III SA/Gl 1029/04

III SA/Gl 1029/04 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2006-03-10
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-10-18
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Janusz Nowacki /przewodniczący sprawozdawca/
Małgorzata Jużków
Małgorzata Walentek
Symbol z opisem
6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie WSA Małgorzata Jużków, WSA Małgorzata Walentek, Protokolant sekr. sąd. Joanna Spadek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2006r. sprawy ze skargi ,,A’’ Sp. z o.o. w R. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. na podstawie art.104 § 1 i 2 kpa, art.5 pkt.4a ustawy z dnia 14 marca 1985r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej(Dz.U. nr 90 z 1998r. poz.668 z późn. zm.) stwierdził u J. P. chorobę zawodową: obustronny ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż J. P. był zatrudniony: w okresie od 1978r. do 1993r. w "B" w R. jako [...], w okresie od 1993r. do 1995r. w "C" S.A. w R. jako [...] i w okresie od 1995r. do 2003r. w "A" spółka z o.o. w R. jako [...] i [...]. W czasie pracy w "B" J. P. był narażony na działanie hałasu o poziomie 85dB zaś w czasie zatrudnienia "A" był narażony na działanie hałasu o poziomie 74-85dB. Orzeczeniem nr [...] z dnia [...] r. Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w S. stwierdził u J. P. chorobę zawodową uszkodzenia słuchu. Wyniki badań, analiza dokumentacji medycznej oraz wieloletnie narażenie na hałas wpływający negatywnie na narząd słuchu uzasadniają rozpoznanie zawodowej etiologii uszkodzenia narządu słuchu. Mając to na uwadze organ administracji orzekł jak w sentencji decyzji.
Odwołanie od wymienionej decyzji wniosło "A" w R. podnosząc, iż J. P. stosunkowo krótko pracował w tym zakładzie i nie przez cały czas był zatrudniony na stanowisku [...]. Nadto poziom hałasu wynosił od 74 do 85 dB i nie przekraczał dopuszczalnych norm. W konkluzji odwołujący wnosił o ponowne rozpoznanie sprawy.
Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., na podstawie art.138 § 1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu stwierdzono, iż J. P. był zatrudniony: w okresie od 1978r. do 1993r. w "B" w R. jako [...] , w okresie od 1993r. do 1995r. w "C" S.A. w R. jako [...] i w okresie od 1995r. do 2003r. w "A" spółka z o.o. w R. jako [...] i [...]. W czasie pracy J. P. był narażony na działanie hałasu. W dniu [...] 2004r. był on badany w Poradni Chorób Zawodowych Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. gdzie stwierdzono u niego obustronne odbiorcze uszkodzenie słuchu typu ślimakowego określone jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości 1,2,3 kHz dla UP-[...] dB i dla UL-[...] dB. Schorzenie to zakwalifikowano jako chorobę zawodową określoną w pozycji 21 wykazu chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach(Dz.U. nr 132 poz.1115). J. P. był przez wiele lat narażony na działanie hałasu i wystąpiły u niego kliniczne cechy uszkodzenia słuchu typowe dla przewlekłego urazu akustycznego. Orzeczenie lekarskie wydała kompetentna placówka medyczna jaką jest Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy w S. i nie ma podstaw aby je kwestionować. Uzasadniało to stwierdzenie u J. P. choroby zawodowej. Mając to na uwadze organ odwoławczy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
Na wymienioną decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach złożyło "A" w R. zarzucając naruszenie § 2 ust.1 i 2 oraz § 8 ust.3 pkt.2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach(Dz.U. nr 132 poz.1115). W okresie zatrudnienia J. P. nie była przekroczona dopuszczalna norma hałasu wynosząca 85 dB gdyż poziom hałasu na stanowisku [...] wynosił od 74 do 85 db. J. P. był stosunkowo krótko zatrudniony u strony skarżącej w porównaniu do okresów pracy u poprzednich pracodawców zaś na stanowisku [...] nie było hałasu. Organy administracji nie wykazały w sposób bezsporny lub z dużym prawdopodobieństwem, że choroba zawodowa została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących u strony skarżącej. Nadto rozpoznanie choroby zawodowej może nastąpić po zakończeniu pracy w narażeniu zawodowym nie później jednak niż w okresie określonym w wykazie chorób zawodowych, który w przypadku ubytku słuchu wynosi dwa lata. J. P. był zatrudniony w skarżącej spółce od 1995r. to od jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym u poprzednich pracodawców upłynęło 9 lat. W konkluzji skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Organ administracji w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga nie jest zasadna.
