w sprawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, to nie spełniła tym samym warunku dopuszczalności skargi.
Z tych względów Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.