Zgodnie z treścią art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej.
W myśl zaś art.1 § 2 wymienionej ustawy kontrola o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Zgodnie z treścią art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl zaś art.145 § 1 wymienionej ustawy sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1./ uchyla decyzje lub postanowienie w całości lub w części jeżeli stwierdzi:
a./ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy
b./ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego
c./ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy
2./ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art.156 kodeksu postępowania administracyjnego lub innych przepisach
3./ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.
Z wymienionych przepisów wynika, iż sąd bada legalność zaskarżonej decyzji czy jest ona zgodna z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz z prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Badając legalność zaskarżonej decyzji sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź procesowego w stopniu uzasadniającym jej uchylenie.
Podstawą prawną rozstrzygnięcia stanowiły przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach(Dz.U. nr 132 poz.1115). W myśl § 2 ust.1 wymienionego rozporządzenia przy zgłaszaniu podejrzenia, rozpoznawaniu i stwierdzaniu chorób zawodowych uwzględnia się choroby ujęte w wykazie chorób zawodowych, jeżeli w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywaniem pracy.
W myśl § 2 ust.2 wymienionego rozporządzenia zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej oraz jej rozpoznanie może nastąpić u pracownika lub byłego pracownika w okresie jego zatrudnienia w narażeniu zawodowym lub po zakończeniu pracy w takim narażeniu, nie później jednak niż w okresie, który został określony w wykazie chorób zawodowych.
Zgodnie z treścią pozycji 21 wykazu chorób zawodowych stanowiących załącznik do rozporządzenia z dnia 30 lipca 2002r. chorobą zawodową jest obustronny, trwały ubytek słuchu typu ślimakowego spowodowany hałasem wyrażony podwyższeniem progu słuchu o wielkości co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym, obliczony jako średnia arytmetyczna dla częstotliwości arytmetycznych 1,2 i 3 kHz o ile wystąpiły udokumentowane objawy chorobowe w okresie 2 lat od zakończenia narażenia zawodowego.
Z wymienionych przepisów wynika, iż schorzenia może zostać uznane za chorobę zawodową o ile jest wymienione w wykazie chorób zawodowych oraz jest bezsporne lub wysoce prawdopodobne, że zostało spowodowane działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Odnośnie ubytku słuchu to może on zostać uznany za chorobę zawodową jeżeli jest obustronny, trwały, typu ślimakowego, został spowodowany hałasem zaś podwyższony próg słuchu wynosi co najmniej 45 dB w uchu lepiej słyszącym.
Jak wynika z zebranego materiału dowodowego J. P. w czasie zatrudnienia był narażony na działanie hałasu. W okresie pracy w "B", od 1978r. do 1993r., jako [...] był narażony na hałas o poziomie od 85 do 89 dB zaś podczas pracy u strony skarżącej, od 1995r. do 2003r., na stanowisku [...] i [...] poziom hałasu, na który był narażony J. P. wynosił od 74 do 85 dB. Okolicznością niesporną jest, iż u J. P. rozpoznano obustronny i trwały ubytek słuchu typu ślimakowego zaś próg słuchu w uchu lepiej słyszącym wynosi [...] dB.
Sporna pozostaje kwestia czy upośledzenie słuchu zostało spowodowane hałasem na który J. P. był narażony w czasie jego pracy zawodowej. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż rozpoznano zawodową etiologię uszkodzenia narządu słuchu. Wskazuje na to treść orzeczenia Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w S. z dnia [...] r. Wynika z niego, iż wieloletnie narażenie na hałas wpływało negatywnie na narząd słuchu J. P.. Jest rzeczą powszechnie znaną, iż ubytek słuchu typu ślimakowego jest typowy przy przewlekłych urazach akustycznych. Orzeczenie z dnia [...] r. wskazuje w sposób nie budzący wątpliwości, iż uszkodzenie słuchu u J. P. zostało spowodowane hałasem na który był on narażony przez wiele lat w czasie jego zatrudnienia. Należy zaznaczyć, iż orzeczenie to zostało wydane po uprzednim zbadaniu J. P., analizie zgromadzonej dokumentacji lekarskiej oraz analizie wyników dochodzenia epidemiologicznego. Jest ono logiczne i przekonujące. Strona skarżąca nie wskazała żadnych konkretnych zarzutów wobec tego orzeczenia. Podniosła jedynie w sposób ogólnikowy, że organy administracji nie wykazały bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, iż choroba zawodowa u J. P. była spowodowana czynnikami szkodliwymi występującymi w środowisku pracy. Wbrew temu zarzutowi organy administracji wykazały tę okoliczność na co wskazuje treść orzeczenia z dnia [...] r.
Niezasadny jest zarzut strony skarżącej, iż działanie hałasu nie mogło być przyczyną powstania uszkodzenia słuchu gdyż jego poziom nie przekraczał dopuszczalnego poziomu 85 dB. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż poziom hałasu na stanowisku pracy skarżącego wynosił od 74 do 85 dB a więc faktycznie nie przekraczał dopuszczalnej normy. Okoliczność ta nie ma jednak zasadniczego znaczenia w sprawie. Należy zaznaczyć, iż dla powstania choroby zawodowej istotne znaczenie ma osobnicza wrażliwość pracownika na czynniki szkodliwe występujące w pracy. Ten sam hałas może u jednych osób nie wywołać uszkodzenia słuchu a u innych osób może spowodować upośledzenie słuchu. Przestrzeganie przez pracodawcę dopuszczalnych norm natężenia hałasu rzutuje tylko na ustalenie winy bądź braku winy pracodawcy w powstaniu choroby zawodowej a nie ma znaczenia dla ustalenia związku przyczynowego pomiędzy schorzeniem a warunkami pracy. Pogląd taki wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 stycznia 1994r. w sprawie I SA 1640/93(ONSA nr 1 z 1995r. poz. 28) i z dnia 27 lutego 1998r. w sprawie I SA 1862/97(Lex nr 45840). Sąd w obecnym składzie podzielił poglądy wyrażone w obu wyrokach.
W rozpoznawanej sprawie nie ma zatem istotnego znaczenia to czy u strony skarżącej miało miejsce przekroczenie dopuszczalnej normy natężenia hałasu. Istotne jest jedynie to, iż działanie hałasu występujące w środowisku pracy spowodowało u J. P. uszkodzenie słuchu.
Niezasadny jest również zarzut strony skarżącej, iż przekroczony został dwuletni termin do rozpoznania choroby zawodowej. Z przeprowadzonego postępowania dowodowego wynika, iż J. P. był narażony na działanie hałasu do dnia [...] 2003r. gdyż do tego dnia był zatrudniony na stanowisku [...]. Orzeczenie WOMP w S. wydano w dniu [...] r. zaś zaskarżona decyzja została wydana [...] r. Udokumentowane objawy chorobowe nastąpiły zatem przed upływem dwóch lat od ustania zatrudnienia J. P. w narażeniu na działanie hałasu.
Rozpoznając sprawę sąd nie stwierdził naruszenia przez organy administracji przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego mogącego mieć wpływ na wynik sprawy. Mając to na uwadze, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., sąd oddalił skargę. "A" spółka z o.o. w R..